Tibetan
ག་བྱའོ། །འདི་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྡོ་རྗེ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་ཉིད་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་བྱས་ལ་ཕྱག་བྱ་བའི་བདག་ཉིད་ཅན་དུ་བསམས་ལ། བདག་ཉིད་ཀྱང་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གྱུར་པ་དང༌། བསམ་གཏན་གྱི་ཕྱག་བྱའོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམ་ཚིག་གོ །ད་ནི་ཆེན་པོའི་ཡན་ལག་བཞི་བྱས་ནས། བདུད་རྩི་མྱང་བར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་དག་ལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་རམ། །ཆོས་འབྱུང་གི་ནང་དུ་ཆུད་པ་རྣམས་ལ་འབར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཚོགས་བསྒྲུབས་པའི་བདུད་རྩི་དབུལ་བར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། འབར་བའི་ཨོཾ་གྱིས་བྱིན་བརླབ་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །རྣལ་འབྱོར་པས་དུས་བཞིར་བྱ་བ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ། རྡོ་རྗེ་ཐམས་ཅད་ནི་རྣམ་པར་འཁྲུལ་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་མི་སྣང་པ་ནི་རྣམ་པར་འཇིགས་པ་རྣམ་པར་དག་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་དམ་ཚིག་ཡིན་ཏེ་དེ་ཕྱུང་བའོ། །སྤྱད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་ཕྱིའི་བུད་མེད་རང་སྣང་བའི་རིག་མའི་བདག་ཉིད་དུ་བྱས་ལ་གསལ་བར་སྣང་བའི་བདག་ཉིད་ཐུན་བཞིར་སྤྱད་པར་བྱའོ། །རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལས་བྱུང་བའི་དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེས་ཆོ་ག་བཞིན་དུ་བླང་བར་བྱའོ། །ཡང་ན་རྫས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་འཇིག་ཚོགས་ལ་ལྟ་བ་སྤྱད་བར་བྱའོ། །རིག་པ་འཛིན་པའི་དམ་ཚིག་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དབུ་རྒྱན་དག་ལ་བསམ་གཏན་བསམ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིན་ཆེན་འབྱུང་ལྡན་རིག་པ་འཛིན་པ་གྲུབ་པ་མགོ་ལ་བསམ་པར་བྱའོ། ལས་དང་པོ་པ་རྣམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་བཤད་པའི་ཕྱིར་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྐུའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་ དུ་ཟད་དེ་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་གང་ཡང་རུང་བའི་སྦྱོར་བ་དང་ལྡན་པའོ། །ཕྱི་རོལ་དང་རྡོ་རྗེ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ལྟ་བུར་རང་གི་ཁ་ཟས་ལ་བསམ་བར་བྱའོ། །རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཧཱུཾ་དགོད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལྕེ་དམ་པར་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་ཉིད་བྱ་བ་སྟེ་དེ་ནས་དེ་བཟའ་བར་བྱའོ། །འདི་དག་ཀྱང༌། མདོར་བསྟན་ཚོ་ག་སྤྱད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་པ་སྟེ། མདོ་ཙམ་དུ་བྱས་པའི་བྱ་བ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འདི་དག་ཐམས་ཅད་ནི་ལྷ་རྣམས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་ལ་སོགས་པར་བསམ་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་ཇི་སྐད་དུ། ཀུན་དུ་མཉམ་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པའི་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་
Chinese
应当如此行事。为了阐述此内容，宣说了“此后”等语。应观想众生界，其自性为金刚三者，已成金刚持，并具礼敬之自性。自身也应转化为彼之自性。所谓禅定之礼敬，即是誓言。现在，为了展示行持四种大支分后，应享用甘露，故宣说了“此后”等语。所谓“于三世诸佛”，即是对坛城或法生之中所容纳者，献上通过炽燃等方式积聚的荟供甘露。如是，如所说“以炽燃之嗡（藏文：འབར་བའི་ཨོཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：）加持”，等等。瑜伽士于四时应行之事，即是“此后”等语。一切金刚皆为显现之迷乱，彼等之不显现，即是彻底清净之怖畏之自性，彼即是誓言，应舍弃之。所谓“行持”，即是将外在女性视为自显之明妃之自性，并于四个时段行持显现之自性。所谓“物”，即是从彼所生之誓言金刚，应如仪轨般受用。或者，所谓“物”，即是应行持坏聚见。所说之持明者誓言，即是“此后”等语。所谓“于头饰等修禅定”，即是应于头顶观想宝生部持明者成就者。为了阐述初学者之誓言，故宣说了“此后”等语。所谓“身金刚”，仅仅是近似的表示，即是与心金刚等任何一种结合。外在与金刚，应观想为如金刚持般的自身食物。所谓金刚法，即是瑜伽士自身以发出吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：）声的金刚舌作为誓言，然后食用。这些也如“简略示仪轨，行持之”，即是简略行持之义。所有这些都应观想为诸佛之轮等。如是，如所说“普遍平等且极清净”等语。
English
