Tibetan
་མའི་དངོས་དང་དངོས་མེད་པ། །འབྲེལ་བ་རབ་ཏུ་གྲུབ་མ་ཡིན། །ཚད་མ་ཡང་ནི་དངོས་མེད་ཉིད། །དེ་ཉིད་ཞེ་ན་རིགས་མ་ཡིན། །དངོས་ཉིད་དངོས་པོའི་ཚད་ཡིན་པར། །འདི་ནི་རིགས་ཤེས་འདོད་པའི་ཕྱིར། །ཇི་ལྟར་དངོས་ཉིད་དངོས་པོ་རྣམས། །བསྒྲུབ་ལ་སྒྲུབ་བྱེད་དུ་འདོད་དོ། །དེ་བཞིན་དངོས་ཉིད་དངོས་རྣམས་ཀྱི། །རང་ཉིད་ལོག་ན་ལྡོག་བྱེད་ཡིན། །གཞལ་བྱ་གཞལ་བྱེད་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེ་ན་བདེན་ཏེ་ཀུན་དུ་མིན། །དོན་དམ་པ་ཡི་ཚད་མ་ཡང༌། །རྣམ་པར་ངེས་པར་གསལ་བར་སྨྲས། །གང་ཞིག་དཔྱད་མི་བཟོད་པ་ནི། །དེ་ཉིད་ཁོ་ནའི་ཀུན་རྫོབ་ཡིན། །ཞེ་ན་མ་ཡིན་རང་རིག་ལ། །དཔྱོད་པ་ལ་སོགས་འཇུག་མ་ཡིན། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་གྱུར་པ་དང༌། །གཉིས་སུ་མེད་ལའང་རྣམ་ཀུན་དུ། །རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པའི་ཕྱིར། །ཐམས་ཅད་སྒྲོ་མ་བཏགས་པ་ཡིན། །གཟུང་སོགས་རྣམ་པར་བློ་རང་བཞིན། །དེ་ཚེ་དཔྱོད་སོགས་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པ་གསལ་བའི་ཕྱིར། །དེ་དང་རྣམ་བྲལ་རང་བཞིན་ཡིན། །དོན་དམ་རྣམ་གསུམ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། །མཁས་པས་སྦ་བར་ནུས་མ་ཡིན། །དོན་དམ་ཐོབ་དང་རྟོགས་བདག་ཉིད། །བློ་གྲོས་བཟང་ལྡན་མི་འཕམ་གསུང༌།། དེ་ནི་དངོས་རྣམས་རྣམ་བྲལ་ཞེས། །མ་ཡིན་ཚད་མས་མ་ངེས་ཕྱིར། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་བྲལ་བ། །ཤེས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ངེས་ཡིན། །ཁོ་བོའི་ཀུན་རྫོབ་དམིགས་པ་ཡིན། །དགག་པ་དེ་ཉིད་ལྡན་པའི་ཞེས། །མ་ཡིན་བདག་ཉིད་རྟོགས་ཀུན་གྱི། །མངོན་སུམ་ཡིན་ཕྱིར་ལེགས་དེ་ཉིད། །ཡང་དག་ཀུན་རྫོབ་འདི་ཡིན་ཏེ། །བདག་ནི་དོན་དམ་འདོད་པ་ཡིན། །མིང་གཞན་བཏགས་པས་ཁོ་བོ་ཡི། །དེ་ཉིད་འདི་ལ་གནོད་མ་ཡིན། །དོན་དམ་ཉིད་ནི་མྱང་འདས་ཡིན། །ཡེ་ཤེས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའང་དེ། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་གང་ཡིན། །མྱ་ ངན་འདས་པར་ཐུབ་པ་བཞེད། །རྗེས་དཔག་སྲིད་འགྱུར་ཁོ་བོ་ལ། །དེ་འདྲ་དམ་པའི་དོན་ལའང་ཡོད། །དེས་ན་ཁྱོད་ལ་གནོད་མེད་ཕྱིར། །མ་མཐོང་དགག་པར་རིགས་མ་ཡིན། །མ་མཐོང་བ་ལ་གནོད་མེད་པར། །རྣམ་འགྲེལ་དུ་བརྗོད་པས་ངེས་ཡིན། །གནོད་བྱ་གནོད་བྱེད་དངོས་པོ་ནི། །མཐོང་བ་དག་ལ་ངེས་པའི་ཕྱིར། །དེ་ནི་ཤིན་ཏུ་ལྐོག་གྱུར་ལ། །ཡོད་མེད་ངེས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་ལས་འདས་དོན་རྣམས་ལ། །འགལ་བ་གྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །དེ་ཡི་འདི་ཞེས་འབྲེལ་བ་ནི། །དབྱེ་བས་རྟོགས་པར་བྱ་ཕྱིར་ཡིན། །ཆོས་དབྱིངས་རང་བཞིན་འདི་ལ་ནི། །དབྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་འདི་ཡིས་ཅི། །དོན་དམ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད། །ཅེས་བརྗོད
Chinese
无有之实与非实，关联不能完全成立。 量亦是非实之体性，若谓即是则不合理。 实性是事物之量，因此欲知此理。 如何实性诸事物，欲为成立之能立耶？ 如是实性诸物之，自性若返即是返还。 所量能量是世俗，若谓是则真实非遍。 胜义谛之量亦，决定分明宣说了。 若有堪忍分析者，彼即是彼之世俗。 若谓非也于自证，分析等是不容有。 瑜伽现量所成与，无二之中亦常时。 因无分别之故也，一切皆是未加增益。 所取等相乃心性，尔时分析等又如何？ 任运成就明显故，彼与离别乃自性。 胜义谛是三种故，智者不能够隐藏。 胜义获得与证悟体，具足贤善智慧不退转宣说。 彼是诸法离戏论，非也因量未决定。 一切事物离戏论，决定是了知之自性。 我之世俗是所缘，说具有彼之遮遣。 非是自性证悟诸，是现量故善哉彼。 真实世俗即此是，我则欲求胜义谛。 以异名安立故于我，彼即于此无有损害。 胜义谛即是涅槃，智慧如来亦是彼。 轮回周遍了知者，能仁安住于灭度。 比量有变于我等，如是胜义谛中亦有。 是故于汝无害故，不应遮遣未见者。 于未见者无害故，于解说中已决定。 所害能害之事物，于所见者决定之故。 彼于极隐蔽之处，有无决定皆非有。 超离事物诸义中，相违成立是不可能。 彼之此者关联性，是为以差别而了知。 法界自性于此中，因无差别此有何用？ 胜义谛中无差别，如是说。
