Tibetan
་པ་མི་སྲིད་དེ་གཞན་དུ་ན་མཚན་ཉིད་དེ་དང་ལྡན་པ་ལ་གནོད་པ་སྲིད་ན་དེའི་མཚན་ཉིད་སུན་ཕྱུང་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཚད་མ་དང་ཚད་མ་ཡིན་པར་མི་འགྱུར་བས་དེ་ལ་གནོད་པ་ནི་གནོད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མ་ཡིན་པ་ནི་གནོད་བྱེད་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་དེས་གནོད་པ་ནི་གནོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་གནས་ཏེ། ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན་གཉིས་མེད། །ཡེ་ཤེས་དེ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། ། ཞེས་སོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ལས་ཉམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན་མ་ཡིན་ཏེ། དཔྱོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་ཚད་མ་མེད་ན་ཡང་དེ་མི་སྲིད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་རྒྱན་བྱེད་པས་གསུངས་པ། ཚད་མ་ལ་ཚད་མས་གནོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་སྟོབས་མཚུངས་པ་ལ་ཇི་ལྟར་གནོད། །ཚད་མ་ཉིད་ལ་ཡང་ཇི་ལྟར་གནོད་པར་བྱེད་པ་ཡིན། སྟོབས་མི་མཉམ་པ་ཡིན་ན་ཡང་འོ་ན་གལ་ཏེ་རྗེས་སུ་དཔག་པས་གནོད་ན་ཚད་མ་ཉིད་དུ་ཡང་མི་འགྱུར་རོ། །གང་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཉིད་དེར་ཡང་མི་འགྱུར་ཏེ། གང་མངོན་སུམ་གྱིས་ཞེས་མཚུངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་ཅི་ལྟར་བརྒྱ་ལ་རྒྱུའི་ཉེས་པས་གཞན་དུ་འགྱུར་ལ་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། དེས་ན་གནོད་པ་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་ཡང་མི་བདེན་ཏེ། རྒྱུ་ཡི་ཉེས་པས་གཞལ་བྱ་ལ། །བློ་ནི་གཞན་གྱུར་རིགས་དང་ལྡན། །རང་བཞིན་ལ་ནི་རྒྱུ་ཡི་སྐྱོན། །རྒྱས་ཀྱང་ཅི་ལྟར་རིགས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ། རྗེས་དཔག་མངོན་སུམ་ལ་གནོད་མིན། །ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚད་མ་ནི་ཚད་མ་ལ་གནོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ལ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་ཉིད་ཆད་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ངེས་པར་རང་རིག་པ་དགག་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་རབ་གྲུབ་ལ། །གལ་ཏེ་གཞན་གྱིས་གནོད་པས་ན། །མངོན་སུམ་ཚད་མ་མ་ཡིན་ལ། །གཞན་ལའང་ཚད་མ་མ་ཡིན་ནོ། །མངོན་སུམ་གྱིས་ནི་གྲུབ་པ་ལ། །ཚད་མ་གཞན་གྱིས་ཅི་ལྟར་ན། །གནོད་པར་བྱེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན། །ཆད་གཞན་མངོན་སུམ་རྩ་བ་ཡིན། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚིག་ལས་རྒྱན་བྱེད་པས་ཀྱང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རྣམ་པས་མཚོན་པའི་བརྟགས་པ་འགེགས་པ་ཡིན་པར་དོན་དམ་པར་འདོད་དེ། རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱི་མཚན་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཤེས་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་པར་དཔག་གོ །དེ་ལྟར་ཡང་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས་ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་པར་འཇུག་པ་ནི་བརྟགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སློབ་དཔོན་ཕྱོགས་ཀྱི་གླང་པོས་བརྟགས་པ་འགེགས་པར་བྱེད་པ་འདི། ཞེས་པ་མདོར་བསྡུས་ལྟ་བ་ཡིན། །ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ། །རྣམ་ པར་བརྟགས་པར་འདོད་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དོན་འདི་ཉིད་བསྒྲུབ་པའི་ཕྱིར། རྣམ་འགྲེལ་བྱེད་པས་གསུངས་པ། བློ་ལ་གཞན་མྱོང་ཡོད་མིན་ཏེ། །དེ་ཡི་མྱོང་བ་གཞན་མ་ཡིན། །གཟུང་དང་འཛིན་དང་མི་ལྡན་ཕྱིར། །རང་རིག་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཡི་གཟུང་མིན་དེས་ནི་འཛིན་པ་མིན། །ཤེས་པ་གཞན་གྱི་གཟུང་བྱ་ཡིས་ཀྱང་སྟོང༌། །དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་གསལ། །ཁྱེད་ཀྱི་མངོན་སུམ་ཕྱོགས་ནི་གསལ་བ་ཡིན། །ཞེས་བསྟོད་པ་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆེན་པོའི་ཡང་ཆེན་པོ་རྣམས་ངག་གཅིག་པས་འདིར་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བར་མི་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་མེད་པ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པས་ངེས་པར་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དོན་དམ་པའོ། །དེ་གསུངས་པ། ནང་གི་ཤེས་བྱའི་ངོ་བོ་ནི། །ཕྱི་རོལ་ལྟར་སྣང་གང་ཡིན་ཏེ། །དེ་ནི་མི་བདེན་ཕྱིར་ཡོད་མིན། །དེ་ཉིད་ཤེས་བྱ་ཕྱི་རོལ་མེད། །དེ་ལ་ལྟོས་པས་རང་རིག་ནི། །བྱེད་པ་པོ་རུ་འདོད་པ་ཡང༌། །དེ་ཡང་མི་བདེན་པ་ཡི་ཕྱིར། །རང་རིག་གཉིས་མེད་ཞེས་པར་ལྟ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་ཐམས་ཅད་རང་རིག་པ་ཡིན་ཏེ་བདག་ཉིད་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་ལ་འཇུག་པས་མ་འཁྲུལ་པའི་ཕྱིར་དང་ཐམས་ཅད་དུ་གསལ་བར་སྣང་བ་ཉིད་ཀྱིས་མི་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་མངོན་སུམ་མོ། །གཟུང་བ་དང་འཛིན་པར་ཞེན་པ་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་ཀྱི་མ་རིག་པས་སྤྲུལ་པ་ཉིད་ཀྱིས་ཁྱབ་པར་བྱེད་པ་ཉིད་མ་ཡིན་པ་མི་གསལ་བར་སྣང་བ་གསལ་བར་སྣང་བའི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་གེགས་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རྒྱུ་མེད་པའི་ཕྱིར་འགག་པ་ཡིན་ནོ། །རྒྱན་བྱེད་པས་གང་གསུངས་པ་ཟླ་བ་གཉིས་ལ་སོགས་པའི་ཤེས་པ་ལ་ཡང་གཉིས་སུ་སྣང་བ་ནི་འདིར་མངོན་སུམ་ཉིད་དེ་དེས་ན་གང་དུ་མངོན་སུམ་བྱེད་པ་དེ་ནི་དེར་མངོན་སུམ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་རོལ་ལ་དེ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་ཡང་དེ་མངོན་སུམ་དུ་བྱེད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །རབ་ཏུ་སྣང་བ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་གཅིག་པ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འདི་ནི་བརྟགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ཡང་ཡིད་འཁྲུལ་པའི་ཡུལ་ཡིན་ལས་ནོར་པ་ཡིན་པར་བརྗོད་དོ། །ཅི་སྟེ་མ་འཁྲུལ་པ་ཡང་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ལ་རྟོགས་པའི་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན། དེ་བདེན་ཏེ་དེ་ལྟར་ཡང༌། འདིར་ནི་རིགས་པའི་སྟོབས་འོངས་པ།། མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གང་བརྗོད་པ། །ཅི་ལྟ་ཅི་ལྟར་དོན་བསམས་པ། །དེ་ལྟ་དེ་ལྟར་རྣམ་པར་བྲལ། །དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་ངོ་བོ་ཙམ་གྱིས་རང་རིག་པ་ལས་གཞན་པ་ནི་རྟོག་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །དེ་དག་ལ་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རང་རིག་པ་དང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལ་ཞེན་པ་དག་ཀྱང་དུས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །རྟོག་བཅས་དང་ནི་རྟོག་མེད་དག །ཡིད་དག་ཅིག་ཅར་འབྱུང་བ་ནི། །རྨོངས་པའང་མྱུར་པར་འཇུག་པའི་ཕྱིར། །དེ་དག་གཅིག་ཏུ་ཞེན་པར་བྱེད། །ཅེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡང་ལེའུ་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས། །ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད་ཞི་པ། །དངོས་དང་དངོས་མེད་མི་ཟད་གཙོ། །སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་མི་ཕྱེད་པ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན། །ཞེས་པས་ཡིད་ཆེས་པས་གནོད་པ་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁས་བླངས་པ་ཡིན་ནོ་།ཅི་སྟེ་ཡང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་དང་གཏན་ཚིགས་ལ་ལུང་བོར་ན་ཡང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད་དེ་འདོད་པའི་དོན་གྲུབ་པ་ལ་མི་གནོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་སུམ་པར་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་ལུང་གིས་བསྟན་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ངེས་པར་ལུང་ཁས་བླངས་པར་བྱ་སྟེ། གཞན་དུ་དཔྱད་པ་མི་འཇུག་པས། །དེས་ན་དེ་ཉིད་ལ་དེས་གནོད་པར་རིགས་སོ། །གང་རྣམ་འགྲེལ་ལས། །དེ་ཕྱིར་གྲུབ་པའི་དོན་རྣམས་ལ། །བསྟན་བཅོས་སྤངས་ཀྱང་ཉམས་པ་མེད། །ལུང་ཁས་ལེན་པ་མེད་པར་ནི། །ལྐོག་གྱུར་ལ་འདོད་འཇུག་མི་འགྱུར། །དེ་བདེན་ཏེ་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཤེས་པ་ཡང་ཁྱེད་ཀྱི་འདོད་པས། དེ་མེད་ན་དེའི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མངོན་སུམ་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དེ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་རྗེས་སུ་དཔག་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་གྲུབ་པ་མེད་དེ་ཐམས་ཅད་དུ་གནོད་པའམ་ཅུང་ཞིག་ཏུ་འང་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་སྨྲ་བ་ལ་ནི་དབྱེ་བ་རིགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་མ་ཡིན་པས་བརྗོད་པའི་བསྟན་བཅོས་པོར་ཡང་ཉེས་པ་མེད་པར་བལྟ་བར་བྱའོ། །ལུང་རྣམས་ལའང་ཚད་མ་ནི་སྔ་མ་ཉིད་དུ་བཀག་པ་ཡིན། །གཞན་དུ་ན་གལ་ཏེ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པས་གསུངས་པའི་ལུང་གིས་ ཀྱང་ཚད་མས་གྲུབ་པའི་ཆོས་ཅན་ལ་མི་གནོད་ན། དེའི་ཚེ་རང་རིག་པའི་མངོན་སུམ་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཡིད་ལ་ཡང་གང་གིས་ཡིད་ཆེས་པས་གནོད་པ་ཐོབ་པའི་གོ་སྐབས་ག་ལ་ཡོད། ཅི་སྟེ་ཡོད་ཀྱང་ལུས་ལ་བརྟེན་པ་ཉིད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ལུས་དང་སེམས་དག་ནི་ཕན་ཚུན་དུ་རྗེས་སུ་འཇུག་པར་བྱེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་པས། འདི་ལྟར་
Chinese
