Tibetan
།སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་མཁས་པ་ཡང༌། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པ་ཡིན། །བག་ཆགས་དང་བཅས་ཉོན་མོངས་དང༌། །ཕུང་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་དག་བསྟེན། དེས་ན་ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད། །ཉམས་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པ་ཡིན། ཇི་ལྟར་སྣོད་ཡིན་མ་ལུས་པའི། །སེམས་ཅན་དོན་ལ་མངའ་བདག་ཡིན། །ཏིང་འཛིན་སྔགས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ནི། །གང་ལྟར་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དག་ལ། །དུག་ལ་སོགས་པ་སེལ་བ་ལྟར། །བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡང་སྲིད་ཡིན། །སྒྲུབ་པར་བྱེད་དང་གནོད་མེད་ཕྱིར། །འདིར་ནི་མཁས་པ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །དེ་ལས་གཞན་ནི་དོན་བརྟེན་མིན། །སྙིང་རྗེ་སྒྲོ་འདོགས་མེད་སྦྱོར་བ། །དེས་ན་མཁས་པ་རྣམས་ལ་རིགས། །འཇུག་པ་དོན་གྱི་ཐེ་ཚོམ་ལས། །རང་གི་དོན་ལ་དེ་རྣམས་ངེས། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་ལས་འཇུག་ཡིན། །གང་གི་རྣམ་པར་བསྒོམ་གྱུར་པ། །དེ་སེམས་བློ་ནི་འདོད་འབྲས་བུ། །བསྒོམ་པ་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ལ། །ཞེས་སོགས་སྔར་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །ཡོངས་རྫོགས་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ། །གཟུགས་སོགས་སྣང་བ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །བློ་གྲོས་བཟང་ལ་རིགས་པ་ཡིན། །དེ་མེད་རང་དབང་དུ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་སོགས་སྣང་བའི་མྱོང་བ་ལ། །ཤིན་ཏུ་ཡང་ནི་མྱོང་བ་ཡིན། །ཆེ་རྒྱུན་བདེ་བ་མྱོང་བའི་ཕྱིར། །དེ་ཐོབ་དེ་དང་འབྲེལ་བ་ཡིན། །ཟག་མེད་བདེ་བ་ཐོབ་པ་ལ། །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་བརྗོད་པ་ཡིན། །དཔལ་ལྡན་གསང་འདུས་རྒྱུད་བརྗོད་པའི། །མཁས་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡིན། །དེ་ཉིད་བརྟན་ཞིང་གཉུག་མའི་གཟུགས། །རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློགས་ཏེ། །བློ་ཡིས་དེ་ལ་རྗེས་གཟུང་ཕྱིར། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །འཚེ་བ་མེད་དང་ཡང་དག་དོན། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཕྱིན་ལོག་གིས། །འབད་དུ་ཟིན་ཀྱང་མི་བཟློག་སྟེ། །བློ་ནི་དེ་ཕྱོགས་ཡིན་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་རྒྱན་ལས། །འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་དངོས་ གྲུབ་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ །བདེ་བ་ཆེན་པོ་མཆོག་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཆེན་པོའི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་མཆོག་ཐོབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་བདུད་ཆེན་པོ་རྣམས་འཇོམས་པའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ །བདུད་ཆེན་པོ་འཇོམས་པ་མཆོག་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་ཁམས་གསུམ་མཐའ་དག་གི་དབང་ཕྱུག་ཡང་དག་པར་འཇུག་གོ །ཁམས་གསུམ་མཐའ་དག་གི་དབང་ཕྱུག་མཆོག་གྲུབ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་རྣམས་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་མ་ལུས་ཤིང་ལུས་པ་མེད་པར་ཡོངས་སུ་སྐྱོབ་པ་དང༌། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཕན་ཞིང་བདེ་བའི་མཆོག་དང༌། ཤིན་ཏུ་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོག་གྲུབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཇི་སྲིད་འཁོར་བའི་ཁང་གནས་པར། །གྱུར་པའི་མཆོག་དང་དཔའ་བོ་རྣམས། །དེ་སྲིད་མཉམ་མེད་སེམས་ཅན་དོན། །བྱེད་བཞེད་མྱ་ངན་འདས་པ། །ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པའི་ཐབས། །ཡེ་ཤེས་བྱིན་རླབས་ཀྱིས་བསྒྲུབས་པ། །ལས་ཀུན་རྣམ་པར་དག་པ་དང༌། །སྲིད་པ་དག་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །འཇིག་རྟེན་གདུལ་བྱ་ཆགས་སོགས་ཀྱིས། །ཇི་སྲིད་འཁོར་བའི་རྟགས་སྡིག་བྱས། །དེ་རྣམས་རྣམ་པར་དག་དོན་དུ། །རང་ཉིད་འཁོར་བ་ཇི་སྲིད་འདུལ། །དཔེར་ན་པདྨ་ལེགས་དམར་བ། །ཚོན་གྱི་ཉེས་པས་མ་གོས་ལྟར། །རྟག་གྱུར་གནས་ཀྱི་སྐྱོན་གྱིས་ནི། །འགྲོ་ལ་ཕན་པ་གོས་མ་ཡིན། །འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་རྣམ་དག་པ། །བདེ་བ་ཆེན་པོ་གཏེར་ཆེན་པོ། །ཁམས་གསུམ་དབང་ཕྱུག་ཐོབ་པ་རྣམས། །དེ་རྣམས་བརྟན་པས་དོན་བྱེད་དོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །ཀྱེ་མ་རང་བཞིན་རྣམ་དག་འདི། །རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་རང་འབྱུང་རྣམས། །ཆགས་བྲལ་གང་ཞིག་དག་བྱའི་ཕྱིར། །ཆགས་པ་ཡིས་ནི་འདུལ་བར་བྱེད། །འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །འདོད་ཆགས་ཡེ་ཤེས་རྙོག་པ་མེད། །འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་ཆགས་པས་བཅོམ། །བདེ་བ་ཐམས་ཅད་སྟེར་བར་བྱེད། །ཅེས་དཔལ་ དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས་སོ། །འཁོར་བས་སྐྱོ་བ་བསྐྱེད་དོན་དུ། །སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་བསྟན་པར་བྱས། །ཕལ་ཆེར་སྐྱོ་བའི་སེམས་ཉིད་ནི། །ཐར་པའི་ལམ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད། །སེམས་ཅན་སྙིང་རྗེའི་དབང་སོང་གང༌། །སྡུག་བསྔལ་ཉིད་ནི་མཐོང་མ་ཡིན། །དེ་རྣམས་རྨོངས་པ་སྤང་ཕྱིར་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་བསྟན་པས་འཇུག་པ་མིན། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས་ཀྱང༌། །འདུ་བྱེད་སྡུག་བསྔལ་ཉིད་མཁྱེན་ནས། །སྡུག་བསྔལ་བསྒོམ་པ་གསུངས་པ་ཡིན། །ཁོ་བོའི་དེ་ཡང་རྐྱེན་ལས་བྱུང༌། །དེ་ནི་བདག་མེད་ལམ་བརྟེན་ཡིན། །སྟོང་ཉིད་ལྟ་བས་གྲོལ་འགྱུར་གྱི། །བསྒོམ་པ་ལྷག་མ་དེ་དོན་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་མི་རྟག་ལས་སྡུག་བསྔལ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་བདག་མེད་གསུངས། །མདོ་སྡེ་ལས་ཀྱང་གང་གསུངས་པ། །འདི་ལྟར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ཡོངས་སུ་མ་དག་པར་གཟིགས་ནས་མི་རྟག་པ་དང་སྡུག་བསྔལ་བ་དང
Chinese
不著任何附加物的智者，能清净所知障。连同习气和烦恼，以及所有蕴，都完全清净地修习。因此，身语意，彻底断绝过失。如同所有器皿一样，是众生利益的主宰。以禅定咒语的力量，无论在其他人的相续中，如同消除毒药等一样，安乐的状态也是可能存在的。为了成就和无害，智者在此犹豫。除此之外，不依赖其他意义。慈悲不著任何附加物的结合，因此对智者们来说是合理的。从进入意义的怀疑中，他们对自己的意义确定。是从随后的推断中进入的。无论观修何种形象，那心智就是想要的果实。对于圆满的观修，如是等等以前就说过。为了获得圆满的安乐，观修色等显现。智慧好才是理智。没有它，就不会变得自由。对于色等显现的体验，也是非常强烈的体验。为了体验持续增长的安乐，获得它就与它相关联。为了获得无漏的安乐，因此才说它。宣说吉祥密集金刚续，是智者应当观修的。那才是稳固且本来的形象。随顺且颠倒的，即使努力也无法逆转，因为心识随之而取。在《释论》中说：没有伤害和真实义，对于自性即使颠倒，即使努力也无法逆转，因为心识是朝向那边的。同样，在《吉祥金刚藏庄严》中说：获得大贪欲成就的大菩萨们，为了获得大安乐之最胜而如实进入。成就大安乐之最胜的菩萨大士们，为了成就所有如来之大菩提之最胜而如实进入。获得所有如来之大菩提成就之最胜的菩萨大士们，为了获得摧毁大魔之成就最胜而如实进入。摧毁大魔成就最胜的菩萨大
English
The wise, free from all attachments, can purify the obscurations of knowledge. Together with habitual tendencies and afflictions, and all aggregates, they practice purely. Therefore, body, speech, and mind, completely abandon faults. Just as all vessels are, they are the masters of the benefit of sentient beings. Through the power of meditative concentration and mantra, in whatever way in the continuums of others, just as eliminating poison and so forth, the state of bliss is also possible. For the sake of accomplishment and harmlessness, the wise hesitate here. Other than that, they do not rely on other meanings. Compassion, the union without any attachments, is therefore reasonable for the wise. From the doubt of entering into meaning, they are certain about their own meaning. It is from subsequent inference that they enter. Whatever form is meditated upon, that mind is the desired fruit. For the complete meditation, it has been said before, such as and so on. To attain complete bliss, one meditates on appearances such as form. Good intelligence is reason. Without it, one will not become independent. For the experience of appearances such as form, there is also a very strong experience. To experience the continuous growth of bliss, obtaining it is related to it. To attain uncontaminated bliss, it is therefore said. The glorious Guhyasamaja Tantra is spoken, which the wise should meditate upon. That is the stable and original form. Following and reversing, even if one tries, it cannot be reversed, because the mind takes after it. In the commentary, it says: Without harm and with true meaning, even if one reverses the nature, even if one tries, it cannot be reversed, because the mind is towards that side. Similarly, in