English
The real and unreal of 'ma, the connection is not fully established. Validity is also unreal in nature, if it is said to be the same, it is not reasonable. Reality is the measure of things, therefore, one wants to know this reason. How can reality be the establisher of all things for establishment? Likewise, the reality of all things, if its own nature turns back, it is a reversal. The measurable and the measuring are conventional, if it is said to be true, it is not pervasive. The validity of the ultimate truth is also clearly stated with certainty. If there is something that can withstand analysis, it is only the conventional of that. If it is said to be not, then for self-awareness, analysis and so on are not allowed. Also, in the accomplished yogic direct perception and in the non-duality, always, because there is no conceptualization, everything is not superimposed. The perceived and so on are the nature of the mind, then how are analysis and so on? Because the spontaneously accomplished is clear, that and separation are its nature. Because the ultimate truth is threefold, the wise cannot hide it. The ultimate truth is the nature of attainment and realization, endowed with good wisdom, it is said to be non-retreating. That is the separation from all phenomena, not because the measure is not certain. The separation from all things is certainly the nature of knowing. My conventional is the object, saying that it has that negation. It is not the nature of realizing all, it is direct perception, so good is that. The true conventional is this, I desire the ultimate truth. By establishing another name for me, that does not harm this. The ultimate truth is nirvana, the wisdom of the Tathagata is also that. The one who knows the cycle of existence completely, the Thuba abides in cessation. Inference has changes for us, so it is also in the ultimate truth. Therefore, because it does not harm you, you should not deny what you have not seen. Because there is no harm to the unseen, it is determined in the explanation. The object to be harmed and the object that harms are things, because they are determined in what is seen. There is no certainty of existence or non-existence in the extremely hidden place. In the meanings beyond things, the establishment of contradiction is impossible. The connection of 'this' to 'that' is to be understood by differentiation. In this nature of the Dharmadhatu, because there is no difference, what is the use of this? There is no difference in the ultimate truth, so it is said.
