Tibetan
་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད་དུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཉིད་འགྱུར་ཏེ། །རྣམ་པར་མི་རྟོག་བློ་ལྡན་པར། །ཞེས་སོ། །མ་དང་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་ནས་བློ་ཅན་ཞེས་པའི་མཐའ་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་དང༌། རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་སྡོམ་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་འདི་ནི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེའི་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། སྡོམ་པ་འདིས་ནི་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་བཅུ་དྲུག་པ་ལས་སོ། །སེམས་ཅན་ཁམས་ནི་མཐའ་ཡས་པ། །མ་དང་ཞེས་པ་ནས་བརྩམས་ཏེ། །སྡོམ་པ་འདི་ནི་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཞེས་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའི་ཚིག་གིས་སོ། །མ་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔགས་དང་རྒྱུད་ལ་ལེགས་པར་བསླབས་པ་ཞེས་པ་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་ཡིན་ཏེ། ཤིན་ཏུ་དད་ལྡན་ཤེས་རབ་ཆེ། །གཟུགས་བཟང་སྒྲུབ་པ་པོ་ལ་དགའ། །བྱ་བ་གཅིག་ལ་སྦྱངས་གྱུར་པ། །དམ་ཚིག་ལྡན་པའི་དམ་ཚིག་ཅན། །ཞེས་ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དབང་ལ་བརྗོད་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམས་སོ། །དེ་ཉིད་དུ་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་གོམས་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་ན་གྲགས་པ་ཉིད་དུ་བཟུང་ངོ་ཞེས་གཞན་དག་གོ །ཇི་ལྟར་འདི་འདྲ་བའི་སྡོམ་པ་ཡིན་ཞེ་ན། སྙིང་རྗེ་དང་ཤེས་རབ་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་རང་གི་བ་སྤུའི་བུ་གནས། མཁས་པས་སངས་རྒྱས་སྤྲིན་རྣམས་སྤྲོ། །ཞེས་བདུན་པ་ལས་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་ཐབས་རྣམ་པ་མང་པོས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་སྙིང་རྗེས་བཞག་པར་འདོད་པས་བདེ་བར་གཤེགས་པ་རྣམས་དེས་རྗེས་སུ་ཆགས་པར་བྱའོ་ཞེས་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཤིན་ཏུ་གོམས་པའི་སོ་སོའི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ན་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་མཆོད་པས་ ཚིམ་པར་བྱེད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཏུའོ། །དོན་དམ་པར་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་རོ་གཅིག་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་གསུམ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཎ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ། ཞེས་པས་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་དད་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྤངས་པ་ཉིད་ཀྱིས། ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཀྱང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ་ཡིན་ཏེ། དེར་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་ལམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མ་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་བརྟགས་པ་ཉིད་ཀྱིས་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་མི་འཇུག་པས་བླ་ན་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ལ་གེགས་བྱེད་པས་ན་སྤང་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཐ་དད་ཕྱིར།
Chinese
