Tibetan
ས་ཀྱིས་མཐོང་འགྱུར། །མ་མཐོང་ཕྱིར་ན་རྟོགས་མེད་ཕྱིར། །ཡོད་པར་ཅི་ལྟར་རྗེས་སུ་དཔོག །སྒྲུབ་བྱེད་གནོད་བྱེད་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཁྱོད་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཉིད་ཡོད་དོ། །སྨྲ་ཕྱིར་མེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན། །མ་ཡིན་མ་སོགས་མེད་པར་འགྱུར། །དེ་གྲུབ་ཉེར་བསྟན་ལས་ཤེ་ན། །ཁོ་བོའི་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་དེའང་མཚུངས། །མ་ནི་སྤྱི་རུ་གྲུབ་ཅེ་ན། དང་པོ་ཉིད་དུ་མ་ངེས་ཡིན། །སྨྲ་བ་ལ་ནི་རྟོགས་པས་ཁྱབ། །དེ་ཡི་ཡུལ་ནི་དོན་མེད་ཡིན། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའང་དོན་ཡོད་ཡིན། །འགལ་བས་ཁྱབ་ཕྱིར་དེ་མ་ཡིན། །གང་གིས་ཀུན་མཁྱེན་ ཚིག་ནི་འདོད། །དེ་ཚེ་དེས་ནི་ཉམས་མྱོང་མིན། །གང་ཚེ་མྱོང་ཡོད་དེ་ཡོད་མིན། །དེ་ཕྱིར་མེད་སྒྲུབ་གྲུབ་སྒྲུབ་ཡིན། །ཡང་ན་གོམས་ཕྱིར་ཉལ་བ་ན། །ཚིག་ཉིད་རྟོག་པ་མེད་པར་ཡོད། །སེམས་ཡེངས་པ་ན་ཁ་ཏོན་བཞིན། །རྨི་ལམ་སོགས་ལ་རྟོག་པ་མེད། །ཡང་དག་དྲན་ཉིད་བསྟན་ཆེད་དུ། །མ་དཔྱད་པར་ནི་འདིར་མི་གསུང༌། །ཞེས་བརྗོད་ཕལ་ཆེར་དུ་ནི་ཚིག །མི་ཡི་རྣམ་རྟོག་རྗེས་སུ་འབྲང༌། །སངས་རྒྱས་རྟག་ཏུ་མཉམ་གཞག་སྟེ། །གཞན་དུ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གང་ལས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཚིག །ཀུན་མཁྱེན་ཡེ་ཤེས་སྔོན་འགྲོ་ཡིན། །དེས་ན་ཡོད་པ་མ་བཀག་སྟེ།། མི་རྣམས་ཐེ་ཚོམ་བྱ་བའི་རིགས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་བསྒྲུབ་ཚད་མ་ནི། །གང་ཚེ་ངེས་པ་ཉིད་ནའང་ཡིན། །རྣམ་པ་ཀུན་ནི་ཡོངས་མཁྱེན་པ། །མེད་པར་དེ་ཡི་ཚིག་མ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་སོགས་ཀྱི་ཚིག་འདི་ནི། །དངོས་པོ་དེ་ཉིད་སྟོན་བྱེད་ཡིན། །དེས་ན་རྒྱུ་འདིས་རྟག་གྲུབ་མིན། །ཡང་ན་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡིན། །སྐྱེ་གཉིས་ལ་སོགས་ཐ་དད་ལས། །དེ་ཡི་རིགས་སོགས་ངེས་མ་ཡིན། །རྣམ་སོགས་དབང་ལས་ཡིན་ཞེ་ན། །མ་ཡིན་གཡུང་སོགས་ལ་མཐོང་བས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཁྱད་པར་ལ། །གོམས་པའི་རྟགས་ནི་སྲིད་པ་ཡིན། །ཆོས་ཅན་མ་གྲུབ་སོགས་སྐྱོན་གང༌།། མ་ཡིན་སྐྱེས་བུ་ཙམ་གྲུབ་ཕྱིར། །གང་ཚིག་དེ་ཉིད་སྟོན་བྱེད་པ། །དེ་ཉིད་ཁོ་བོའི་བདེ་གཤེགས་ཡིན། །ཚད་མས་གནོད་པའི་བདག་ལ་སོགས། །སྟོན་བྱེད་ལུང་ནི་མཐོང་བས་སོ། །དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་ཀུན་མཁྱེན་མིན། །འགལ་བས་ཁྱད་པར་མཐོང་བའི་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་ལས་ནི་བསྟན་པས་འདི། །དེ་ཉིད་ཅེ་ན་བཀག་ཕྱིར་མིན། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་ལས། །སྐྱེས་བུའི་ཚིག་ཏུ་གྲུབ་པ་ཡིན། །རྒྱུ་མེད་གཅིག་ཏུ་སྐྱེ་མ་ཡིན། །རྟག་ཏུ་ཡོད་སོགས་ཐལ་འགྱུར་ཕྱིར། །རིག་བྱེད་ཚིག་གི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །ངེས་པར་སྐྱེས་བུས་བྱས་པ་ཡིན། །རིག་བྱེད་ཁྱད་པར་ཅན་ཚིག་ཅེ།། མ་ཡིན་ཁྱད་པར་མ་གྲུབ་ཕྱིར། །རྟོགས་དཀའི་ཁྱད་པར་ཡོད་ཅེ་ན། །དེ་ནི་ཀླ་ཀློ་སོགས་ལའང་མཚུངས། ཚད་མས་འགྲུབ་པའི་དེ་ཉིད་ནི། །གང་ཞིག་སྟོན་དེ་ཀུན་མཁྱེན་ཡིན། །གཞན་དུ་ཡོང་ཤེས་ཐུབ་པ་ལ། །ཚུ་རོལ་མཐོང་བ་ཐེ་ཚོམ་ཟ། །ཚད་མ་གཉིས་ཀྱི་ཡུལ་ནི་གྲུབ། །འགའ་ལ་ རང་གིས་ཀྱང་མི་གནོད། །ལུང་གི་ཚད་ཡིན་དབང་སོགས་མིན། །འདི་འདྲ་འདི་ལ་དཔག་མ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྤྲོས་པས་གསལ་བའི་ཕྱིར། གསལ་བ་དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་བཀོད་པ་ཡིན་ནོ། །དཔལ་གསང་བ་འདུས་པའི་རྒྱན་གྱི་ལེའུ་གསུམ་པའོ།། །། ལེའུ་བཞི་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུགས་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་བཤད་པ། དེ་ནས་ཞེས་པ་ནི་དབང་བསྐུར་བ་དང་རྗེས་སུ་གནང་བ་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོངས་སུ་བཟུང་བ་མེད་པར་གྲུབ་ལ་དེ་ཡང་དཀྱིལ་འཁོར་མེད་པར་མ་ཡིན་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་དམན་པར་གྱུར་པ་དང༌། །དམ་ཚིག་སྤངས་པར་འགྱུར་པ་ནི། །སྒྲུབ་ཐབས་ཅུང་ཞིག་མི་འགྲུབ་སྟེ། །གསང་བའི་དེ་ཉིད་མེ་ཤེས་ཕྱིར། །ཞེས་དཔལ་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ལས་གསུངས་པ་དང༌། རི་མོའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཡང་མ་བསྟན་ནོ་ཞེས་གདུལ་བྱའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་ཆོད་པའི་རྗེས་ལའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའོ། །ཡང་ཞེས་པ་ནི་ལེའུ་དང་པོའི་འདུས་པ་ལ་ལྟོས་ནས་སོ། །ལས་དང་པོ་པའི་སློབ་དཔོན་ཡང་སྔར་བསྙེན་པ་བྱས་པ་དང་ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་ལ་སོགས་པས་མཚན་མ་ཐོབ་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སའི་དབུས་སུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་བདག་པོའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྡོ་རྗེ་དྲིལ་བུ་འཛིན་པ་ལ་དེ་འཛིན་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་སློབ་མ་རྣམས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་བཞིར་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་བའི་ཕྱིར་གསོལ་བ་གདབ་པ་གསུངས་པ། ཀུན་ཞེས་ཏེ་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་ཉོན་མོངས་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་དག་པའི་ཕྱིར་ཞི་བའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་གནས་སོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཆོག་བདག་མེད་པ་དང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཞི་བ་ཡིན་ནོ། །བཤད་པ་ནི་སྟོན་ཅིག་པའོ། །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རྣམས་ལས་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་ཐོབ་པའི་ཕྱིར་དམ་པ་ཡིན་ཏེ་ཐུན་མོང་བའི་གསོལ་བ་གདབ་པའོ། །གྲུ་བཞི་ལ་སོགས་པའི་མཚན་མ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། མཚན་ཉིད་ཐམས་ཅད་ཡོངས་
Chinese
地能见故，不见故则不觉故，如何能由有而作推测？以无成立与破立之故。汝有犹豫之本身。若谓说故为无，则非也，无等将成无。若谓由成立之近示，则彼我之一切智亦同。若谓于总相成立，则最初即不决定。说者为觉所遍，彼之境为无义，一切智者亦为有义。以相违所遍故，彼非也。以何者而欲言一切智之语？其时彼非为经验，何时有经验，彼非有。是故为无成立之成立。又或因串习而睡眠时，语亦有而无分别。心散乱时如念诵，梦等亦无分别。为显示真实忆念之故，此中不言未观察者。如是说者，大抵语随人之分别。佛陀恒常于等持，于他处非成立也。由何者而有一切智之语？乃一切智智为先导。是故非遮遣有，乃人等生犹豫之类。成立一切智之量，于何时亦有决定。以一切相而普知者，无之则彼语非也。刹那等之此语，为显示事物之本身。是故非由此因成立常。又或为怀疑所食。由生二等之差别，彼之种类等非决定。若谓由名等之自在，则非也，以于幼等见故。于一切智之差别，串习之相为可能。法不成等有何过失？非也，以唯成立士夫之故。何者为语，彼即显示彼者，彼即我之善逝。以量所害之我等，显示之圣教乃由见也。自在等非一切智，以由相违而见差别之故。吠陀经由教示此，若谓彼即是，则以遮遣故非也。由随顺与违逆，成立为士夫之语。无因不生一，以常有等之过失故。以吠陀为语之自体故，定为士夫所作也。
