Tibetan
མ་ཚིག་ནི་མི་བསྐྱོད་པའོ། །བསྙེངས་པར་བྱེད་པ་ནི་སྔ་མ་ལྟར་རང་གི་མི་མཐུན་པའི་ཕྱོགས་ལའོ། །འདི་ཡང་མདོག་དང་ཕྱག་མཚན་ལྷག་མ་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་དང་འདྲ་བར་རང་གི་མཚན་མ་རྡོ་རྗེ་དབྱུག་པ་བསྣམས་ཤིང་ཉི་མའི་འོད་ཀྱིས་འཁོར་བའོ། །ལྷོ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོ་ཞེས་པ་ནི་ཡང་དག་པར་སྤོང་བ་བཞི་དག་པ་ནི་ལྷོའི་སྒོ་སྟེ། དེ་ལ་ཉི་མའི་གདན་ལ་བཞུགས་སོ་ཞེས་སོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཆོས་ནི་སོ་སོར་ཀུན་དུ་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་འབྱུང་གནས་སུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རིན་པོ་ཆེ་སྟེ། དེ་ལྟ་བུ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དོའི་རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཕྱུང་ངོ་ཞེས་སོ། །འདོད་ཆགས་འཆང་བ་ནི་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་སོ། །དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་གསུང་གི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་བཅིང་པའི་ལས་ཀྱིས་སོ། །པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ། ཅེས་པ་ནི་མིང་ལ་སོགས་པ་བྲལ་བས་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ལ་དྲན་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ནི་པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་དོ། །ཇི་སྐད་དུ། བརྗོད་མེད་བདག་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ནི། །མིང་དང་གཟུགས་བློ་ངོ་བོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ངོ་བོ་སྟེ། །དེས་ན་པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ་གཙོ། །ཞེས་སོ། །གསུང་གི་གཙོ་ཞེས་པ་ནི་སྐུ་མདོག་ལ་སོགས་པ་ ཐམས་ཅད་སྣང་བ་མཐའ་ཡས་དང་འདྲ་བར་གོང་མ་ལྟར་བསྙེངས་པའི་ཚུལ་དུ་མེའི་འོད་ཀྱིས་འཁོར་བའོ། །ནུབ་ཕྱོགས་ཀྱི་སྒོར་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་རྐང་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ནི་ནུབ་ཀྱི་སྒོ་སྟེ། དེ་ལ་ཉི་མའི་གདན་ལ་བཞུགས་པའོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཏེ། དེ་ལ་སྙོམས་པར་ཞུགས་ནས་དེའི་རིགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་ཕྱུང་པའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་མོ། །དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནི་སྐུ་ལ་སོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །དེ་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ནི་དགའ་བར་བྱེད་པའི་དེའི་ལས་སོ། །བིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ། ཅེས་པ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བས་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ངོ་བོའི་དམ་ཚིག་ལས་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་ནི་བགེགས་མཐར་འབྱིན་ཞེས་བྱའོ། །ཇི་སྐད་དུ། མི་རྟོག་བདག་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ནི། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཞི་བ་དངོས། །རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་སྟེ། །དེས་ན་བིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ་གཙོ། །ཞེས་སོ། །སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་པའི་རྐྱེན་ལས་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་ཚུལ་ནི་དེ་དང་མདོག་ལ་སོ
Chinese
母句是不动尊。令其颦蹙，如前一样，针对自己的不和之方。此尊的颜色和手印等其余部分，与遍照如来相似，手持自己的标志金刚杵，被日轮光芒围绕。所谓南方之门，是指四种正断的清净，是南方的门。于此，安住在日轮之座。一切如来之法，是各别一切智智。其本身是所有功德的生源，因此是珍宝。安住于此，取出宝部的忿怒尊。怀有贪欲的是无量光佛。其坛城是语的坛城。加持之是束缚之业。莲足（藏文：པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ།，梵文天城体：पद्मान्तकृत्，梵文罗马拟音：padmāntakṛt，汉语字面意思：莲足）。意思是，由于脱离了名字等，对于不可言说的自性之法，忆念完全清净的自性是莲足。如是说：不可说自性之法，名与形色意无有，诸法皆是自性故，因此莲足为最胜。所谓语之主，是指身色等一切都与无量光佛相同，如前一样，以颦蹙之相，被火焰光芒围绕。西方之门是神足的清净，是西方的门。于此，安住在日轮之座。身语意金刚是法界，安住于此，取出其部的忿怒尊。所谓一切如来，是指金刚三。其坛城是身等的坛城。加持之是令喜悦之业。 विघ्नान्तकृत्（藏文：བིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ།，梵文天城体：विघ्नान्तकृत्，梵文罗马拟音：vighnāntakṛt，汉语字面意思：断障者）。意思是，自性寂静，从无分别的自性之誓言中，三摩地完全清净的自性称为断障者。如是说：无分别自性之法，自性本是寂静性，一切金刚之誓言，因此断障者为最胜。所谓身语意，是不动尊，因为是从安住于如来之自性的因缘所生。其相是与其颜色等
English
The root word is Akshobhya. Causing it to frown is, as before, directed towards one's own discordant side. This deity's color and hand gestures, and other aspects, are similar to Vairochana, holding his own emblem, the vajra scepter, surrounded by the light of the sun. The so-called southern gate refers to the purity of the four right abandonments, which is the southern gate. There, one sits on a sun seat. The dharma of all Tathagatas is the all-knowing wisdom of each individual. It itself is the source of all virtues, therefore it is a jewel. Having settled into such a state, one extracts the wrathful deity of the Ratna family. Holding onto desire is Amitabha. Its mandala is the mandala of speech. Blessing it is through the act of binding. Padmāntakṛt (Tibetan: པདྨཱནྟ་ཀྲྀཏ།, Sanskrit Devanagari: पद्मान्तकृत्, Sanskrit Roman transliteration: padmāntakṛt, literal Chinese meaning: Lotus Foot). It means that, because it is separated from names and so on, for the indescribable nature of dharma, the nature of completely pure mindfulness is Padmāntakṛt. As it is said: The indescribable nature of dharmas, names and forms, mind has no essence, all dharmas are of the essence, therefore Padmāntakṛt is the most supreme. The so-called lord of speech means that all aspects such as body color are the same as Amitabha, and like before, in a frowning posture, surrounded by flames of light. The western gate is the purity of the miraculous foot, which is the western gate. There, one sits on a sun seat. Body, speech, and mind vajra is the Dharmadhatu, settling into it, one extracts the wrathful deity of that family. The so-called all Tathagatas refers to the three vajras. Its mandala is the mandala of body and so on. Blessing it is the act of causing joy. Vighnāntakṛt (Tibetan: བིགྷྣཱནྟ་ཀྲྀཏ།, Sanskrit Devanagari: विघ्नान्तकृत्, Sanskrit Roman transliteration: vighnāntakṛt, literal Chinese meaning: Obstacle Cutter). It means that, being peaceful by nature, from the vow of the nature of non-discrimination, the nature of completely pure samadhi is called the Obstacle Cutter. As it is said: The dharmas of non-discriminating nature, by nature are truly peaceful, the vow of all vajras, therefore Vighnāntakṛt is the most supreme. The so-called body, speech, and mind is Akshobhya, because it is born from the cause of abiding in the very nature of the Tathagatas. Its aspect is with its color and so on.