Tibetan
ལས་སོ། །དེ་ལྟར་ཡང༌། གང་ཉིད་ཡུན་རིང་དུས་སུ་བསྒོམ། །དེ་བཞིན་གུས་པ་ཡིས་ཀྱང་ཡིན། །བར་མེད་པ་ཡིས་དེ་ཉིད་ནི། །གསལ་པོར་འགྱུར་ཞེས་གཞན་དུ་མིན། །འདོད་ལྡན་མ་སྩོགས་རྣམ་རྟོག་ལ། །ཇི་ལྟར་དེར་ན་སྣང་གྱུར་པ། །ཡང་ན་ཇི་ལྟར་བདག་ཞེན་པ། །དེ་ལ་བདག་མེད་སྟོབས་ཅན་མིན། །སེམས་ལ་བདེ་བའི་རྣམ་བསྒོམ་པ། །རང་དང་གཞན་གྱི་རྒྱུད་དག་ལ། །བླ་མེད་ཐེག་ལ་རྣལ་འབྱོར་པས། །དེ་ཕྱིར་དེ་རུ་དེ་གསལ་འགྱུར། །མཁས་པ་བྱིས་པ་བུད་མེད་རྣམས། །ཀུན་གྱིས་བདེ་བ་ཚོལ་བར་བྱེད། །རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་གྱིས་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ་དུ་འདོད། །གང་ཞིག་མཆོག་ཡིན་དེར་བསྒོམས་ཏེ། །དེ་ཉིད་དུ་ནི་རྣལ་འབྱོར་སྦྱར། །རྟོག་ལྡན་དེ་རུ་བདེ་བ་ནི། །རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་ནི་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ཚད་མ་ལུང་གིས་དེར་གྲུབ་པ། །དེས་ན་དེ་ནི་ཕྱིན་ལོག་མིན། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་གྱུར་པ། །མཁས་པ་ཡིན་ཞིང་དོན་དམ་མ་ཡིན་ཡང་དེ་ཉིད་བདེ་བ་ལ་སོགས་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་དང༌། གཞན་དག་གི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རྒྱུ་ཡིན་ལ། འདི་ལས་གཞན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང་འཁོར་བའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། །དཔེར་ན། གང་ཞིག་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་བའི། །བློ་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་དུག །དེ་ཉིད་མཐོང་བ་དེ་ཡི་ནི། །བདུད་རྩི་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་བློ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། །གང་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རྨོངས་པ་འཆིང༌། །འདིར་ནི་མཁས་པ་དེ་ཡིས་གྲོལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས་སོ། །བདེ་བའི་རྣམ་པ་མྱོང་བ་ལས། །འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར། །འཁོར་བ་རྒྱུན་ཆད་མི་འགྱུར་ཏེ། །དེ་ཡི་རྩ་བས་སྲིད་པ་གནས། །ཞེན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི། །རྒྱུ་ནི་བདེ་བའི་རིགས་པ་མིན། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་གཏི་མུག་སྟེ། །གཉིས་མེད་སེམས་ལ་དེ་ཡང་མེད། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །བདག་གཞན་ཡང་དག་སྒྲོ་བཏགས་པ། །འདོད་ཆགས་ཆོས་ནི་དེ་དག་ཉིད། །ལོག་པར་སྒྲོ་བཏགས་མེད་གྱུར་ན། །བདེ་བ་ལ་ཡང་འདོད་པ་མེད། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། །ཕྱིའི་རྣམ་པར་གཡེང་བས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཉམས་པར་བྱེད་དོ་ཞེ་ན། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལས་སྐྱེས་པའི་ནང་གི་བདེ་བ་ལུས་ལས་སྐྱེས་པའི་ལུས་ཀྱི་བདེ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་པས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་དུ་ སྡུག་བསྔལ་སྐྱོ་བའི་རྒྱུ་ཉིད་དང༌། །བཏང་སྙོམས་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །བསྒོམ་མིན་དེ་ཕྱིར་གཉིས་མ་ཡིན། །བདེ་བ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཟག་བཅས་ཡིན་ན་ཡོངས་གྱུར་པ། །དེ་ཚེ་སྐྱོ་བར་བྱེད་འགྱུར་ཞེས། །དེ་ཡོངས་དག་དང་རྩ་འགལ་ཕྱིར། །བདག་མེད་པ་ཐོང་བ་གོམས་པར་བྱ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་བདེ་བའི་བསྒྲུབ་བྱ་དེ་མཆོག་མཉམ་པ་རིན་པོ་ཆེ་ཡིན་དེ་ལས་མཆོག་ནི་མེད་ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་དཔལ་གསང་བའི་ཐིག་ལེ་ལས། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཁྱོད་ནི་བདེ་བ་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཉིད་ནི་བདེ་བ་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པས་འགྲོ་བ་མ་ལུས་པའི་དོན་བྱེད་པ་ལ་ཁྱབ་པའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་དང་ལྡོག་པས་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་ངེས་སོ། །བདག་ཉིད་བདེ་བར་བྱེད་པ་ན། །མཁས་པས་བདེ་བའི་རྣམ་པ་ཡིན། །སྲིད་པར་སྐྱོ་བར་མི་བྱེད་པས། །རྟག་ཏུ་གཞན་གྱི་དོན་བྱེད་དོ། །དམྱལ་སོགས་སོང་ན་དེ་ཡིས་ནི། །སྒྱུ་མ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་སྣང༌། །ཇི་ལྟར་སྣོད་ཡིན་མ་ལུས་ལ། །ཤིན་ཏུ་སེམས་ཅན་དོན་བྱེད་དོ། །སྡུག་བསྔལ་སྐྱེ་བར་བྱེད་ཕྱིར་དང༌། །བཏང་སྙོམས་མཁོ་བ་མེད་པ་ནི། །སྐྱོ་དང་མཁོ་བ་མེད་དག་གིས། །འཁོར་བ་ལས་ནི་ཆགས་བྲལ་ཡིན། །དེ་ལས་ཆགས་བྲལ་མྱང་འདས་ལ། །རྟག་ཏུ་གནས་པར་འགྱུར་བའང་ཡིན། །མྱ་ངན་འདས་ལ་གནས་པ་དེ། །ཇི་ལྟར་སེམས་ཅན་དོན་སྲིད་ཡིན། །དེ་ནི་མེ་བཞིན་མྱ་ངན་འདས། །ཞེས་པས་ཅི་ཡི་ཕྱིར་མི་བརྗོད། །མྱ་ངན་འདས་ལ་སེམས་ཅན་དོན། །རྣམ་པར་ལོག་པ་མཚོན་པ་ཡིན། །སྙིང་རྗེ་རང་དབང་སོན་པས་ན། །རྒྱ་ཆེ་རྒྱུན་གྱི་བདེ་བའང་ཡིན། །མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་པ་ལ། །སངས་རྒྱས་དྲི་མེད་རྣམས་ནི་གནས། །འཁོར་བར་མ་ཡིན་མྱང་འདས་མིན། །མི་གནས་པ་རུ་རབ་གནས་ཡིན། །གནས་དང་གནས་མ་ཡིན་སྦྱོར་བས། །ཐུབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་མྱ་ངན་འདས། །གང་ཕྱིར་ལྟ་ལ་སོགས་ལྡན་པ། །བསྒོམ་པ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡི་སེམས། །དེ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ལའང༌། །ཤེས་རབ་ལ་སོགས་རབ་སྒྲུབ་བྱེད། །དེ་ཉིད་ཇི་ལྟར་ཡིན་ཞེ་ན། །ངེས་པ་མེད་ཀྱང་འཇུག་པར་འགྱུར། །རྟོགས་ལྡན་གནོད་པ་མ་མཐོང་བས། །ཐེ་ཚོམ་ཟ་ནའང་འཇུག་པ་མིན། །བླ་མེད་བདེ་བ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར། །འདོད་པ་ལྡོག་པར་མི་འགྱུར་རོ། །ཐེག་ པ་གཞན་ལ་འདོད་པ་ནི། །རྟོགས་ལྡན་མ་ཡིན་ཐལ་བར་འགྱུར། །འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་ཞུགས་པ། །རྟོགས་ལྡན་དེ་ལས་གཞན་དུ་མིན། །བདག་དང་གཞན་གྱི་དོན་ཐོབ་པས། །འཇུག་ལ་དགོས་པ་ཅི་ཞིག་ཡོད། །རྒྱ་ཆེའི་རྒྱུན་བདེ་རྣམ་པ་ལ། །མཁས་པ་རྣམས་ནི་རང་དབང་གྱུར། །རང་དོན་དེ་སྲིད་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྒྲོ་འདོགས་ཀུན་བྲལ་ལ་མཁ
Chinese
业。 也是这样， 无论谁长久地修习， 同样以恭敬心， 无间断地，那本身， 变得明晰，不是其他。 贪欲者等分别念， 如何在那里显现， 或者如何执著于我， 对此，无我不是强有力的。 心中修习安乐之相， 在自己和他人的相续中， 无上乘的瑜伽士， 因此在那里，那变得明晰。 贤者、孩童、妇女们， 都寻求安乐。 以广大的相续差别， 那被认为是五种。 无论何者是殊胜的，就在那里修习， 那本身就结合瑜伽。 有分别念的在那里安乐， 广大的相续被极度赞叹。 以量和教证在那里成立， 因此那不是颠倒的。 那些本身就确定了， 是贤者，虽然不是胜义，也因为那本身使之成为安乐等，瑜伽士是自己和他人菩提的因。 那么，从这之外的其他那些，如何是轮回的因呢？ 例如， 无论谁没有见到那本身， 心是颠倒的毒药。 见到那本身，那的， 甘露是不颠倒的心。 那本身的原因。 无论谁以愚痴束缚， 在这里，贤者以那解脱。 叫做等等的吉祥第一品。 从体验安乐之相， 因为生起贪欲等， 轮回不会断绝， 以那的根本，有存在。 执著贪欲等等的， 因不是安乐的道理。 那的因是愚痴， 在无二心中，那也没有。 任何显现论中， 我和他如实安立， 贪欲之法就是那些本身。 如果没有颠倒安立， 对于安乐也没有贪欲。 那本身的原因，导师世亲说， 外在的形象散乱会使禅定退失吗？回答说：从禅定中生起的内在安乐，从身体生起的身体的安乐，是因为与禅定相随的缘故。 因为什么那样， 痛苦是忧愁的因， 以及舍弃没有必要的原因， 不是修习，因此不是二者， 安乐本身是修
