Tibetan
འདི་ལ་མིན། །གཅིག་གི་ངོ་བོ་ཆ་མེད་ལ། །གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་འཐད་མ་ཡིན། །མི་རྟག་ལ་སོགས་སྤྱོད་པ་ནི། །རང་རིག་ཙམ་ལ་གྲུབ་ཅེ་ན། །མ་ཡིན་བདག་ལ་འཁྲུལ་མེད་ཡོད། །ཕྱིར་ན་དཔྱོད་པ་འཇུག་མ་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོ་ཀུན་མ་འཁྲུལ། །ཞེས་པས་རྒྱན་ནི་བྱེད་པས་སོ། །ཀུན་གྱིས་སེམས་དང་སེམས་བྱུང་རྣམས། །རང་བདག་མངོན་སུམ་ལ་བརྗོད་པས། །གནོད་མེད་རིགས་པ་དམ་པ་ལ། །འཁྲུལ་པ་ཉིད་དུ་ངེས་མ་ཡིན། །རང་གི་ངོ་བོས་རྟོགས་ཀུན་ལ། །གནོད་པ་སྲིད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དོན་གྱི་རང་གི་ངོ་བོ་གཅིག །བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་ཡིན་པ་ལ། །ཚད་མ་རྣམས་ཀྱིས་བརྟག་བྱ་ གང་། །མ་མཐོང་ཆ་གཞན་ཅི་ཞིག་ཡོད། །གཟུགས་ཆོས་མཐུན་པ་མཐོང་བ་ལས། །ཉ་ཕྱིས་ལ་དངུལ་རྣམ་པ་ལྟར། །གལ་ཏེ་འཁྲུལ་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས། །ཡོན་ཏན་གཞན་སྦྱོར་མི་བྱེད་ན། །དེ་ཕྱིར་དངོས་པོ་མཐོང་བ་ཡིས། །ཡོན་ཏན་མཐའ་དག་མཐོང་བ་ཉིད། །འཁྲུལ་པས་ངེས་པར་མི་བྱེད་པས། །སྒྲུབ་པ་རབ་ཏུ་འཇུག་པ་ཡིན། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་ངོ་བོ་ནི། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། །དེ་ལས་བྱུང་བའི་རྗེས་དཔག་གིས། །ཐ་སྙད་རབ་ཏུ་འཇུག་པར་བྱེད། །མི་རྟག་དངོས་ལས་གཞན་མེད་དེ། །དེ་ཡང་དབང་པོས་སྔར་གྲུབ་པོ། །དུ་མའི་ངོ་བོ་བརྗོད་མིན་ཏེ། །བརྗོད་པའི་ཆོས་ནི་རྟོག་སྐྱེས་ཡིན། །སྤྱི་ཡི་རྟེན་ནི་ཡང་དག་གྲུབ། །འདི་དག་སྤྱི་རུ་གྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་འདི་ཡི་གྲུབ་ཉིད་མིན། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་གྲུབ་ཕྱིར་ཡིན། །གང་དུ་དེ་ཤེས་མ་ཡིན་ཏེ། །འདྲ་བ་གཞན་ནི་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། །འཁྲུལ་ཏེ་ཐ་དད་མཐོང་མ་ཡིན། །སྒྱུ་མའི་སྒོང་གི་དབྱེ་བ་ལྟར། །དེ་ལྟར་རྟགས་མེད་བྱིས་པའི་བར། །མ་འདྲེས་ཕྱི་མ་འབྱུང་འགྱུར་བར། །མཐོང་བས་ཡོངས་སུ་ཆོད་པ་ཡིན། །སྐྱེ་བོས་མར་མེ་སོགས་ཉམས་པ། །དངོས་པོའི་རང་བཞིན་གྱུར་པ་ཡི། །ནུས་ལ་འབྲས་བུ་མ་མཐོང་བ། །བར་མ་ཆད་མིན་ཕྱིར་རྨོངས་པ། །ངེས་འབྱེད་སྒྲིན་པོ་མེད་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་རྣམ་པར་བཟློག་དོན་དུ། །རྗེས་སུ་དཔག་པ་བསྔགས་པ་ཡིན། །བློ་གྲོས་ཆེན་པོས་མཐོང་ཉིད་ལས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ངེས་པར་མཐོང༌། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རབ་གྲུབ་ལའང༌། །གལ་ཏེ་རྗེས་དཔག་གིས་གནོད་ན། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །རྗེས་དཔག་ཚད་མིན་ཅིས་མ་ཡིན། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རྟོགས་པ་ལ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་གནོད་པ་ནི། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །གཞན་ཡང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གྲུབ་པ་ལ། །ཚད་གཞན་ལས་ནི་ཅི་ལྟར་ཡིན། །གནོད་པ་མེད་པ་མངོན་སུམ་སྟེ། །ཚད་མ་གཞན་གྱི་རྩ་བ་ཡིན། །ཚད་མ་ཞེས་པ་མེད་པ་ན། །གཞལ་བྱ་དེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཅུང་ཟད་ཅུང་ཟད་ཀྱིས་བརྗོད་མིན། །གཞན་ལ་ངེས་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རང་གི་ངེས་ལྟར་གཞན་དག་ལ། །འདོད་པས་ངེས་པ་སྐྱེད་པར་ བྱེད། །ཕྱོགས་ཆོས་ཉིད་དང་འབྲེལ་བ་དང༌། །བསྒྲུབ་བྱ་བརྗོད་ལས་གཞན་སྤངས་ཡིན། །ཚད་མ་ཞེས་བྱ་མེད་པ་ན། །བསྟན་བཅོས་ཚིག་ནི་མི་ལྡན་ཕྱིར། །འདི་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་གི་ངག །ཚད་མ་ཁས་བླངས་སྔོན་འགྲོ་ཡིན། །ཚད་མ་མེད་པར་དམ་འཆའ་བ། །རང་གི་ཚིག་ཉིད་གནོད་པ་ཡིན། །ཀུན་རྫོབ་ཚད་མར་འདོང་ཅེ་ན། །དེ་ཉིད་དུ་ཡང་དེ་འདོད་ཀྱིས། །དེ་ཁོ་ན་ཡི་ཚད་མ་ཡང༌། །རྣམ་པར་ངེས་པར་གསལ་བརྗོད་པས། །མི་ཤེས་དོན་གྱི་གསལ་བརྗོད་ཀྱང༌། །འདིར་གསུངས་གསལ་བར་རྒྱན་བྱེད་པས། །དོན་དམ་པ་ཡི་ཚད་མ་ཡི། །མཚན་ཉིད་ཡང་དག་བརྗོད་པ་ཡིན། །གཉིས་མེད་ཤེས་པའི་ངོ་བོ་ཡི། །སྔར་ནི་ཐ་དད་པ་ཡི་ཡིན། །དོན་གཅིག་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་དོན། །དམ་པའི་དོན་ནི་འཇིགས་པ་མེད། །འདི་བརྗོད་མཚན་ཡང་དག་བརྗོད་པའི། །ལུང་གིས་ཀྱང་ནི་ངེས་པ་ཡིན། །ཐམས་ཅད་དམིགས་པ་འཁྲུལ་པ་ཡིན། །དེ་བཞིན་གཤེགས་ཡིད་མ་གཏོགས་པ། །རང་གི་རིག་པ་ལ་དམིགས་འདི། །མ་འཁྲུལ་པ་རུ་རྣམ་ངེས་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་འདོད་དེ་ཡིན་ཞེས། །གཞན་ཡིན་གཞན་དུ་བརྗོད་པར་གྱིས། །དངོས་ཀུན་རྣམ་བྲལ་ཡིན་ཞེ་ན། །ཚད་མ་མེད་པར་འདིར་བསྒྲུབས་ཡིན། །མེད་པ་རབ་ཏུ་བཀག་པ་ལ། །མངོན་སུམ་མ་ཡིན་རྗེས་དཔག་མིན། །དངོས་པོ་ཅུང་ཟད་མ་གྲུབ་ལ། །དེ་དག་ཉིད་ཀྱང་གྲུབ་མིན་པས། །མ་ཡིན་དགག་པའང་ཁོ་བོ་ཡི། །གཉིས་མེད་ཤེས་ལས་གཞན་ཡོད་མིན། །དེ་ཉིད་དོན་དམ་ཉིད་ཡིན་ན། །ཁྱེད་ཀྱི་སྔར་གྱི་ངལ་དོན་མེད། །ཚད་མ་ཡི་ནི་ནུས་པ་ཡང༌། །ཡང་དག་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན། །དེ་ཡང་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཡིན། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་དག་དབྱེར་མེད། །གང་ཞིག་དོན་བྱེད་ནུས་པ་ནི། །དེ་ནི་འདི་རུ་དོན་དམ་ཡོད། །མཚན་ཉིད་དེ་ནི་འདི་ཉིད་ལ། །སྲིད་ཡིན་གཞན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། །འདུས་བྱས་ཐམས་ཅད་སྐད་ཅིག་མ། །བརྟན་པ་མིན་རྣམས་ཅིས་ན་བྱེད། །གང་གི་བྱ་བ་ཡང་དག་དེ། །བྱེད་པའང་དེ་ཉིད་དུ་བརྗོད་དོ། །ཆོས་དང་ཆོས་ཅན་རྣམ་དབྱེ་བ། །དངོས་པོ་ཀུན་ལས་མ་གྲུབ་པ། །ཀུན་དུ་ཉེས་པ་མཚུངས་ཤེ་ན། །མ་ཡིན་ཀུན་རྫོབ་བྱེ་བྲག་ལས། །དོན་དམ་ རྣམ་པར་སྤྱོད་པ་ལ། །དེ་བཞིན་ཡང་དག་གྲུབ་པ་ཡིན། །དོན་ལ་དེ་ཉིད་དེ
Chinese
此非也。一之体性无分故，三之体性不应理。无常等之行相者，若谓唯于自证成，非也，我具无谬误。故不应理智之运用，自之体性皆不谬。如是言说乃为庄严。一切心及心生者，以自性现量而宣说，于无害正理妙道，不决定为错乱性。以自之体性而了知一切，无有损害之可能。义之自性唯一故，自性现量是故，诸量所应观察者，未见之分更有何？由见色法相同故，如于鱼鳔见银之相。若以错乱之因，不作余功德之施设，是故由见事物，即见一切功德性。以错乱故不决定，故能善入于证成。刹那等之体性者，以现量而成立之故，由彼所生之比量，能善入于施设。无常非异于事物，彼亦为根识所先成立。众多之体性不可说，说之法乃是分别生。总之所依乃真实成立，此等成立为总法。如是此之成立非有，以比量成立之故。于何处彼非知，以有余相似之故。错乱故未见差别，如幻化卵之差别。如是无相于孩童间，未杂后后生起者，以见而完全决定之。士夫火等衰损，事物自性转变故，于能未见果，以非无间断故愚昧。以无有决定胜慧故。为彼等颠倒之义故，赞叹比量。由大智慧者之所见，一切行相决定见。纵然现量已善成立，若以比量而损害，现量非量是故，比量非量岂不应理？于现量所知，若以他者而损害，现量非量是故，他者亦非量。于现量已成立者，较之他量
English