Tibetan
་ཕྱིར་ན་གཉིས་མེད་ཡིན། །རབ་གསལ་ཐ་དད་ཡོད་མ་ཡིན། །གཟུང་སོགས་དམིགས་པ་མ་ཡིན་ཕྱིར། །རྟོགས་པ་ཡིས་ནི་སྦྱར་བས་ན། །འབྲེལ་བ་ལ་སོགས་འཇུག་མ་ཡིན། །རང་གིས་རིག་པ་ལོག་པ་མིན། །ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་མ་གྲུབ་པས། །རང་གི་རིག་པས་རྟོགས་བྱ་བ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་རྒྱུ་མེད་པ། །ཡོད་ཅིང་རྟག་པའི་དངོས་པོ་མཐོང༌། །གློ་བུར་མ་ཡིན་མཚན་ཉིད་དོ། །གྲུབ་ཕྱིར་གཞན་ལ་ལྟོས་མེད་ནའང༌། །འབྲས་བུ་ཡིན་ཏེ་རང་རྒྱུད་ལས། །རྟོག་པ་ཡིས་ནི་འབྲེལ་བ་ཡིན། །རྣམ་འགྲེལ་ལས་ནི་གསལ་བར་བརྗོད། །སྐུ་གསུམ་རྣམ་པར་གཞག་པ་ནི། །དེས་ན་འདི་རུ་འཁྲུགས་པ་མེད། །ལུང་དང་ཚད་མས་ངེས་པའི་ཕྱིར། །བཅོམ་ལྡན་མི་ཕམ་གྱིས་གསུངས་སོ། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་གསལ་བ་ཉིད། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་སྤྱོད་ཡུལ་ལ། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཕྱིར། །རྒྱུ་ཉིད་དུ་ནི་རྣམ་ངེས་ཡིན། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོ་སོགས། །འཇིག་རྟེན་པ་ཡིས་བཀག་པ་ནི། །རྣལ་འབྱོར་མངོན་སུམ་མ་བཀག་ཕྱིར། །ཁོ་བོ་ཅག་གི་འདོད་པ་གྲུབ། །དངོས་པོ་འདི་རྣམས་མ་སྐྱེས་ཡིན། །ཞེས་བརྗོད་ཅེ་ན་དེ་བདེན་མིན། །མ་ཡིན་བརྟགས་པའི་གཟུགས་རྣམས་ཉིད། །འདི་ཡིས་བཀག་པ་བྱས་པའི་ཕྱིར། །བརྟགས་པ་ཡི་ནི་རང་བཞིན་གྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་མེད་ཡིན། །གཞན་གྱི་དབང་ལ་བརྟེན་ནས་ནི། །མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་རྣམ་རྟོག་སྐྱེ། ། དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་པའི་མདོར། །གང་ཞིག་དངོས་མེད་རྣམ་གསུམ་པོ། །དེ་དང་འདི་རུ་མི་འགལ་བར། །སུམ་ཅུ་པ་ཕྱེད་ཀྱིས་བཤད་དེ། །དངོས་པོ་གསུམ་གྱི་རང་བཞིན་ནི། དངོས་པོ་མེད་པ་རྣམ་གསུམ་གྱིས། །ཆོས་རྣམས་ཐུགས་ལ་བཞག་ནས་ནི། །དངོས་པོ་མེད་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །དང་པོ་མཚན་ཉིད་ཁོ་ནས་ནི། །དངོས་མེད་སླར་ཡང་གཞན་པ་ནི། །དེ་ཡི་རང་བཞིན་མི་འབྱུང་བས། །གཞན་གྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་ནི། །དེ་ནི་ཆོས་རྣམས་དོན་དམ་པའང༌། །གང་ཕྱིར་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱང་དེ། །དུས་ཀུན་དུ་ནི་དེ་བཞིན་ཡོད། །དེ་ཉིད་རྣམ་རིག་ཙམ་ཡིན་ནོ། །སེམས་ཙམ་ཉིད་དུ་རྣམ་བཞག་པ། །སྐྱེ་བ་མེད་པར་ང་སྨྲའོ། །ཞེས་ནི་ལང་ཀར་གཤེགས་གསུངས་པས། །འདི་དང་ཡང་ནི་མི་འགལ་ལོ། །དེ་ནི་མ་སྐྱེས་ཆོས་རྟག་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དེ། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་ཀྱང་བདེ་གཤེགས་འདྲ་བའང་ཡིན། །མཚན་མར་འཛིན་པས་ཀྱང་ནི་བྱིས་པའི་བློ་ཅན་དག །མི་བདེན་པ་ཡི་ཆོས་རྣམས་ལ་ནི་འཇིག་རྟེན་སྤྱོད། །གཉིས་སུ་མེད་པའང་མི་སྲིད་དེ། །དཔྱོད་པའི་ཤེས་ཡུལ་ཡིན་ཞེ་ན། །མ
Chinese
因此是无二的。极明不存在差别。因为不是所取等对境。以证悟来结合的缘故。关联等是不容许的。自己的觉性不是颠倒的。因为周遍的能作者没有成立。自己的觉性所要证悟的。法界是没有因的。见到有且常有的事物。不是突发的体性。虽然成立故不依赖他者。是果，即从自续中。以分别念来关联。在《释量论》中清楚地宣说。三身的分别安立是。因此在这里没有错乱。因为以教证和理证所决定的缘故。薄伽梵弥庞所说。无二的光明自性。是瑜伽现量的行境。因为遍知一切相。是因的自性而决定的。因和果的事物等。世间人所遮止的。因为没有遮止瑜伽现量。我们的所许成立。这些事物是不生的。如果这样说，那不是真实的。不是，是所遍计的色等。因为以这个做了遮止的缘故。以所遍计的自性。一切法都是不生的。依赖于其他的自在。人们的分别念生起。 在《解深密经》中。哪一个无实的三种相。那个和这个不相违背。以三十颂半颂宣说。三种事物的自性是。以三种无实的事物。将诸法放在心中后。宣说为无实。最初唯独以相。无实再次是他者。因为那的自性不生。没有他者的事物是。那是诸法的胜义谛。因为如是性也是它。任何时候都是如是存在。那仅仅是唯识。安立为唯识的。我说为无生。如是《楞伽经》所说。这个和它也不相违背。那是无生常法如来。一切法也和善逝一样。以执着相的缘故，是幼稚的智者。对不真实的法，世间运行。无二也是不可能的。如果是思择的识境。