English
Because the earth is seen, and because it is not seen, it is not perceived, how can one infer from existence? Because there is no establishment or refutation. You have doubt itself. If you say that because it speaks, it is non-existent, then it is not so, and non-existence and so on will become non-existent. If you say that it is established by near demonstration, then my omniscient one is also the same. If you say that it is established in general, then it is not determined from the beginning. The speaker is pervaded by awareness, and its object is meaningless, but the omniscient one is meaningful. Because it is pervaded by contradiction, it is not so. By what do you want to say the words of the omniscient one? At that time, it is not experience, and when there is experience, it is not there. Therefore, it is the establishment of non-establishment. Or when sleeping due to habit, words are also present without discrimination. When the mind is distracted, like recitation, there is no discrimination in dreams and so on. In order to show true recollection, those who have not examined are not spoken of here. Those who speak like this mostly follow the discrimination of people. The Buddha is always in equanimity, and it is not established elsewhere. From what does the word of the omniscient one come? It is the wisdom of omniscience that leads the way. Therefore, it does not negate existence, but is the kind of people who have doubts. The measure of establishing omniscience is also determined at any time. One who knows everything in every aspect, without which his words are not. This word of momentariness and so on shows the thing itself. Therefore, it is not established as permanent by this cause. Or it is eaten by doubt. From the difference of being born twice and so on, its kind and so on are not determined. If you say that it is by the power of names and so on, it is not so, because it is seen in the young and so on. In the difference of omniscience, the sign of habit is possible. What fault is there in the dharma not being established and so on? It is not so, because only the man is established. Whoever is the word, he is the one who shows it, he is my Sugata. The scriptures that show the self and so on that are harmed by measurement are seen. The self-existent and so on are not omniscient, because the difference is seen by contradiction. The Vedas teach this, and if you say that it is, then it is not because of negation. By following and reversing, it is established as the word of a man. Without cause, one is not born, because of the fault of being eternal and so on. Because the Vedas are the self of words, it is definitely made by a man.
