Tibetan
ན་པ་ཉིད་དོན་དམ་པར་མེད་པས་སོ། །དེས་ན་ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་པས། །རང་གི་སེམས་ཐོག་མ་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད། །འདི་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སྣང་བའོ། །ཅི་སྟེ་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་དང་བྲལ་བའི་གང་ཟག་གཞན་གྱི་ངོ་བོར་ཡོད་པ་དེ་ནི་བདག་ཅག་ལ་སོགས་པས་རེ་ཞིག་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བས་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བས་སོ། །འབྲས་བུས་ཀྱང་མིག་ལ་སོགས་པ་བཞིན་དཔོག་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལ་འབྲས་བུ་མེད་པའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡང༌། རི་བོང་གི་རྭ་དང་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེ་ན་སྐྱོན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པ་བཀག་ནས་ནང་གི་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་མ་བཀག་སྟེ། འདི་ལྟར་གང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་ཐ་དད་པ་ལྟ་བུ་སྔོན་པོ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་དེ་རྣམ་པར་དཔྱད་མི་བཟོད་པས་ཡོད་པའི་ངོ་བོ་མ་ཡིན་ནོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་གཟུང་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དེ་ལ་ལྟོས་པའི་ཡང་རྟོག་པའི་ངོ་བོ་བྱེད་པ་པོ་ཡང་མེད་དེ། བྱེད་པ་པོ་དང་ལས་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྟོག་པའི་ངོ་བོ་ནི་ཕན་ཚུན་ལྟོས་པ་དང་བཅས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ་བཞིན་དུ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་པོ་རང་རིག་པ་ཙམ་དུ་རྣམ་པར་གནས་ཏེ་ཇི་སྐད་དུ་བརྗོད་པ་གཟུང་འཛིན་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་སུ་མེད་པ་བརྗོད་པར་བྱ་སྟེ་ཆོས་ཅན་བཀག་པས་མ་ཡིན་ནོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་གྲོལ་བར་ཐལ་བར་འགྱུར་བ་མེད་དེ། དེ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡང་མ་བཟུང་བ་དང་འདྲ་བ་སྟེ། འཁྲུལ་པའི་ས་བོན་དང་ལྡན་པས་དེ་བཞིན་དུ་མ་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཞན་དག་ནི་དེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡང་ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་ཁས་ མི་ལེན་པ་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ནི་དངོས་པོ་འཛིན་པ་སྤངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་གྲོང་ཁྱེར་དུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ལམ་ལ་བརྟེན་པ་ཞེས་སོ། །སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་མི་བསྐྱོད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མི་ཟད་པའི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། མི་ཟད་པར་མཛད་པས་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་མི་བསྐྱོད་པའི་རྣམ་པ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དངོས་པོ་འདི་རྣམས
Chinese
因为自性在胜义中是不存在的。因此，诸法无我即是平等性。自己的心从一开始就是不生的，是空性的自性。这是如来等显现的体性。如果存在一个远离能取和所取的其他补特伽罗的体性，那么我们等暂时是无法现量证悟的。否则，就会导致仅仅因为见到真如就解脱的过失。果也不能像眼睛等一样推断，因为在无二智慧中没有果，并且以二显现也是，因为如同兔角一样，不是实有物，如果这样说，是没有过失的，因为遮止了能取，而没有遮止内在分别的体性。像这样，凡是从识之外的他体，比如蓝色等的分别，因为无法详细分析，所以不是存在的体性。因此，因为从识之外没有所取，所以依赖于它的能作分别的体性也没有，因为能作者和业是互相依赖的。分别的体性不是互相依赖的，因为自性本身就是那样产生的。因此，它的体性仅仅安住于自证之中，如所说，因为远离能取和所取，所以应当说无二，但不是通过遮止有法。因为见到一切的真如，所以不会导致仅仅因为见到就解脱的过失，因为那真如也和未取一样，因为具有错乱的种子，所以没有如实证悟。其他一些人，即使变成了那样，也不承认是法的真如，识是舍弃了对事物的执著，因为是为了进入圆满的城市，所以是依赖于真实的世俗道。宣说了以诸法不生的方式不动的菩提心。在“从那以后”等中，一切如来不尽的法界智慧，被称为不尽的作者。那即是金刚，也就是具有不动相的等持，就称为那样。这些事物。
English
Because self-nature does not exist in the ultimate sense. Therefore, the selflessness of phenomena is equality. One's own mind from the beginning is unborn, it is the nature of emptiness. This is the nature of the Tathagatas and others appearing. If there exists a nature of another person who is free from the grasped and the grasper, then we and others are temporarily unable to directly realize it. Otherwise, it would lead to the fault of liberation merely by seeing suchness. The result cannot be inferred like the eyes and so on, because there is no result in non-dual wisdom, and appearing as two is also, because like a rabbit's horn, it is not a real thing, if you say so, there is no fault, because the grasper is blocked, but the nature of inner discrimination is not blocked. Like this, whatever is different from consciousness, such as the discrimination of blue and so on, because it cannot be analyzed in detail, it is not the nature of existence. Therefore, because there is no grasped from consciousness, there is no agent of discrimination that depends on it, because the agent and the action are mutually dependent. The nature of discrimination is not mutually dependent, because self-nature itself is produced in that way. Therefore, its nature abides only in self-awareness, as it is said, because it is free from the grasped and the grasper, it should be said to be non-dual, but not by blocking the subject. Because seeing the suchness of all, it will not lead to the fault of liberation merely by seeing it, because that suchness is also like the ungrasped, because it has the seed of confusion, so it is not realized as it is. Some others, even if they have become like that, do not admit that it is the suchness of the Dharma, consciousness is abandoning the clinging to things, because it is to enter the perfect city, so it is relying on the true conventional path. The immovable Bodhicitta is taught through the gate of the unborn of all phenomena of mind. In "from then on" etc., the inexhaustible wisdom of the Dharmadhatu of all Tathagatas is called the inexhaustible maker. That is the Vajra, that is, the Samadhi that has the immovable aspect, is called that. These things.
