Tibetan
པ་གསང་བའི་མཆོད་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །གསང་བ་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ། དེ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་ཉེ་བར་ལོངས་སྤྱོད་པ་ན་གསུངས་པའི་ཕན་ཡོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྟའི་ཤ་སྟེ་གང་གསུངས་པ། རྟ་ཤ་དག་གི་དམ་ཚིག་གིས། །མི་སྣང་བ་ཡི་བདག་པོ་འགྲུབ། །ཅེས་པའོ། །བསྔགས་ནས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་བསྔགས་པའོ། །ཆོ་གས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྦྱངས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་ལྡན་པའོ། །བཤད་པ་ཆོ་ག་བཞིན་བླངས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པ་རྟའི་ཤ་དང་བཅས་པ་སྦྱང་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བའི་ཡི་གེ་གསུམ་གྱིས་མངོན་པར་བསྔགས་ཏེ་རིག་མ་དང་བཅས་པས་བཟའ་བར་བྱའོ། །དེ་ཉིད་འོག་གི་ལམ་ནས་བྱུང་བ་ཁམ་ཕོར་ཁ་སྦྱར་དུ་གནས་པ་ཆོགས་ལེགས་པར་སྦྱངས་པའི་ཡི་གེ་གསུམ་མམ་རང་གི་སྔགས་ཀྱིས་བརྒྱ་རྩ་བརྒྱད་དུ་བསྔགས་ནས་ཟོས་ནས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་ཀྱང་མི་མཐོང་ངོ༌། །ཉི་མ་གཟས་ཟིན་པའི་ཚེ་སྒྲུབ་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མན་ངག་གོ །དེ་བཞིན་དུ་ཁྱི་ཤ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲུབ་པས་ཀྱང་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ། ཁྱི་ཤ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དེ་གོ་སླའོ། །ད་ནི་བཤད་བ་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ་རིགས་ལྔ་དང་སྐུ་གསུམ་གྱི་བྱེ་བྲག་གིས་རི་ལུ་བརྒྱད་ཀྱིས་མི་སྣང་བ་བསྒྲུབ་པར་བཀོད་པའོ། །དེ་ལ་ག་བུར་ནི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །ཙནྡན་ནི་རྐང་མར་རོ། །གི་ཝང་ནི་སྙིང་ཕྲུག་གོ ། ཨ་ག་རུ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །གུར་གུམ་ནི་རང་བྱུང་གི་ཁྲག་གོ །འདི་ཡང་མིང་གི་བྱེ་བྲག་ལས། །ག་བུར་ཁུ་བ་ཞེས་སུ་བརྗོད། །ཙནྡན་རྐང་དང་ཚིལ་མའོ། །ཨ་ཀ་རུ་ནི་དྲི་ཆེན་བཤད། །ཀུ་སུམྦྷ་ནི་ཁྲག་ཡིན་ཏེ། །གུར་གུམ་པད་སྐྱེས་ཁྲག་ཏུ་བརྗོད། །སི་ཧླ་གཅི་བ་དག་ཏུ་བཤད། །ཁྲག་དང་བཅས་པའི་ཤ་དག་ནི། །གི་ཝང་མི་རྣམས་ཀྱི་ནི་འདོད། །ཅེས་གསུངས་སོ། །ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ནས་གང་འདོད་པས་མི་སྣང་བ་སྒྲུབ་པ་གསུངས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི་གོ་སླའོ། །རི་ལུའི་སྒྲུབ་པ་ནི། རིམ་པ་བཅུ་གཉིས་པར་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་བཤད་དོ། །ལྷ་ཡི་འཁོར་ལོར་རིགས་བརྟུལ་ཞུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་ལ་མི་འགྲོ་བའི་ལྷའི་བུ་མོའོ། །གཟུགས་ཁམས་གནས་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསམ་གཏན་དང་པོ་ལ་སོགས་པ་ཐོབ་པར་འདོད་པའི་འདོད་ཆགས་དང་བྲལ་བས་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྟོབས་བོ་ཆེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཞན་གྱིས་གཞོམ་པར་མི་ནུས་པའོ། །དེ་ནས་
Chinese
是因为从秘密的供养中产生的缘故。秘密就是菩提心，如实地享用它，就会变成所说的利益。所谓“肉”就是马肉，如所说：以马肉的誓言，成就隐身自在者。就是这个意思。所谓“赞颂后”就是用三个字来赞颂。所谓“仪轨”就是具有净治等等。所谓“如仪轨般宣说而取用”，就是食用等等，连同马肉一起，在净治等等先行之后，用三个字来明显地赞颂，然后与明妃一起食用。如果从下部道产生，将食物放在合拢的碗中，用仪轨好好地净治，用三个字或者自己的咒语赞颂一百零八遍后食用，就连佛陀也看不见。日食之时，修行者，这是口诀。同样，用狗肉等等的修法也能做到，如所说，狗肉等等，很容易理解。现在，用“宣说”等等，以毗卢遮那佛和不动佛等等五部和三身的差别，用八种瑞鲁来成就隐身之法。其中，樟脑是菩提心。檀香是骨髓油。牛黄是心脏。沉香是毗卢遮那佛。红花是自生血。这也在名称上有差别。樟脑被称为樟脑汁。檀香是骨头和脂肪。沉香说是大便。红花是血，红花说是莲花生的血。斯哈说是小便。连同血的肉，牛黄是人们所喜欢的。如是说。从所有天神中，随所欲求，宣说成就隐身之法，加持等等，很容易理解。瑞鲁的修法，在第十二品中非常清楚地显示，因此这里不说了。天神的轮涅，种姓苦行。就是不嫁给其他人的天女。所谓安住于色界，就是想要获得初禅等等，远离贪欲的意思。所谓大力量，就是不能被他人摧毁。然后
English