This is not so. Because the nature of one is without parts, the nature of three is not reasonable. If it is said that impermanence and other aspects are established only in self-awareness, it is not so, I have no error. Therefore, the application of reasoning is not appropriate, the nature of self is not mistaken. Such speech is for adornment. All minds and mental events, being expressed as self-nature directly perceived, in the faultless and sublime path of reasoning, it is not necessarily determined as being of a confused nature. By knowing everything through one's own nature, there is no possibility of harm. Because the self-nature of meaning is one, and because self-nature is directly perceived, what should be examined by the valid cognitions, what other unseen part is there? Because of seeing the similarity of form phenomena, like seeing the appearance of silver on fish scales. If, due to the reason of confusion, one does not apply other qualities, therefore, by seeing the object, one sees all qualities. Because it is not determined by confusion, one can well enter into the establishment. The nature of moments and so on, because it is established by direct perception, the inference arising from it can well enter into designation. Impermanence is not different from things, and it is also previously established by the sense consciousness. The nature of many cannot be spoken, the dharma of speaking is born from conceptualization. The basis of generality is truly established, these are established as general dharmas. Likewise, this establishment is not existent, because it is established by inference. Where it is not known, because other similarities arise. Because of confusion, the difference is not seen, like the difference of illusory eggs. Thus, without signs, among children, those who are not mixed and arise later, are completely determined by seeing. The decay of butter lamps and so on by people, because the nature of things has changed, not seeing the result in the ability, being ignorant because it is not without interruption. Because there is no decisive discriminating wisdom. For the sake of reversing those meanings, inference is praised. From the sight of the great wise ones, all aspects are definitely seen. Even if direct perception is well established, if it is harmed by inference, direct perception is not valid, so why is inference not invalid? If what is known by direct perception is harmed by another, direct perception is not valid, so the other is also not valid. What is established by direct perception, compared to other valid cognitions
Chinese
如何是呢？ 无害是现量， 是其他量之根本。 若无量， 则所量亦无。 非以少分少分而说， 为令他者决定故。 如自之决定，于他者， 以欲生起决定。 同品法性及关联， 所立说及离他性。 若无名为量者， 则论典之词不具故。 此等词语之言， 是承许量为先导。 无量而立宗者， 自之语词即相违。 若谓世俗为量， 则于彼亦如是欲求。 彼之量， 以种种决定而明说。 虽不明了义之明说， 于此说为明饰故。 胜义之量， 是真实宣说其体性。 二无分别智之自性， 昔时是为异体性。 一义二无之法义， 殊胜义者无所畏。 此说名称真实说， 亦以圣教而决定。 一切所缘皆是错乱， 如来意除外。 此缘自之明觉， 决定为不乱。 瑜伽行欲者如是说， 他者是他而说之。 若谓诸法皆离相， 则此无量而成立。 于极遮遣无者， 非现量亦非比量。 于少分事物未成立， 则彼等亦不成立故。 非遮遣亦为我等， 无二智外无有他。 若彼即是胜义谛， 则汝昔之勤劳无义。 量之能力， 即是真实彼之自性。 彼亦以现量而成立， 法与有法无有差别。 何者能作义利， 则此于此是胜义有。 体性彼即于此， 是故存在于他则无。 一切有为皆是刹那， 不坚固者如何能作？ 何者之作用是真实， 则作者亦说为彼。 法与有法之差别， 于一切事物皆不成立， 若谓一切过失皆相同， 则非也，由世俗差别， 于胜义 种种行持时， 如是真实成立也。 于义即是彼