Tibetan
་མ་སྐྱེས་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི། མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན། གསུངས་པ། ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱིས་མེད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་ཡོངས་སུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད་དོ། །དེའི་མཚན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་འདི་ཐམས་ཅད་མཚན་གཞི་དང་མཚན་ཉིད་སྟོང་པ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་མོ། །འོ་ན་ཇི་ལྟར་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ནམ་མཁའ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དཔེར་ན་ནམ་མཁའ་ཐོགས་པར་བྱེད་པའི་རྫས་དང་བྲལ་བ་ཙམ་སྣ་ཚོགས་པ་མེད་པ་ཉིད་དུ་རྣམ་པར་གནས་པ་ཡང་བུམ་པའི་ནམ་མཁའ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་སོ་སོར་སྣང་བ་བཞིན་ཉེ་བར་བསྟན་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་ཞེ་སྡང་གི་རིགས་ཀྱང་བལྟ་བར་བྱའོ། །འདི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གསུངས་མ་ཐག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང༌། དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སོ། །བྱང་ཆུབ་ཚུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པར་རྫོགས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཐོབ་པར་བྱེད་པའི་ཐབས་སོ། །མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་སྐྱོབ་པར་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་བསྟན་པའོ། །ཚོར་བ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་སྟེ་མི་ཕྱེད་པས་སོ། །རིན་ཆེན་འབྱུང་བའི་རྣམ་པ་ཅན་ གྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དངོས་མེད་ཅིང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། ཇི་ལྟར་བརྟགས་པའི་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟེ། རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་ཀྱི་ལྷའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་རྣམས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞེ་ན་གསུངས་པ། ཆོས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་ལ་སོགས་པ་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་དང༌། ཉམས་སུ་མྱོང་བ་ལ་སོགས་པ་ཁྱད་པར་གྱི་མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་སྤངས་པ་སྟེ། རང་བཞིན་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་ལྟར་རིན་པོ་ཆེའི་རིགས་སྐྱེད་ཅེ་ན་གསུངས་པ། བདག་མེད་ཆོས་ལས་ཀུན་དུ་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཆོས་བདག་མེད་པ་ནི་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་དེ་ནམ་ཞིག་ན་བདག་སངས་རྒྱས་སུ་གྱུར་ནས་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་བྱའོ་ཞེས། སྨོན་ལམ་དང་ལྷན་ཅིག་པ་ལས་གདུལ་བྱའི་སོ་སོར་སྣང་བ
Chinese
“未生”之义，是不动等之体性。何以故？经中云：“法与法性皆无有。”等等。以能断除识之体性，能识，及所识，以其本性皆不存在之故，故无能遍断之识。其体性亦无生，故此一切，本体与体性，皆是空性，无二之智慧。若尔，如何生起嗔恚之种姓耶？经中云：“如虚空。”等等。譬如虚空，仅是远离能障碍之物，安住于无有种种之自性中，然如瓶之虚空等，以名言而显现各别。如是，嗔恚之种姓亦当如是观。此，是指方才所说之世俗与胜义菩提心。菩提之理，是指获得圆满正等菩提之方便。所说乃因一切相违品皆不能救护之故。因感觉等无生之故，宣说宝生之菩提心。经中云：“此后。”等等。一切如来之无我，即是平等性之智慧。彼即金刚，不可破故。何者具有宝生之相之三摩地，则称彼为如是。一切法皆无实。此谓彼等无有实体，即如何观察亦无实体，乃指宝生部之天神之实体。何以故？经中云：“法之体性皆已断除。”谓已断除生等总相，及体验等别相，因自性不可得之故。如何生起宝生部耶？经中云：“从法无我中生起。”谓法无我即是平等性之智慧，何时我成佛后，当为一切有情成办利益耶？从与愿文相联结中，显现于所化之各别。
English
The meaning of "unborn" is the nature of Akshobhya and others. Why? It is said in the scripture, "Dharma and dharmata are both non-existent," etc. Because the nature of consciousness, the knower, and the known are all non-existent in their essence, there is no consciousness that can completely cut off. Its nature is also unborn, therefore all of this, the essence and nature, are all emptiness, the non-dual wisdom. If so, how does the lineage of anger arise? It is said in the scripture, "Like space," etc. For example, space is merely devoid of obstructive substances, and abides in the nature of non-multiplicity, yet it appears separately with names such as the space of a vase. Likewise, the lineage of anger should also be viewed in this way. This refers to the conventional and ultimate bodhicitta just mentioned. The principle of bodhi refers to the means of attaining perfect and complete enlightenment. It is taught because all opposing factors cannot protect. Because feelings and so on are unborn, the bodhicitta of Ratnasambhava is taught. It is said in the scripture, "Then," etc. The selflessness of all Tathagatas is the wisdom of equality. That is Vajra, because it is indestructible. Whoever has the samadhi with the aspect of Ratnasambhava is called as such. All dharmas are unreal. This means that they have no substance, that is, no substance can be found no matter how one examines them, referring to the substance of the deities of the Ratnasambhava family. Why? It is said in the scripture, "The nature of dharma is completely abandoned." This means that the general characteristics such as birth and the specific characteristics such as experience are abandoned, because self-nature is unobtainable. How does the Ratnasambhava family arise? It is said in the scripture, "It arises completely from the selflessness of dharma." The selflessness of dharma is the wisdom of equality itself. When will I become a Buddha and benefit all sentient beings? From the connection with the aspiration, it appears to each of the trainees.