Tibetan
་གཟུགས་རྣམ་པར་སྒོམས་ལ། ཤེས་རབ་དང་ལྷན་ཅིག་གཉིས་སུ་མེད་པར་བྱའོ་ཞེས་སྟོན་ཏེ། ཆོ་གའི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིག་པ་དང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་སྔར་བཤད་པའི་ཚུལ་གྱིས་རིག་པ་དང་བདག་ཏུ་ལྡན་པར་བསྐྱེད་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་དབྱུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྔར་བཤད་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རིག་པ་དང་ལྡན་པའི་སྐྱེས་བུས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནས་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་མཐར་ཐུག་པས་བདག་ཉིད་རབ་ཏུ་བསྒྲུབ་ལ། བདག་དང་འདྲ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་དབྱུང་བར་བྱ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་མཐར་ཐུག་པའི་བར་དུ་བྱའོ། །བདག་ཉིད་བརྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྙེན་པའི་དུས་སུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། མཆོག་གི་བསྙེན་པའི་དུས་སུ་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་ཞེས་བྱ་བར་སངས་རྒྱས་གང་ཡང་རུང་བའི་གཟུགས་སུ་དམིགས་སོ། །སྦྱོར་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆུང་དུ་འབྲིང་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱུ་མཐུན་པ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་གྱིས་རྗེས་སུ་ཆགས་པའི་མཐར་ཐུག་པའི་དང་པོའི་སྦྱོར་བ་བྱས་པ་དང༌། ཐུན་མོང་གི་བསྙེན་པའི་རྒྱུ་ མཆོག་གིས་བྱེད་པས་རྒྱུ་མཐུན་པའི་འབྲས་བུ་བྱས་པའོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ནི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་བར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མིག་ལ་སོགས་པ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་འབྲས་བུ་བྱའོ། །དེ་ལྟར་སྒྲུབ་པ་ཡང་སྐྱེས་བུ་བྱེད་པའི་འབྲས་བུ་ལ་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པའི་བར་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོ་ག་ཤེས་པའི་སྔགས་པས་རང་གི་ལྷའི་སྦྱོར་བ་སྟེ། ཐུགས་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱའོ། །དེ་ནས་དབང་གི་འབྲས་བུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ཉིད་ཀྱི་བར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དབུ་རྒྱན་ལ་རང་རང་གི་བདག་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་སྔགས་པས་གཞག་པར་བྱའོ། །དེ་དེ་ལྟར་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་གྱི་རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་གསུངས་ནས། ཕན་ཡོན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །།དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀྱི་རྣམ་པར་དབྱེ་བ་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་པར་བྱས་ལ། དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་པའོ། །སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱི་ཡང༌། །ཞེས་བྱ་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །ད་ནི་མཆོག་གི་བསྙེན་པ་གཉིས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྒྲུབ་པར་བྱ་བ་དང༌། སྒྲུབ་པ་དག་ནི་པདྨ་དང༌། རྡོ་རྗེ་དག་ཡང་དག་པར་འདུས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ། དངོས་གྲུབ་མཆོག་གི་རྒྱུར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡང་དབྱེ་བ་གཞན་དག་བསྟན་པར་བྱ་པའི་ཕྱིར། རྡོ་རྗེ་པདྨ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་དང་ལྷན་ཅིག་ཡང་དག་པར་ཞུགས་པའི་འོག་ཏུ་ཡང་དག་པར་རེག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། འོག་ནས་བཤད་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ཉེ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་དེ་དག་ཉིད་གང་ཡིན་པ་ཡི་གེ་ཧཱུཾ་ལས་བསྐྱེད་པ་དག་རྣམ་པར་འབྱིན་པའི་ཡི་གེ་ཕཊ་བ་དོག་སེར་བོས་བཀག་ལ། ལས་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་ངོ་བོ་བསྐྱེད་པ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ། འདིས་བདེ་བ་ཆེན་པོ་སྒྲུབ་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའི་འོག་ཏུ་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་གྱུར་པ་སྤྲོས་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བས་ཞི་བའི་བདེ་བ་ཆེན་པོ་གང་སྐྱེ་བར་འགྱུར་ བ་དེ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དེ། དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀྱིས་བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་བཞི་བཤད་ནས། ད་ནི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ལན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ཐམས་ཅད་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཆེན་པོ་དེ་ཉིད་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཐབས་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ནི་ཆོས་རྣམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཐུགས་སུ་ཆུད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཉིད་ནི་བསྒྲུབ་བར་བྱ་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །བཀའ་ནི་ཇི་ལྟར་བསྒོ་བར་བགྱི། །ཞེས་བྱ་བའི་ལན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །ལས་དང་རྗེས་མཐུན་གང་གང་གིས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །ལས་ཀྱི་མཆོག་གི་ཚོགས་རྣམས་ནི། །སྣ་ཚོགས་ཇི་ལྟར་བྱེད་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་འདིའི་ལན་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བསྒྲུབ་བྱའི་ལས་གང་ཡིན་པ་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། འདི་དག་གཉི་ག་ཡང་བདག་གིས་མ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟར་ཞུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ལན་འདི་རྣམས་ཀྱིས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ཐེ་ཚོམ་བཅད་ནས། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་རང་གི་སྐུ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ངོ་བོ་ཉིད་གཅིག་པས་བཞུགས་པའི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་རང་གི་སྐུལ་སོགས་པ་ལ་དམིགས
Chinese
