Tibetan
འི་བཤད་པའོ།། །། ལེའུ་བཅུ་བདུན་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དམ་ཚིག་དང་སྡོམ་པ་རྡོ་རྗེའི་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་བཤད་པ། དམ་ཚིག་གསུངས་པ་ལ་སོགས་པས་མངོན་པར་འདོད་པའི་དངོས་གྲུབ་ཐོབ་པར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་དང་མ་གསུངས་པའི་དམ་ཚིག་ཉེ་བར་བསྟན་པའི་དོན་དུ་ལེའུ་བཅུ་བདུན་པའི་དགོད་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣམ་པར་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མི་བསྐྱོད་རྡོ་རྗེའོ། །མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཡེ་ཤེས་ཆེན་པོའོ། །མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཉིད་ཀྱིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་སོ། །ཇི་ལྟར་གནས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་མཁས་ཕ་ཆེ་ནི་ཤེས་རབ་དང་ལྡན་པའི་གཙོ་བོའོ། །སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རྟེན་དང་བརྟེན་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་མོ། །དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་གཟུགས་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བྱ་བ་རྫོགས་པས་བྱ་བ་ནན་ཏན་གྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་བཅོམ་ལྡན་འདས་སུ་གསུངས་པའོ། །གསུངས་ཞེས་ཏེ་དམ་ཚིག་ལ་སོགས་པ་བལྟ་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་བདག་ཉིད་སྤྱིར་བོད་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ལྟར་ཚིགས་བཅད་ལྷག་མའི་དོན་བརྗོད་པར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ལོངས་སྤྱོད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ངོ་བོས་སོ། །ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རིག་པ་དམ་ཚིག་བརྟན་པར་བྱ་བའི་དགོངས་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། འདི་ནི་རྟོགས་པར་ སླའོ། །དམ་ཚིག་བཞི་ནི་བསྲུང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་པར་གསུངས་པའི་ཆོ་གས་སེམས་ཅན་དུ་ལྟ་བ་ལ་སོགས་པ་དང་བྲལ་བས་སམ། རིགས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་སེམས་ཅན་གསད་པ་ལ་སོགས་པའི་དམ་ཚིག་བཞི་པོ་སྐྱོང་བ་ནའོ། །བཟའ་བའི་དམ་ཚིག་སྤྱི་དང་ཁྱད་པར་དུ་བཤད་པའི་དོན་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་སྤྱོད་པའོ། །དེ་ཉིད་གསུངས་པ་ཤ་ཆེན་པོ་ཞས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འདིར་ཡང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཐུན་མོང་གི་དམ་ཚིག་གོ །ཇི་སྐད་དུ་གང་ལེའུ་དྲུག་པ་ལས། ཤ་ནི་བཟའ་བར་བྱ་དོན་དུ། །ཤ་ཆེན་དག་ཏུ་བརྟགས་ནས་བྱ། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་དངོས་གྲུབ་འགྲུབ། །གསང་བའི་དངོས་གྲུབ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཞེས་སོ། །ཡང་བཅུ་གཅིག་པ་ལ
Chinese
的讲述。 第十七品，名为《一切如来之誓言与律仪金刚加持王》之讲述。 由于宣说誓言等，将获得现前欲求之成就。因此，为了近似地揭示已说和未说的誓言，宣说了第十七品的笑。从“此后”等开始，由于是极其清净之智慧的自性，故为不动金刚。由于是如镜之智慧的体性，故为大智慧。由于平等性之智慧本身是一切如来之生起之因，故为金刚界。由于如实通达一切如何安住之法即是真如，故智者大即是具有智慧之主。由于身金刚等所依与能依坛城之自性本身，故为金刚三殊胜坛城三。彼即是种种色相之自性，故圆满一切有情之事业，因此说事业精进之智慧自性为薄伽梵。说即是应观察誓言等。金刚之称谓是五种智慧之自性的总称。同样，从毗卢遮那等角度，应如是宣说剩余偈颂之义。从金刚受用等开始，以毗卢遮那等之体性。宣说了了知法之真如，坚定誓言之意。从“此后”等开始，此易于理解。四种誓言应守护。所谓“四种誓言应守护”，即以第九品所说之仪轨，远离视有情等，或守护一切部族共同之杀有情等四种誓言之时。如实行持所食之誓言总说与别说之义。彼即是说大肉等，此处也是一切殊胜成就共同之誓言。如第六品所说：肉应为食用之目的，应观察大肉而行持，成就身语意之成就，以及一切秘密之成就。又如第十一品中。
English
That's the explanation. Chapter Seventeen: Explanation of the King of Blessings of the Vajra of the Vows and Samayas of All Tathagatas. By proclaiming vows and the like, one will attain the desired siddhis. Therefore, to closely reveal the vows that have been spoken and not spoken, the laughter of the seventeenth chapter is proclaimed. From "Then" and so on, because it is the nature of extremely pure wisdom, it is Akshobhya Vajra. Because it is the nature of mirror-like wisdom, it is great wisdom. Because the wisdom of equality itself is the cause of the arising of all