the Ornament of the Glorious Vajra Essence, it says: Great Bodhisattvas who have attained the accomplishment of great desire, truly enter in order to attain the supreme of great bliss. Great Bodhisattvas who have accomplished the supreme of great bliss, truly enter in order to accomplish the supreme of the great enlightenment of all Tathagatas. Great Bodhisattvas who have attained the supreme of the accomplishment of the great enlightenment of all Tathagatas, truly enter in order to attain the supreme accomplishment of destroying the great demons. Bodhisattvas who have accomplished the supreme of destroying the great demons
Chinese
有缘者们完全进入三界的一切自在。获得圆满三界一切自在的菩萨摩诃萨们，毫无遗漏地救护一切有情界，并成就利益一切有情安乐之最，以及极度大乐之最。那是什么缘故呢？只要轮回的殿堂存在，成为殊胜和勇士们，那时无与伦比地为了有情义利，想要行持寂灭，以般若波罗蜜多的方便，以智慧加持所成就，一切事业完全清净，并且世间也会变得清净。世间所化众生以贪执等，只要造作轮回的恶业，为了使他们完全清净，自己也要调伏轮回直到尽头。譬如莲花完美鲜红，不被颜色的过失所染污一样，常恒不变的处所的过患，不会沾染利益众生。大贪欲完全清净，是大安乐大宝藏，获得三界自在的那些，他们以坚定来成办利益。如是说。因此，奇哉自性完全清净的此等，随顺贪执的自生者们，为了清净哪些离贪者，以贪欲来调伏。这是所有佛的，贪欲智慧无有垢染，以贪欲摧毁离贪，赐予一切安乐。如是吉祥 彼真实性集略中所说。为了生起对轮回的厌离，已经开示了痛苦等。大多数厌离之心，会进入解脱道。心中充满对有情悲悯者，不会见到痛苦本身。为了舍弃那些愚昧，不是以开示痛苦而进入。于《释量论》中也说，知晓诸行是痛苦的自性后，宣说了修习痛苦。我的那些也是由因缘所生，那是依于无我的道路。以空性见解脱，其余修习是那个目的。因此从无常中说痛苦，从痛苦中说无我。在经藏中也说到，如是如来看到世界完全不清净，看到无常和痛苦，
English
Those with karma fully enter into the complete dominion of the three realms. The great Bodhisattvas who have attained the supreme dominion of all three realms completely protect all sentient beings without exception, and they achieve the ultimate benefit and happiness for all sentient beings, as well as the ultimate of great bliss. Why is that? As long as the palace of samsara exists, becoming the supreme and the heroes, at that time, incomparably for the sake of sentient beings, wishing to practice nirvana, through the means of the Perfection of Wisdom, accomplished by the blessings of wisdom, all actions are completely purified, and the world will also become pure. The beings to be tamed in the world, through attachment and so on, as long as they create the evil deeds of samsara, in order to purify them completely, one must tame samsara until the end. Just as a lotus is perfectly red, not stained by the faults of color, the faults of a permanent place do not stain the benefit of beings. Great desire is completely pure, it is a great treasure of great bliss, those who have obtained dominion over the three realms, they accomplish benefit through steadfastness. Thus it is said. Therefore, wondrously, these self-arisen ones who are naturally completely pure, those who follow attachment, in order to purify those who are free from attachment, they tame with desire. This is of all the Buddhas, desire-wisdom without defilement, destroying detachment with desire, bestowing all happiness. Thus the glorious It is said in the Condensed Essence of Thatness. In order to generate weariness with samsara, suffering and so on have been shown. For the most part, the mind of weariness itself enters the path of liberation. Those who are overcome by compassion for sentient beings do not see suffering itself. In order to abandon that ignorance, it is not entered by showing suffering. In the Commentary on Valid Cognition, it is also said that having known that conditioned things are the nature of suffering, it is taught to meditate on suffering. My own also arose from conditions, that is based on the path of selflessness. Liberation comes from the view of emptiness, the remaining meditation is that purpose. Therefore, from impermanence, suffering is spoken of, from suffering, selflessness is spoken of. In the Sutra Pitaka it is also said, thus the Tathagata, seeing that the world is completely impure, seeing impermanence and suffering,