观想形相，并示以智慧合一不二。如是仪轨之行等，以智慧，即是明觉与面。如是按前述之方式，生起明觉与我合一，为示现坛城应予开显之故，故说如前述等。具明觉之士，从金刚三加持起，至次第生起之究竟，善能成办自身，如己一般，坛城之诸尊亦应开显，直至大成就之究竟。为令自身稳固，故说于亲近之时等。于殊胜之亲近时，于名为大顶髻者，观想任何佛之形相。行，即是小、中、三摩地同因等次第生起之究竟，所作之最初行，及共同亲近之因，以殊胜而作，即是已作同因之果。近成就，即是加持甘露旋之诸尊之眼等之相，当作令成熟之果。如是成就亦是士夫所作之果，于坛城之诸尊甘露旋之间，一切皆以知仪轨之咒师，乃自尊之行，应作意加持等。其后，灌顶之果，即是大成就之时，于甘露旋自身之间之诸尊之顶饰上，如其各自之主佛之身仪轨一般，咒师应安立。如是宣说近成就等之自性之种种差别后，为示其利益，故说此乃金刚持等。如是瑜伽士应知晓方便之种种差别，并应成办殊胜之悉地。应知即是诸佛救护者。今为示现二种殊胜之亲近，故说所成办成办等。
English
Meditate on the form, and show that wisdom is united and non-dual. Such as the practice of rituals, etc., with wisdom, which is awareness and face. In this way, according to the previously described method, generate awareness and oneness with the self, and for the sake of showing that the mandala should be revealed, it is said as previously described, etc. A person with awareness, from the blessing of the three vajras, to the ultimate arising in sequence, should accomplish himself well, and like himself, the deities of the mandala should also be revealed, until the ultimate of great accomplishment. In order to stabilize oneself, it is said at the time of approaching, etc. At the time of supreme approach, one should visualize the form of any Buddha in what is called the Great Crown. Practice is the ultimate of the sequential arising of small, medium, and samadhi causes, etc., the first practice that is done, and the cause of common approach, which is done with excellence, is the result of the same cause that has been done. Near accomplishment is the characteristic of blessing the eyes, etc., of all the deities in the nectar swirl, and the fruit of ripening should be made. Thus, accomplishment is also the fruit of the action of the person, and between the nectar swirls of all the deities of the mandala, all are the practice of one's own deity by the mantra master who knows the rituals, and one should do intention, blessing, etc. After that, the result of empowerment is that at the time of great accomplishment, on the head ornaments of all the deities between the nectar swirls themselves, the mantra master should place the body rituals of the Buddhas of their respective lords. Having thus explained the various distinctions of the nature of near accomplishment, etc., in order to show its benefits, it is said that this is Vajradhara, etc. Thus, the yogi should know the various distinctions of the means, and should accomplish the supreme siddhi. It should be known that they are the saviors of the Buddhas. Now, in order to show the two supreme approaches, it is said that what is to be accomplished is to be accomplished, etc.
Chinese
应当修习，修法是莲花和金刚真实聚合，这被称为念诵，因为它是殊胜成就之因。同样，为了阐述近修等其他分类，宣说了金刚莲花等。与金刚莲花一同真实进入之后，真实触及，这被称为近修，因为接近下文所说的修法。又是那些从字（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）所生之物，被显现的字（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：呸）以黄色绳索遮挡，产生事业差别的自性，这被称为修法，因为这能成就大乐。之后，成为自性无二之体性，远离戏论，生起寂静大乐，这被称为大修，因为它是大成就的自性。以这样的方法阐述了念诵等四种之后，现在为了回答“从方便生起是怎样的”这个问题，宣说了“具吉祥一切佛之主”等。具足一切圆满的金刚持大尊，就是从佛陀的方便生起的。为什么呢？因为他就是通达诸法无二法性的自性，因此被称为金刚持。因此，他就是应当修习的，这是它的意思。为了回答“如何下达命令”这个问题，宣说了“以何种与业相应的”等。为了回答“事业之最胜集合，如何能做种种变化”这个问题，宣说了“对于所修之事业是何”等。这两个问题都不是我所说的。这样，以这些对所有问题的回答，断除了菩萨们的疑惑，所有如来都安住在自己的身等以及自性一体的金刚持自己的身等之中。
English
It should be practiced, and the practice is the true union of lotus and vajra, which is called recitation, because it is the cause of supreme accomplishment. Similarly, in order to explain other classifications such as close practice, the vajra lotus and so on are spoken of. After truly entering together with the vajra lotus, truly touching, this is called close practice, because it is close to the practice described below. Again, those things that are born from the letter (Tibetan: ཧཱུྃ, Devanagari: हुं, Romanized Sanskrit: hūṃ, Literal Chinese meaning: Hum), are blocked by the manifested letter (Tibetan: ཕཊ, Devanagari: फट, Romanized Sanskrit: phaṭ, Literal Chinese meaning: Phat) with a yellow rope, and the nature of the difference of action is produced, this is called practice, because it accomplishes great bliss. After that, becoming the nature of non-duality, free from elaboration, the great bliss of peace arises, this is called great practice, because it is the nature of great accomplishment. Having explained the four, such as recitation, in this way, now in order to answer the question, "What is it like to arise from means?", "The Lord of all glorious Buddhas," and so on, are spoken of. The great Vajradhara, who possesses all perfections, is born from the means of the Buddhas. Why is that? Because he is the very nature of understanding the non-duality of the dharmas, therefore he is called Vajradhara. Therefore, he is the one to be practiced, that is its meaning. In order to answer the question, "How should the command be given?", "By whatever is in accordance with the action," and so on, are spoken of. In order to answer the question, "How can the supreme collection of actions make various changes?", "What is the action to be practiced?" and so on, are spoken of. Neither of these two questions were spoken by me. Thus, with these answers to all the questions, the doubts of the Bodhisattvas are cut off, and all the Tathagatas dwell in their own bodies and so on, and the Vajradhara, whose nature is one, focuses on his own body and so on.