Tibetan
་ཉིད་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཆོས་ཉིད་དོ། །གང་གསུངས་པ་མི་མཁས་པ། །སྡིག་པ་ཆུང་དུ་བྱས་ཀྱང་འོག་ཏུ་འགྲོ། །མཁས་པ་སྡིག་ཆེན་བྱས་ཀྱང་དོན་མེད་སྤོང༌། །ལྕགས་ཀྱི་གོང་བུ་ཆུང་ཡང་འོག་ཏུ་འགྲོ། །དེ་ཉིད་སྣོད་དུ་བྱས་ན་སྟེང་དུ་འཕྱོ་བར་འགྱུར། །དག་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་དང༌། །དེ་ལྟ་བུའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་ངོ༌། །ཅི་ལྟར་ཞེ་ན། སྙིང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ། ཆོས་ཀྱང་ཡིན་ཏེ་ ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་སོ། །དེ་ཉིད་འཇིག་རྟེན་ལས་འདས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དོན་ཡིན་པ་དེས་ན་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པས་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལས་བྱུང་བའོ། །དེས་ན་དག་པ་ཡིན་ཏེ་དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སྤྱོད་པ་སྟེ། གནས་ནི་ཡོན་ཏན་མ་ལུས་པའི་ཚོགས་ཀྱི་རྟེན་དུ་གྱུར་པའོ། །གང་གསུངས་པ། ཐབས་ཆེན་རྣམས་དང་ལྡན་པ་ལ། །ཉོན་མོངས་བྱང་ཆུབ་ཡན་ལག་འགྱུར། །འཁོར་བ་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་དེ། །དེ་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་བསམ་ཡས། དེ་ནས་ཞེས་ཏེ་གལ་ཏེ་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྐུར་བ་འདེབས་པ་ཡང་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་སྟེར་བར་བྱེད་པ་ཡིན་ལ་དེའི་ཚེ་དེ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་ན་ཡང་ཇི་ལྟར་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་ཙམ་ཡང་མི་སྐྱེ་ཞེས་གདུལ་དཀའ་བའི་གདུལ་བྱའི་དགོས་པ་རྟོགས་པའི་རྗེས་ལའོ། །འཇིགས་པ་དང་སྐྲག་པ་དང་བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་ནི་ཆུང་དུ་དང་འབྲིང་དང་ཆེན་པོའི་འཇིགས་པ་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོ་ཡང་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པས་མཐོང་བའི་ཆོས་ལ་ཡང་མི་འདོད་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པར་བྱེད་དེ། གཞན་རྣམས་ལ་ཤིན་ཏུ་ཡང་ཡིན་པས་འདི་ལ་རྨི་ལམ་ཡང་སྐུར་བ་འདེབས་པ་དེ་དགག་པར་བྱ་བའི་དོན་དུའོ། །འདི་ནས་ཞེས་པ་ནི་གལ་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ལ་སྙིང་རྗེ་ཡོད་ན་དེའི་ཚེ་ཅིས་དེ་བླང་བར་བྱ་བའི་དོན་དུ་འབད་པར་མི་བྱེད་ཅེས་དེ་ལྟར་རྟོག་པའི་རྗེས་ལའོ། །བརྒྱལ་བར་གྱུར་པ་གཟིགས་ནས་ཞེས་པ་ནི་སྙིང་རྗེ་སད་པའི་རྒྱུ་གསུངས་པའོ། །དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཀྱི་མི་རྟོག་པ་ཉིད་ཀྱི་ཟབ་མོ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་པས་གནས་ཏེ། གལ་ཏེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཐེག་པ་ཆེན་པོ་སྟོན་པར་བྱེད་པ་དེ་རྟོགས་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་མཐུ་ཡོད་ན་ཇི་ལྟར་ན་དེ་ཉིད་ཀྱིས་སློང་བར་མི་བྱེད་ཅེས་དཔྱོད་པའི་རྗེས་ལའོ། །ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་བདག་ཉིད་རྡོ་རྗེ་གང་ཡིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡང་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །འོད་ནི་ཟླ་བ་ཞུ་བ་སྟེ་ཉི་མ་དང་ཟླ་བའི་འོད་ཟེར་གྱིས་སོ། །དེ་མ་ཐག་པ་དང་ཙམ་ཞེས་སྨོས་པས་བར་མཆོད་པ་དང་འབད་པ་མེད་པར་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ ཅན་གྱི་དོན་མཐོང་བས་དགྱེས་ཏེ་རངས་པའི་བཞད་པའོ། །ཆོས་ཐོབ་པའི་མཐུ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གསུང་བསྒྲགས་སོ། །ཆོས་ཞེས་པ་ནི་ལུང་ངོ༌། །ཡང་ཆོས་ནི་རྟོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་ངོ་བོ་སྟེ་དགེ་འདུན་ནོ། །ཆོས་ཀྱི་དོན་དེ་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ལམ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་ལས་བྱུང་བ་ནི་གང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་བའི་བདག་པོ་ཡིན་ལ་འདི་ནི་སངས་རྒྱས་ཡིན་ཏེ་དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །ཆོས་རྣམས་ཀྱི་དག་པ་ནི་ཚད་མས་གྲུབ་པའོ། །དོན་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་དག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེའི་ངོ་བོ་ནི་བདག་མེད་པ་སྟེ་དངོས་པོ་མེད་པའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་དབྱེར་མེད་པའི་ཤེས་རབ་བོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཟིལ་གྱིས་མནན་པས་