Chinese
少许也无有。 果之自体不可得， 彼之理证少许无。 理证量已成立者， 若于实事少许无， 如是理证非理证， 由人欲念所造作。 由士夫心所控制者， 彼即非彼安住时， 理证于彼无显现。 如是事物无所依， 于自立证未成立， 若以他知为立证， 则成数论者之见。 如何彼为极贤者？ 为他义成之比量， 乃是自见义之显。 由他之教所见者， 非为立证无意义。 为令他人能了知， 虽自未见然由他， 见者立证有说是。 彼舍故吾见之语， 说彼义故语清净， 由证悟故具增益。 非是因相乃立义， 由义故义乃成立。 若无自之相续证， 汝之应成云何有？ 所立与因之关系， 成立彼即是相违。 自性抑或为果性， 显现不见即是因。 关系若为实成立， 于自为何未成立？ 由他亦能悟他者， 由异种性所观察。 遣除乃由二相关， 一若无有则他无。 由说一切皆世俗， 从彼之外 为悟入义故， 说自所见之立宗。 于他所立不定故， 于自证成至极故， 恒常不可得之故， 有与无等诸方分， 无亦于此非相违。 凡是能作立宗者， 如是彼皆成犹豫。 若见自之心性时， 不应发起诸诤论。 有与无及有非有， 任何方分皆非有。 纵经久远说其过， 于彼亦无有能力。 若我稍许有立宗， 尔时此过即属我。 于我亦无有立宗， 是故过失于我无。 若稍有许成所缘， 则成能入与能反。 现量等之诸义中， 彼等过失于我无。 成立的
English
There is not a little. The nature of the fruit's self is unattainable, Its reasoning is without a little. That which is established by valid reasoning, If there is not a little involvement in reality, Thus, reasoning is not reasoning, It is made by human desires alone. That which is controlled by the minds of individuals, When it abides as that which is not that, Reasoning becomes invisible there. Thus, because things are without support, Without establishing the proof for oneself, If one establishes proof by what is known to others, Then the view of the Samkhyas will arise. How can that be extremely wise? The inference that accomplishes the meaning for others, Is that which clarifies the meaning seen by oneself. That which is seen from the words of others, Is not a proof, because it is meaningless. For the sake of others to realize, Although one has not seen it oneself, some say that What is seen by others is a proof. Because that is abandoned, the words of my seeing, Because that meaning is spoken, the words are pure, Because of realization, it possesses imputation. It is not the sign itself, but the meaning to be established, Because meaning is established from meaning. If there is no proof of one's own continuum, How can your consequence exist? The relationship between what is to be established and the reason, That which is established is the opposite. Whether it is nature or the nature of the result, The sign is the invisibility of appearance. If that relationship is actually established, Why is it not established for oneself? That others can also understand others, Is examined by different species. Elimination is from two relationships, If one does not exist, then the other does not exist. By saying that everything is conventional, Other than that, For the sake of realization, One speaks of the proof of what one has seen. Because what is to be established for others is uncertain, Because self-awareness is ultimate, Because permanence is unattainable, The aspects of existence and non-existence, etc., Non-existence is also not contradictory here. Whatever can become a proposition, Thus, all of that becomes doubt. When one sees the nature of one's own mind, One should not initiate disputes. Existence, non-existence, and existence and non-existence, None of the aspects exist. Even if one speaks of faults for a long time, One does not have the ability to do so. If I have a little proposition, Then this fault will belong to me. I also have no proposition, Therefore, the fault does not belong to me. If one has a little object of focus, Then it becomes entering and reversing. In the meanings of direct perception, etc., Those faults do not belong to me. Of establishing
