Tibetan
ལུས་དང་ཤེས་བྱ་མཐར་བྱེད་ནི། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་དོ། །སེམས་དང་ཉོན་མོངས་པ་དག་མཐར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་དོ། །ངག་དང་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་མཐར་བྱེད་པ་ནི་པདྨ་མཐར་བྱེད་དོ། །སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་མཐར་བྱེད་པ་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་དོ་ཞེས་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་འབྲས་བུ་གསུངས་པ་ནི། ཉོན་མོངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ཉོན་མོངས་པའི་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་དག་ན། ལུས་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དག་པར་འགྱུར་ཏེ། མ་རིག་པའི་དྲི་མ་དང་བྲལ་བའི་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ལས་ཐམས་ཅད་དུ་རྣམ་པར་དག་པས་ན་འབྲས་བུ་སྟེ། རྣམ་པར་སྨིན་པས་འགལ་བ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། དེ་བས་ལུས་སོགས་དགེ་དང་མི་དགེ་བའོ། །རྣམ་པའི་ལས་རྣམས་སེམས་ཀྱི་དབང་ལས་གསུངས། །དེ་ལྟར་རྟོག་པ་མ་ལུས་སྤངས་པ་ཡིས། །སེམས་ནི་ནག་པོའི་ལས་སུ་ག་ལ་འགྱུར། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སེམས་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེ་ཇི་ལྟར་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ཞེས་རྟོག་པར་འགྱུར་པས་དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི། གཟུང་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། གཟུང་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་རྣམ་པར་རྟོག་པའོ། །ཆགས་པ་ནི་དེ་ལ་ཀུན་དུ་ཞེན་པའོ། །རྣམ་པ་ནི་དེའི་རྣམ་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །རྒྱུ་ཉིད་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་དེ་གསལ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་ཐུགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ ནི་སེམས་དྲུག་པོ་འབྱུང་བར་བཤད་པས་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། དབྱིག་སྔོན་དང༌། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང༌། གནོད་མཛེས་རྣམས་འབྱུང་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཁྲོ་བོའི་དབང་པོ་འདིར་གང་ཡིན། འབྱུང་དང་འབྱུང་ལས་གྱུར་པ་གང༌། །རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་གང་ཞིག་ཡིན། །རྡོ་རྗེའི་བདག་པོའང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དྲི་ཚིག་བཞིའི་རྟོག་པ་རང་ཉིད་སྐྱེས་པ་ལ། དེའི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་ཁྲོ་བོའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་ཀྱི། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཁྲོ་བོ་དང་ཚོགས་དང༌། ཕོ་ཉ་དང་བྲན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་གཞན་དག་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང༌།
Chinese
身与所知尽者，乃阎罗尽也。心与烦恼诸尽者，乃智慧尽也。语与等至尽者，乃莲花尽也。一切障尽者，乃障碍尽也。如是说。所说烦恼清净之果者，谓烦恼等是也。若烦恼之障清净，则身等之业一切皆清净，以离无明垢染之故。是故一切业皆清净，故为果，以异熟故，无有相违。彼亦导师佛陀言：是故身等善与非善，种种之业由心力所说。如是尽舍一切分别念，心岂转为黑色之业？如是说也。如是之心，如何生起珍宝耶？如是生起分别念故，是故宣说：所执等是也。所执者，谓如是之分别念也。贪著者，谓于彼一切执着也。相者，谓彼之相，即随念也。不动者，谓依于彼而转也。因性者，谓于串习之位，转为方便也。果性者，谓彼显明，从彼六者一切意生起也。有些说六心生起，谓欲王、绀青、大力、不动、顶髻转轮王、害庄严等生起也。其他则谓：忿怒之自在是何者？生与从生所变者何者？明之国王是何者？金刚之主亦是何者？如是四问之分别念自生起，谓是彼之答也。于彼，从欲王等至害庄严之六者，说为忿怒自在，非阎罗尽等也。彼等亦于其他续中说为忿怒与众、使者与仆也。彼亦
English
That which exhausts the body and objects of knowledge is the exhaustion of Yama. That which exhausts the mind and afflictions is the exhaustion of wisdom. That which exhausts speech and meditative absorption is the exhaustion of the lotus. That which exhausts all obscurations is the exhaustion of obstacles. Thus it is said. The fruit of the purification of afflictions is said to be afflictions, etc. If the obscuration of afflictions is purified, then all actions of the body, etc., will be completely purified, because it is free from the stain of ignorance. Therefore, all actions are completely purified, hence it is the fruit, because of the ripening, there is no contradiction. That also, the teacher Buddha said: Therefore, body, etc., are good and non-good. Various actions are said to be from the power of the mind. Thus, by abandoning all discriminations, how can the mind turn into black karma? Thus it is said. How can such a mind give rise to jewels? Because such discrimination arises, therefore it is said: What is grasped, etc., is said. What is grasped is such discrimination. Attachment is clinging to it completely. The aspect is its aspect, that is, recollection. The immovable is that which relies on it and turns. The nature of the cause is that which becomes a means in the state of habituation. The nature of the fruit is that it becomes clear, and from those six, all intentions arise. Some say that six minds arise, namely, King of Desire, Dark Blue, Great Power, Immovable, Crown Wheel-Turning King, and Harm Ornament, etc., arise. Others say: What is the自在of wrath here? What is born and what has changed from birth? Who is the king of knowledge? Who is also the lord of the vajra? Thus, the discrimination of the four questions arises by itself, and it is said to be the answer to that. In that, from the King of Desire, etc., to the end of Harm Ornament, these six are said to be the自在of wrath, not the exhaustion of Yama, etc. Those are also said in other tantras as wrathful ones and assemblies, messengers and servants. That also