Chinese
能作差别之语，非是，以无差别之故。若谓有难解之差别，则彼与边鄙之人等亦同。以量成立之彼性，何者所示，彼即一切智。于他处能知者，见此岸生犹豫。二量之境乃成立，于 कुछ 自亦无害。语之量，非自在等，此等非可比度。以一切如来之所作而显明之故，显明彼性即是金刚庄严。吉祥密集之庄严第三品竟。 第四品，一切如来之心坛城之说。 “此后”者，谓无灌顶及随许、律仪等之摄受而成就，然亦非无坛城，若坛城低劣，及舍弃誓言，则少分修法亦不成就，以不见秘密之彼性故。如《吉祥一切佛》中所说。又云：“图画坛城亦未示现”，乃为断除所化之种种分别也。一切如来者，谓毗卢遮那等。又者，谓与第一品之集会相关。初业之阿阇黎，亦以先修习及细分瑜伽等得相，于坛城地之中央，具足三摩地之三者，乃具主之瑜伽士，执持金刚铃者，彼执持彼之毗卢遮那等瑜伽士弟子等，于东等四方所住者，为书写坛城之故，宣说祈请。“一切”者，谓为清净具习气之烦恼及所知之障故，乃寂静也。彼性之故，乃如来等之住处也。何以故？谓以何之故，一切法之胜义，无我与空性之自性，是故寂静也。宣说者，谓唯一显示也。为获得胜于事业续等坛城之果故，乃殊胜也，乃共同之祈请也。以具足四方等相故，一切相
English
That which makes a distinction is a special word. It is not, because there is no distinction. If it is said that there is a difficult-to-understand distinction, then that is the same for barbarians and others. That which is established by valid cognition, whatever it shows, that is omniscience. In other places, those who can know, seeing this shore, have doubts. The object of the two valid cognitions is established. Some are not harmed by themselves. The measure of speech is not power, etc. Such things are not comparable. Because it is clear by the actions of all the Tathagatas, that clarity itself is the Vajra Arrangement. The third chapter of the Ornament of the Glorious Guhyasamaja is complete. Chapter Four: Explanation of the Mandala of the Hearts of All Tathagatas. "Then" means that it is accomplished without the acceptance of empowerment, subsequent permission, vows, etc., but it is not without a mandala. If the mandala becomes inferior, and the vows are abandoned, then even a small part of the practice will not be accomplished, because the secret nature is not known. As stated in the Glorious All Buddhas. It is also said, "The painted mandala is not shown either," which is to cut off the various discriminations of those to be tamed. All Tathagatas are Vairochana and so on. Also, it is in relation to the assembly of the first chapter. The first Karma Acharya also obtains the signs by first practicing and subtle yoga, etc. In the center of the mandala ground, possessing the three Samadhis, is the Lord Yogi, holding the Vajra Bell. Those who hold it, such as Vairochana, etc., the Yogi disciples, those who dwell in the four directions, such as the east, are requesting to draw the mandala. "All" means that it is peaceful for the sake of purifying the afflictions with imprints and the obscurations of knowledge. Because of that nature, it is the abode of the Tathagatas, etc. Why? Because of what, the ultimate meaning of all dharmas, the nature of selflessness and emptiness, is therefore peaceful. The explanation is the only display. In order to obtain the result that is superior to the mandalas of the Action Tantra, etc., it is excellent, and it is a common request. Because it possesses the signs of the four directions, etc., all signs.