Tibetan
མེད་དེ་ཡི་ཡུལ་དག་ལ། །མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། །གཉིས་པོས་ཀྱང་ནི་གནོད་པ་མེད། །འདིར་ཡང་མངོན་སུམ་ཡུལ་ལ་ནི། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ལ། །ཀུན་ལ་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་བཏབ་པ། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལུང་གི་ཡུལ་ཡིན་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པ་ཡིན། །གསུང་ནི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཞེས་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་འདོད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པས་འཇིགས་ནས་མཁས་པས་བསྟན་བཅོས་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང༌། རང་གི་ཚིག་གིས་མི་གནོད་ན། །དེ་གཟུགས་མཐོང་དང་མི་མཐོང་ལ། །ཞེས་པས་རིགས་པ་ཤེས་པས་འདོད། །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །རིགས་པས་བརྟགས་ནས་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡིས་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་དང་འདུལ་བ་ལ་སྣང་བ་དང་མངོན་པ་དང་མི་འགལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ནི་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་འདིའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངག་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ཞེས་པ་ངག་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་པ་འདིའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། །རང་ལ་འཇུག་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས། །འདུལ་བ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའང་ཡིན་པས་ན། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བ་མེད། །གཞན་དུ་ན་ཡང་གང་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པ་དག་དེ་ལས་གཞན་པ་དང་ཕན་ཚུན་དུ་འགལ་བས་དང་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་ཏེ། སྡེ་པ་བཞིའི་ལུང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པའི་བླང་བ་དང་དོར་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐབས་དང་བཅས་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཕན་ཚུན་འཇུག་པ་ལ་གཏམ་རྒྱུད་འགལ་ན་ཡང་མི་འགལ་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གཙོ་བོའི་དོན་ལ་སླུ་བ་མེད་པས་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་པའི་དོན་དུ་ཡང་ཚད་མའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། བླང་དང་དོར་བྱའི་དེ་ཉིད་ལ། །ཐབས་དང་བཅས་པར་རབ་བསྒྲུབས་པས། །གཙོ་བོའི་དོན་ལ་མི་སླུའི་ཕྱིར། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གཞན་དུ་ཡང༌། །ཞེས་སོ་ཞེ་ན། འདི་ ལྟར་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་གང་ཟག་དང་ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པའི་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ཐམས་ཅད་དུ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དང་རང་དང་གཞན་བྱང་ཆུབ་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཙོ་བོའི་ཆོས་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་ཏེ། རིགས་པ་ཤེས་པ་དོན་ཆེན་པོ་ཉམས་པས་འཇིགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཐོས་པ་དང་བསམས་པ་དང་བསྒོམས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་མངོན་པར་སྦྱོར་བས་བརྟེན་པར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། ལོ་རྒྱུས་འགལ་བ་ལ་སོགས་པ་བརྗོད་པ་དང་མི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བླང་བས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞིང་ཤིན་ཏུ་བློ་གྲོས་ངན་པ་བསལ་བར་བྱས་པ་ཅི་ཞིག་བྱ། ཆོས་ནི་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་དག།། འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །མྱ་ངན་ལས་འདས་ཞི་འདི་རྣམས། །ཆོས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་མཚན་ཉིད་ཡིན། །དེས་ན་ཐེག་པ་གསུམ་ལ་ཁྱབ། །སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པ་ཡིན། །ཞན་གྱི་མཚན་ཉིད་མི་སྲིད་པས། །སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཅུང་ཟད་མིན། །ཉེས་པ་གསུམ་དང་རྣམ་བྲལ་ཉིད། །མཁས་པས་མཚན་ཉིད་དག་ཏུ་འདོད། །མིན་ན་གསུམ་པོར་ཐལ་བར་འགྱུར། །སྡེ་པ་བཞི་ཡི་ལུང་རྣམས་ནི། །རྣམ་པ་བཅོ་བརྒྱད་ཕྱེ་རྣམས་ལ། །དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་སོགས། །རྣམ་གཞག་ཕན་ཚུན་གནོད་པ་ཡིན། །གང་དུ་སྤྱི་ཡི་མཚན་ཉིད་ཡོད། །དེ་ཕྱིར་དེ་ནི་ཀུན་མཁྱེན་ཚིག །གང་དུ་དེ་ཡི་མཚན་ཉིད་མེད། །དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་གྱིས་གསུངས་མིན། །ཞེས་པ་ནི་བསྡུ་བའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་རྣམས་སོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་ཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པར་ཡང་དག་པར་གཟིགས་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་ནམ་མཁའི་ཁམས་ཐམས་ཅད་དུ་རྟག་ཏུ་གནས་པས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཆེན་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་ཐབས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་སྣང་མཛད་ཡིན་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་རབ་ཏུ་སྟོན་པར་བྱེད་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་བྱེད་པའི་སྒྲ་ལས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ། །འདིའི་ཆེན་པོ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོས་དང་སྙིང་རྗེ་ཆེན
Chinese
在那些没有的境地里，现量和比量，这二者也没有损害。这里现量的境地，对于蕴、处、界等，都盖上了手印。蕴、处、界等，这些都是依靠世俗谛来阐述的，因此所要比量的也是无二等等，一切法无二等等，这些是依靠胜义谛来比量的。那些不是它们行境的，也是圣教的境地，如即身成佛等等。如说：以此身即是佛，其意即是金刚持，其语即是金刚胜，即此一生可获得。等等所阐述的。在某些方面，自己也不会损害，这是应该接受的。因为密咒乘在此希求可见与不可见的果，因害怕失去重大意义，所以智者们建立了论著的理路。如果自己的语言没有损害，那么对于可见与不可见的事物。通过理路知晓而希求。如薄伽梵所说：比丘们或智者们，如炼截磨之金，以理智考察吾之语，应接受而非因敬。如是说。如果与经藏相符，与律藏相合，与论藏不违背，那就是佛语，否则就是魔语。因为此处的意义与经藏等不相符，所以如何能说一切如来之语是一致的呢？不是的，因为“自己的”这个词特别指出了这个语言。因为这个密咒师的经等是相符的。如圣者无著所说：自己与自己相符，律藏显现等等，既深又广，因此，与法性不相违背。否则，凡是说一切有部等的律藏中，没有阐述非时食等等，那些与其他的互相违背，并且互相依赖。那么，四部的圣教就会变成不是佛所说的了。以量成立的取舍。
English
In those realms where there is nothing, neither direct perception nor inference can cause harm. Here, in the realm of direct perception, the aggregates, sense bases, and elements are all sealed with handprints. The aggregates, sense bases, and elements, etc., are explained based on the conventional truth, and what is to be inferred from them is also non-duality, etc. All phenomena are non-dual, etc., and these are inferred based on the ultimate truth. Those that are not their objects are also the objects of scripture, such as attaining Buddhahood in this very life, etc. As it is said: "With this body itself is the Buddha, its mind is Vajradhara, its speech is the supreme Vajra, and it will be attained in this very life." This is what is taught. In some aspects, what does not harm oneself should be accepted. Because in this mantra vehicle, one desires visible and invisible results, and fearing the loss of great meaning, the wise establish the reasoning of treatises. If one's own words do not harm, then one desires to know through reasoning about visible and invisible things. As the Bhagavan said: "O monks or wise ones, like gold that is burned, cut, and polished, examine my words with reason, and accept them, not out of respect." So it is said. If it is in accordance with the sutras, in harmony with the Vinaya, and not in contradiction with the Abhidharma, then it is the word of the Buddha, otherwise it is the word of Mara. Because the meaning here does not accord with the sutras, etc., how can one say that the words of all the Tathagatas are consistent? No, because the word "one's own" specifically points out this language. Because this mantra practitioner's sutras, etc., are in accordance. As the noble Asanga said: "One's own accords with oneself, the Vinaya appears, etc., and because it is deep and vast, it is not contradictory to the nature of reality. Otherwise, in the Vinaya of those who say that all exist, etc., those that do not explain untimely food, etc., contradict each other and are interdependent. Then, the scriptures of the four schools would become not spoken by the Buddha. Acceptance and rejection established by valid cognition.