是故说成为佛陀之因。彼即成佛，于无分别之智者。如是说。从“母亲”等至“具慧”之终，乃是智慧耶谢之灌顶，及理智之苦行之特征之律仪，是为开示。其中，此乃身语意金刚之理智苦行，从彼开始。此律仪即为开示，出自第十六品。有情界无边无际，从“母亲”等开始。此律仪甚为稀有，出自第十七品之语。母亲等亦为精通咒语及续部，此乃理智之苦行。极具信心，智慧广大，喜好美貌之修行者，于一事精进，具誓言之持誓者。如是智慧耶谢之灌顶所言之特征等。于彼处，修习智慧与慈悲，即于世间广为人知，如是其他。如何是此等律仪耶？慈悲与智慧极度串习，于自身毛孔之处，智者散布佛陀之云。如是第七品所说之仪轨，以众多方便，欲以慈悲安立一切有情于无上菩提，故当以彼等使善逝们随喜。如是智慧与方便极度串习，于各自微尘处所住之所有如来之坛城，以大乐之供养而令欢喜，此乃世俗谛。于胜义谛中，以无二之如是性之同一滋味，因未见一切法之三边故。嗡 萨瓦 达塔嘎达 阿努拉嘎纳 瓦吉ra 斯瓦巴瓦 阿玛郭杭。（藏文：ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཎ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ओंसर्वतथागतअनुरगणवज्रस्वभावआत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：oṃ sarvatathāgata anurāgaṇa vajrasvabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，一切如来，爱，金刚，自性，我）。如是舍弃随喜等之种种分别念。以智慧亦不错谬，于彼不住之涅槃乃无上菩提之道故，以母亲等之关联分别念之测度，不入事物如是之真如，故障碍无上菩提，故当舍弃之故。于《释量论》中，因事物之自性各异故。
English
Therefore, it is said to be the cause of becoming a Buddha. He becomes a Buddha, to the wise who are without discrimination. Thus it is said. From "mother" etc. to the end of "wise," it is the empowerment of wisdom and jnana, and the precepts of the characteristics of the asceticism of intelligence, which are shown. Among them, this is the asceticism of intelligence of the vajra of body, speech, and mind, starting from that. This precept is what is shown, from the sixteenth chapter. The realm of sentient beings is infinite, starting from "mother" etc. This precept is very rare, from the words of the seventeenth chapter. Mother etc. are also well-trained in mantra and tantra, this is the asceticism of intelligence. Extremely faithful, great wisdom, likes handsome practitioners, diligent in one thing, vow-holder with vows. Such are the characteristics etc. spoken of in the empowerment of wisdom and jnana. In that place, cultivating wisdom and compassion is known in the world, like others. How is this kind of precept? Compassion and wisdom are extremely familiar, in one's own pores, the wise spread the clouds of Buddhas. As the ritual spoken of in the seventh chapter, with many methods, wanting to establish all sentient beings in unsurpassed bodhi with compassion, therefore, the Sugatas should be made to rejoice with them. Thus, wisdom and means are extremely familiar, in the mandala of all the Tathagatas residing in each atom, satisfying with the offering of great bliss, this is the conventional truth. In the ultimate truth, with the same taste of non-duality, because the three extremes of all dharmas are not seen. oṃ sarvatathāgata anurāgaṇa vajrasvabhāva ātmako'haṃ. (藏文：ཨོཾ་སརྦ་ཏ་ཐཱ་ག་ཏ་ཨ་ནུ་རཱ་ག་ཎ་བཛྲ་སྭ་བྷཱ་ཝ་ཨཱཏྨ་ཀོ྅ཧཾ།，梵文天城体：ओंसर्वतथागतअनुरगणवज्रस्वभावआत्माकोऽहं，梵文罗马拟音：oṃ sarvatathāgata anurāgaṇa vajrasvabhāva ātmako'haṃ，汉语字面意思：嗡，一切如来，爱，金刚，自性，我). Thus, by abandoning the various discriminations such as rejoicing. Wisdom is also not mistaken, because the nirvana that does not abide there is the path of unsurpassed bodhi, by measuring the discriminations of connection such as mother, one does not enter the suchness of things as they are, therefore, it obstructs unsurpassed bodhi, therefore, it should be abandoned. In the Commentary on Valid Cognition, because the nature of things is different.
