Tibetan
པ་སྟེ་རྗེས་སུ་དྲན་པའོ། །མི་གཡོ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལ་བརྟེན་པར་འགྱུར་བའོ། །རྒྱུ་ཉིད་ནི་གོམས་པར་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐབས་སུ་འགྱུར་བའོ། །འབྲས་བུ་ཉིད་ནི་དེ་གསལ་བར་གྱུར་པ་སྟེ། དྲུག་པོ་དེ་དག་ལས་ཐུགས་ཐམས་ཅད་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །ཁ་ཅིག་ ནི་སེམས་དྲུག་པོ་འབྱུང་བར་བཤད་པས་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། དབྱིག་སྔོན་དང༌། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང༌། མི་གཡོ་བ་དང༌། གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ་དང༌། གནོད་མཛེས་རྣམས་འབྱུང་བ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ནི་ཁྲོ་བོའི་དབང་པོ་འདིར་གང་ཡིན། འབྱུང་དང་འབྱུང་ལས་གྱུར་པ་གང༌། །རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་གང་ཞིག་ཡིན། །རྡོ་རྗེའི་བདག་པོའང་གང་ཞིག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དྲི་ཚིག་བཞིའི་རྟོག་པ་རང་ཉིད་སྐྱེས་པ་ལ། དེའི་ལན་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །དེ་ལ་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་པ་ནས་གནོད་མཛེས་ཀྱི་མཐར་ཐུག་པ་དྲུག་པོ་འདི་དག་ལ་ཁྲོ་བོའི་དབང་པོ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་ཀྱི། གཤིན་རྗེ་མཐར་བྱེད་ལ་སོགས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་དག་ཀྱང་ཁྲོ་བོ་དང་ཚོགས་དང༌། ཕོ་ཉ་དང་བྲན་ཞེས་བྱ་བ་རྒྱུད་གཞན་དག་ལས་བཤད་དོ། །དེ་ཡང༌། གཤིན་རྗེ་གཤེད་ནི་ཁྲོ་བོར་བཤད། །ཤེས་རབ་མཐར་བྱེད་ཚོགས་ཞེས་བྱ། །ཕོ་ཉ་པད་མཐར་བྱེད་ཅེས་བྱ། །བྲན་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་དུ་བསྒྲགས། །ཞེས་ཇི་སྐད་བཤད་པ་ལྟ་བུའོ། །དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་དྲུག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་ལེའུ་དང་པོ་ལས་རྒྱལ་བ་རྡོ་རྗེའི་བར་གྱི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དྲུག་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ། །ས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ཉིད་ལས་ས་རྡོ་རྗེ་ནས་བརྩམས་ཏེ། ནམ་མཁའ་རྡོ་རྗེའི་པོར་ནི་འབྱུང་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་ནི། མིག་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་འབྱུང་བ་ལས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་འབྱུང་བ་ལས་གྱུར་པ་ཞེས་ཏེ། འདི་དག་ཉིད་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་དང་བཅས་པ་ལ་ནི་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པ་དྲུག་གི་མིང་གསུངས་པ་ནི། གཟུགས་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ།། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ལས། །བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་ཀུན་དུ་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུམ་གྱི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་པས་སྐུ་ལ་སོགས་པ་མི་ཕྱེད་པའི་རྣམ་པར་བྱུང་པ་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་གཅིག་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས
Chinese
即是忆念。不动者，是依于彼而生。因者，是于串习之时成为方便。果者，是彼显现，从这六者生起一切心。有些则说生起六心，即生起欲王、碧绿、大力、不动、顶髻转轮王、害美等。另一些则认为，对于“忿怒之王在此为何？何为生起与生起所变？何为明王？何为金刚持？”这四个问题的思择，是自生的，并说这是对这些问题的回答。因此，欲王等乃至害美等六者，被称为忿怒之王，而非阎魔灭尽等。这些也于其他续部中说为忿怒、眷属、使者和仆从。如云：“阎魔死神说为忿怒，智慧灭尽说为眷属，使者莲灭尽，仆从宣说为障碍灭尽。”如是所说。誓言金刚等六，是指第一品中所说的胜者金刚之间的六位菩萨。地等五种，是指从彼品中的地金刚开始，直至虚空金刚，应知是自性生起，因为是大种清净自性之故。地藏等五者，是因为以眼等清净之自性从生起中生起，故说是从生起所变。这些与普贤一起，则称为明王。宣说了色等六者的名称，即宣说了色金刚等。从身语意之金刚中，大自在普贤生。这是说，这些都是三身之自性，因此是从身等无别之相中生起，一切法是体性一之菩提心。
English
