Tibetan
་ཡིན་རྗེས་དཔག་ཡིན་ཕྱིར་དཔྱོད། །དེས་ན་འདི་ཡིས་ངེས་པ་ཡིན། །དཔྱོད་པ་ཡི་ནི་ཡུལ་ཉིད་ཀྱང༌། །ཚད་མས་མ་གྲུབ་པར་བརྗོད་དོ། །རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ཕྱིར། །ཚད་མས་མ་གྲུབ་ཅི་ཡི་ཕྱིར། །གཟུང་བྱ་ཐེ་ཚོམ་ལྐོག་གྱུར་ལ། །དཔྱོད་པ་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་བདག །རང་རིག་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་ལ། །དེ་ལ་མཁས་པ་ཅི་ཕྱིར་འཇུག །ཐེ་ཚོམ་གཏན་ཚིགས་ཚིག་གི་ཕྱིར། །དཀྲུགས་པ་གཏན་ཚིགས་རྟེན་མ་ཡིན། །ཚད་མའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ། །དེ་ལ་སེམས་པ་མི་སྲིད་ཕྱིར། འདི་ལ་སོགས་པ་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །བརྟགས་ཀུན་ལ་གནོད་ཡིན་པར་འདོད། །གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་སོགས། །གཟུང་ལ་སོགས་པ་རིགས་མཁྱེན་པས། །གཟུང་ལ་སོགས་པར་མངོན་ཞེན་པའི། །རྟོག་པ་རང་རིག་ཕྱི་རོལ་མེད། །འདིར་ནི་གཅིག་སོགས་རྣམ་དཔྱོད་པ། །བརྟགས་པ་ཉིད་དེ་རང་རིག་མིན། །སྔོ་སོགས་སྣ་ཚོགས་ཤེས་པ་ལ། །ཤེས་པའི་བྱེ་བྲག་གཞན་མིན་རྟེན། །བསྟན་པར་མི་ནུས་དེ་ཉིད་ནི། །རྣམ་པར་ཕྱེ་བས་དོན་དུ་ འགྱུར། །ཞེན་པ་གསལ་བར་གྱུར་པ་ཡང༌། །དུས་གཅིག་ཏུ་ནི་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །རྟོག་མེད་དང་ནི་རྟོག་བཅས་དག །མངོན་སུམ་གཞན་ལ་རྨོངས་པས་སོ། །རྟོག་བཅས་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཡིད། །ཅིག་ཅར་དུ་ནི་འཇུག་ཕྱིར་རམ། །འཇུག་པ་མྱུར་ཕྱིར་རྨོངས་པ་དག །དེ་དག་ལ་ནི་གཅིག་ཏུ་ཞེན། །རང་རིག་ཉིད་ནི་མ་གྲུབ་བོ། །ཞེ་ན་རྟོག་པ་དང་བྲལ་ཡང༌། །རང་རིག་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གྲུབ་པ་ཡིན། །མངོན་སུམ་རྟོག་པ་དང་བྲལ་བ། །མངོན་སུམ་ཉིད་ཀྱིས་གྲུབ་པ་ཡིན། །ཀུན་གྱིས་རྣམ་རྟོག་མིང་རྟེན་ཅན། །སོ་སོ་རང་གིས་རིག་བྱ་ཀུན། །གསལ་བ་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཕྱིར། །རང་གི་ངོ་བོ་གསལ་བྱེད་པ། །ཅི་ལྟར་གསལ་བར་མངོན་འདོད་པ། །དེ་ལྟར་བློ་ཡི་མྱོང་བ་ཡིན། །མངོན་སུམ་སོ་སོར་མྱོང་བྱ་ཉིད། །དེ་ནི་དེ་ཡི་བདག་ཉིད་ཡིན། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །གནོད་བྱེད་གྲུབ་པ་སྒྲུབ་བྱེད་ཡིན། །རིག་བྱ་རིག་བྱེད་དངོས་པོ་རུ། །བརྟགས་པ་བཀག་པ་བྱས་པ་ཡིན། །ལུང་གི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི། །རིགས་པ་ཙམ་ལའང་གནོད་མ་ཡིན། །ཅི་ལྟར་རལ་གྲི་རང་སོ་དང༌། །ཅི་ལྟར་མཛུབ་མོས་རང་གི་རྩེར། །ཅི་ལྟར་མི་ཆོད་མི་རེག་ལྟར། །དེ་བཞིན་རང་གིས་སེམས་མཐོང་ལ། །རྣམ་ཤེས་བེམས་པོའི་རང་བཞིན་ལས། །བཟློག་པ་རབ་ཏུ་སྐྱེ་བ་སྟེ། །བེམས་མིན་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ། །འདི་ཉིད་བདག་ཉིད་རིག་པ་ཡིན། །བྱ་དང་བྱེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིས། །རང་རིག་མངོན་སུམ་
Chinese
是因比量，故应考察。因此，由此而有定解。考察之境，亦说为非量所成。以自证现量成立故，为何非量所成？于所取、犹豫、隐蔽者，考察是随比之主。以自证现量成立，智者为何于此而入？以犹豫、因、词之故，扰乱非因之所依。与量之相相合者，于彼不可能有心。此等皆于《释量论》中，认为是对一切考察之妨害。一与多及离等，以知所取等之理，于所取等显现执著之分别，非自证之外境。此处是一等之分别，是考察而非自证。于青等种种识，识之差别非他所依。不能显示彼性，以分别而成为义。执著显现之时，亦同时而入故。无分别与有分别，因于他之现量愚昧故。有分别无分别之心，是否同时而入？入速故而愚昧？于彼等执著为一。自证本身未成立。若言虽离分别，然自证离分别，是由现量所成立。现量离分别，是由现量本身所成立。一切由分别名言所依，各自以自而识知一切所知，以明了彼性之故，自之体性明了者，如何显明而欲现见？如是乃心之体验。现量各自所体验之性，彼即是彼之体性。此等一切于《释量论》中，是妨害、成立、能立。于所知、能知事物中，已作遮止考察。非是圣教之物，亦非仅是道理之妨害。如刀自刃，如指端自触，如不割截不触及，如是自心见自心。从识之物性中，极力生起遣除，何为非物性，此即是自性之觉性。以能作与所作之事物，自证现量