Tibetan
།འབྲེལ་པ་རྟོགས་པས་བྱས་པ་ཡིན། །ཇི་ལྟར་ཡོད་གཞན་རག་ལུས་པ། །རྫས་ནི་གཞན་གྱིས་འབྲེལ་པར་འགྱུར། །གྲུབ་ཕྱིར་གཞན་ལ་རག་མ་ལས། །ཡིན་ནའང་འབྲས་ཡིན་རང་རྒྱུ་ལས། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་བྱེད་པ། །འབྲས་བུ་མ་ཡིན་ཅུང་ཟད་མེད། །ཅེས་སོ། །འབྲེལ་པ་གཞན་དབང་ཉིད་ཡིན་ན། །གྲུབ་ན་ཅི་ཕྱིར་གཞན་དབང་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །དེ་ཉིད་དུ་ན་འབྲེལ་བ་མེད། །ཅེས་འབྲེལ་བ་བརྟག་པ་ལས་སོ།། གཞན་ཡང༌། མ་ལ་སོགས་པ་ངེས་མེད་དེས། །ཚང་མ་ཡིས་ནི་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །ཉེར་བསྟན་པ་ཡིས་འགྲུབ་ཅེ་ན། །མ་ཡིན་དེ་ནི་འཁྲུལ་བའི་ཕྱིར། །ཕྱི་རོལ་དོན་དང་སྒྲ་ལ་ནི། །འབྲེལ་པ་མ་གྲུབ་པ་ཡི་ཕྱིར། །ཉེས་ཟད་ཀྱིས་བསྟན་ཚད་ཞེ་ན། །མ་ཡིན་ཉེས་ཟད་རྟོགས་དཀའི་ཕྱིར། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དང༌། །འབྲས་མིན་སྨྲ་བ་པོ་ཡི་ཚིག །དེ་ལས་ལོགས་ཤིག་གྱུར་པ་ཡིན། །མ་འཁྲུལ་བ་ནི་ཡོད་མ་ཡིན། །ལུང་རྣམས་དང་ནི་དངོས་པོ་ཡང༌། །མེད་ན་མི་འབྱུང་ཅུང་ཟད་མེད། །རྟོགས་པ་པོ་ལ་མ་གྲུབ་པ། །གང་ལ་དེ་རྣམས་དོན་ངེས་ཡིན། །སྐྱེས་བུའི་ཁྱད་པར་ལ་ལྟོས་པའི། །མཁས་པ་ཇི་ལྟའི་དོན་གཞན་ནི། །གལ་ཏེ་ཁྱད་པར་གྱུར་པ་ཡི། །དོན་ཤེས་གྱུར་ན་འདོད་པ་ཡིན། །འདི་ནི་འདི་ལྟར་ཡིན་མིན་དང༌། །ཉེས་པ་དང་ནི་ཉེས་མེད་པ། །རྟོགས་པར་དཀའ་ཕྱིར་ཚད་མ་མིན། །རྟོགས་དཀའ་ཞེས་སོགས་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །སོགས་ པས་ནི་སྲིང་མོ་ལ་སོགས་པ་དང་བཟའ་བར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་བསྡུས་སོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་དང་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་ཐ་སྙད་ཡིན། རབ་རིབ་ཅན་གཉིས་ཟླ་བ་གཉིས་ཀྱི་ཐ་སྙད་འདོགས་པ་ལྟར་འཁྲུལ་པ་ཙམ་ཉིད་ཀྱིས་ཕན་ཚུན་དུ་ཡིན་ནོ། །འཁོར་སྨྱོན་པ་རྣམས་ལ་རྒྱལ་པོ་མི་སྨྱོ་བ་བཞིན་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཀྱང་འཇིག་རྟེན་པའི་ངོ་ལྷུར་མཛད་པས་དོན་ལ་གཞུག་པའི་དོན་དུ་གླང་པོ་ཆེའི་གཟིགས་སྟངས་ཀྱིས་དེ་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ་ཉེས་པ་མེད་དོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ། འཇིག་རྟེན་མ་སོགས་པ་ཡང་བསྒྲུབ་ཡན་ལག །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །དེ་འདིར་རྣམ་པར་སྨིན་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱིས། །རྣམ་པ་ཀུན་དུ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡིན། །རང་གིས་འདིར་ནི་དབང་གི་ཆོ་ག་ཡིས། །ཕྱག་རྒྱ་གཏད་པའམ་ཡང་ན་བླ་མ་ཡིས། །རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་དེ་ལ་བྱིན་པ་དེའི། །བཀའ་ཡིས་དེ་ཡི་དུས་སུ་བུ་ཡིས་བསྟེན། །ཤེས་རབ་ཡེ་ཤེས་ཕྱིར་བྱིན་རང་དབང་གྱུར། །སློབ་མ་འདི་ཡིས་རྟག་ཏུ་གཟུང་བྱ་ཡིན། །དེ་ཉིད
Chinese
关系由了悟而作。 如何存在依赖于他者？ 事物由他者而关联。 成立故不依赖于他者。 然而果是自因所生。 分别念是关联的作者。 并非果，丝毫没有。 如是说。 关系若是他者之自在， 成立为何仍是他自在？ 因此一切事物， 于彼性中无有关联。 如是出自《关系观察》。 此外， 如母等不定之事物， 不能由一切而成立故。 若说由指示而成立， 非也，彼乃是错觉故。 对于外境事物与声音， 由于关系未成立之故。 若说由过失尽而指示衡量， 非也，过失尽极难了悟故。 事物之自性， 以及非果之言说者之语， 是从彼分离的。 无有不错误的。 若无圣教与事物， 则丝毫不会生起。 对于了悟者未成立的， 于何者彼等是意义确定？ 依赖于士夫之差别， 智者如何的其他意义是， 若已成为差别之， 意义知晓则可欲。 此是如此或非如此， 以及过失与无过失， 因难了悟故非量。 难了悟，如是等等出自《释量论》。 等等包括姐妹等以及非食物。 无论如何，是生起者与生起作用者之名相。如具有眼翳者将二月认作月亮之名相般，仅仅由错觉而相互是也。如同疯子们围绕着，国王并非疯子一般，薄伽梵也随顺世间，为了引入意义，以大象的观看方式如是宣说，故无过失。因此而说：世间母等也是成就之支分。因此不应怀疑。此处成熟是佛陀，于一切方式中是全知者。自己于此处以灌顶之仪轨，手印交付或者上师，将自己的手印给予彼，以彼之教令，于彼之时弟子应依止。为了智慧本智而给予，成为自在。此弟子应恒常受持。彼等。