Tibetan
་ཡན་ལག་མི་བརྗོད་ཅིང༌། །སྐྱོན་མི་བརྗོད་པ་གཉིས་པོ་དག །འདི་ལྟར་ཚར་གཅད་གནས་ཡིན་པར། །མཁས་པས་རྩོད་པའི་རིགས་པ་ལས། །རྩོད་པ་རྩོམ་ན་འདི་མིན་པར། །བལྟས་ཏེ་རྩོད་པ་ཕམ་གྱུར་ཕྱིར། །དམ་བཅའ་འམ་སྒྲུབ་བྱེད་མ་བརྗོད་ཕྱིར། །སྒྲུབ་བྱེད་མ་ཡིན་ཕྱིར་ཡང་ངོ༌། །དོན་གྱིས་དོན་རྟོགས་ཕྱིར་དོན་ལ། །ཕྱོགས་དང་གཏན་ཚིགས་བརྗོད་ནུས་མེད། །དེས་ན་དེ་དག་རང་ཉིད་ལ། །སྒྲུབ་བྱེད་གནས་པ་ཡོད་མ་ཡིན། །དེ་ཡི་ཕྱོགས་ཚིག་སྨྲ་བ་པོའི། །མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་པར་བྱེད། །ཚད་ཡིན་དེ་ལས་ཐེ་ཚོམ་དག །སྐྱེ་ཕྱིར་དངོས་སུ་སྒྲུབ་བྱེད་མིན། །བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་བརྗོད་པ་ཡིས། །བརྒྱུད་པ་ཡིས་ཀྱང་ནུས་པ་མེད། །གཏན་ཚིགས་བརྗོད་པའང་རང་ཉིད་དག །ནུས་པ་མེད་ཀྱང་ནུས་སྟོན་བྱེད། །ཚད་མ་ཡང་ནི་གཉིས་ཡིན་ཏེ། །ཚད་མ་དང་ནི་ལུང་གིས་གྲུབ། །དེ་ཡི་མྱོང་བ་བཞི་པོ་ཡང༌། །ཚད་དང་ལུང་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར། །བློ་ནི་གང་དུ་དོན་སྟོབས་ཀྱིས། །རྗེས་སུ་འགྲོ་དང་ལྡོག་པ་ཅན། །དེ་ནི་རང་དབང་དུ་འཛིན་པ། །དེ་ལས་དངོས་གཞན་དབང་པོ་འདས། །དེ་ཡི་མ་མཐོང་བདག་ཉིད་གཟུགས། །རྟོགས་པ་འདི་ནི་དོན་གཞན་རྟེན། །དེ་ལ་བརྟེན་པས་འབྲེལ་བ་ཅན། །གལ་ཏེ་དེ་ཚེ་རྟོགས་འགྱུར་རོ། །རྟོགས་པའི་རྗེས་འགྲོ་སྤྱི་ཡི་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དེ་ཚེ་རྟོགས། །དེ་ ཕྱིར་ཐམས་ཅད་ལྐོག་གྱུར་པ། །ཁྱད་པར་གྱིས་ནི་རྟོགས་མ་ཡིན། །གང་ཡང་འབྲེལ་བའི་ཆོས་ལས་ནི། །ཆོས་ཅན་ལ་རྟོགས་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །རྗེས་དཔག་དེ་ནི་ལྐོག་གྱུར་གྱི། །གཅིག་ནི་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡིན། །མངོན་སུམ་ལྐོག་ཏུ་གྱུར་དག་ལས། །གང་གི་གང་གཞན་སྲིད་མ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་གཞལ་བྱ་གཉིས་ཉིད་ཕྱིར། །ཚད་མ་གཉིས་སུ་འདོད་པ་ཡིན། །རྣམ་ཤེས་ལྔ་ཡི་ཚོགས་རྣམས་ནི། །བསམས་ལ་དམིགས་པའི་རྣམ་པ་ཅན། །སེམས་དང་སེམས་བྱུང་དམིགས་པ་ནི། །དྲུག་པ་ཞེས་བྱ་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་དུ་མས་བསྐྱེད་བྱའི་ཕྱིར། །རང་དོན་སྤྱི་ནི་སྤྱོད་ཡུལ་ཡིན། །ཆོས་ཅན་དུ་མའི་ངོ་བོ་ཡི། །དབང་པོས་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་བསགས་ཤིང་འདུས་པ་ཡིན། །སྤྱི་དེ་ལ་ནི་དབང་པོའི་བློ། །སྤྱི་ཡི་བློ་ཡང་ངེས་པར་ནི། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་རྗེས་སུ་འབྲེལ། །དོན་གཞན་དང་ནི་མངོན་འབྲེལ་ཕྱིར། །གང་རྣམས་རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ནི་སྐྱེ། །དེ་རྣམས་ལ་ནི་བསགས་པ་བརྗོད། །ཤེས་པ་སྐྱེ་བའི་རྒྱུ་མཚན་ཡིན། །རྡུལ་ཕྲན་རྣམས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཀྱང༌། །རྡུལ་ཕྲན་གཞན་ནི་མེད་ན་མེད། །དེ་
Chinese