That is, remembrance. The immovable is that which arises dependent on that. The cause itself becomes a means in the state of habituation. The fruit itself is that which becomes clear, and from these six, all minds will arise. Some say that the six minds arise, namely, the King of Desire, Emerald Green, Great Power, Immovable, Crown Wheel-Turner, and Harm Beauty. Others think that the four questions, "What is the Lord of Wrath here? What is arising and what is transformed from arising? What is the King of Knowledge? What is the Vajra Holder?" are self-arisen, and they say that this is the answer to these questions. Therefore, the King of Desire and so on, up to the end of Harm Beauty, these six are said to be the Lord of Wrath, but not Yama Destroyer and so on. These are also said in other tantras as wrath, retinue, messenger, and servant. As it is said: "Yama the Slayer is said to be wrathful, the Destroyer of Wisdom is said to be the retinue, the messenger is the Destroyer of the Lotus, the servant is proclaimed to be the Destroyer of Obstacles." As it is said. The six, such as the Vow Vajra, refer to the six Bodhisattvas between the Victorious One and the Vajra mentioned in the first chapter. The five, such as earth, refer to the fact that from the Earth Vajra in that chapter up to the Space Vajra, it should be known as the nature of arising, because it is the nature of the great elements being completely pure. The five, such as the Essence of Earth, are said to be transformed from arising because they arise from arising with the nature of purity of the eyes and so on. These, together with Samantabhadra, are called the Kings of Knowledge. The names of the six, such as form, are proclaimed, that is, the Form Vajra and so on are proclaimed. From the Vajra of Body, Speech, and Mind, the Great Self, Samantabhadra, arises. This means that all of these are of the nature of the three bodies, therefore they arise from the indivisible aspect of body and so on, and all dharmas are the mind of enlightenment of one essence.
Tibetan
་ཆེན་པོ་དེའི་ངོ་བོ་ཁོ་ན་ ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་བར་དུའོ། །ཀུན་དུ་སྤྱོད་པ་ཞུས་པའི་ལན་གསུངས་པ་ནི། ཐབས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡིན་ཏེ། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ལས་བྱུང་བའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་བྱ་བའི་ཁྱད་པར་རོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་གཟུགས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་གཟུགས་སོ། །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐད་ཅིག་མས་རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་དང༌། རིམ་གྱིས་རྟོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་གྱིས་ཏེ་དེ་ཡང༌། སྤྲོ་དང་བསྡུ་པ་བྱེད་པ་ཡིས། །རྣམ་པའི་མཆོག་ནི་ཀུན་ལྡན་པ། །སྐད་ཅིག་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྫོགས་པ། །རྫོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་ཞེས་བཤད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་ནི་དག་པ་དང༌། །གསང་སྔགས་ས་བོན་སྐྱེ་བ་ཅན། །ཕྱག་རྒྱའི་གཟུགས་སུ་བརྟགས་པ་ཡི། །རིམ་གྱིས་གཟུགས་ནི་རྫོགས་བྱས་པ། །དེ་ནི་བརྟགས་པར་བརྗོད་པ་སྟེ། །རྣལ་འབྱོར་ཆོ་ག་ཡིན་པར་གསུངས། །ཞེས་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྔགས་པས་སྦྱོར་བ་ངེས་བྱས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་དང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བརྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་རྫོགས་པ་དང་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་གཉིས་པོ་བརྟན་པར་བྱས་ནས་རྣམ་པར་རྒྱུ་ཞིང་བྱ་བ་ཐམས་ཅད་བྱའོ། །ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཐམས་ཅད་དག་པར་བྱས་པ་ཡིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལས་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་དངོས་པོ་ཇི་སྙེད་པ་ཐམས་ཅད་རྡོ་རྗེ་འཆང་དང་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ངེས་པར་བསྐྱེད་པས་སོ། །འཇིག་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ནས་སུ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་དང་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་དོགས་པ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་སྤངས་བ་ཡིན་ནོ། །དོགས་པ་མེད་པའི་སེམས་ཀྱིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཏིང་ངེ་འཛིན་མངོན་སུམ་དུ་བྱས་པའི་ཕྱིར་ཡིད་ལ་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་གྱུར་པས་སོ། །སེང་གེ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །དུས་དེའི་ཚེའི་བྱ་བའི་སྤྱོད་པ་གསུངས་བ་ནི། འདི་ལ་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། ལྷའི་ང་རྒྱལ་རྩེ་གཅིག་པའི་བརྟན་པ་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་ དམིགས་པ་གཞན་མེད་པར་བྱ་བ་དང་བྱ་བ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །མི་བཟའ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཙང་བ་དང་མི་གཙང་བ་དང༌། མཆོག་དང་མཆོག་མ་ཡིན་པ་ལ་སོགས་པ་རྟོག་པ་མེད་པའོ། །སྨྲ་བར་མི་བྱ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྨྲ་བར་བྱ་བ་དང༌། སྨྲ་བར་མི་བྱ་
Chinese
直至“是大自在的本性”之间。关于请问如何行持的回答是，说了“方便”等。所谓“从方便与智慧所生”，是行为的差别。所谓“蕴、界、处、色”，是具有蕴等等自性的色。所谓“以圆满次第的结合”，是以刹那圆满的瑜伽和次第证悟的瑜伽，也就是通过舒展和收摄，具备一切殊胜之相，以刹那智慧而圆满，称为圆满瑜伽。菩提心是清净的，密咒是种子生出的，观想为手印之形，次第使形圆满，这被称为观想，说是瑜伽仪轨。这样解释的。所谓“咒师确定结合”，是以方便与智慧无二的等持来稳固。像这样稳固了圆满和观想这两种瑜伽之后，就可以随意行走，做一切事情。怎么做呢？因此说“一切”等。所谓“通过使一切清净”，是因为确信所有能动和不能动的事物都与金刚持相同。所谓“舍弃一切怖畏”，是因为不执著于我，从而完全舍弃了一切疑虑。所谓“以无所疑虑的心”，是因为现前了等持，心中没有疑惑。所谓“如狮子般行持”，是因为证悟了一切事物平等性，所以没有不顺之方。说了那时行为的行持是“于此不作”等。安住于唯一神我慢坚固的瑜伽士，没有其他的对境，没有对该做和不该做的分别。所谓“不吃”，是没有对清净与不净，殊胜与不殊胜等等的分别。所谓“不说话”，是没有对该说和不该说
English
Up to the point of saying, "It is the very nature of the Great自在." The answer to the question of how to practice is, "Speaking of 'means,' etc." The so-called "born of means and wisdom" is the difference in action. The so-called "skandhas, realms, and sources, form," is the form that possesses the nature of skandhas, etc. The so-called "union of the perfection stage" is the yoga of instantaneous perfection and the yoga of gradual realization, that is, through expansion and contraction, possessing all the excellent aspects, perfected by instantaneous wisdom, called the perfection yoga. Bodhicitta is pure, the mantra is born of seeds, visualized as the form of a mudra, gradually perfecting the form, this is called visualization, said to be a yoga ritual. This is how it is explained. The so-called "mantrika determines the union" is to stabilize with the samadhi of non-duality of means and wisdom. Having thus stabilized these two yogas of perfection and visualization, one can walk freely and do all things. How to do it? Therefore, it says "all," etc. The so-called "through purifying all" is because of the certainty that all moving and non-moving things are the same as Vajradhara. The so-called "abandoning all fears" is because of not clinging to self, thereby completely abandoning all doubts. The so-called "with a mind without doubt" is because of the manifestation of samadhi, there is no doubt in the mind. The so-called "acting like a lion" is because of realizing the equality of all things, so there is no unfavorable side. The practice of action at that time is said to be "do not do this," etc. The yogi who abides in the steadfastness of the single-minded pride of the deity, without any other object of focus, has no discrimination of what should and should not be done. The so-called "not eating" is without discrimination of pure and impure, excellent and not excellent, etc. The so-called "not speaking" is without discrimination of what should and should not be spoken.