Tibetan
རྡོ་རྗེའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའོ། །འདི་ཞེས་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་རང་གི་རིག་པས་མངོན་སུམ་དུ་རྟོགས་པར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེའི་དོན་རྗོད་པར་བྱེད་པ་ཡང་མིང་ཐམས་ཅད་ལ་ཡིན་པས་སོ། །རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ནི། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡིས། །དབྱེར་མེད་དབྱེ་བའི་དངོས་པོ་ལས། །རིགས་དང་ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་ལྡན། །རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་གསུངས་སོ། །གཟུགས་ནི་སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང་དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུར་སྣང་བའི་མཐར་ཐུག་པ་ཤེས་རབ་དང་ཐབས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཅན་གྱི་སྐུའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཉིད་ཤེས་རབ་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཉིད་ཡིད་ལ་བྱེད་པས་ཡིད་ཡིན་ལ། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དབང་དུ་གྱུར་པའི་དངོས་པོས་ སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་སྐྱོབ་པས་ཀྱང་སྔགས་སོ། །དབང་པོ་དང་ནི་ཡུལ་དག་གི །རྐྱེན་གྱིས་གང་དང་གང་བྱུང་ཡིད། །ཡིད་དེ་མན་ཞེས་བྱ་བར་བཤད། །ཏྲ་ནི་སྐྱོབ་པར་བྱེད་པའི་དོན། །ཞེས་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་སྐྱེད་པར་བྱེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྒྱུའོ། །སྐྱེད་པ་ནི་དེ་ལ་གང་ཞིག་གིས་ཕན་པར་བྱེད་དོ་ཞེས་རིགས་པ་ལས་སོ། །དེ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ནི་འཁོར་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་སུམ་དུ་གྱུར་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དེ་མ་ཐག་ཏུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པ་ཙམ་གྱིས་གང་འདི་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོ་མངོན་དུ་གྱུར་ནས་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་ལ་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་རྣམ་པར་དག་པ་སྔོན་པོ་དང་དམར་པོ་དང་དཀར་པོ་སྟེ། གཡས་པ་དང་གཡོན་པ་དང་རྩ་བའི་ཞལ་གསུམ་གྱི་རྣམ་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་གཟིགས་པར་གྱུར་ཏོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང་བརྗོད་པ། ཐུབ་མཆོག་ཕྲ་རབ་ལས་གྲུབ་མཚུངས་མེད་པ། །ཟླ་བ་རྒྱས་འདྲ་སྐར་མའི་མདངས་ལྡན་པ། །གཡས་དང་གཡོན་པའི་ཞལ་ནི་སྔོ་དང་དམར། །སྣ་ཚོགས་རྒྱན་རྣམས་འབར་བའི་ཕྱག་གཉིས་ཀྱིས། །རིག་མ་དམ་པ་འཁྱུད་པར་མཛད་པའོ། །ལྷག་མའི་ཕྱག་གིས་རྡོ་རྗེ་རལ་གྲི་དང༌། །པདྨ་རིན་ཆེན་བསྣམས་པ་ཟུང་གཉིས་མཛེས། ཁམས་གསུམ་ཁོངས་ནི་རྣམ་པར་རྒྱས་པ་ཡིས། །ཐུབ་པའི་འོད་ཚོགས་དུ་མ་རྣམ་པར་འགྱེད། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་གསུམ་རྣམ་དག་པས། །ཤེས་རབ་ཐབས་ཀྱི་བད
Chinese
是金刚的等持，于此等入。所谓“此”，是说以法界自性，由自己的觉性现量证悟。说其义，也适用于一切名相。觉性之士，以身语意之金刚，从无别中分别之事物中，与种姓一同完全具备，经续后论中说为觉性之士。色是现为大丈夫的三十二相和八十随好之究竟，是智慧和方便自性之身。一切如来，以智慧之自性，以作意一切法之如是性，故为意。以大悲之力量，救护一切有情之所有痛苦，故也为真言。由根与境之缘，无论生起何者，此意即被称为曼，扎是救护之义，经续后论中如是说。以彼等加持，即是生起之因。生起，即是以何利益于彼，如理所说。彼加持者，是与一切眷属之现前显现相合者。因此，所说之彼，仅仅以加持，此何者，空性等解脱之等持等自性显现而存在者，彼即是薄伽梵普贤，并且空性等解脱之三门清净，即蓝色、红色和白色，以右、左和根本三面之相，为一切如来所见。如是亦说： 胜妙能仁由极微细所成无等比， 如同圆满之月具星光彩， 右与左面乃是蓝色与红色， 种种庄严炽燃之双手， 拥抱明妃胜妙之尊主， 剩余之手持金刚宝剑及， 莲花珍宝执持双双甚美丽， 三界之中完全广大之体性， 能仁之光芒众多而散布， 以解脱之三门完全清净故， 乃是智慧方便之自
English
It is the samadhi of Vajra, and one enters into it equally. The so-called "this" means that it is to be directly realized by one's own awareness through the nature of the Dharmadhatu. Saying its meaning also applies to all names. The being of awareness is one who, with the Vajra of body, speech, and mind, is perfectly endowed together with the lineage from the object of differentiation within non-duality. In the Uttaratantra, it is said to be the being of awareness. Form is the ultimate manifestation of the thirty-two major marks and eighty minor marks of a great being, and is the body of the nature of wisdom and skillful means. All Tathagatas are mind because they contemplate the suchness of all dharmas, which is the nature of wisdom. Because of the power of great compassion, they protect all beings from all suffering, and therefore they are also mantras. Whatever arises from the conditions of the senses and objects, that mind is said to be 'man,' and 'tra' means to protect, as it is said in the Uttaratantra. Blessing by them is the cause of arising itself. Arising is what benefits it, as reason says. That which is blessed is that which is combined with the manifest appearance of all the retinue. Therefore, what is said is that immediately upon being blessed, whatever this is, the nature of samadhi of liberation such as emptiness manifests and exists, that is the Bhagavan Samantabhadra, and the three doors of liberation such as emptiness are completely pure, namely blue, red, and white. In the form of the three faces of right, left, and root, it is seen by all the Tathagatas. It is also said thus: The supreme sage, made of the finest particles, is incomparable, Like the full moon, possessing the radiance of stars, The right and left faces are blue and red, With two hands blazing with various ornaments, Embracing the noble vidya. The remaining hands hold a vajra, sword, and, A lotus and jewel, beautifully holding pairs, The nature of being completely vast within the three realms, Spreads forth many assemblies of light of the sage, Because the three doors of liberation are completely pure, It is the self of wisdom and means.
Tibetan
ག་ཉིད་སྙིང་རྗེ་མཆོག །མ་ལུས་འགྲོ་བའི་དེ་ཉིད་གཅིག་པུ་ཉིད། །རྒྱལ་བུ་སྐྱེད་བྱེད་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་རུ་མཐོང༌། །ཞེས་སོ། །གང་དག་ཞལ་དང་པོ་དང་ལུས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་སྔོན་པོ་ཡིན་ལ་གཡས་པ་དམར་པོ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འཆད་དོ། །དེས་ན་དེ་མ་ཐག་ཏུ་ཡང༌། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་འོད་འདྲ་ཞིང༌། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་གསུམ་གྱུར། །ཞེས་པས་བཅོ་ལྔ་པར་བཤད་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །གང་ཡང་འདི་ཉིད་དུ་འབྲས་བུར་གྱུར་པའི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡིན་པར་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོའི་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་དེ་ལ་ཞེས་པའི་མཐར་ཐུག་པ་རྒྱས་པར་མ་ལུས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སོ། །ཚིག་བདུན་པ་བཤད་པར་དེ་རྣམས་ཀྱང་ཚིག་གི་ དོན་དྲུག་པ་ལས་བྱས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དང་བཅུ་པའི་བརྗོད་བྱ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། གང་བཤད་པ། ནམ་མཁའི་དཀྱིལ་འཁོར་དབུས་གནས་པ། །དཀྱིལ་འཁོར་བཀོད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ། །འདི་ཡི་དབུས་ནས་ཡི་གེ་ཧཱུཾ། །རང་གི་གཟུགས་སུ་རབ་ཏུ་བརྟག །རྡོ་རྗེ་འོད་ཟེར་རབ་ཏུ་འབར། །རྣམ་པར་འཕྲོ་བར་བསམ་པར་བྱ། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས། །དྲངས་པར་དེ་ཡིས་རྣམ་བསྒོམས་ན། །དེ་མ་ཐག་ཏུ་དེར་འགྱུར་བ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་རྒྱལ་པོ་ཆེ། །ཀུན་གྱི་གཙོ་བོ་དབང་ཕྱུག་མཆོག །ཅེས་སོ། །འདིས་ཚིག་བདུན་གྱི་བཤད་པ་བླ་མ་ལས་ཁོང་དུ་མ་ཆུད་དོ་ཞེས་རྗེས་སུ་དཔག་གོ །གཞན་ཡང་ཚད་མ་དང་ལུང་གིས་གནོད་པའི་ཕྱིར་ཏེ། མང་དུ་སྨྲ་བ་དེ་ཡང་གཞུང་མངས་པས་འཇིགས་པའི་ཕྱིར་རམ། ཡང་ན་གཞན་གྱི་ཉེས་པ་བསམས་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་སྟེ། མཁས་པས་རང་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་དཔྱད་དེ་གཟུང་བར་འོས་པའི་ཕྱིར་མ་བཀག་གོ ། གནས་གྱུར་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པར་གྱུར་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རང་རང་གི་རིགས་ཀྱིས་གདོན་པ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདེ་བ་དང་ཡིད་བདེ་བ་ཐོབ་མ་ཐག་ཏུ་སྟེ། ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་གང་གཙོ་བོར་སྨོས་པ་རྣམས་ཏེ། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནས་དོན་ཡོད་རྡོ་རྗེའི་བར་རོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱང་འབྲས་བུར་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རྒྱུད་འདིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་དོ། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ནི་སྔར་བརྗོད་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོའི་སྙིང་པོས་ཞལ་དུ་ཞུ
Chinese
啊！您是慈悲之最。所有众生的本性是唯一的。您被视为王子的创造者。（引文结束）有些人解释说，他的脸和整个身体都是蓝色的，而右边是红色的。因此，紧接着说：『毗卢遮那如光芒般，金刚萨埵大王，成为佛陀金刚持三者。』这与第十五品所说的相矛盾。还有，在此处，从被称为『成为果实的普贤，大贪欲之相』开始，直到『那个三摩地』的结尾，都是完全而无遗漏的。解释第七句时，那些也是从第六句的意义中产生的，并且是第十句的表达对象。所说的是：『在虚空的中心，应当观想坛城的布置。从这坛城的中心，有字母吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）。完全观想成自己的形象。金刚光芒炽热燃烧，应当观想其四处放射。诸佛的身语意，被引导，通过它来观想，立即变成，身语意的金刚持，金刚萨埵大王，一切的主宰，至高无上的自在。』由此可以推断，他对七句的解释没有从上师那里完全理解。此外，因为受到量和圣言的妨碍。说这么多，要么是因为害怕经文太多，要么是因为思考他人的过失有什么用呢？智者应当自己进行辨别，因为可以接受的并没有被禁止。通过转变，为了利益所有成为如来（梵文：Tathāgata）的有情众生，各自的种姓所说的驱除，就是从那以后，即所有如来获得快乐和心满意足之后，完全达到究竟的果位，法界完全清净的智慧的自性，不动佛等主要提到的那些，从誓言金刚等直到义成金刚。因为一切都与果相同，所以在此续中用如来的名号来表达。毗卢遮那如先前所说的那样，而大金刚持的心髓则请求开示。
English
Ah! You are the supreme of compassion. The very nature of all beings is one and only. You are seen as the embodiment of the one who gives birth to the prince. (End of quote) Some explain that his face and entire body are blue, while the right side is red. Therefore, immediately following, it says: 'Vairocana, like a radiant light, Vajrasattva, the great king, becomes the three: Buddha, Vajradhara.' This contradicts what is stated in the fifteenth chapter. Furthermore, here, starting from what is called 'Samantabhadra who has become the fruit, the aspect of great desire,' until the end of 'that samadhi,' it is completely and without omission. In explaining the seventh phrase, those are also produced from the meaning of the sixth phrase and are the object of expression of the tenth phrase. What is said is: 'In the center of the sky, one should contemplate the arrangement of the mandala. From the center of this mandala, there is the letter Hūṃ (ཧཱུྃ，हुं，hūṃ，吽). Completely contemplate it as one's own form. The vajra rays blaze intensely, one should contemplate them radiating in all directions. The body, speech, and mind of all Buddhas, are guided, through it, one contemplates, immediately becoming, the Vajradhara of body, speech, and mind, Vajrasattva, the great king, the lord of all, the supreme sovereign.' From this, it can be inferred that his explanation of the seven phrases was not fully understood from the lama. Moreover, because it is obstructed by valid cognition and scripture. Speaking so much, either because of fear of too many texts, or what is the use of contemplating the faults of others? The wise should discern for themselves, because what is acceptable has not been prohibited. Through transformation, in order to benefit all sentient beings who have become Tathāgatas, the expulsion spoken of by each of their own lineages is from then on, that is, immediately after all the Tathāgatas have obtained happiness and contentment, completely reaching the ultimate fruit, the nature of the wisdom of the Dharmadhatu being completely pure, those mainly mentioned such as Akshobhya, from the samaya vajra and so on up to Amoghasiddhi. Because all are equal to the fruit, in this tantra, it is expressed by the name of Tathāgata. Vairocana is as previously stated, and the essence of the great Vajradhara requests to be taught.