不可能，因为如果存在对具有该特征的事物的损害，那么该特征将被驳斥，因此，即使是一点点也不会变成有效和无效，因此对它的损害根本不是损害。因为无效的量不是损害者。因此，它所损害的根本不是损害，这是确定的。智慧到彼岸无二元，彼智慧即如来。 如是说。如果说它会因详细分析而退化，那不是的。因为进行分析也是随后的推论。即使没有自证的现量，那也是不可能的。同样，庄严者也说过：量不能损害量，力量相等如何损害？又如何损害量本身？如果力量不相等，那么如果推论损害，它也不会成为量本身。任何推论本身也不会成为量，任何现量都会变成相等。那么，如何解释显现的百种现象因因的过失而改变，而推论却不是这样，因此它会造成损害呢？那也是不真实的。因过失所量，智变异而具理。自性有因之过，广亦何能合乎理？如是说。同样，推论不损害现量。如是说。同样，量既不损害量，也不成立量，因为量本身会变成断灭。因此，绝对不能驳斥自证。现量已善立，若为他者所损，现量非量矣，于他亦非量。现量已成立，他量如何能，成为损害者耶？断灭他者现量根。从这些话语中，庄严者也认为，以能取和所取的形态所代表的考察是被遮止的，但对于自证现量的特征，即无二元的瑜伽士的智慧，则并非如此。如是，世亲论师认为，进入法无我就是考察的自性。
English
It is impossible, because if there is harm to something that possesses that characteristic, then that characteristic will be refuted, so even a little bit will not become valid and invalid, so harm to it is not harm at all. Because an invalid measure is not a harmer. Therefore, what it harms is not harm at all, that is certain. Wisdom gone beyond is non-dual, that wisdom is the Thus-gone-one. So it is said. If it is said that it will degenerate from detailed analysis, that is not so. Because analyzing is also subsequent inference. Even if there is no self-awareness direct perception, that is impossible. Similarly, the Adornment-maker also said: A measure does not harm a measure, how can equal strength harm? And how does it harm the measure itself? If the strengths are not equal, then if inference harms, it will not become a measure itself. Any inference itself will not become a measure, any direct perception will become equal. Then, how is it that the hundred phenomena that appear change due to the fault of the cause, but inference is not like that, so it causes harm? That is also not true. By the fault of the cause, the object to be measured, the mind changes and is reasonable. The nature has the fault of the cause, how can it be reasonable even if it is extensive? So it is said. Similarly, inference does not harm direct perception. So it is said. Similarly, a measure neither harms a measure nor establishes a measure, because the measure itself will become extinct. Therefore, it is absolutely impossible to refute self-awareness. Direct perception is well established, if it is harmed by another, direct perception is not a measure, and it is not a measure for others either. Direct perception is established, how can another measure, become a harmer? Extinction of others is the root of direct perception. From these words, the Adornment-maker also believes that the examination represented by the forms of the grasper and the grasped is prevented, but not for the characteristic of self-awareness direct perception, which is the non-dual wisdom of the yogi. Thus, Master Vasubandhu believes that entering into the selflessness of phenomena is the nature of examination.
