Tibetan
ཉིད་ལ་གང་བསྒོམ་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཅེས་པ་དེའི་མངོན་པར་ཞེན་པ་དེའི་ངོ་བོ་ཡོད་པ་དེ། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་དངོས་པོ་ཞེས་ངེས་པར་བཟུང་བའོ། །དེར་ལན་ཡང་གསུངས་པ། བསྒོམ་པ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གང་ཡང་དངོས་པོ་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རང་བཞིན་བསྒོམ་པར་བརྗོད་ན་དེ་ཡང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་གི་ཕྱིར་རང་ ཉིད་དངོས་པོ་མེད་པ་ཡིན་ན་གང་ལས་དེའི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་འགྱུར་ཏེ། ཆོས་ཅན་ཡོད་པ་ལས་ཆོས་སུ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པ་ལས། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་ཉེ་བར་བསྡུ་བའོ། །གང་གི་ཕྱིར་འདི་ལྟར་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དངོས་པོར་མི་འགྱུར་ཏེ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་བྱ་མིན། །མི་སྟོང་པ་ཡང་བསྒོམ་བྱ་མིན། །སྟོང་ཉིད་མི་སྤོང་རྣལ་འབྱོར་པས། །མི་སྟོང་པ་ཡང་སྤང་མི་བྱ། །སྟོང་དང་མི་སྟོང་གང་འཛིན་པ། །བརྗོད་ཀྱིས་མི་ལང་རྟོག་པ་སྐྱེ། །རྟོག་པ་ཡོངས་སུ་སྤངས་པས་ན། །དེ་ཕྱིར་འདི་ལ་གཉིས་ནི་སྤངས། །ཞེས་སོ། །དེའི་ཕྱིར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒོམ་པ་ཡང་མེད་དོ་ཞེས་བྱ་བར་གསུངས་པ། སྒོམ་པ་དམིགས་སུ་མེད་པའོ། །ཞེས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང༌། དངོས་པོའི་དངོས་པོ་མེད་པ་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཡང་མེད་དོ། །འདིས་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཉེ་བར་དམིགས་པ་གསལ་བར་བཤད་པས་སྨོན་པར་བྱ་བ་དང༌། སྨོན་པར་བྱེད་པ་དང༌། སྨོན་ལམ་མི་དམིགས་པས་བར་ཆོད་པའི་འབྲས་བུ་བཀག་པས་རང་གི་སེམས་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ། སེམས་ཉིད་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་སྟེ། །སེམས་ཉིད་ཐུབ་པ་ཆེན་པོ་ཡིན། །སེམས་ཉིད་ཡིད་བཞིན་ནོར་བུར་བརྗོད། །སེམས་ཉིད་བདེ་བ་ཆེན་པོ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་སོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་དམིགས་སུ་མེད་པས་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ཡོད་པ་མེད་པ་སྟེ། ཆོས་ཅན་ལ་བརྟེན་ནས་ཆོས་གནས་པའོ། །གང་ཡང་རྟོག་པས་སྦྱར་བའི་དངོས་པོ་ཡང་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ཡིན་པ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒོམ་པ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དེ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིའི་ཡང་རང་བཞིན་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་སྒོམ་པ་ཐ་དད་པ་དམིགས་སུ་མེད་པ་གང་གིས་དེ་བསྒོམ་པར་བྱ
Chinese
对于您来说，所修习的“一切法皆是空性”的这种显现执着，其存在的本质，被确定为“空性的事物”。对此，也回答说：“修习本身不是修习。”等等。如果说任何事物显现执着于空性的自性是修习，这也是不合理的。因为如果自身没有事物，那么从何处变成它的空性呢？从具有法性的事物变成法，这是理性的。因此，这个“因此”是概括性的。因为这样，因此事物不会变成事物，因此事物和非事物也不会变成。这也说过：“不应修习空性，非空性也不应修习。瑜伽士不应舍弃空性，也不应舍弃非空性。执着于空与非空，会产生难以言说的分别念。完全舍弃分别念，因此应舍弃这二者。”如此说。因此，所修习的和修习者也不存在，这样说。“修习是无所缘的。”如此说。因为事物和非事物，以及事物的非事物不是所修习的，因此修习者也不存在。这清晰地阐述了所有事物都是近取对境，因此通过不缘念所祈愿的、祈愿者和祈愿的方式，阻断了间隔的果实，从而显示了自心本身就是现证菩提。这也说过：“心性是伟大的成就，心性是伟大的能仁，心性被称为如意宝，心性是伟大的安乐。”如此说。或者，由于所有事物在所有方面都是无所缘的，因此所修习的存在与不存在，是依靠具有法性的事物而安住的法。任何由分别念结合的事物也不是修习，因为它是依靠非真实而并非修习的意义。因此，事物本身是无二智慧的特征，由于一切皆是空性而变得不存在，因为这也是自性成立的，所以以何种修习来修习无所缘的差别修习呢？
English
For you, the manifest clinging to the practice of "all dharmas are emptiness," its existing essence, is determined as "the object of emptiness." To this, it is also answered: "Practice itself is not practice." And so on. If it is said that any object that manifests clinging to the nature of emptiness is practice, this is also unreasonable. Because if there is no object itself, then from where does it become its emptiness? From the object possessing dharma-nature it becomes dharma, this is reasonable. Therefore, this "therefore" is summarizing. Because in this way, therefore an object will not become an object, therefore an object and a non-object will not become. This is also said: "One should not meditate on emptiness, nor should one meditate on non-emptiness. A yogi should not abandon emptiness, nor should one abandon non-emptiness. Holding onto emptiness and non-emptiness, immeasurable conceptual thoughts arise. By completely abandoning conceptual thoughts, therefore abandon these two." Thus it is said. Therefore, what is to be practiced and the practitioner do not exist, it is said. "Practice is without an object." Thus it is said. Because objects and non-objects, and the non-objects of objects are not what is to be practiced, therefore the practitioner also does not exist. This clearly explains that all objects are close objects, therefore by not focusing on what is wished for, the wisher, and the way of wishing, the interrupted fruit is blocked, thereby showing that one's own mind itself is the manifestation of enlightenment. This is also said: "Mind itself is the great accomplishment, mind itself is the great sage, mind itself is called the wish-fulfilling jewel, mind itself is the great bliss." Thus it is said. Or, since all things are without object in all aspects, therefore what is to be practiced, existence and non-existence, is the dharma that abides relying on the object possessing dharma-nature. Any object that is combined by conceptual thought is also not practice, because it is relying on what is not reality and is not the meaning of practice. Therefore, the object itself is the characteristic of non-dual wisdom, because everything is emptiness it becomes non-existent, because this is also established by its own nature, so with what kind of practice does one practice the objectless differentiated practice?
Tibetan
འོ། །དེ་ཡང་གསུངས་པ་ཐམས་ཅད་གསང་བ་ལས། དངོས་པོ་མིན་པ་བསྒོམ་ པ་མིན། །སྒོམ་པ་ཉིད་ནི་བསྒོམ་པ་མིན། །སྒོམ་པ་དང་ནི་དངོས་པོ་མེད། །རང་གི་སེམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས། །ཞེས་སོ། །སྐུ་ལ་སོགས་པ་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཉེ་བར་དགོད་པར་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་ནི་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ། འདིས་ཤེས་པར་བྱ་བ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་མངོན་པར་རྟོགས་པར་བྱེད་པ་ནི་ཤེས་པར་བྱེད་པས་སོ། །དེ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་སྟེ། གང་ལ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རྣམ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་གསུངས་སོ་ཞེས་བྱ་བར་འབྲེལ་ཏོ། །དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ལ་སོགས་པར་བརྟགས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཚད་མས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དེ་དང་འབྲེལ་ཏེ། །འོ་ན་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། ཕུང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཕུང་པོ་ནི་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྔའོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་དབྱེ་བས་ཁམས་བཅོ་བརྒྱད་དོ། །དབང་པོ་དང་ཡུལ་གྱི་དབྱེ་བས་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་སོ། །གཟུང་བ་ནི་ཡུལ་ལོ། །འཛིན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱིས་སྟོང་པའི་ཕྱིར་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པ་རྣམ་པར་སྤངས་པའོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཆོས་བདག་མེད་པ་མཉམ་པ་ཉིད་པས་ཞེས་ཏེ། ཆོས་རྣམས་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའོ། །བདག་མེད་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་རང་བཞིན་མེད་པའོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གང་མཉམ་པ་ཉིད་གཅིག་པའི་ངོ་བོའི་སེམས་རྒྱུར་གྱུར་པས་སོ། །རང་གི་སེམས་ནི་མཐར་ཕྱིན་པའི་རང་བཞིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་གཞན་གྱི་དབང་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །གདོད་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པའོ། །བརྟགས་པའི་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཞེས་བྱའོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་རིག་པའི་དབང་ལས་བྱུང་བའི་དངོས་པོ་སྟེ། སྣ་ཚོགས་པའི་བདག་ཉིད་དུ་བརྟགས་པའོ། །ད་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་དེ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལ་ སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པས་གྲུབ་པ་ཡིན་ན་ཇི་ལྟར་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔར་འགྱུར་ཞེ་ན། གསུངས་པ་ཕུང་པོ་ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གཟུང་བ་དང་འཛི
Chinese
哦！ 此外，所有所说之语皆是秘密。非事物之物并非禅修，禅修本身亦非禅修，禅修与事物皆不存在，以自心完全观察。如是说。身等无生之自性，宣说亲近安置遍照之菩提心。从“此后”等开始，所有如来之现证乃如镜之智，以此如实现证所应知之彼，乃因其能知。彼即名为金刚，与安住于遍照之相之等持而宣说相联。一切事物皆被视为我等，因其等为量所害，故与此相关。若然，是否会转变为蕴等之自性？蕴等之中，蕴乃色等五者。以根、境与识之差别，有十八界。以根与境之差别，有十二处。所取为境，能取为识。因其等为空性，故已遍舍蕴、界、处、所取与能取。为何？因法无我之平等性。法等乃蕴等，无我乃若分析则无自性。以彼之自性，何者为平等性，即以一之自性之心成为因。自心乃究竟之自性，因其远离因果空性之他性。从初始即未生，被观察之自性称为空性之自性。或者，所谓远离一切事物，乃从无明之力所生之事，被视为各种自性。因远离当下，故远离一切事物，彼为无二之智慧。如是，若蕴等以完全清净而成立，则如何成为佛与菩萨？所说之“蕴”等，蕴等之自性，乃佛与菩萨等之所取与能取。
English
Oh! Furthermore, all that is said is secret. That which is not an object is not meditation. Meditation itself is not meditation. There is no meditation and no object. Completely examine with your own mind. Thus it is said. The nature of body and so forth, which is unborn, is said to closely establish the Bodhicitta of Vairochana. Starting with "Then," the realization of all Tathagatas is like mirror-like wisdom. By this, it realizes what is to be known as it is, because it knows. That itself is called Vajra, and it is related to having entered into Samadhi of the aspect of Vairochana and spoken. All objects are considered as self and so on, and because they are harmed by valid cognition, they are related to that. If so, will it turn into the nature of aggregates and so on? Among aggregates and so on, aggregates are the five, such as form. With the distinction of sense faculties, objects, and consciousness, there are eighteen elements. With the distinction of sense faculties and objects, there are twelve sources. What is grasped is the object, and what grasps is consciousness. Because they are empty, aggregates, elements, sources, what is grasped, and what grasps are completely abandoned. Why? Because of the equality of the selflessness of phenomena. Phenomena are aggregates and so on. Selflessness is the absence of inherent existence when analyzed. By its nature, whatever is equality, the mind of one nature becomes the cause. One's own mind is the ultimate nature, because it is free from other-dependence of the emptiness of cause and effect. It is unborn from the beginning. The nature that is examined is called the nature of emptiness. Or, what is called being free from all objects is the object that arises from the power of ignorance, which is considered as various natures. Because it is free from the present, it is free from all objects, and that is non-dual wisdom. Thus, if aggregates and so on are established by complete purity, how can they become Buddhas and Bodhisattvas? What is said as "aggregates" and so on, the nature of aggregates and so on, is what is grasped and what grasps by Buddhas and Bodhisattvas.