Tibetan
དང་ལྡན་པས་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྲོག་དང་རྩོལ་བ་ཤིན་ཏུ་བསྡམས་པར། །གསང་སྔགས་རྒྱལ་པོ་གསལ་བར་བརྗོད་བྱ་ཞིང༌། །སྣ་ཚོགས་རིམ་བཞིན་དུའམ་ཡང་ན་ནི། །ཅིག་ཅར་སྤྲོ་བ་དག་གི་ལེགས་པར་བྱ། །ནམ་མཁའི་གཏོས་དང་མཉམ་པའི་སྐུ་སོགས་པའི། །འོད་ཀྱི་སྐུ་ནི་སྣང་བས་ཡང་དག་དགང༌། །དེ་ནས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྣ་ཚོགས་པའི། །མཆོད་པའི་ སྤྲིན་གྱི་བཀོད་པ་ཀུན་དུ་སྤྲོ། །ཡོངས་སུ་སྦས་པའི་རིག་མ་མཆོག་རྣམས་ནི། །བདེ་ཆེན་བབས་པས་གཞན་དབང་གྱུར་བལྟས་ཏེ། །རྣམ་པར་སྒེག་པའི་ཐུབ་དབང་ཚོགས་རྣམས་ནི། །མཐར་ནི་རང་གི་ལུས་ལ་གཞུག་པར་བྱ། །དངོས་པོ་མཐའ་དག་གི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམིགས་པས་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཕྱེ་བ་རྣམས་ནི་ལྔ་སྟེ་དཔག་ཚད་བརྒྱ་ནས་བརྩམས་ཏེ་སྟོང་གསུམ་གྱི་སྟོང་ཆེན་པོའི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་མཐོང་བ་ནི་ཡོངས་སུ་དག་པའི་ཤའི་སྤྱན་ནོ། །རྒྱལ་ཆེན་བཞི་ནས་འོག་མིན་གྱི་དེ་ཉིད་ནི་ལྷའི་སྤྱན་ཏེ། ཤེས་རབ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཁྱད་བར་དུ་བྱས་པ་ཕྱོགས་བཅུ་སོ་སོའི་གངྒཱའི་ཀླུང་གི་བྱེ་མ་དང་མཉམ་པ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཁམས་ན་གནས་པའི་སེམས་ཅན་གྱི་འཆི་བ་དང་སྐྱེ་བ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བར་ཤེས་པ་ནི་ལྷའི་མིག་གོ །འདུས་བྱས་དང་འདུས་མ་བྱས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མཐོང་བ་དང་ཐོས་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་སྤྱན་ནོ། །འཕགས་པའི་གང་ཟག་ཐམས་ཅད་ནི་རྟོགས་པའི་ཡུལ་ཅན་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྤྱན་ནོ། །ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ་གཅིག་ལ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་གང་རྣམས་ཀྱི་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱན་ཏེ་གང་དེ་རྣམས་ཀྱིའོ། སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དངོས་པོའི་གཉིས་ཀྱི་གཟུགས་གཉིས་མེད་པའི་ངོ་བོར་རྣམ་པར་སྤྱོད་པས་རྟོགས་པ་ནི་དེའི་མཚན་ཉིད་དོ། །རབ་འབྱོར་གཉིས་ནི་དངོས་པོ་ཡིན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ནི་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཏེ། དེ་ཉིད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ལ་དེ་ཉིད་སྐུའི་བཟླས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་བརྗོད་དོ། །སྒྲ་རྣམས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་སྒྲ་མ་ཡིན་ཞིབ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མ་ཡིན་པས་སོ། །སེམས་དང་སེམས་ལས་བྱུང་བ་རྣམས་གནས་པའི་རྡོ་རྗེ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ། །ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཉིད་དོན་གྱི་རྗེས་འགྲོ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པས་བཟླས་པ་སྟེ་དེས་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རྣམ་པར་དཔྱད་པའོ། །ཀུན་དུ་ནི་ཕྱོགས་བཅུ་སྟེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ་ཞེས་མོས་པས་ཡང་དང་ཡང་དུ་ སྤྲོ་བ་སྟེ་བཞུད་པ་དང་བྱོན་པ་ནི་བསྡུ་བའོ། །དེ་རྣམས་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་ཡིན་ཏེ་མི་ཆོམས་པའི་ཕྱིར་དང་མཆོག་ཀྱང་ཡིན་ཏེ་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པའི་དོན་རྫོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱི་གོ་རིམས་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་དང་རིན་པོ་ཆེ་དང་དོན་ཡོད་པའི་བཟླས་པ་རྣམས་སོ། །འཕགས་པ་གཤིན་རྗེ་གཤེད་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་ཁྲོ་བོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀར་ཉི་མའི་རང་གི་ཕྱག་མཚན་གྱི་ཉི་མ་ལ་རང་གི་བཟླས་པར་བྱ་བ་བསྒོམས་ནས་རང་གི་གསུང་གི་རྡོ་རྗེ་བསྒྲགས་པ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེའི་ཚིག་སྟེ་དཔག་ཚད་བྱེ་བའི་ཚད་ཀྱི་གཞལ་ཡས་ཁང་ན་གནས་པའི་ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཐོས་སོ་ཞེས་མོས་པར་བྱ་སྟེ་ང་རྒྱལ་དང་བཅས་པས་ཁྲོ་བོའི་ཚིག་བཟླས་པར་བྱའོ་ཞེས་པ་འདི་ནི་ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