English
It is inference, therefore it should be examined. Therefore, certainty arises from this. The object of examination is also said to be unestablished by valid cognition. Since self-awareness is established by direct perception, why is it not established by valid cognition? For objects of apprehension, doubt, and obscurity, examination is the master of subsequent inference. Since self-awareness is established by direct perception, why do the wise engage in it? Because of doubt, reason, and words, confusion is not the basis of reason. That which possesses the characteristics of valid cognition, it is impossible to have mind in that. These and others, in the Commentary on Valid Cognition, are considered to be harmful to all examinations. One and many and separation, etc., by knowing the reasons for apprehension, etc., the conceptualization that appears to be attached to apprehension, etc., is not an external object of self-awareness. Here, the distinction between one, etc., is examination itself, not self-awareness. In the various consciousnesses of blue, etc., the difference of consciousness is not based on others. It cannot be shown that it is the very nature, by distinguishing it becomes meaningful. Even when attachment becomes clear, it is because they enter at the same time. Non-conceptual and conceptual, because of ignorance of other direct perceptions. Does the mind with or without conceptualization enter simultaneously? Is it ignorant because of the speed of entry? They are attached to those as one. Self-awareness itself is not established. If it is said that although it is free from conceptualization, self-awareness free from conceptualization is established by direct perception. Direct perception free from conceptualization is established by direct perception itself. All depend on the names of conceptualization, each knows all knowable things by itself, because of the clarity of that nature, the one who clarifies his own nature, how does he want to manifest clearly? Thus, it is the experience of the mind. Direct perception is the very nature of what is experienced separately, that is its very nature. All these in the Commentary on Valid Cognition are obstacles, establishment, and proof. In the knowable and the knowing things, the examination has been stopped. It is not a matter of scripture, nor is it just a harm to reason. Just as a sword cuts itself, just as a fingertip touches its own tip, just as it does not cut or touch, so does the mind see itself. From the nature of the material of consciousness, the removal arises greatly, what is the non-material nature, this is the awareness of self-nature. By the object of action and agent, self-awareness is direct perception.