Tathagatas, it is Vajradhatu. Because all dharmas, how they abide, are realized as suchness, the great wise one is the lord endowed with wisdom. Because of the very nature of the mandala of the support and the supported, such as the body vajra, it is the three supreme vajras, the three mandalas. Because that itself is the nature of various forms, it perfects the actions of all sentient beings, therefore the nature of the wisdom of diligent action is said to be Bhagavan. It is said that vows and the like should be observed. The term "vajra" is a general term for the nature of the five wisdoms. Similarly, from the perspective of Vairochana and so on, the meaning of the remaining verses should be explained in this way. Starting with Vajra Enjoyment and so on, with the nature of Vairochana and so on. The intention of knowing the suchness of dharma and making the vows firm is proclaimed. From "Then" and so on, this is easy to understand. The four vows should be protected. The so-called "four vows should be protected" means that by the ritual described in the ninth chapter, one is free from seeing sentient beings and so on, or when protecting the four vows of killing sentient beings and so on, which are common to all families. Practice the meaning of the general and specific explanations of the vows of eating as they are. That is, saying great meat and so on, here too is the common vow of all supreme achievements. As it is said in the sixth chapter: Meat should be for the purpose of eating, it should be practiced after examining the great meat, the achievements of body, speech, and mind will be accomplished, as well as all secret achievements. Also, as in the eleventh chapter.
Tibetan
ས། ཤ་ཆེན་དམ་ཚིག་མཆོག་གི་ནི། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་མཆོག་གྲུབ་པར་བྱ། །ཞེས་པའོ། །འདིར་ཡང་ཁྱད་པར་བཤད་པ། གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱིས་དེའི་དམ་ཚིག་བསྟན་པའོ། །སྒྱུ་འཕྲུལ་དྲ་བ་ལས། ཤ་ཁམས་ལ་གནས་སངས་རྒྱས་ནི། །རྣམ་པར་སྣང་མཛད་མཆོག་ཆེན་པོ། །ཞེས་སོ། །སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བའི་སྐུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཤའི་ཁམས་ལ་གནས་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་སོ། །ཐེག་པ་ཆེན་པོའི་ཆེན་པོས་ཐེག་པ་ཐམས་ཅད་བསྡུས་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་དམ་ཚིག་རེ་ཞིག་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། གཅིག་གི་བདག་ཉིད་དུ་གཏད་ནས་སངས་རྒྱས་པ་ནི་རང་སངས་རྒྱས་སོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་ནི་མི་འདའ་བའི་ཆོས་ཏེ། དཀྱིལ་འཁོར་དང་ནི་ངེས་དང་དུས། །བརྡ་དང་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང༌། །ལྷ་རྣམས་དང་ཡང་གྲུབ་པའི་མཐའ། །རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གྲུབ་པའི་མཐའ་ལས་སོ། །ལུས་ཀྱི་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཚིག་གི་ལམ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཅེས་རྟོགས་པར་བྱས་ནས་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པའི་ཕྱོགས་གཅིག་གཟུང་བའི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་རབ་ཏུ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་བྱེ་བྲག་གིས་གང་ཉན་པར་འདོད་པ་ དེའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་མཐོང་བ་ཉིད་ཀྱིས་འདི་ལྟར་སྒྲ་མེད་ཀྱང་དེའི་དོན་སོ་སོར་རྟོགས་པར་གྱུར་ཅིག་ཅེས་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་གྱི་དབང་གི་མཐུས་ཀྱང་སྒྲ་བརྗོད་པ་ལ་མ་ལྟོས་པར་གཞན་རྣམས་དགེ་བ་བཅུའི་ལས་ཀྱི་ལམ་ལ་སོགས་པ་ལ་འཇུག་པར་བྱེད་དེ། དེའི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་ལུས་ཀྱིས་ཆོས་སྟོན་པའོ། །དེའི་ཕྱིར་གསུངས་པ། རྡོ་རྗེ་སྐུ་ལ་རབ་ཏུ་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྐུ་རྡོ་རྗེའི་རབ་ཏུ་སྦྱོར་བས་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །སེམས་ཅན་གཟུད་པའི་དད་ཚུལ་ཏེ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་མེ་འབར་བ་དང་ཆུ་བྲུག་པའི་རྫུ་འཕྲུལ་ཡང་དག་པར་བསྟན་པས། གདུལ་བྱ་རྣམས་དང་བ་བསྐྱེད་པའོ། །ཉན་ཐོས་ཀྱི་བསླབ་པ་གསུངས་པ། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་དགེ་བ་བཅུའི་ཞེས་བྱ་བ་ནི། ཀུ་ཙི་ཏི་ངན་སོང་རྣམས་ཏེ་ས་ལན་ཏི་ནི་འགྲོ་བར་བྱེད་པ་སྟེ། ཕྱི་རོལ་དུ་གྱུར་པ་འདིས་འགྱུར་བས་ན་དགེ་བ་སྟེ། སྲོག་གཅོད་པ་ལ་སོགས་ལས་ལྡོག་པའོ། །ཡེ་ཤེས་སྤངས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ལ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་ཕྱིར་ཐབས
Chinese
舍，乃是大肉（Śa-chen）殊胜誓言，成就三金刚之最胜。（ इति ）此中又说差别，为色蕴之自性之故，由遍照之自性而示彼之誓言。《幻网经》云：于肉界安住之佛，乃大胜遍照。（ इति ）为遣除诸障之身智之极净自性之故，非安住于肉界。所谓金刚持者，乃身金刚等之瑜伽士等。以大乘之大摄集一切乘之自性之故，略说独觉之誓言。于“其后”等中，交付于一之自性而证悟成佛者，乃独觉也。彼等之誓言乃不违越之法，即：坛城与决定及时，手印与明咒及手势，诸天亦然成就之边，是诸胜者之誓言。此乃成就之边也。所谓身者，乃了知超越言词之道一切法后，为极度断除执取所知障之一方的分别念之故。以何之差别而欲听闻者，于彼之识上，以彼之显现之故，如是虽无声音，亦能个别了知其义，以昔日愿力之威力的加持，不依赖于声音之表达，亦能令他人进入十善业道等，是故彼等以身说法也。是故说：安住于金刚身。（ इति ）所谓身金刚之极度结合而当成办之义也。所谓摄受有情之信解之理者，乃以真实显示火焰燃烧与水涌出之神变，而令所化众生生起欢喜也。宣说声闻之学处，于“其后”等中，所谓十善者，乃恶趣之众生，娑懒地乃行者，此外所变者乃善，乃从杀生等中返回也。所谓舍弃智慧者，乃因对事物之现相执著之故。
English
Śa, is the supreme vow of Mahāmāṃsa (Śa-chen), accomplishing the three vajras as the most excellent. (iti) Here, the distinction is further explained: due to the very nature of the skandha of form, its vow is shown by the very nature of Vairocana. The Māyājāla Tantra states: The Buddha who abides in the realm of flesh is the great and supreme Vairocana. (iti) It is not abiding in the realm of flesh because of the utterly pure nature of the body's wisdom that dispels all obscurations. The term 'Vajradhara' refers to yogis and others who practice body vajra and so forth. Because the Great Vehicle's greatness encompasses the nature of all vehicles, the vow of the Pratyekabuddha is briefly stated. In 'Thereafter,' etc., the one who attains Buddhahood by entrusting to the nature of oneness is the Pratyekabuddha. Their vows are the immutable Dharma, namely: the mandala, certainty, and time, mudrā, mantra, and gesture, the gods as well, the limit of accomplishment, are declared as the vows of the victorious ones. This is from the limit of accomplishment. The term 'body' means that after realizing all dharmas as transcending the path of words, it is for the sake of utterly abandoning the conceptualization that grasps one aspect of the obscuration of knowledge. By what distinction does one who wishes to listen, upon that consciousness, due to the manifestation of that very thing, although there is no sound, may each individually understand its meaning, and by the power of the blessing of past aspirations, without relying on the expression of sound, also cause others to enter the path of the ten virtuous actions, etc., therefore, they teach the Dharma through the body. Therefore, it is said: Abiding utterly in the vajra body. (iti) The meaning is that it should be accomplished by the utmost union of the body vajra. The manner of faith that attracts sentient beings is that by truly showing the miracles of flames burning and water gushing forth, it generates joy in the disciples. The training of the Śrāvakas is proclaimed. In 'Thereafter,' etc., the term 'ten virtues' refers to the beings of the evil realms; Sālandī is the one who goes; what is transformed outside is virtue, which is turning away from killing, etc. The term 'abandoning wisdom' is because of clinging to the appearances of things.