It should be done in this way. In order to explain this, it is said, "Then," and so on. One should contemplate the realm of sentient beings, whose nature is the three vajras, having become Vajradhara, and possessing the nature of reverence. One should also transform oneself into that nature. The so-called meditative reverence is the samaya. Now, in order to show that after performing the four great limbs, one should enjoy the nectar, it is said, "Then," and so on. The so-called "to the Buddhas of the three times" is to offer the nectar of the gathering accumulated through burning and other means to those contained within the mandala or the source of Dharma. Thus, as it is said, "Bless with the burning Om (藏文：འབར་བའི་ཨོཾ།，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：)," and so on. The actions that a yogi should perform at the four times are "Then," and so on. All vajras are the delusion of appearance, and their non-appearance is the nature of completely purified fear, which is the samaya, and should be abandoned. The so-called "practice" is to regard the external female as the nature of the self-appearing vidyadhara, and to practice the nature of appearance in four periods. The so-called "substance" is the samaya vajra arising from it, which should be used as in the ritual. Or, the so-called "substance" is that one should practice the view of the perishable aggregate. The samaya of the vidyadhara is said to be "Then," and so on. The so-called "meditate on the headdress, etc." is that one should contemplate Ratnasambhava, the accomplished vidyadhara, on the head. In order to explain the samaya of the beginners, it is said, "Then," and so on. The so-called "body vajra" is only an approximate representation, that is, a combination with any of the mind vajra, etc. The external and the vajra should be contemplated as one's own food, like Vajradhara. The so-called Vajra Dharma is that the yogi himself, with the vajra tongue emitting the sound Hum (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：), as a samaya, and then eats it. These are also like "Briefly show the ritual, practice it," which means to practice it briefly. All of these should be contemplated as the wheels of the Buddhas, etc. Thus, as it is said, "Universally equal and extremely pure," and so on.
Tibetan
ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཡིད་ཀྱིས་མཛད་པ་གསུངས་པ་ནི་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའི་ཉིད་ཀྱི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཉིད་ནི་མི་ཕྱེད་པས་ན་རྡོ་རྗེ་སྟེ། དེ་ཉིད་ནི་སྙིང་པོ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དོ། །དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་ཀྱིས་རྡོ་རྗེ་མཉམ་པ་ཉིད་ལ་རྣམ་པར་དགོངས་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་གྱུར་ཏོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་ཞུས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་ཉིད་དེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དོ། །རང་གི་རང་བཞིན་ལས་མི་འགྱུར་བས་ན་མི་འགྱུར་བའི་གནས་སོ། །དེ་བས་ན་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་དེ་ཉིད་ནི་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པའི་མི་འགྱུར་བའི་གནས་ཏེ། ཚིག་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དང་བྲལ་བར་རྣམ་པར་བརྟགས་ནས་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་འདི་ནི་ཐུགས་ད་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ཡིན་ལ་སྐུ་ཉིད་མི་འགྱུར་བ་ཡིན་ཏེ། འདི་ཉིད་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཚུལ་གྱིས་མ་སྐྱེས་པའོ། །གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་ན་གསུང་དང་ཐུགས་ཀྱི་བྱ་བ་རྫས་ཅན་གྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་པ་ཡིན་ཏེ། །སྐུ་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། སྐུ་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡང་དམིགས་སུ་མེད་པར་རྟོགས་པ་ལས་ཡང་དག་པར་འབྱུང་བའོ། །དེ་བས་ན་ཁམས་གསུམ་པོ་འདི་དག་ནི་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་སྟེ། དེ་ལྟར་གྱུར་པས་ཡང་དག་པར་ཤེས་པས། ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཤིང་བསྡམས་པ་ཡིན་ནོ། །འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་ སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་རྟོགས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཅིའི་སླད་དུ་ཞེས་བྱའོ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་སྨྲས་པ། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ནི་འདི་ལྟར་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད་དེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་པས་འགྲོ་བའི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བ་ཡིན་པས་ན་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་གྱི་དོན་གྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་བའོ། །འདི་སྐད་སྟོན་ཏེ། གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞན་རྣམས་ཀྱིས་འཇིག་རྟེན་གྱི་བརྩོན་པའི་དབང་དུ་མཛད་ནས། ཕྱི་རོལ་ལ་བསྟེན་པས་ཆོས་ཉིད་སྟོན་པ་ཡིན་ལ། དེ་བས་ན་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་ཀྱང༌། དེ་བཞིན་དུ་སྟོན་པར་མཛད་པར་རིགས་ཏེ། ཕྱིན་ཅི་ལོག་གིས་ཀུན་འབྱུང་བས། །ཅི་ཕྱིར་དེ་ལ་རྟོག་པ་མཛད། །ཅེས་བྱའོ་།དེ་
Chinese
是。现在世尊所说的意业，是从“从彼”等开始的。所有如来的自性金刚持的自性身、语、意，因为不可分，所以是金刚。彼即是精华，彼即是真实。以彼自性，思惟金刚平等性，而不发一语。菩萨们请问之后，如来们开示说：身、语、意金刚是无所缘的，即是如是性，即是彼之自性。从自性不改变，所以是不变的处所。因此，具有分别自性的彼即是无自性的不变处所，远离词等方式而分别，不发一语而安住。世尊，此心已如现在，而身不变，此即非以颠倒之方式所生。语和意也应如是理解。如是，语和意的作用是远离实物之相的。身也应如是理解。身等也是从无所缘的证悟中真实生起的。因此，这三个界都是颠倒的。如是，以真实了知，即是真实地摄集和调伏。文殊等菩萨们证悟之后，如来们开示说。彼为何故？菩萨们说：所有如来等，所有如来是如是金刚界之自性，彼等的行为是随顺利益有情的，所以是随顺有情之利益的。如是宣说，其他如来以世间的勤奋为主，依靠外境而宣说法性。因此，金刚持也应如是宣说，因为颠倒而生起一切，为何于彼作分别？
English
Yes. Now, the activity of mind spoken by the Bhagavan begins with "From that." The nature of all Tathagatas, the very Vajradhara of their nature, body, speech, and mind, is indivisible, hence it is Vajra. That itself is the essence, that itself is the reality. With that nature, contemplating the Vajra equality, he remained without uttering a word. After the Bodhisattvas inquired, the Tathagatas declared: The Vajra of body, speech, and mind is without object, it is Suchness, it is its nature. Because it does not change from its own nature, it is the unchanging place. Therefore, that which has the nature of thought is the unchanging place without nature, having distinguished it as being separate from words and the like, he remained without uttering a word. Bhagavan, this mind has become like the present, and the body does not change, this itself is not born in a reversed manner. Speech and mind should also be understood in the same way. Thus, the activity of speech and mind is devoid of the characteristics of substantiality. The body should also be understood in the same way. That which is the body and so on also arises truly from the realization of being without object. Therefore, these three realms are reversed. Thus, having truly known it, it is truly gathered and subdued. After Manjushri and other Bodhisattvas realized it, the Tathagatas declared it. Why is that? The Bodhisattvas said: All Tathagatas, all Tathagatas are the nature of such Vajradhatu, their actions follow the benefit of beings, so they follow the benefit of sentient beings. Thus it is taught, that other Tathagatas mainly rely on the diligence of the world, relying on external objects to teach the Dharma nature. Therefore, the Vajradhara should also teach in the same way, because everything arises from reversal, why do you discriminate about it?