པའོ། །འདོད་པ་ཐམས་ཅད་ལ་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པའི་དོན་དུ་མྱོས་པར་གྱུར་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་འཇིགས་པ་ཐམས་ཅད་ལས་སྐྱོབ་ཅིང་ཕན་པར་འདོད་པ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་དམིགས་པ་ནི་གཏི་མུག་ཀྱང་ཡིན་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱང་ཡིན་ནོ། །རྒྱ་མཚོ་ཡང་ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེ་མ་ལུས་པའི་འབྱུང་ཁུངས་ཟབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་ཀྱང་རང་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་རྟེན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་གནས་ཞེས་པ་རང་གི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་རྣམ་པར་གྱུར་པར་བསྒོམས་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་དེ་ལས་ཐ་མི་དད་པར་ང་རྒྱལ་ཏེ་དེའི་རྣལ་འབྱོར་པས་རང་གི་བཟླས་པར་བྱ་བ་བླ་མའི་མན་ངག་ལས་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ་འདི་ནི་གཏི་མུག་གི་བཟླས་པའོ། །དེ་བཞིན་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་བའི་ཚིག་ཏུ་བྱས་པ་སྟེ་འདོད་ཆགས་ནི་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པའོ། །དེའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དེའི་རྣམ་པས་སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་བལྟས་ཏེ། ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཆགས་པའི་བཟླས་པའོ། །བཅོས་མའི་ཁྲོ་བས་བསླང་བའི་སྙིང་རྗེའི་ཐབས་ནི་ཞེ་སྡང་སྟེ་དེ་ལས་བྱུང་བའི་ཐུགས་སུ་བྱས་ནས་ཏེ། ཞེ་སྡང་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེའི་རྣམ་པར་སེམས་ཅན་རྣམས་བསྒོམས་ཏེ་དེའི་རྣལ་འབྱོར་པས་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ་ལྷག་མ་ནི་ སྔ་མ་བཞིན་ནོ། །གང་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་པོ་དེ་རྣམས་དམ་ཚིག་ཡིན་ཏེ་ལམ་ཡིན་པའི་
Chinese
应当以具德者修习。生命和努力极其收摄时，应明晰念诵秘密真言之王。或者以多种次第，或者顿然，应善作喜悦之事。与虚空量等同之身等，光之身应以显现而真实充满。其后如前一样，多种的供养云之陈设应普皆散布。完全隐藏的殊胜明妃们，观见因大乐降临而受他者自在，以种种娇姿的能仁众，最终融入自己的身体。以观一切事物之真如而开启智慧之眼者有五，从百逾缮那开始，见到三千大千世界之界，是完全清净的肉眼。从四大天王到色究竟天之真如是天眼，不是智慧。以彼之境非为特异，于十方各自恒河沙数等同之世界界中，如实知晓有情之死亡与出生是天眼。断除对有为与无为等法之见闻等分别念是智慧之眼。一切圣者是证悟之境者是法眼。于一刹那间现证一切法之所有相者，彼等是佛眼，即彼等之所有。何为身金刚等现证菩提之体性？以事物之二相于无二之自性中如是行持而证悟是彼之体性。善现二者是事物，无二是无事物，如是薄伽梵所说之故。彼即是佛身，彼即是身之念诵，为获得彼而宣说。作诸声为世俗谛者，彼非胜义谛之声，非作细致宣说之故。心与心所诸法所住之金刚如是之自性。与虚空等同之义之后行如是修习是念诵，由此三时之
English
One should meditate with the virtuous one. When life and effort are extremely restrained, the king of secret mantras should be clearly recited. Either in various stages, or suddenly, one should do well the things of joy. Bodies equal to the extent of the sky, etc., the body of light should be truly filled with appearance. Then, as before, various arrangements of offering clouds should be spread everywhere. The completely hidden supreme vidyādharas, seeing that they have become subject to others due to the descent of great bliss, the assemblies of the capable ones with various graceful postures, should finally be absorbed into one's own body. Those who open the eyes of wisdom by focusing on the suchness of all things are five, starting from a hundred yojanas, seeing the realm of the three thousand great thousand worlds is the completely pure fleshly eye. The suchness from the four great kings to Akanishta is the divine eye, it is not wisdom. Making the difference that its object is not, knowing exactly the death and birth of sentient beings dwelling in the realms of the ten directions, equal to the sands of the Ganges, is the divine eye. Abandoning the discriminations of seeing and hearing, etc., of conditioned and unconditioned dharmas, etc., is the eye of wisdom. All noble beings who are objects of realization are the