Tibetan
ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི། །རྣལ་འབྱོར་ལྡན་པ་བདེ་བར་འགྱུར། །བདེ་བ་མཉམ་པར་འཇོག་གྱུར་ཏེ། །འདིས་ནི་ཡང་དང་དོན་རིག་འགྱུར། །བདེ་བའི་སེམས་ནི་མཉམ་པར་འཇོག་པར་འགྱུར་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པས་ཡང་དག་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཤེས་པར་འགྱུར་ཞེས་ལུང་ལས་སོ། །གང་ལས་དེ་ལྟར་ཡིན་པ་དེས་ན་རང་གི་བདག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་བདག་དང་གཞན་ལ་མཆོད་པར་བྱའོ། །རང་གི་སྒྲས་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ངོ༌། །རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་བསྟན་ནས་ལྡོག་པ་གསུངས་པ་སྡུག་བསྔལ་ནི་རང་གི་མགོ་གཅོད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ངེས་པ་ནི་ལོ་མ་ཟ་བ་དང་ཟླ་བ་གཅིག་ཏུ་སྨྱུང་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དཀའ་བ་ནི་མེ་ལྔ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་པའོ། །སློང་མོ་ཟ་བའི་ཚུལ་གྱིས་བཟླས་པ་མི་བྱའོ། །སློང་ མོས་རྙེད་པའི་བཟའ་བ་ལ་ཡང་ཆགས་པར་མི་བྱའོ། །མ་ཉམས་པ་ནི་མཚང་བ་མེད་པའོ། །ཡན་ལག་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱའོ། །འདོད་པའི་ལོངས་སྤྱོད་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྔགས་གང་གིས་ཡིན་པ་དེ་བཟླས་པར་བྱའོ། །ཅིས་ཤེ་ན། གང་ལས་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་བདེ་བར་གནས་པས་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ་ཡང་དག་པར་རྙེད་དོ། །གཞན་དུ་ཞེས་པ་ནི་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུ་རྐྱེན་དང་བྲལ་བས་མི་འགྲུབ་སྟེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོའི་བཀའ་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་དང་སྨོད་པའི་ཡང་ཕྱིར་རོ། །དུས་མ་ཡིན་པ་ནི་ཚེ་མ་ཟད་པར་ངེས་པ་མ་ཡིན་པའི་མྱོང་བའི་ཚེ་འཇིག་པར་འགྱུར་བའི་ལས་སོ། །འཆི་བ་ནི་མཐོང་བའི་ཆོས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ལོ། །དམྱལ་བར་སྲེག་པ་ནི་མ་མཐོང་བ་ལའོ། །ངེས་པར་ནི་བརྟན་པར་ཏེ་ལས་རྣམས་མྱོང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དཔལ་མཆོག་དང་པོ་ལས། དཀའ་ཐུབ་ངེས་པ་རྣོན་པོ་ཡིས། །ལུས་ནི་སྐམས་ནས་སྡུག་བསྔལ་ཏེ། །སྡུག་བསྔལ་ལས་ནི་སེམས་གཡེངས་ཏེ། །གཡེངས་པས་དངོས་གྲུབ་གཞན་དུ་འགྱུར། །དེས་ན་འབད་པ་ཀུན་གྱིས་ནི། །སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་རྗེས་གྲུབ་བྱེད། །དཀའ་ཐུབ་ངེས་མིན་བདེ་བ་དང༌། །དགའ་བས་ཀྱང་ནི་བསྒྲུབ་པར་བྱ། །སྔ་མ་རྣམས་ཀྱིའང་ལམ་འདི་ཡིན།། ཞེས་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་ཞེས་པ་ནི་སྟོབས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་དང་ལྡན་པའོ། །མི་འགྱུར་བ་ནི་ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་དྲི་མ་མེད་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་རྣམ་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ནི་མི་འགྱུར་བའོ་།དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན་མཆོག་གོ །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ལྟ་ཡིན་པ
Chinese
受用时，具瑜伽者得安乐。安乐平等而住，以此能明了真义。安乐之心平等而住，以平等住而如实知晓真实之义，经中如是说。因此，应当以自之本尊瑜伽，供养自与他。自之语即指一切如来。示现随行后，所说之违背，痛苦如自断头等。决定如食叶及一月斋戒等。苦行如侍奉五火等。不应以乞食之方式念诵。亦不应贪著以乞食所得之食物。不衰损者，即无垢染。支分应一同修持。欲之受用，即色等。应念诵任何本尊之真言。为何？因身语意安乐而住，故能证得菩提，即能如实获得。若非如此，即因缺乏一同修持之因缘而不成，因违越薄伽梵大悲之教，亦因呵责之故。非时者，即寿命未尽，于未决定之受用时，乃是坏灭之业。死亡乃是现见之法的痛苦。于地狱中焚烧乃是未见者。决定者，即稳固，因将受诸业。是故，于吉祥第一中云：以锐利之苦行决定，身体枯槁而痛苦，由痛苦而心散乱，由散乱而成就转为他处。故当以一切努力，随顺成就真言与手印。非决定之苦行，亦当以安乐与喜乐而修。前者亦为此道。如是说。佛陀之意为，具足力量等功德者。不变者，因是无始无终之法界体性，且是方便与智慧之自性，无垢大乐之相，智慧之自性，不住涅槃，故为不变。是故为殊胜。因何之故如是
English