It is because it arises from the secret offering. The secret is bodhicitta, and enjoying it as it is will become the benefit that is spoken of. The so-called "meat" is horse meat, as it is said: With the oath of horse meat, one attains invisibility. That is the meaning. The so-called "after praising" is to praise with three syllables. The so-called "ritual" is to possess purification and so on. The so-called "taking it as it is said in the ritual" is to eat and so on, together with the horse meat, after purification and so on have preceded it, to praise it manifestly with three syllables, and then to eat it together with the consort. If it arises from the lower path, placing the food in a closed bowl, purifying it well with the ritual, praising it one hundred and eight times with three syllables or one's own mantra, and then eating it, even the Buddha will not see it. At the time of a solar eclipse, the practitioner, this is the oral instruction. Similarly, it can also be done with the practice of dog meat and so on, as it is said, dog meat and so on, it is easy to understand. Now, with "proclaiming" and so on, with the difference of the five families such as Vairochana and Akshobhya and the three bodies, it is arranged to accomplish invisibility with eight kinds of Rilu. Among them, camphor is bodhicitta. Sandalwood is bone marrow oil. Cow-yellow is the heart. Agarwood is Vairochana. Saffron is self-born blood. This also has differences in name. Camphor is called camphor juice. Sandalwood is bone and fat. Agarwood is said to be excrement. Kusuma is blood, saffron is said to be lotus-born blood. Si-hla is said to be urine. Meat with blood, cow-yellow is what people like. Thus it is said. From all the gods, whatever one desires, proclaiming the accomplishment of invisibility, blessing and so on, is easy to understand. The practice of Rilu is shown very clearly in the twelfth chapter, therefore it is not discussed here. In the wheel of the gods, lineage asceticism. That is, a goddess who does not go to others. The so-called abiding in the form realm means wanting to attain the first dhyana and so on, being free from desire. The so-called great power is that which cannot be destroyed by others. Then
Tibetan
ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་གསུངས་པ། ཨེ་མའོ་ཞེས་པ་ནི་ངོ་མཚར་བ་སྟེ། བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ནོར་བུ་དང་སྔགས་དང་སྨན་རྣམས་ཀྱི་མཐུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་མ་ཐག་ཏུ་གསུངས་པའོ། །གསང་བ་རྣམས་ཀྱི་གནས་ཡིན་ཏེ། །མི་འགྱུར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྫོགས་པ་ལ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་དག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ཉོན་མོངས་པ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །ཆོ་ག་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་ཐེག་པ་ཆེན་པོའོ། །ཤིན་ཏུ་དྲི་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་མི་བདེན་པར་བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཉེན་པོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབང་བསྐུར་པའི་དོན་དུ་ངེས་པར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །རྡོ་རྗེ་དག་པ་ཆོས་ཆེན་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་དག་པའི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འཛིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སེམས་དཔའི་རྡོ་རྗེ་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །དེ་དག་གི་སྦྱོར་བ་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་ རང་བཞིན་ཕན་ཚུན་རྒྱས་འདེབས་པ་སྟེ་དེས་མཉེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་དང་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་དག་གི་དབང་ངོ༌། །འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་མི་བསྐྱོད་པས་དབང་བསྐུར་བའོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཡང་མི་བསྐྱོད་བས་སོ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའོ། །དེའི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་ནི། དེའི་རྒྱུ་མཐུན་པ་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་ངེས་སོ། །རྡོ་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་ལ་ལ་དག་འདོད་དོ། །འདི་ནི་ཡང་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་ཐ་མི་དད་པའི་གནས་སྐབས་རིགས་ལྔའི་བདག་ཉིད་དུ་བརྗོད་པར་འདོད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔ་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་རིགས་སོ། །རྣམ་པར་སྤྲོས་པའི་གནས་སྐབས་ན། རིགས་ལྔ་རྣམས་དེའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པར་བཤད་པར་འདོད་པས་འདི་ཉིད་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་རིགས་པར་འགྱུར་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྟོགས་པར་བྱ་བའི་དོན་དུ་རང་གི་བདག་པོ་ཉིད་དོ། །དེ་ལྟར་ཡིན་པ་ནི། འབྲས་བུས་རྒྱུ་ལ་རྒྱས་བཏབ་ཅིང༌། །འབྲས་བུ་ལ་ཡང་རྒྱུས་རྒྱས་གདབ། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་བཅོ་བརྒྱད་པ་ལས་གསུངས་པ་དང་མི་འགལ་ལོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལ་སོག
Chinese
如是等等大士所说。诶玛喔之意为稀奇，因其为不可思议之宝、咒语及药物之威力故。此，是指紧接着所说的。是秘密之所。不变，是指于圆满中坚固之故。自性清净，是指其远离烦恼之故。仪轨，是指密咒大乘。极无垢染，是指其为一切非真实分别之对治故。现在是为一切天众灌顶之义而 निश्चित 宣说。从“此后”等开始。“金刚清净大法”，是指执持完全清净之方便与智慧二无别之法性真如之故。“以菩萨金刚结合”，是指菩萨即金刚萨埵。金刚，是指不动。彼等之结合，是指因与果之自性相互增广，即以此而欢喜。诸佛金刚持，是指不动者与金刚持者之灌顶。如是说，金刚持以不动者灌顶。金刚持亦以不动者灌顶。菩提佛陀即金刚持。其详细区分是：其同因是不动者，是 निश्चित 的。“金刚持者们”，有些人认为是毗卢遮那佛等如来们。此非正确，因其欲说金刚持大士于无别之状态中为五部之自性，故理应由五如来本身灌顶。于分别阐述之状态中，欲说五部为此之自性，故此对如来们是合理的。菩萨们是为了了知因与果之义而为自己之主尊。如是，果对因增广，果亦由因增广。此与第十八品所说不相违背。金刚持等。
English
Thus and so forth, the great being spoke. Emaho means wonderful, because it is the power of inconceivable jewels, mantras, and medicines. 'This' refers to what was said immediately. It is the place of secrets. 'Unchanging' means steadfast in perfection. 'Pure by nature' means that it is free from afflictions. 'Ritual' refers to the great vehicle of mantra. 'Extremely immaculate' means that it is the antidote to all untrue discriminations. Now, it is definitely declared for the purpose of empowering all the deities. Starting with 'Then,' etc. 'Vajra Pure Great Dharma' means holding the thusness of the Dharma, which is the inseparable method and wisdom of complete purity. 'By the union of the Vajra of the Bodhisattva' means that the Bodhisattva is Vajrasattva. 'Vajra' means immovable. The union of these is the mutual increase of the nature of cause and effect, that is, pleasing by this. 