English
Karma. It is also like this: Whoever meditates for a long time, Also with reverence, Without interruption, that itself, Becomes clear, not otherwise. Desiring ones and other conceptualizations, How they appear there, Or how they cling to self, For that, selflessness is not powerful. Meditating on the aspect of happiness in the mind, In the continuums of oneself and others, The yogi of the unsurpassable vehicle, Therefore, there it becomes clear. Wise ones, children, women, All seek happiness. By the distinction of the vast continuum, That is considered to be five kinds. Whatever is supreme, meditate on that, That itself combines with yoga. Happiness in that with conceptualizations, The vast continuum is greatly praised. Established there by valid cognition and scripture, Therefore, that is not inverted. Those themselves are certain, Are wise, and although not ultimate, also because that itself makes it happiness and so on, the yogi is the cause of enlightenment for oneself and others. Then, how are those others besides this the cause of samsara? For example, Whoever does not see that itself, The mind is the poison of inversion. Seeing that itself, that's, The nectar is the non-inverted mind. The reason for that itself. Whoever binds with ignorance, Here, the wise one is liberated by that. Called and so on, the first glorious one. From experiencing the aspect of happiness, Because of arising desire and so on, Samsara will not be cut off, With that root, there is existence. Clinging, desire, and so on, The cause is not the reason for happiness. The cause of that is ignorance, In the non-dual mind, that is also not there. In whatever manifestation commentary, I and others are truly established, The Dharma of desire is those themselves. If there is no inverted establishment, There is also no desire for happiness. The reason for that itself, the teacher Vasubandhu said, Does distraction by external appearances cause deterioration in samadhi? The answer is: The inner happiness arising from samadhi, the physical happiness arising from the body, is because it is in accordance with samadhi. Because of what, likewise, Suffering is the cause of sorrow, And because indifference is unnecessary, It is not meditation, therefore it is not two, Happiness itself is medi
Chinese
应当串习。如果是有漏，则会完全转变。那时会感到厌倦，因为那与完全清净从根本上相违。应当习惯于放下无我。正因为如此，才说作为安乐之所依，那是至高无上的如意宝，没有比它更高的了。同样，在吉祥秘密明点中也说：金刚萨埵，您能成办安乐。如是说。具有智慧和慈悲的自性，现证安乐，对于成办所有众生的利益具有周遍的随行和相违，以正量和圣教量可以确定。当自性获得安乐时，智者就是安乐的形象。因为不会对轮回感到厌倦，所以恒常成办他人的利益。如果去了地狱等处，那对他来说，就像幻化一样显现。就像所有器皿一样，极其成办有情众生的利益。因为会产生痛苦，而且不需要舍弃和中舍，通过厌倦和不需要，就能从轮回中解脱。从那解脱出来，也就会恒常安住于涅槃。安住于涅槃的那位，怎么会存在有情众生的利益呢？那就像火一样涅槃了。这样说，为什么不说呢？在涅槃中利益有情，是表示颠倒。因为获得了慈悲的自在，所以也是广大的常乐。在不住涅槃中，清净的佛陀们安住。不是轮回也不是涅槃，而是在不住中安住。通过结合安住和不住，诸佛证得涅槃。因为具有见等，修习不颠倒的心，那在见法中，也能很好地成办智慧等。那究竟是怎样的呢？即使没有决定，也会进入。具有证悟者没有见到损害，即使犹豫也不会进入。为了获得无上安乐，欲妙不会退转。对于其他乘的希求，如果是有证悟者，就会太过分。为了获得果位而进入，有证悟者不会是其他的。因为获得了自和他人的利益，进入有什么必要呢？对于广大的常乐之相，智者们是自在的。为了自己的利益，直到那时也不会断绝。对于断除一切增益和