Chinese
如是说。因此，正因为如此，导师陈那所作的破斥考察之论，这，是简略的观点。对于一切所知，想要进行辨别，如是说。为了成办这个意义，释论作者说道：心识没有其他的体验，那它的体验不是其他的。因为不具备所取和能取，自证本身是明晰的。如是说。它的所取不是它，因此也不是能取。其他的知识的所取也是空无的。即使如此，知识的自性是明晰的。你们的现量方面是明晰的。如是赞叹道。因此，伟大的智者们意见一致，在此不应犹豫。因此，没有所取和能取，应当通过比量来确定，这是胜义谛。如是说道：内在的所知之体性，是任何外在显现，那是不真实的，因此不存在。因此，外境的所知不存在。依赖于此，自证，也被认为是作者，那也是不真实的，因此，应当认为自证是无二的。如是说。因此，一切都是自证，因为进入到自身现量中，所以不会错乱，并且因为在一切中都显现明晰，所以不是不证自明，是现量。执着于所取和能取，也是因为无始以来的习气所生的无明所遍布，不是对不显现和显现的二元对立造成障碍，因为没有原因所以会止息。庄严者所说，在二月等知识中，显现为二也是此处的现量，因此在哪里现量作用，那里就是现量。在外境上那是错乱的，因为在那里它不是现量作用。显现的色等不是唯一的，这是考察。即使如此，心是错乱的对境，并且被称为错误。如果说，不错误的也是对外境之义进行认识的知识，那是真实的，即使如此，在这里是理性的力量到来，智者们所说的一切，如何如何
English
Thus it is said. Therefore, precisely because of this, the master Dignāga's refutation of investigation, this, is a brief view. For all knowable things, it is desired to discriminate, thus it is said. In order to accomplish this meaning, the commentator said: The mind does not have other experiences, that its experience is not other. Because it does not possess the grasped and the grasper, self-awareness itself is clear. Thus it is said. Its grasped is not it, therefore it is not the grasper. The grasped of other knowledge is also empty. Even so, the nature of knowledge is clear. Your aspect of direct perception is clear. Thus it is praised. Therefore, the great wise ones are of one mind, one should not hesitate here. Therefore, the absence of the grasped and the grasper should be determined by inference, this is the ultimate truth. Thus it is said: The nature of the inner knowable, is any external appearance, that is unreal, therefore it does not exist. Therefore, the knowable of the external object does not exist. Depending on this, self-awareness, is also considered as the agent, that is also unreal, therefore, it should be considered that self-awareness is non-dual. Thus it is said. Therefore, everything is self-awareness, because it enters into its own direct perception, so it is not confused, and because it appears clearly in everything, so it is not non-self-evident, it is direct perception. Attachment to the grasped and the grasper, is also because of the ignorance pervaded by the beginningless habitual tendencies, it is not an obstacle to the duality of the unmanifest and the manifest, because there is no cause, it will cease. What the embellisher said, in the knowledge of the two moons etc., appearing as two is also the direct perception here, therefore where direct perception acts, there it is direct perception. On the external object that is confused, because there it is not direct perception acting. The appearing form etc. is not unique, this is investigation. Even so, the mind is the object of confusion, and is called error. If it is said that the non-erroneous is also the knowledge that cognizes the meaning of the external object, that is true, even so, here the power of reason comes, whatever the wise ones say, how how
Chinese
如是思择其义。如是如是，远离分别。如是，仅以自性而自知之外，即是分别，如是说。于彼等非执著为一，以自知与色等之执著，亦同时俱生故，是为错乱。如《释量论》云：有分别与无分别，诸识一时生起者，以愚昧亦速疾生起故，彼等执著为一。如是说。如是又于第十八章云：无始无终寂灭者，有与非有无尽主，空性大悲无分别，名为菩提心。如是，以信赖而损害，即是于一切世俗谛皆已承诺。若复以量成立之法与因，纵舍弃圣言，亦无少许损减，以于所欲之义成就无害故。非现量与比量之境，以圣言所诠之法等，则必须承诺圣言，以他者不容观察故。是故，彼即以彼而能损害。如《释量论》云：是故于已成之义，纵舍弃论典亦无损，若无圣言之承诺，于隐蔽则不容许趣入。是真实，以胜义谛无二之智慧亦汝所许故。若彼不存在，则以彼为境之现量亦不存在故，彼之前行之比量亦无少许成立，以于一切皆有损害或少许亦非有，以无差别故。于说胜义谛存在者，则差别即是理智。又，应观由非一切智者所说之论典，亦无过失。于圣言等，正量乃于前已遮止。否则，若由一切智者所说之圣言，亦不损害以正量成立之法，则其时以自知现量所成立之意，复有何者能得信赖而损害之机会耶？若有，亦是薄伽梵所说依于身者，以身与心乃互相随逐故，如是说。如是