ན་རྒྱལ་པོ་སྟེ་མི་བསྐྱོད་པའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཡང་དག་པས་ན་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་དང་བྲལ་བས་དག་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དེ་ཉིད་གང་གི་གནས་ཡིན་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་དེ་བཞིན་དུ་གྱུར་པ་མི་འགྱུར་བའོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་སྣང་བ་དང་བྲལ་བས་སྣང་བ་མེད་པའོ། །རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དང་ད་ལྟར་བྱུང་བ་གསུམ་གྱི་ལམ་དེར་བྱུང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའོ། །དེ་ཉིད་དབྱིངས་སུ་གྱུར་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉིད་ལས་སྐྱེའོ། །ཐོག་མ་དང་ཐ་མ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོས་ཀུན་དུ་སོན་པས་ནམ་མཁའ་ཆེན་པོའོ། །དེ་བཞིན་དུ་ལམ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ཏེ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ནམ་མཁའ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཡིན་ཏེ་དེའི་བདག་ཉིད་སྐུ་ལས་བྱུང་བ་ནི་རིན་ཆེན་ཏོག་གོ །བརྗོད་བྱ་རྗོད་བྱེད་དང་བྲལ་བ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའོ། །གསུང་ནི་གསུང་རབ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་དོན་རབ་ཏུ་བྱེད་པས་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ཏེ་འོད་དཔག་ཏུ་མེད་པ
Chinese
其本身即是缘起之法性。如是所说，不贤善者，即使作小罪，亦堕于下。贤善者即使作大罪，亦无意义而舍弃。铁丸虽小亦下沉，然置于器皿中则漂浮于上。清净乃自性光明，亦能获得如是之果。何以故？乃是心要，亦是法，即无始无终之法界。其本身是超越世间的智慧之义，因此应以无二之智慧与方便之相来修持而生起。因此是清净的，因其因相同故。因此，此乃菩提之行，处所乃成为一切功德之聚之所依。如是所说，具足大方便者，烦恼转为菩提之支分。轮回乃寂静之自性，因此如来不可思议。此后，假设对大乘法进行诽谤，也会在现世给予不悦意的果报，那时即使对他进行诽谤，也不会产生恐惧等，这是为了让难以调伏的所化众生领悟到必要性之后。恐惧、害怕和昏厥是为了显示小、中、大的恐惧。也就是说，即使是伟大的菩萨，如果诽谤大乘法，也会在现世获得不悦意的果报。对于其他人来说更是如此，因此即使是梦中诽谤也应加以制止。从这里开始，如果诸佛都具有慈悲心，为何不努力去接受它呢？这是在如此思考之后。见到昏厥而说，这是宣说唤醒慈悲之因。此后，世尊以自证之现量，为了显示法之不思议性之甚深，而安住于不语。假设世尊了悟到宣说大乘法具有三摩地之力量，为何不以其自身来劝请呢？
English
Itself is the nature of dependent origination. As it is said, the unwise, even if they commit small sins, will fall downwards. The wise, even if they commit great sins, abandon them without meaning. Even a small iron ball sinks, but if placed in a vessel, it will float upwards. Purity is naturally luminous, and it also enables the attainment of such a result. Why? It is the essence and also the Dharma, the realm of Dharma without beginning or end. It is the meaning of wisdom that transcends the world, therefore it should be cultivated and arise with the aspect of non-dual wisdom and means. Therefore, it is pure because its cause is the same. Therefore, this is the practice of Bodhi, the place becomes the support of the collection of all qualities. As it is said, for those who possess great means, afflictions transform into limbs of Bodhi. Samsara is the nature of peace, therefore the Tathagata is inconceivable. Thereafter, if one slanders the Mahayana Dharma, it will also give unpleasant results in this life. At that time, even if one slanders him, fear and so on will not arise. This is after the disciples who are difficult to tame realize the necessity. Fear, fright, and fainting are to show the small, medium, and great fears. That is to say, even a great Bodhisattva, if he slanders the Mahayana Dharma, will obtain unpleasant results in this life. It is even more so for others, therefore even slandering in a dream should be stopped. From here, if all the Buddhas have compassion, why do they not strive to accept it? This is after thinking like this. Seeing the fainting, it is said, this is declaring the cause of awakening compassion. Thereafter, the Bhagavan, with the direct perception of self-awareness, remained silent in order to show the profoundness of the inconceivable nature of the Dharma. If the Bhagavan realized that teaching the Mahayana Dharma has the power of Samadhi, why does he not urge it himself?
Chinese
谓“如是作”之寻伺之后。与虚空等同，无二，何为智慧与方便之自性金刚之等持，亦如是称之。光者，谓融化之月，即日月之光芒也。说“彼无间”与“顷刻”者，谓无有中间供养与勤作也。见有情之义而喜悦，谓欢喜之微笑也。宣说使通达得法之威力之语也。法者，谓圣教也。又法者，谓证悟之坛城之体性，即僧伽也。法之义，谓当说之道，等持三摩地等之相也。从彼生者，谓谁为坛城之主，此乃佛也，即顶礼三宝也。诸法之清净者，谓以量成立者也。义者，谓自性清净之法性之智慧也。彼之体性者，谓无我，即无事物也。彼即金刚无别之智慧也。彼以悉皆压伏故，乃国王，即不动者也。身语意如实故，远离烦恼与所知之障，及习气与俱，故清净也。彼之故，与虚空等同也。如是性，彼即何者之处，彼即如是称之。彼之故，于一切时如是转变，即不变也。远离所取与能取之显现故，乃无显现也。金刚身者，乃毗卢遮那佛也。过去、未来与现在生起之三时之道，于彼生者，乃如来也。彼等之心者，乃大金刚持也。彼即成为法界也。一切如来皆从菩提心性而生也。无有起始与终结之法界之体性周遍故，乃大虚空也。如是道亦彼也，即如是称之。虚空乃平等性之智慧也，彼之自性从身所生者，乃珍宝顶也。远离所说能说者，与虚空等同也。语者，乃十二部经之自性也。以极作最胜士夫之义故，乃能诠说者，即无量光也。
English
After the consideration of "doing thus." That which is equal to space, non-dual, the essence of wisdom and means, the samadhi of whatever vajra it is, is also called that. Light is the melting moon, that is, the rays of the sun and moon. Saying "immediately after that" and "just" means that there is no intermediate offering or effort. Seeing the meaning of sentient beings and rejoicing, it is the smile of joy. Announcing the speech that clarifies the power of attaining the Dharma. Dharma means scripture. Also, Dharma is the nature of the mandala of realization, that is, the Sangha. The meaning of Dharma is the path to be spoken, the characteristics of the three samadhis and so on. That which arises from that is whoever is the lord of the mandala, and this is the Buddha, that is, prostrating to the Three Jewels. The purity of all dharmas is that which is established by valid cognition. Meaning is the wisdom of the Dharma-nature that is pure by nature. Its essence is selflessness, that is, non-existence of things. That itself is the indivisible wisdom of vajra. Because it subdues everything, it is the king, that is, the immovable one. Because body, speech, and mind are perfect, it is pure because it is free from afflictions and the obscurations of knowledge, along with habitual tendencies. Therefore, it is equal to space. Suchness, that which is its place, is called that. Therefore, at all times it transforms thus, that is, it does not change. Because it is free from the appearance of grasping and being grasped, it is without appearance. The vajra body is Vairochana. The path of the three times, past, future, and present, arising there, is the Tathagata. The mind of those is the Great Vajradhara. That itself has become the sphere. All Tathagatas are born from the very nature of bodhicitta. Because the nature of the sphere of Dharma, which has no beginning or end, is all-pervading, it is the Great Space. Likewise, the path is also that, that is, it is called that. Space is the wisdom of equality, and the nature of that arising from the body is the Jewel Pinnacle. Being free from what is to be said and what can be said, it is equal to space. Speech is the nature of the twelve branches of scripture. Because it perfectly performs the meaning of the supreme person, it is the one who can explain, that is, Amitabha.