Tibetan
གཅིག་ངེས་མིན་ཤེས་པ་ནི། །སྤྱི་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན་པར་བརྗོད། །དེ་ལ་སྐྱེ་མཆེད་གཅིག་ལ་ཡང༌། །དུ་མ་ཅིག་ཅར་མཐོང་མ་ཡིན། །ཅིག་ཅར་གཟུང་བའི་སྣང་བ་ནི། །འབྲེལ་མེད་ཏིལ་སོགས་ལ་ནི་ཅིས། །མགྱོགས་པ་འདི་ལ་བཀག་ཟིན་ཏོ། །དེ་རྣམས་རིམ་གྱིས་འབྱུང་བ་ལ། །རིམ་མིན་མི་འཛིན་ཅིས་མ་ཡིན། །བློ་རྣམས་ཐམས་ཅད་དུས་མཚུངས་ཕྱིར། །དེ་ལ་འགའ་ཞིག་རིམ་མིན་སྣང༌། །གཞན་ཡང་རིམ་པ་ལྡན་པ་ཅི། །དེ་ཕྱིར་དོན་རྣམས་འཛིན་པ་ལ། །རིམ་མིན་འདི་ནི་ཐལ་བར་འགྱུར། །གཅིག་མིན་ཕྱེ་མ་ལེབ་སོགས་ལ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་མཐོང་ཇི་ལྟར་མིན། །སྣ་ཚོགས་དེ་གཅིག་ཡིན་ཞེ་ན། །དེ་ལས་འདི་ཆེས་ངོ་མཚར་ཆེ། །སྣ་ཚོགས་གཅིག་པའི་རང་བཞིན་མིན། །ཇི་ལྟར་ནོར་བུའི་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་དབྱེ་བས་ཀྱང་། །རི་མོའི་གདིང་བ་རྣམས་དང་མཚུངས། །དེ་ལ་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གཟུགས། །དེ་བཞིན་གཅིག་པུ་མཐོང་ཞེ་ན། །སྔོན་པོ་ལ་སོགས་གསལ་ན་ཡང༌། །སྣ་ཚོགས་གཞན་མཐོང་སྣ་ཚོགས་མཐོང༌། །རྣམ་པ་མཚུངས་དོན་དུས་གཅིག་ཏུ། །བློ་ནི་གཉིས་པོས་མཚོན་པ་ཡི། །གཅིག་ནི་ རིམ་ཡིན་དོན་སྣ་ཚོགས། །གཞན་ནི་རིམ་མིན་དོན་གཅིག་ཅི། །བློ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཉིད་ཕྱིར། །དངོས་རྣམས་སྣ་ཚོགས་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་དག་ཡན་ལག་མིན་ན་ཅིས། །འདི་ལ་ཐ་དད་ཡིན་པར་གནས། །རིགས་མི་མཐུན་པས་མི་རྩོམ་ཕྱིར། །རི་མོ་སོགས་བློ་སྣ་ཚོགས་མིན། །གཟུགས་ཅན་མིན་ཕྱིར་ལྡན་པ་མིན། །རི་མོར་བརྟགས་པ་རྟེན་པ་ཡིན། །སོ་སོར་སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པས། །གཟུང་བ་རྣམས་ལ་རིམ་པའང་ཡིན། །སྣ་ཚོགས་བློ་ཡིས་བསྲེགས་མིན་ཏེ། །དུ་མ་གཅིག་གིས་མི་འཛིན་ཕྱིར། །སྣ་ཚོགས་དོན་དུ་གཅིག་གིར་འགྱུར། །དེ་ཕྱིར་རྟོག་པ་མེད་པར་གྲུབ། །དོན་གཅིག་ཏུ་ནི་རྟོགས་ན་ཡང༌། །གང་ལས་ཐ་དད་མཐོང་བ་ཡིན། །རྡུལ་བཞིན་དེ་དོན་མཐོང་བ་མིན། །དེ་ཕྱིར་འབྲས་བུ་མཐོང་མ་ཡིན། །ཀུན་ནི་ལྕི་བར་མཐོང་བ་བཞིན། །དེ་ཡི་ཡོན་ཏན་མ་མཚོན་ཕྱིར། །དེ་ལ་དེ་ཉིད་མ་མཐོང་སྟེ། །དེ་ཡི་འབྲས་བུ་གཟུགས་མཐོང་པ། །འདི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །ཡན་ལག་ཅན་ནི་ཤེས་ཡུལ་མིན། །མིག་གི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་ལྡན་པས་སྔོན་པོའོ། །ཤེལ་གྱི་སྔོན་པོ་སྙམ་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལུང་ལས་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བར་ཤེས་སོ། །དུ་བ་ལས་ནི་མེར་ཤེས་ཏེ། །ཆུ་སྐྱར་ལ་ནི་ཆུར་ཤེས་ཤིང༌། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བློ་ལྡན་གྱིས། །རིགས་ནི་མཚན་མ་རྣམས་ལས་ཤེས། །ཞེས་རྗེས་
Chinese
如果不能确定是否为一个，就说总的是使用的地方。对此，即使对于一个生处，也不会同时看到很多。同时执取的显现，对于无关联的芝麻等又如何呢？对于快速的这个已经禁止了。那些依次出现的，为什么不执取非依次的呢？因为所有的心识都是同时的，所以其中一些显现为非依次。此外，还有什么具有次第呢？因此，在执取诸事物时，这个非依次就成了过失。对于非一的蝴蝶等，为什么不能看到各种各样的形象呢？如果说各种各样的是一个，那么这比那更稀奇。各种各样不是一个的自性，就像宝珠的形象一样，即使以蓝色等来区分，也和图画的坐垫等相同。对此，如果说同样只看到具有支分的形象，即使蓝色等很明显，也会看到各种各样的其他，看到各种各样。形态相同的事物在同一时间，由两种心识来表示，一个是次第的事物是各种各样的，另一个是非次第的事物是一个吗？因为心识本身是各种各样的，形象本身也是，所以事物就变成了各种各样。如果那些不是支分，那又如何呢？对此，安住于各异。因为不同类不造作，所以图画等不是各种各样的心识。因为不是有形，所以不是具有。在图画上分别是有所依。因为不是各自各种各样，所以对于所取也是有次第的。不是被各种各样的心识所烧，因为不是由一个来执取很多。对于各种各样的事物变成一个。因此，成立为无分别。即使认识到一个事物，从什么中看到差别呢？不像微尘那样不看到那个事物，因此不看到果。就像大家都看到重的一样，因为没有表示出它的功德，所以没有看到它本身，看到它的果形象。像这些在《释量论》中说，具有支分不是认识的对境。因为具有眼识的行相，所以是蓝色。认为像是玻璃的蓝色不是，经文中说现量的体性是远离分别的。从烟中认识到火，从水鸟中认识到水，具有智慧的菩萨，从相认识到种性。如是后
English
If it is not certain whether it is one, it is said that the general is the place of use. For this, even for one birthplace, many are not seen at once. What about the appearance of grasping at once, for unrelated sesame seeds, etc.? This has already been forbidden for the fast one. Why don't those that appear in sequence grasp the non-sequential? Because all consciousnesses are simultaneous, some of them appear non-sequential. Furthermore, what has order? Therefore, when grasping things, this non-sequential becomes a fault. For non-one butterflies, etc., why can't various images be seen? If it is said that the various are one, then this is more wonderful than that. The various are not the nature of one, just like the image of a jewel, even if distinguished by blue, etc., it is the same as the picture cushions, etc. For this, if it is said that only the image with limbs is seen in the same way, even if blue, etc. are clear, various others will be seen, various will be seen. Forms are the same, things are at the same time, and the mind is represented by two, one is sequential and the things are various, and the other is non-sequential and the thing is one? Because the mind itself is various and the form itself is, things become various. If those are not limbs, then what? For this, abide in difference. Because different kinds do not create, pictures, etc. are not various consciousnesses. Because it is not form, it is not possessed. Distinguishing on the picture is dependent. Because they are not individually various, there is also order for the grasped. It is not burned by various consciousnesses, because many are not grasped by one. For various things, it becomes one. Therefore, it is established as non-conceptual. Even if one thing is recognized, from what is the difference seen? Like dust, that thing is not seen, therefore the fruit is not seen. Just as everyone sees it as heavy, because its qualities are not shown, it is not seen itself, but its fruit image is seen. Like these, it is said in the Commentary on Valid Cognition that having limbs is not an object of knowledge. Because it has the aspect of eye consciousness, it is blue. Thinking that it is like blue glass is not, the scriptures say that the nature of direct perception is known to be free from conceptualization. From smoke, fire is known, from water birds, water is known, and a wise Bodhisattva knows the lineage from the signs. Thus, afterwards