English
One should practice. If it is with outflows, it will be completely transformed. At that time, one will become weary, because that is fundamentally contradictory to complete purity. One should become accustomed to abandoning selflessness. Precisely because of this, it is said that as the basis of bliss, that is the supreme wish-fulfilling jewel, there is nothing higher than it. Similarly, in the glorious Secret Bindu it is said: Vajrasattva, you accomplish bliss. Thus it is said. The very nature of wisdom and compassion, having directly realized bliss, is pervasive in accomplishing the benefit of all beings, with following and contradiction, it can be determined by valid cognition and scriptural authority. When one's own nature attains bliss, the wise are the form of bliss. Because one does not become weary of samsara, one constantly accomplishes the benefit of others. If one goes to hell and so on, that appears to him like an illusion. Like all vessels, one greatly accomplishes the benefit of sentient beings. Because suffering arises, and there is no need for abandonment and equanimity, through weariness and needlessness, one can be liberated from samsara. From that liberation, one will also constantly abide in nirvana. How can there be the benefit of sentient beings for one who abides in nirvana? That is like a fire that has passed into nirvana. Thus it is said, why not say it? Benefiting sentient beings in nirvana is an indication of reversal. Because one has attained the freedom of compassion, it is also great and constant bliss. In non-abiding nirvana, the stainless Buddhas abide. It is neither samsara nor nirvana, but abides in non-abiding. Through combining abiding and non-abiding, the Buddhas attain nirvana. Because one possesses views and so on, the mind that cultivates without error, that also well accomplishes wisdom and so on in the Dharma of Seeing. How is that exactly? Even without certainty, one will enter. Those with realization do not see harm, even if they doubt, they will not enter. In order to attain unsurpassed bliss, desire will not turn back. The desire for other vehicles, if one has realization, would be too extreme. Having entered in order to attain the fruit, one with realization is not different from that. Because one has attained the benefit of oneself and others, what need is there for entering? For the aspect of great and constant bliss, the wise are independent. For one's own benefit, it will not be cut off until that time. For cutting off all superimpositions and