Tibetan
བྱ། །ཟག་བཅས་ཡིན་ན་ཡོངས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་སྐྱོ་བར་བྱེད་འགྱུར་ཞེས། །དེ་ཡོངས་དག་དང་རྩ་འགལ་ཕྱིར། །བདག་མེད་པ་ཐོང་བ་གོམས་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་བདེ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་མཆོག་མཉམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་དེ་ལས་མཆོག་ནི་མེད་ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དཔལ་གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ལས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ནི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ནི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་ངེས་སོ། །བདག་ཉིད་བདེ་བར་བྱེད་པ་ན། །མཁས་པས་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན། །སྲིད་པར་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད་པས། །རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དམྱལ་སོགས་སོང་ན་དེ་ཡིས་ནི། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང༌། །ཇི་ལྟར་སྣོད་ཡིན་མ་ལུས་ལ། །ཤིན་ཏུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཕྱིར་དང༌། །བཏང་སྙོམས་མཁོ་བ་མེད་པ་ནི། །སྐྱོ་དང་མཁོ་བ་མེད་དག་གིས། །འཁོར་བ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་ཡིན། །དེ་ལས་ཆགས་བྲལ་མྱང་འདས་ལ། །རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བའང་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས་པ་དེ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དོན་སྲིད་ཡིན། །དེ་ནི་མེ་བཞིན་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་པས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བརྗོད། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སེམས་ཅན་དོན། །རྣམ་པར་ལོག་པ་མཚོན་པ་ཡིན། །སྙིང་རྗེ་རང་དབང་སོན་པས་ན། །རྒྱ་ཆེ་རྒྱུན་གྱི་བདེ་བའང་ཡིན། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་དྲི་མེད་རྣམས་ནི་གནས། །འཁོར་བར་མ་ཡིན་མྱང་འདས་མིན། །མི་གནས་པ་རུ་རབ་གནས་ཡིན། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་སྦྱོར་བས། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་འདས། །གང་ཕྱིར་ལྟ་ལ་སོགས་ལྡན་པ། །བསྒོམ་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་སེམས། །དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལའང༌། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་རབ་སྒྲུབ་བྱེད། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། །ངེས་པ་མེད་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར། །རྟོགས་ལྡན་གནོད་པ་མ་མཐོང་བས། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནའང་འཇུག་པ་མིན། །བླ་མེད་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །འདོད་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐེག་ པ་གཞན་ལ་འདོད་པ་ནི། །རྟོགས་ལྡན་མ་ཡིན་ཐལ་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ། །རྟོགས་ལྡན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐོབ་པས། །འཇུག་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རྒྱ་ཆེའི་རྒྱུན་བདེ་རྣམ་པ་ལ། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་རང་དབང་གྱུར། །རང་དོན་དེ་སྲིད་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་ལ་མཁས་པས།
Chinese
བྱ། 如果是有漏，就会完全改变。那时会感到厌倦，因为那与完全清净从根本上相违背。要习惯于放下无我。因此而说，安乐的所证是至高无上的珍宝，没有比这更殊胜的了。同样，在吉祥秘密明点中也说：金刚萨埵，您能成办安乐。如是说。具有智慧和慈悲的自性，通过现证安乐，周遍利益一切众生，以随行和违逆，通过量和教证来确定。自身获得安乐时，智者是安乐的形象。因为不对轮回感到厌倦，所以恒常利益他人。如果去了地狱等处，那对他来说，如幻如梦般显现。如同所有器皿一般，极其利益有情。因为产生痛苦，以及不需要舍弃和中舍，通过厌倦和不需要，从轮回中解脱。从那解脱，也就会恒常安住于涅槃。安住于涅槃者，如何能成办有情之事呢？那如火般涅槃，这样为何不说呢？在涅槃中利益有情，是表示颠倒。因为慈悲获得自在，所以也是广大的常乐。在不住涅槃中，清净的佛陀们安住。不是轮回，也不是涅槃，是在不住中善住。通过结合住与非住，诸佛证得涅槃。因为具有见等，不颠倒修行的心，那在现见之法中，也能很好地成办智慧等。那如何是这样呢？即使没有确定，也会进入。因为有证悟者没有见到损害，即使有怀疑也不会进入。为了获得无上安乐，不会改变欲望。如果对其他乘有欲望，那就不是证悟者，会成为过失。为了获得果实而进入，不是其他的证悟者。因为获得自利和利他，对于进入还有什么必要呢？对于广大的常乐，智者们获得自在。自利直到那时不会中断，因为擅长于远离一切增益。
English
Bhya. If it is with outflows, it will be completely transformed. At that time, one will become weary, because that is fundamentally contrary to complete purity. One should become accustomed to abandoning selflessness. Therefore, it is said that the object of accomplishment of bliss is the supreme and equal jewel, and there is nothing more supreme than that. Similarly, in the glorious secret bindu, it is said: Vajrasattva, you accomplish bliss. Thus it is said. The very nature of wisdom and compassion is that by directly realizing bliss, it pervades the benefit of all beings, and is determined by valid cognition and scripture through following and reversing. When one's own self is made blissful, the wise are the image of bliss. Because one does not become weary of existence, one always benefits others. If one goes to hell and so on, that appears to him like an illusion. Like all vessels, he greatly benefits sentient beings. Because suffering arises, and because there is no need for abandonment and equanimity, through weariness and needlessness, one is liberated from samsara. From that liberation, one will also always abide in nirvana. How can one who abides in nirvana accomplish the affairs of sentient beings? That is like a fire that is extinguished, why is it not said? Benefiting sentient beings in nirvana is an indication of reversal. Because compassion attains independence, it is also great and constant bliss. In non-abiding nirvana, the stainless Buddhas abide. It is neither samsara nor nirvana, but is well-established in non-abiding. By combining abiding and non-abiding, the Buddhas attain nirvana. Because it possesses views and so on, the mind that does not err in meditation, that also well accomplishes wisdom and so on in the Dharma that is seen. How is that so? Even if there is no certainty, one will enter. Because the realized one does not see harm, even if there is doubt, one will not enter. In order to obtain supreme bliss, desire will not be reversed. If there is desire for other vehicles, then one is not realized, and it will become a fault. Entering in order to obtain the fruit is not other than the realized one. Because one obtains self-benefit and the benefit of others, what need is there for entering? For the sake of great and constant bliss, the wise become independent. Self-benefit will not cease until that time, because one is skilled in being free from all imputation.