English
Therefore, it is non-dual. Utter clarity does not exist as different. Because it is not an object of focus like the apprehended. Because it is joined by realization. Connections and the like are not permissible. One's own awareness is not inverted. Because the pervasive agent is not established. What is to be realized by one's own awareness. The Dharmadhatu is without cause. Seeing things that exist and are permanent. It is not a sudden nature. Although it is established and does not depend on others. It is a result, that is, from one's own continuum. It is connected by conceptual thought. It is clearly stated in the Pramāṇavārttika. The separate establishment of the three bodies is. Therefore, there is no confusion here. Because it is determined by scripture and valid cognition. Spoken by the Bhagavan Mipham. The very clarity of non-duality. Is the field of experience of direct yogic perception. Because it knows all aspects. It is determined as the nature of the cause. Things like cause and effect. What is prohibited by worldly people. Because yogic direct perception is not prohibited. Our assertion is established. These things are unborn. If you say that, it is not true. No, it is the imputed forms. Because this has done the prohibition. By the nature of imputation. All dharmas are unborn. Relying on the power of others. People's conceptual thoughts arise. In the Saṃdhinirmocana Sūtra. Which three aspects of non-existence. That and this are not contradictory. It is explained by half of the thirty verses. The nature of the three things is. With the three non-existent things. After placing the dharmas in the mind. It is taught as non-existent. At first, only by characteristics. Non-existence is again another. Because its nature does not arise. The non-existence of other things is. That is also the ultimate truth of the dharmas. Because Suchness is also it. It is always like that at all times. That is only mind-only. Established as mind-only. I say it is unborn. As said in the Laṅkāvatāra. This and it are also not contradictory. That is the unborn, permanent dharma, the Tathāgata. All dharmas are also like the Sugata. Because of clinging to signs, they are childish intellectuals. In the unreal dharmas, the world operates. Non-duality is also impossible. If it is the object of discriminating knowledge.