Tibetan
པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྐྱེས་པ་ཞེས་ངེས་པའོ། །འདི་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་སོ་སོར་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་སྐུའི་བཟླས་པ་སྟེ། སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུར་བརྗོད་པའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡང༌། སངས་རྒྱས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་བལྟ་སྟེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ནི་གཙོ་བོ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །ཞེས་གསུངས་སོ། །གསུང་གིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། གསུང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ། སྒྲ་རྣམས་ནི་རྡུལ་ཕྲ་རབ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་ཤེས་པའི་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་དེ་སྒྲ་དང་དོན་དག་གཅིག་ཡིན་ན། མེ་ཡིས་ཁ་ནི་ཚིག་པར་འགྱུར། །གཞན་ཉིད་ཡིན་ན་རྟོགས་མ་ཡིན། །ཞེས་པའི་རིག་པས་སོ། །སྒྲ་མ་ཡིན་པ་སྟེ་བརྗོད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱི་དཔྱད་པའོ། །ཐུགས་ཀྱིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། ཐུགས་ནི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཕྱིར་རོལ་གྱི་དངོས་པོས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། འགྲོ་བ་རྣམས་སེམས་ཙམ་ཞེས་པ་ནི་གནས་པའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེའི་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་ནི་རིགས་པ་དང་ལུང་ངག་གིས་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡང་དག་པར་གྱུར་པ་སོ་སོར་རྟོགས་པའོ། །ཇི་ལྟར་ཡང་གསུངས་པ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ལས། གསང་བའི་བདག་པོ་སེམས་ནི་ནང་ན་ཡང་མ་ཡིན། ཕྱི་ན་ཡང་མ་ཡིན། །གཉི་གའི་དབུས་ན་ཡང་མི་དམིགས་པའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། བརྟགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཉེས་པས་སྟོང་པ་ནི་ཇི་ལྟར་ཡང་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེའི་བཟླས་པའོ། །རིན་ཆེན་གྱིས་བཟླས་པ་གསུངས་པ། དོན་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དོན་རྣམས་རྟོགས་པ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་མ་ཡིན་པ་ཉིད་ཀྱིས་རྟོགས་པའོ། །འདི་ཉིད་གསུངས་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་ཞེས་སོ། །བཟང་པོ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དོན་དམ་པར་རེ་ཞིག་དེ་བཞིན་དུ་སྟེ། ཀུན་ རྫོབ་ཏུ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདས་པ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ། །འདི་སྐད་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཇི་ལྟར་དངོས་པོ་འདི་རྣམས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་དུ་འཇུག་པའི་སངས་རྒྱས་སུ་ངེས་པ་ནི། རིན་པོ་ཆེ་སྦྱོར་བའི་བཟླས་པའོ། །དོན་ཡོད་གྲུབ་པའི་བཟླས་པ་གསུངས་པ། སྤྲོ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། སྐུའི་སྤྲིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲུལ་པའི་སྐུའི་ཚོགས་ཀྱིས་སོ། །བཞུད་དང་བྱོན་པ་རྡོ་རྗེའི་དོན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྤྲོ་བ་དང་བསྡུ་བ་དག་ཇི
Chinese
所有事物都是不生的，这是确定的。这又是法性各自证悟的自性身的念诵，被说为佛的身。如是说：佛是法性的观察，法身是主要的。因为法性不能被了解，所以那是无法完全了解的。如是说。宣说以语念诵，语被称为等等。声音等远离微尘等，是了知的显现的自性，如果声音和意义是一体的，火会烧嘴。如果是其他的，就不能证悟。这是以智慧说的。不是声音，也就是不是能被表达的，是这样的观察。宣说以意念诵，意被称为等等。因为远离外境的事物，所以说众生唯心是安住的。那本身就是金刚，对其的分析是以理性和经教，从无生的角度而成为真实，各自证悟。又是如何说的呢？在《现观庄严论》中说：秘密主，心不在内，也不在外，在两者之间也无法找到。如是说。这样说的是，因为远离一切考察的过失，所以无论如何都只是证悟自明，是金刚的念诵。宣说以珍宝念诵，意义被称为等等。证悟一切事物的自相和共相的空性之意义，是以非多样的角度证悟的。这被说为无自性。善良的意思是，在胜义谛中暂时是如是的，在世俗谛中是如幻的意义。三世诸佛的意思是过去等等。这样说的是，如果这些事物以其真实性是如是的自性，那么确定进入三世的佛，是珍宝结合的念诵。宣说有意义成就的念诵，喜悦被称为等等。身的云是指化身的集合。去和来是金刚的意义。意思是喜悦和收摄。
English