English
How is it? Non-harming is direct perception, It is the root of other valid cognitions. If there is no valid cognition, Then there is no object to be measured. It is not spoken of in small parts, Because it is to make others certain. According to one's own certainty, to others, With desire, certainty is generated. Property of the same class and association, The proposition and the exclusion of otherness. If there is no such thing as valid cognition, Then the words of the treatise are not complete. The words of these and other words, Is accepting valid cognition as a prerequisite. Asserting without valid cognition, One's own words are contradictory. If you say that conventional is valid cognition, Then you also desire that in it. That very valid cognition, Is clearly stated with various determinations. Although the clear statement of unclear meaning, Is said here to be a clear ornament. The valid cognition of the ultimate, Is the true statement of its nature. The nature of non-dual wisdom, In the past was a different nature. The meaning of one meaning, non-dual dharma, The supreme meaning is fearless. This saying, the true saying of names, Is also determined by scripture. All objects of perception are mistaken, Except for the mind of the Tathagata. This focusing on one's own awareness, Is determined to be non-mistaken. Those who desire to practice yoga say that, Others say it is other. If you say that all things are devoid of characteristics, Then this is established here without valid cognition. In the complete negation of non-existence, It is neither direct perception nor inference. If a small part of things is not established, Then those themselves are also not established. The negation of non-existence is also for us, There is nothing other than non-dual wisdom. If that itself is the ultimate truth, Then your previous efforts are meaningless. The power of valid cognition, Is the very nature of that truth. That is also established by direct perception, There is no difference between dharma and the possessor of dharma. Whatever has the ability to perform a function, Then that is ultimately existent here. That characteristic is only in this, Therefore it exists, but not in others. All conditioned things are momentary, How can impermanent things act? Whatever action is true, Then the actor is also said to be that. The difference between dharma and the possessor of dharma, Is not established from all things, If you say that all faults are the same, Then it is not so, from the difference of convention, In the ultimate, When acting in various ways, It is thus truly established. In meaning, it is that itself