English
The vajra holder of body and mind, whose speech is the supreme holder of Dharma, will attain accomplishment in this very life. Thus it is said. Why is it so? Because the realms of direct perception, inference, and scripture are not harmed by them, the inference and scripture of the Sugata, with thirty-three times three countless eons. Thus it is said. Therefore, one should understand this life and so on. The mere absence of seeing and the absence of measure are all the same here, because the nature of the Buddhas, the Bhagavat, is the eon. Therefore, it is just that, for the sake of subduing the beings to be tamed, the yogis who are devoted to various deteriorations, complete purity, colors, and hand gestures are accepted. The nature of understanding it in this way, those and those who are said to be the retinue of the powerful ones together with them. Like a sesame ball, it means that just as a sesame ball is completely filled with seeds, so all the Tathagatas appear to be filled here. "Became" means at the time of the teacher. This shows that all the Tathagatas spoke this tantra with one voice. Why is it the speech of the Tathagata? All dharmas are without self, all compounded things are momentary, Nirvana is peaceful, these are the three characteristics of the Dharma seal. Thus it is said. Because those three characteristics are gathered in this mantra vehicle. As the Bhagavan said, secret lord, impermanence is the meaning of extreme impermanence, the word made by the power of it, suffering is the one who is separated from desire, the word made by the power of it. Selflessness is the characteristic of emptiness, the word made by the power of it. Peace and so on are the direct realization of the signless, the word made by the power of it. If so, how is this measured? Direct perception in the realm of direct perception, the realm of inference of it, those are not the realm, but by themselves, harmless and non-deceptive, therefore it is a measure. In the Compendium on Valid Cognition it says: Seeing and not seeing in this.
Tibetan
།སླུ་མེད་དེ་ཡི་ཡུལ་དག་ལ། །མངོན་སུམ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་དང༌། །གཉིས་པོས་ཀྱང་ནི་གནོད་པ་མེད། །འདིར་ཡང་མངོན་སུམ་ཡུལ་ལ་ནི། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ལ། །ཀུན་ལ་ཕྱག་རྒྱས་རྒྱས་བཏབ་པ། །ཕུང་པོ་སྐྱེ་མཆེད་ཁམས་རྣམས་ནི། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་དེས་རྗེས་སུ་དཔག་པར་བྱ་བ་ཡང་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་ཆོས་ཐམས་ཅད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་རྗེས་སུ་དཔག་པས་སོ། །དེ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ཡང་ལུང་གི་ཡུལ་ཡིན་ལ་ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་སངས་རྒྱས་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། འདིས་ནི་སྐུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་ འཛིན་པ་ཡིན། །གསུང་ནི་རྡོ་རྗེ་མཆོག་ཡིན་ཏེ། །ཚེ་འདི་ཉིད་ལ་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པས་བསྟན་ཏོ། །ཕྱོགས་འགའ་ཞིག་ཏུ་རང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད་པ་ཞེས་པ་བླང་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་འདིར་མཐོང་བ་དང་མ་མཐོང་བའི་འབྲས་བུ་འདོད་པས་དོན་ཆེན་པོ་ལས་ཉམས་པས་འཇིགས་ནས་མཁས་པས་བསྟན་བཅོས་གྲུབ་པའི་རིགས་པ་དང༌། རང་གི་ཚིག་གིས་མི་གནོད་ན། །དེ་གཟུགས་མཐོང་དང་མི་མཐོང་ལ། །ཞེས་པས་རིགས་པ་ཤེས་པས་འདོད། །གང་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས། དགེ་སློང་དག་གམ་མཁས་རྣམས་ཀྱིས། །བསྲེགས་བཅད་བདར་བའི་གསེར་བཞིན་དུ། །རིགས་པས་བརྟགས་ནས་ང་ཡི་བཀའ། །བླང་བར་བྱ་ཡིས་གུས་ཕྱིར་མིན། །ཞེས་སོ། །ཅི་སྟེ་ཡང་མདོ་སྡེ་ལ་འཇུག་པ་དང་འདུལ་བ་ལ་སྣང་བ་དང་མངོན་པ་དང་མི་འགལ་བ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ལ་གཞན་དུ་ནི་བདུད་ཀྱི་ཚིག་ཡིན་ནོ་ཞེས་པས་འདིའི་དོན་གྱི་མདོ་སྡེ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་མེད་པས་ཇི་ལྟར་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངག་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། མ་ཡིན་ཏེ་རང་གི་ཞེས་པ་ངག་འདི་ཁྱད་པར་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྔགས་པ་འདིའི་མདོ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་འཕགས་པ་ཐོགས་མེད་ཀྱིས། །རང་ལ་འཇུག་པ་རང་ཉིད་ཀྱིས། །འདུལ་བ་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའང་ཡིན་པས་ན། །ཆོས་ཉིད་ཡིན་པར་འགལ་བ་མེད། །གཞན་དུ་ན་ཡང་གང་འཕགས་པ་ཐམས་ཅད་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་འདུལ་བ་རྣམས་ལ་དུས་མ་ཡིན་པའི་ཟས་ལ་སོགས་པ་མ་བསྟན་པ་དག་དེ་ལས་གཞན་པ་དང་ཕན་ཚུན་དུ་འགལ་བས་དང་ཕན་ཚུན་དུ་ལྟོས་ཏེ། སྡེ་པ་བཞིའི་ལུང་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་མ་གསུངས་པ་ཉིད་དུ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །ཚད་མས་གྲུབ་པའི་བླང་བ་དང་
Chinese
在那无欺骗的境域中，现量和比量，这二者也没有损害。这里对于现量的境域，蕴、处、界等，一切都以手印印持。蕴、处、界等，这是依靠世俗谛而宣说的，因此，可以比量的事物也是无二等，一切法无二等，这是依靠胜义谛而比量的。那些不是其行境的，也是圣教的境域，如在此生证得佛果等。如云：此身即是佛，心即金刚持，语即金刚胜，此生即可得。等等经文已宣说。在某些方面，自己也不会造成损害，这是应该接受的。在此密咒乘中，由于希求可见和不可见的果报，害怕失去重大意义，因此智者们建立了论著的理路。如果自己的言辞没有损害，那么对于可见和不可见的形象，通过了知道理而希求。世尊曾说：比丘们或智者们，如炼、截、磨的金子般，以理智检验后，应接受我的教言，而不是因为恭敬。如果与经藏相符，与律藏相合，与论藏不相违背，那就是佛陀的教言，否则就是魔的教言。因为此处的意义与经藏等不相符，那么如何能说一切如来语一致呢？不是的，因为“自己的”这个词是用来区分这些言语的。因为这位咒师的经部等是相符的。圣者无著曾说：自己融入自己，律藏显现等，既深奥又广阔，因此，与法性并不相违。否则，在圣者一切有部等律藏中，没有开示非时食等，那些与此不同且相互违背，并且相互依赖。那么，四部的圣教就会变成不是佛陀所说的了。以量成立的接受和
English
In that realm of non-deception, neither direct perception nor inference can cause harm. Here, for the realm of direct perception, the aggregates, sense bases, and elements, everything is sealed with hand seals. The aggregates, sense bases, and elements, etc., are taught based on the conventional truth, and therefore, what can be inferred is also non-dual, etc., all phenomena are non-dual, etc., which are inferred based on the ultimate truth. Those that are not their objects are also the objects of the scriptures, such as attaining Buddhahood in this very life, etc. As it is said: This body is the Buddha, the mind is Vajradhara, the speech is the supreme Vajra, and it can be attained in this very life. Etc., the scriptures have declared. In some aspects, what does not harm oneself should be accepted. In this Mantrayana, because one desires visible and invisible results, fearing the loss of great meaning, wise ones have established the reasoning of treatises. If one's own words do not harm, then for visible and invisible forms, one desires by understanding the reason. The Bhagavan said: Monks or wise ones, like gold that is smelted, cut, and polished, examine my words with reason, and accept them, not out of respect. Furthermore, if it accords with the Sutras, agrees with the Vinaya, and does not contradict the Abhidharma, then it is the word of the Buddha, otherwise it is the word of Mara. Because the meaning here does not accord with the Sutras, etc., how can it be said that all the Tathagata's words are consistent? No, because the word "own" is used to distinguish these words. Because this mantra practitioner's Sutras, etc., are in accordance. The noble Asanga said: Oneself merging into oneself, the Vinaya appearing, etc., are both profound and vast, therefore, there is no contradiction with the nature of Dharma. Otherwise, in the Vinaya of the noble Sarvastivadins, etc., those that do not teach untimely food, etc., are different from this and contradict each other, and are mutually dependent. Then, the scriptures of the four schools would become not spoken by the Buddha. Acceptance established by valid cognition and