'The Vajra-holders of the Buddhas' refers to the empowerment of the immovable and the Vajra-holder. It is said thus: the Vajra-holder empowers with the immovable. The Vajra-holder also empowers with the immovable. Bodhi Buddha is the Vajra-holder. Its detailed distinction is: its common cause is the immovable, which is certain. 'The Vajra-holders' some think are the Tathagatas such as Vairochana. This is not correct, because it is intended to say that the great Vajra-holder is the nature of the five families in an undifferentiated state, so it is reasonable that the five Tathagatas themselves should empower. In the state of separate elaboration, it is intended to say that the five families are its nature, so this is reasonable for the Tathagatas. The Bodhisattvas are their own lords for the purpose of understanding the meaning of cause and effect. Thus, the effect increases the cause, and the effect is also increased by the cause. This does not contradict what is said in the eighteenth chapter. Vajra-holder, etc.
Tibetan
ས་པ་ཡང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་དངོས་པོར་གྲུབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གང་གསུངས་པ་སྡོམ་པའི་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། ཡུམ་ནི་ཤེས་རབ་ཕ་རོལ་ཕྱིན། །ཡབ་ནི་ཐབས་ལ་མཁས་པ་སྟེ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་འདུལ་བའི་ཕྱིར། །རིགས་རྣམས་ཀྱང་ནི་དེ་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་འདོན་པ་ལ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཉིད་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རང་གི་བདག་པོ་ཉིད་དོ། །གཞན་དུན་སྐུལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་མི་བསྐྱོད་པ་བདག་པོའི་ནང་དུ་འདུས་པ་ན་ཐ་དད་པ་ཉམས་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་གཟུགས་ཉིད་དེའི་བདག་པོར་གྱུར་ན། དེ་བཞིན་དུ་དབང་བསྐུར་བ་ཡང་དེ་ཡིན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ཉིད་དེའི་དུས་སུ་འབྲས་བུའི་གཙོ་བོ་ཉིད་ ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །མི་བསྐྱོད་པ་ནི་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་ཤར་གྱི་ལིང་ཚེ་ལ་ངེས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབང་བསྐུར་བར་མི་རིགས་སོ། །འདི་ལྟར་འགྱུར་ཏེ། རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ལ་ཉེས་པ་ཅི་བྱས་ནས་གང་གིས་དེ་རྣམས་མ་ཡིན་ཏེ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་ཅོད་པན་མི་བསྐྱོད་པའོ་ཞེས། བཟང་པོ་ཞབས་ཀྱིས་ཚིག་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། འགལ་མོད་བཀའ་མ་ཡིན་པས་སོ། །འགལ་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ་འཇམ་དཔལ་རྡོ་རྗེའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་བཤད་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ལྟར་ཡང་དེ་ལ་བདག་པོ་ལ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ནང་དུ་བཅུག་ནས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་གདོན་པར་བྱ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་དེར་གནས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་མི་བསྐྱོད་པའི་འབྲས་བུར་གྱུར་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་ལ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་རིགས་སོ། །དེ་ལྟར་སྤྱན་ལ་སོགས་པ་ཡང་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་རང་གི་བདག་པོར་མོས་པས་སྟོན་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དུ་ན། རྒྱལ་འབྲས་བུས་རྒྱས་བཏབ་པ། །ཞེས་པ་དང་འགལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཡིན་དུ་ཟིན་ཀྱང་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་བདག་པོ་ཉིད་ལ་དེའི་བདག་པོ་ཉིད་ཀྱིས་དབང་བསྐུར་བར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ལ་འགྱུར་རོ་ཞེས། དེ་ནི་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་དཀྱིལ་འཁོར་བཞིན་ནོ། །གཞན་ཡང་དེ་ཉིད་བསྡུས་པ་ལས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རིན་པོ་ཆེའི་ཅོད་བན་ཅན་ཁམས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་པོའི་དབང་ཐོབ་བོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་འདི་ཉིད་
Chinese
而且，地也由因和果的实物所构成。如《总持经后分》所说：“佛母是般若波罗蜜多，佛父是善巧方便，为了调伏金刚持，诸部族也由此而生。”因此，在宣说一切如来的坛城时，应当了知一切的主宰就是金刚持。对于菩萨们来说，则是他们自己的主宰。在其他的劝请等坛城中，当不动佛融入主宰之中时，差异性就会消失。如果身金刚等形象本身成为其主宰，那么，同样地，灌顶也将是那样的，因为那本身就是那时果位的主尊。 不动佛以极其清净的如镜智，确定东方之形，因此不适合灌顶。如果这样，那么对宝生佛等有什么过失呢？谁说他们不是，而是诸佛的顶髻是不动佛呢？如果这样问，善足与此语相违背吗？虽然相违背，但因为不是佛语。即使不相违背，也是就文殊金刚坛城的角度而说的。像这样，对于他来说，将不动佛纳入主宰之中，然后宣说毗卢遮那佛等。因此，安住于此的如来们是不动佛的果，因此对他们来说，那本身适合灌顶。像那样，眼等也不会太过分，因为各自都以信奉自己的主宰而示现。否则，就与“以胜果而增上”相违背了。同样，即使已经确定，观世音自在等菩萨们，以其主宰本身，由其主宰本身灌顶，对于如来们来说也是如此吗？那是所希望的，就像文殊金刚坛城一样。此外，在那部总集中说：“一切如来都获得了具有珍宝顶髻的三界之王的灌顶。”又是这本身。
English
Moreover, the earth is also composed of the substance of cause and effect. As it is said in the latter part of the Samvara Tantra: "The mother is Prajñāpāramitā, the father is skillful means, and for the sake of subduing Vajradhara, the lineages also arise from this." Therefore, when proclaiming the mandala of all the Tathāgatas, it should be known that the master of all is Vajradhara himself. For the Bodhisattvas, it is their own master. In other mandalas of invitation, etc., when Akshobhya is integrated into the master, the difference disappears. If the form of body Vajra, etc., becomes its master, then, similarly, the empowerment will also be like that, because that itself is the chief of the fruit at that time. Akshobhya, with the extremely pure mirror-like wisdom, is determined to be the form of the east, therefore it is not suitable for empowerment. If so, then what fault is there with Ratnasambhava, etc.? Who says they are not, but the crown of the Buddhas is Akshobhya? If you ask this, does Bhadrapāda contradict this statement? Although it contradicts, it is not the Buddha's word. Even if it does not contradict, it is spoken from the perspective of the Mañjuvajra mandala. Like this, for him, Akshobhya is included in the master, and then Vairochana, etc., are proclaimed. Therefore, the Tathāgatas who abide there are the fruit of Akshobhya, so for them, that itself is suitable for empowerment. Like that, the eyes, etc., will not be too excessive, because each shows faith in their own master. Otherwise, it would contradict "enhanced by the supreme fruit." Similarly, even if it has been determined, is it also the case for the Tathāgatas that the Bodhisattvas like Avalokiteśvara, with their own master, are empowered by their own master? That is what is desired, just like the Mañjuvajra mandala. Furthermore, in that compilation, it is said: "All the Tathāgatas have obtained the empowerment of the king of the three realms with the jewel crown." Again, this itself.