It is certain that all things are unborn. This is also the recitation of the Svabhavikakaya, the self-nature body of the individual realization of Dharmata, which is said to be the body of the Buddha. As it is said: The Buddha is the view of Dharmata, the Dharmakaya is the main one. Because Dharmata cannot be understood, it cannot be fully understood. Thus it is said. The recitation with speech is spoken, speech is called and so on. Sounds, etc., are separated from subtle particles, etc., and are the nature of the appearance of knowledge. If sound and meaning are one, fire will burn the mouth. If it is other, it cannot be realized. This is said with wisdom. Not sound, that is, not what can be expressed, is such an observation. The recitation with mind is spoken, mind is called and so on. Because it is empty of external objects, it is said that sentient beings are only mind, which is abiding. That itself is Vajra, and its analysis is with reason and scripture, from the perspective of non-birth, it becomes true, and each is realized. How else is it said? In the Abhisamayalankara it says: Secret Lord, the mind is not inside, nor outside, and cannot be found in between the two. Thus it is said. What is said is that because it is free from the faults of all examinations, it is only the realization of self-awareness, which is the recitation of Vajra. The recitation with precious jewels is spoken, meaning is called and so on. The realization of the meaning of the emptiness of the self-characteristics and general characteristics of all things is realized from a non-diverse perspective. This is said to be without self-nature. The meaning of goodness is that in the ultimate truth it is temporarily as it is, and in the relative truth it is the meaning of being like an illusion. The meaning of the Buddhas of the three times is the past and so on. What is said is that if these things are the nature of Suchness with their reality, then the Buddha who is determined to enter the three times is the recitation of the union of jewels. The recitation of meaningful accomplishment is spoken, joy is called and so on. The cloud of the body refers to the collection of Nirmanakayas. Going and coming is the meaning of Vajra. It means joy and gathering.
Tibetan
་ལྟ་བའི་དོན་སོ་སོར་བརྟགས་པ་སྟེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་དོན་དམ་པར་འོང་བ་དང་འགྲོ་བ་དང༌། གནས་པས་སྟོང་པའི་ཕྱིར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་བཞུད་པ་དང་བྱོན་པ་དང༌། བཞུད་པ་མ་ཡིན་པར་མོས་པ་སྟེ། དེས་ནི་ཐོགས་མེད་ཀྱི་བཟླས་པའོ། །ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པ་གསུངས་པ། ཐོས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ནི། སྔགས་ཀྱི་ཡི་གེ་རྣམས་ཀྱི་ཚིག་ནི་སྒྲའི་གཟུགས་ཏེ། རང་གི་རྡོ་རྗེ་རབ་གྲགས་པ་སྟེ། རང་གི་བདག་པོས་ཁྲོ་བོའི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པའོ། །གང་དུ་རང་གིས་སྤྲུལ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་པས་ཐོབ་པ་སྟེ། ཁྲོ་བོའི་བཟླས་པར་ཤེད་ཅེས་བྱ་བ་དང་འབྲེལ་ཏེ། ཁྲོ་བོའི་དམ་ཚིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བྱ་བ་ནི། ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་རང་གི་བདག་པོའོ། །དེའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་དང་ལྡན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །ཡང་ན། ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའི་མཚན་ཉིད་དེ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་མཚན་ཉིད་མེད། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཐམས་ཅད་ནི། །ཁམས་གསུམ་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ། །ཞེས་སྨོས་པས། གདུག་པ་ཐམས་ཅད་བཅོམ་པ་ནི། །ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་འདིས། །ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔོན་དུ་སོང་བས་བཟླས་པ་བྱ་བ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཆོ་ག་གསུངས་པ། འདོད་པའི་དོན་གྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདོད་པར་བྱ་བས་ན་འདོད་པ་སྟེ། རང་བདེ་བའི་རྒྱུ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །དེའི་རྒྱུ་ནི་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་ཡོངས་སུ་མི་ཤེས་པའི་ཕྱིར་མྱོས་པར་གྱུར་པས་བླང་བར་བྱ་བ་དང་དོར་བར་བྱ་བའི་ཤེས་པས་སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་དོན་ཏོ། །ཀུན་དུ་སྐྱོབ་ཅིང་ཕན་པར་ དགའ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་དོན་བཙལ་བ་ལྷུར་བྱེད་པའོ། །བཟུང་བ་ལ་སོགས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་དམིགས་པ་ལས་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ནི་གཏི་མུག་གོ །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཏིང་ཚུགས་པ་མེད་པ་ཟབ་པའི་ཕྱིར་གཏི་མུག་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དོ། །དེའི་གནས་ནི་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུའོ། །གཞག་པ་ནི་བརྟན་པོར་བྱས་ནས་ཏེ། བསྡུ་བར་བྱའོ་ཞེས་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདོད་ཆགས་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དང་བཅས་པའོ། །ཚིག་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དོ། །ལུས་དང་ངག་སེམས་ལ་གནས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ལྷའི་གཟུགས་དང་བཅས་པ་སྤྲོ་བ་ཞེས་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེ་ལས་བྱུང་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཞེ་སྡང་རྡོ་རྗེའི་གཟུགས་ཀྱིས་བྱུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ
Chinese
观察之义各自考察，一切法究竟而言，以其来去住空之故，如来行、来、不行而信乐，此乃无碍之念诵。宣说忿怒之念诵，所谓听闻等，咒语之文字乃声音之形象，乃自之金刚极著名，乃自之主以忿怒之语宣说。于何处以自所化之坛城者获得，与忿怒念诵之势相连，忿怒之誓句智慧之事业乃，忿怒者之誓句乃自之主。以彼之智慧，即具智慧之义。又，一切乃虚空之体性，虚空亦无体性。一切如幻，三界一切无余。如是说故，摧毁一切暴恶乃，忿怒者之誓句，以彼自性之智慧此，乃如是之义。欢喜等先行为念诵，是故宣说欢喜等之仪轨，于所谓欲义等，以欲为欲，乃以自乐之因等。彼之因乃以不知应作不应作之故，以成醉而应取应舍之识空之义。恒时救护饶益而 喜。所谓乃于一切处寻求显现欲求之义而勤奋。执持等之真如不观待，由是如镜之智慧乃愚痴。以彼之自性无深邃之底蕴故，愚痴乃遍照。彼之住处乃于彼之自性中。安立乃作稳固后，应摄集如是观。所谓贪欲金刚所生乃与无量光之结合相连。所谓语乃咒语之自性。住于身语意，所谓乃应知与身等自性之天之形象相连之欢喜。所谓嗔恚金刚所生乃以嗔恚金刚之形象所生之故。
English
The meaning of observation is examined separately. All dharmas, in the ultimate sense, are empty of coming, going, and abiding. Therefore, the Tathagata's going, coming, and not going are believed in. This is the recitation of unobstructedness. The recitation of wrathful ones is spoken. The words such as 'hearing' are the sound forms of the mantra's letters. It is one's own vajra that is extremely famous. It is one's own lord who speaks in the words of wrath. Wherever one attains through the mandala emanated by oneself, it is connected to the power of the wrathful recitation. The action of the wrathful ones' samaya-wisdom is that the samaya of the wrathful ones is one's own lord. By that wisdom, it means having wisdom. Furthermore, everything is the nature of space, and space itself has no nature. Everything is like illusion, and all three realms are without exception. As it is said, destroying all wickedness is the samaya of the wrathful ones. This wisdom of their own nature is the meaning of that. Recitation is done with joy and so on preceding it. Therefore, the ritual of joy and so on is spoken. In the so-called meaning of desire, desire is desire because of what is desired, and it is due to the causes of one's own happiness and so on. The cause of that is that because one does not know what should be done and what should not be done, one becomes intoxicated and is empty of the knowledge of what should be taken and what should be abandoned. Always protecting and benefiting, one rejoices. It is said that one diligently seeks the meaning of desiring manifestation in all places. The suchness of grasping and so on is not expected, therefore the mirror-like wisdom is ignorance. Because its nature has no deep foundation, ignorance is Vairochana. Its place is in its own nature. Establishing means making it firm, and one should look upon it as gathering together. The so-called desire-attachment vajra arising is connected with the union of Amitabha. The so-called word is the nature of mantra. Abiding in body, speech, and mind, it should be known that joy is connected with the form of the deity of the nature of body and so on. The so-called anger-hatred vajra arising is because it arises from the form of the anger-hatred vajra.