When enjoying, the one with yoga attains happiness. Abiding in equal happiness, one becomes aware of the true meaning through this. The mind of happiness abides equally, and by abiding equally, one knows the true meaning as it is, as stated in the scriptures. Therefore, one should make offerings to oneself and others through the yoga of one's own deity. The word 'self' refers to all the Tathagatas. After showing the following, the stated contradiction, suffering is like cutting off one's own head, etc. Determination is like eating leaves and fasting for a month, etc. Austerity is like serving the five fires, etc. One should not recite mantras in the manner of begging for food. One should also not be attached to the food obtained by begging. Undiminished means without defilement. The limbs should be practiced together. The enjoyment of desire is form, etc. One should recite the mantra of whichever deity it is. Why? Because the body, speech, and mind abide in happiness, one will attain enlightenment, that is, one will truly obtain it. Otherwise, it will not be accomplished due to the lack of causes and conditions for practicing together, because it goes against the teachings of the Bhagavan of great compassion, and also because of reproach. Untimely means that when life is not exhausted, at the time of uncertain enjoyment, it is the karma of destruction. Death is the suffering of the visible dharma. Burning in hell is the unseen. Determination means steadfast, because one will experience all karmas. Therefore, in the glorious first one, it is said: With sharp determination of austerity, the body withers and suffers, from suffering the mind is distracted, from distraction the accomplishment turns elsewhere. Therefore, with all effort, one should accomplish mantras and mudras accordingly. Non-determined austerity should also be practiced with happiness and joy. The former is also this path. Thus it is said. Buddha means one who possesses qualities such as power. Unchanging means that because it is the nature of the Dharmadhatu without beginning or end, and it is the nature of skillful means and wisdom, the aspect of great bliss without defilement, the nature of wisdom, non-abiding nirvana, therefore it is unchanging. Therefore it is supreme. For what reason is it so?
Tibetan
་དེས་ན་བསྟེན་པ་ནི་འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་ལྔའོ། །རྟག་ཏུ་བརྗོད་མ་ཐག་པའི་ཡེ་ཤེས་དོན་དུ་གཉེར་བའི་འདོད་ཆགས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་ཆགས་པས་སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་རྣམས་ལ་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ཆགས་པའོ། །བསྟེན་པར་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་མིག་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །ཆགས་པར་བྱ་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཉི་མ་རྣམས་ཏེ། འོད་ཟེར་ཅན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཕུང་པོ་རྣམ་ པར་དག་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་སོ། །སྟོན་མོ་སོགས་ལ་ཇི་ལྟར་ཞུགས། །དེ་ལྟར་བདག་འཛིན་མེད་ན་ཡང༌། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མི་འགལ་ཏེ། །རང་གཞན་དོན་ལ་བློ་གསལ་ལྡན། །ས་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཡང༌། །ཇི་ལྟར་དང་པོ་བསྒོམ་པ་ཡིན། །གཞན་གྱི་དོན་སོགས་ལ་གཏད་དེ། །གཟུགས་སོགས་བསྒོམ་པ་དེ་བཞིན་ནོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དགོས་པ་ཡང༌། །བསྒོམ་པའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྟེ། །མི་བདེན་བརྟགས་པ་དང་བྲལ་ཡིན། །དེ་ཉིད་གཞན་དུ་ངེས་མ་ཡིན། །གཟུགས་སྣང་བ་ཡི་མྱོང་ཅན་ནི། །མེད་ན་མྱོང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་བདེ་འཇིག་རྟེན་པའི། །བྱིན་པ་རྣམས་ཀྱང་འདོད་པ་ཡིན། །རྒྱ་ཆེན་རྒྱུན་བདེའི་རྣམ་པ་ཡི། །གཞན་གྱི་དོན་བདག་ནུས་པ་ལ། །ཇི་ལྟར་འདོད་ཆགས་སོགས་མ་སྐྱེས། །དེ་ལྟར་སྔར་ནི་ངེས་པར་བྱས། །གང་གསུངས་པ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ཉེ་བར་མཁོ་བའི་བདེ། །མྱོང་བ་བདག་ཉིད་དུ་ནི་རབ་བསྒྲུབས་འདི། །དུན་དུ་སོན་པར་དེ་ནི་གྲུབ་ཡིན་དང༌། །ང་རུ་འཛིན་པའི་གནས་བརྟེན་བྱང་ཆུབ་ཀྱི། །དེ་ནི་ཉེ་བར་མཁོ་དང་བྲལ་བ་ཡིན། །དེ་ཡིས་ཐོབ་མིན་ལེགས་པའི་སྟེང་པ་དེ། །ཉེ་བར་མཁོ་བ་ལ་ནི་ཆུང་ཡང་འདིར། །དེ་ནི་འཕེལ་བར་ཡང་དག་སྐྱེ་མི་འགྱུར། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་དོན་ནི་བསགས་པ་འདི། །དེ་ཡིས་རབ་ཏུ་འབད་པར་བྱ་བ་སྟེ། འདིར་ནི་ཡོད་ན་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན། །མཆོག་དགའི་བདེ་བ་ཡང་དག་མཐོང་བར་འགྱུར། །འཁོར་བ་སྲིད་ཀྱི་འགྲོ་བ་གསུམ་པོ་ལ། །ཁྱབ་པའི་རྒྱལ་པོ་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །དེ་ནི་མྱོང་མིན་བསལ་བ་མ་ཡིན་པ། །རྟོག་མིན་བྱ་བ་མ་ཡིན་དང་བྲལ་བ། །གྲོལ་བ་ལྟར་སྣང་ཡོད་པས་ཐམས་ཅད་ནི། །རྣམ་པར་དག་པ་ཡང་ནི་ལྷག་བཅས་མཆོག །དེ་ཉིད་ཕྱིར་ན་ངེས་པར་བྱང་ཆུབ་རྒྱུ། །གཞན་སྤངས་ཉིད་ནི་ངེས་པར་བསྟན་པར་འདོད། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་དེ་ཉིད་ངེས་གསུངས་པ། །ངེས་པ་ཉིད་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་མྱུར་དུ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ
Chinese
因此，所依是五种妙欲。对于那些总是追求刚才所说的智慧，具有贪执的人们，以大悲的贪着，对于所有众生，是如来们的贪着。所应依止的是菩萨们，眼睛等自性，地藏等。所应贪着的是菩提之日，具有光芒的如来们，是色等蕴清净的自性。如何进入宴会等？即使那样没有我执，色等也不相违，对于自他之利具有明智。即使没有地等，最初如何修习？交付于他人之利等，修习色等也是如此。色等的需求，是修习的大乐，与不真、分别相离。那本身并非在其他地方确定。对于色显现的体验者，如果没有，则没有体验。广大的、恒常的、安乐的世间布施者们也想要。广大的、恒常安乐的形态，对于他人之利，我的能力，如何不生贪着等？如是先前已确定。所说的是什么？色等近需的安乐，体验自性是极力成办的此，成熟时那即是成就，以及执我的所依菩提，那是远离近需的。那未获得，良好的上等，对于近需虽然小，但在此，那也不会增长，真实生起。色等的意义是积累此，因此应当极力努力，若在此有，则会生起。将真实见到殊胜喜乐的安乐。在轮回有情的三界中，将获得遍布的国王。那并非排除非体验，并非分别，与非作为相离，如同解脱般显现，因此一切，完全清净，也是有余殊胜。因此，必须是菩提之因，想要明确显示舍弃他者本身。世尊所说的那个确定，确定本身是身等。如何迅速获得无上菩提？
English
Therefore, the reliance is the five desirable qualities. For those who are always pursuing the wisdom just mentioned, possessing attachment, with the attachment of great compassion, for all sentient beings, it is the attachment of the Tathagatas. What should be relied upon are the Bodhisattvas, the nature of the eyes and so on, Ksitigarbha and so on. What should be attached to are the suns of Bodhi, the radiant Tathagatas, which are the pure nature of the aggregates such as form. How to enter feasts and so on? Even if there is no self-grasping like that, form and so on are not contradictory, possessing wisdom for the benefit of oneself and others. Even if there is no earth and so on, how to cultivate in the beginning? Entrusting to the benefit of others and so on, cultivating form and so on is also like that. The need for form and so on is the great bliss of cultivation, separated from untruth and discrimination. That itself is not determined elsewhere. For the experiencer of the appearance of form, if there is none, then there is no experience. The great, constant, and blissful worldly givers also desire. The form of great and constant bliss, for the benefit of others, my ability, how do attachment and so on not arise? Thus, it has been determined before. What is said? The happiness of form and so on that is nearly needed, experiencing self-nature is what is extremely accomplished, when matured, that is accomplished, and the Bodhi that relies on self-grasping, that is separated from near needs. That which is not obtained, the good superior, although small for near needs, but here, that will not increase, truly arise. The meaning of form and so on is accumulating this, therefore one should strive extremely, if it is here, then it will arise. One will truly see the happiness of supreme joy. In the three realms of samsaric beings, one will obtain the pervasive king. That is not excluding non-experience, not discriminating, separated from non-action, appearing like liberation, therefore everything, completely pure, is also superior with remainder. Therefore, it must be the cause of Bodhi, wanting to clearly show abandoning others themselves. That determination spoken by the Bhagavan, the determination itself is the body and so on. How to quickly attain unsurpassed Bodhi?