English
Relationship is made by understanding. How can it exist if it depends on others? Things are related by others. Because it is established, it does not depend on others. However, the result comes from its own cause. Discriminating mind is the maker of connections. It is not a result, not even a little. Thus it is said. If the relationship is the freedom of others, Why is it the freedom of others when it is established? Therefore, all things, In that very nature, there is no connection. Thus it is from the Examination of Relationships. Furthermore, Things like mother, etc., are uncertain, Because they cannot be established by everything. If it is said to be established by indication, No, it is because it is an illusion. For external things and sounds, Because the relationship is not established. If it is said that measurement is indicated by the exhaustion of faults, No, it is because the exhaustion of faults is very difficult to understand. The nature of things, And the words of the speaker who is not a result, Are separated from it. There is no non-erroneous one. If there are no scriptures and things, Then nothing will arise. For those who have not established understanding, In whom are those meanings certain? Depending on the difference of individuals, What other meaning is there for the wise? If it has become a difference, If the meaning is known, it is desirable. This is so or not so, And fault and faultlessness, Because it is difficult to understand, it is not a valid cognition. Difficult to understand, and so on, from the Commentary on Valid Cognition. Etc. includes sisters and so on, and non-food. In any case, it is the name for the one who arises and the one who causes to arise. Just as those with cataracts attribute the name of two moons to the two moons, they are mutually so by mere illusion. Just as the king is not mad among the madmen, the Bhagavan also conforms to the world, and in order to introduce meaning, he teaches in the same way as the elephant's view, so there is no fault. Therefore it is said: The worldly mother and others are also parts of accomplishment. Therefore, there should be no doubt. Here, the ripening is the Buddha, who is omniscient in all ways. Oneself here, by the ritual of empowerment, the mudra is given, or the guru, gives his own mudra to him, by his command, at that time the disciple should rely on him. It is given for the sake of wisdom and innate wisdom, becoming independent. This disciple should always hold it. Those.