Chinese
既然如此，那真如与方便全部互相融入，即使故事相悖也不会有冲突。因此，对于主要意义而言，它不会欺骗，并且对于极其隐秘的意义而言，它也是具有 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण, प्रमाण，量）的自性。如《释量论》中所说：“对于应取舍的真如，以方便善加修饰，因其不欺骗主要意义，故其他推论亦然。”如果有人问：那么，像这样以 प्रमाण（pramāṇa，量， प्रमाण, प्रमाण，量）成立的补特伽罗（梵文：Pudgala）和法，因为在一切有果的大乘中都已开示了无我，并且因为它是自他菩提之因，所以那真如是主要的珍宝之法。那些因精通道理而对重大意义感到畏惧的人，应该依靠闻、思、修所生之慧来显现它。对于讲述矛盾故事等不善巧者，接受他们又能做什么呢？对于消除极其低劣的智慧又能做什么呢？一切法皆无我，一切有为法皆是刹那，涅槃寂静，这些是法的印记的特征。因此，它遍及三乘，宣说了共同的特征。因为不存在其他的特征，所以佛陀没有说过丝毫。远离三种过失，智者认为这是纯正的特征。否则，将会陷入三者之中。四部的经典，在十八种分类中，如非时之食等，安立互相违背。凡是具有共同特征的地方，因此，那是全知者的语言。凡是不具备那些特征的地方，那不是薄伽梵（梵文：Bhagavān）所说。这些是总结的偈颂。然后，是指以三种面相如实观察之后。因为它恒常存在于一切虚空界中，所以是身、语、意的金刚自性，因此也是伟大的，并且以各种方便善妙地显示一切事物的真如，所以是能照亮者。因为它在众生的相续中善妙地显示，所以也是遍照者。在此处，从能动之语中可知是伟大的金刚持。此处的伟大也是以法界的自性和大悲
English
Since that is the case, the suchness and means all interpenetrate each other, and even if the stories contradict, there will be no conflict. Therefore, for the main meaning, it does not deceive, and for the extremely hidden meaning, it is also of the nature of प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण, प्रमाण, measure). As it is said in the Commentary on Valid Cognition: "For the suchness to be taken and abandoned, it is well adorned with means, because it does not deceive the main meaning, so other inferences are also the same." If someone asks: Then, like this, the Pudgala (Sanskrit: Pudgala) and Dharma established by प्रमाण (pramāṇa, measure, प्रमाण, प्रमाण, measure), because non-self has been taught in all great vehicles with fruit, and because it is the cause of self and other enlightenment, so that suchness is the main precious Dharma. Those who are afraid of great meaning because of mastering reasoning should rely on the wisdom arising from hearing, thinking, and meditating to manifest it. For those who tell contradictory stories and are not skillful, what can be done by accepting them? What can be done to eliminate extremely inferior wisdom? All dharmas are without self, all conditioned dharmas are momentary, Nirvana is peaceful, these are the characteristics of the seal of Dharma. Therefore, it pervades the three vehicles, and the common characteristics are proclaimed. Because there are no other characteristics, the Buddha has not said a word. Separated from the three faults, the wise consider this to be a pure characteristic. Otherwise, it will fall into the three. The scriptures of the four schools, in the eighteen classifications, such as untimely food, etc., establish mutual contradictions. Wherever there are common characteristics, therefore, that is the language of the omniscient. Wherever those characteristics are not present, that is not what the Bhagavan (Sanskrit: Bhagavān) said. These are the concluding verses. Then, it refers to after truly observing with three faces. Because it constantly exists in all space realms, it is the Vajra nature of body, speech, and mind, therefore it is also great, and it skillfully reveals the suchness of all things with various means, so it is the illuminator. Because it skillfully reveals in the continuum of sentient beings, it is also the all-illuminator. Here, from the active word, it is known that it is the great Vajradhara. The greatness here is also with the nature of the Dharmadhatu and great compassion.