不言支分且，不言过失此二者，如是乃为责难处，智者辩论之理路。若作辩论非如此，观已辩论成失败，不言立宗或能立，亦因非是能立故。以义悟义故于义，无能说出宗与因，是故彼等自性上，无有能立之安住。彼之宗词宣说者，乃为显示其所欲，是量故从彼生疑，故非实为能立因。所应成立之言说，纵以间接亦无力，说出因由亦自性，虽无能力示能力。量亦分为有二种，现量以及至教成，彼之四种之经历，亦因量与教所害。智于何处以义力，随顺而行及相违，彼即自主而执持，彼较他物根已超。彼之未见自性色，此之证悟乃依他，依于彼故具关联，若时彼即成证悟。证悟之随行总相，以其自性彼时悟，是 故说一切皆隐蔽，以其差别不能悟。何者关联之法上，于有法者生证悟，彼之比量乃隐蔽，即是成办于一者。现前隐蔽诸法中，何者于何非有性，是故所量唯二故，是许量为有二种。五种识之聚会等，乃为缘念所缘之相，心与心生所缘者，名为第六安住者。于彼多者所生故，自义总相乃行境，有法众多之自性，根识乃能证悟也。彼乃积集与聚合，于彼总相根之智，总相之智亦定然，以其分别而随逐。与他义者乃现关，何者诸微尘他生，于彼等者说积集，乃是生识之因缘。诸微尘之差别亦，若无其他微尘则，彼亦
English
Without mentioning the limbs, and without mentioning the faults, these two are the place for refutation, according to the reasoning of scholars' debates. If one debates not in this way, having observed it, the debate becomes a failure. Because one does not state the proposition or the means of proof, also because it is not a means of proof. Because one understands meaning through meaning, in meaning, there is no ability to state the subject and the reason. Therefore, those themselves do not have the abiding of the means of proof. The subject word of that speaks, it shows what is desired. Because it is a valid cognition, doubt arises from it, therefore it is not actually a means of proof. The statement of what is to be proven, even indirectly, has no power. Stating the reason itself, although without power, shows power. Valid cognition is also divided into two types, valid cognition and that which is established by scripture. Its four experiences are also harmed by valid cognition and scripture. Where the mind, by the power of meaning, goes along with and contradicts, that is held independently, that is beyond other objects and senses. The form of its unseen self-nature, this realization depends on other objects. Because it relies on that, it has a connection. If that is the time, it will become realization. The general characteristic of the subsequent going of realization, by its very nature, is realized at that time. Therefore, it is said that everything is hidden, it is not realized by its differences. From whatever related dharma, realization arises in the subject of dharma, that inference is hidden, that is, it accomplishes one. Among the manifest and hidden dharmas, which of what is not existent, therefore, because there are only two to be measured, it is accepted that there are two valid cognitions. The gatherings of the five consciousnesses, etc., are in the aspect of focusing on thought. The object of mind and mental factors, is called the sixth abiding. Because it is produced by many, the general characteristic of self-interest is the field of activity. The self-nature of many subjects of dharma, the sense consciousness is able to realize all. That is accumulated and gathered. The mind of the senses is on that general characteristic. The mind of the general characteristic is also definitely, followed by its distinctions. Because it is manifestly related to other objects, whatever other atoms are born, for those, accumulation is spoken of, it is the cause of the arising of knowledge. Even the distinctions of the atoms, if there are no other atoms, then that also