Dharma eye. Those who manifestly awaken to all aspects of all dharmas in a single instant, those are the Buddha eyes, that is, those of them. What is the nature of manifest awakening such as the body vajra? Understanding by practicing the two forms of things in the nature of non-duality is its nature. The two, Subhuti, are things, and non-duality is non-things, as the Bhagavan said. That is the Buddha's body, that is the recitation of the body, it is spoken to obtain it. Those who make all sounds conventional, that is not the sound of ultimate truth, because it is not making detailed explanations. The nature of the vajra of suchness in which the mind and mental events abide. Meditating on the subsequent conduct of the meaning equal to space is recitation, thereby the three times of
Chinese
关于佛陀的分析。普遍来说，十方一切法自性光明，如此信解，再三地欢喜，即是趋入和前往，也就是聚集。这些本身就是金刚，因为不可摧毁，也是殊胜的，因为能圆满所有众生的利益。如常等瑜伽士们的次第一样，身、语、意、宝、事业的念诵等。圣者阎魔敌等任何忿怒尊的瑜伽士，观想智慧萨埵心间的太阳，自己手持的太阳，作为自己的念诵对境，然后从自己的语中发出金刚之声，即是咒语的字句，信解为住在百千俱胝量级的宫殿中的坛城本尊听到了，要带着傲慢念诵忿怒尊的语句，这即是忿怒尊的念诵。为了享用一切欲妙而沉醉，是因为非常贪执的缘故，从一切怖畏中救护，想要利益，以大悲心缘着一切有情，这也是愚痴，也是毗卢遮那佛。大海也是一切功德珍宝的来源深邃的缘故。处所也是自他二利圆满的所依的缘故。所谓“其处所”，即是自己的主人观想成其形相，如是观想其本身与彼无别，生起我慢，其瑜伽士应当念诵自己的念诵，应当从上师的口诀中念诵，此乃愚痴的念诵。同样，大悲心的贪欲，化为金刚所生的语句，贪欲即是无量光佛（阿弥陀佛）。其瑜伽士以其形相看着众生，是大悲心的贪欲之贪执的念诵。以虚假的忿怒激发的慈悲方便即是嗔恨，从嗔恨中生起而作为意，嗔恨即是不动佛。观想众生为其形相，其瑜伽士应当念诵，其余如前。任何三金刚，这些都是誓言，因为是道。
English
An analysis of the Buddha. Universally, all phenomena in the ten directions are naturally luminous. Believing and understanding this, repeatedly rejoicing, which is approaching and going forth, is gathering. These themselves are vajras because they are indestructible, and they are also supreme because they fulfill the benefit of all beings. Like the order of yogis such as the constant, the recitations of body, speech, mind, jewel, and activity, etc. The yogi of any wrathful deity, such as the noble Yamantaka, visualizes the sun in the heart of the wisdom being, the sun held in his own hand, as the object of his recitation. Then, from his own speech, he emits the vajra sound, which is the words of the mantra. He believes that the mandala deities residing in the palace of a hundred thousand kotis have heard it. He should recite the words of the wrathful deity with pride. This is the recitation of the wrathful deity. Being intoxicated in order to enjoy all desirable pleasures is because of extreme attachment. Protecting from all fears, wanting to benefit, focusing on all sentient beings with great compassion, this is also ignorance, and also Vairocana. The ocean is also deep because it is the source of all qualities and jewels. The place is also the support for the perfection of self and other benefits. The so-called "place of that" means that one's own master visualizes himself as being in that form, and thus visualizes that he himself is inseparable from it, generating pride. That yogi should recite his own recitation, which should be recited from the oral instructions of the guru. This is the recitation of ignorance. Similarly, the desire of great compassion is transformed into words born from the vajra. Desire is Amitabha. That yogi looks at beings in that form, which is the recitation of the attachment of the desire of great compassion. The method of compassion aroused by artificial wrath is hatred, arising from hatred and made into mind. Hatred is Akshobhya. Visualizing beings as his form, that yogi should recite, and the rest is as before. Whatever three vajras, these are all vows, because they are the path.