Tibetan
ཡང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀའ་སྩལ་པ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན་བྱ་བའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱིས་གསོལ་པ་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། གང་གི་ཕྱིར་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་འཇིག་རྟེན་པའི་མངོན་པར་ཤེས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་ཡོད་པར་གྱུར་པས་ཀྱང༌། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་ལུས་པར་མི་ཤེས་པ་རྣམས་འདི་ལྟར་རྣམ་པར་རྟོག་སྟེ། རྡོ་རྗེའི་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ། ཆོས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མི་མཁྱེན་པར་ཅིའི་ཕྱིར་བཅོམ་ལྡན་འདས་ནི་ཆོས་རྣམས་སྟོན་པར་མཛད་ཅེས་དེ་རྣམས་བློ་ལ་སེམས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས་པ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཚངས་བ་ལ་སོགས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དེ་ལ་འཁྲུལ་པ་འདིར་འགྱུར་མོད་ཀྱི། དེ་ལྟར་ན་ཡང་ཆོས་ཉིད་ཇི་ལྟར་གནས་པ་བཞིན་དུ་བསྟན་པར་བྱའི། སེམས་ཅན་རྣམས་སླུ་བར་ནི་མི་བྱ་སྟེ། དེས་ན་ཚངས་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་རྣམ་པར་དཔྱོད་ན་ཤེས་པར་འགྱུར་རོ། །ངེད་ཀྱིས་མི་ཤེས་སོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཉིད་ཟབ་པ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐུ་གསུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་ཆོས་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟ་བུའི་ཆོས་ཉིད་ཉེ་བར་བཟུང་ན། དེ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱིས་བྱ་བ་འབྱུང་བར་འགྱུར་ལ། ཆོས་ཉིད་དེ་ཡང་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ བས་ན། ཞི་བ་དང་ནི་སྲིད་པའི་ངོ་བོ་འདིར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་པ་ཡིན་ནོ། །སྨྲ་བར་བྱེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཅན་རྟོགས་པས་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བཤད་པའོ། །སྨྲ་མ་ཡིན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་སུ་ན་ཚིག་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་བདག་ཉིད་གསལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་ཞུས་པའི་རྗེས་ཐོགས་ལ། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པས་གསུངས་པ་ནི་རང་གི་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ལྟར་ཞུས་པ་དང༌། ལན་གྱི་རིམ་གྱིས་ཆོས་ཉིད་དམིགས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་ཉིད་དུ་གསུངས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྡུས་པའོ། གད་དུ་སྐུ་དང་གསུང་དང་ཐུགས་མེད་ཅེས་བྱ་བ་ནི། སྐུ་ལ་སོགས་པ་ནམ་མཁའ་དང་འདྲ་བ་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེར་གཟུགས་སུ་རྣམ་པར་བསྒོམ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་ཚུལ་གྱིས་དེ་ཉིད་ལ་རང་ཉིད་སོ་སོར་སྣང་བའི་རིག་པ་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་དབང་བསྐུར་བ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པ་ཡི
Chinese
又，如来们开示说：那是为了什么缘故呢？是为了事业的缘故。菩萨们祈请说：梵天等，等等。因为梵天等菩萨们仅仅具有世间的神通智慧，不能完全了解法的究竟实相，所以这样分别思量：金刚自性等等。不了解法的究竟实相，为什么世尊要宣说诸法呢？他们心中会这样想。这是其中的含义。如来们说：从那以后，等等。梵天等在那一刹那可能会迷惑，但即使如此，也应如实宣说法的本性，不应欺骗众生。因此，即使梵天等进行分别观察，也会了解。我们不了解，这是在说法的本性深奥。三身之金刚法性近取后，是指如果近取这样的法性，就会由此产生作用，而这个法性也存在于一切众生的相续中。因此，寂静和有之自性在此，等等，是这样说的。说者，是指证悟了无所缘智慧的自性，而在世俗中宣说。非说者，是指实际上远离了词句等的体性。为了阐明这个自性，在所有如来请问之后，金刚持所说的是自己的身语意等等。这样请问和回答的次第，是宣说了法性无所缘的体性，这是简略的说法。何处身语意皆无，是指身等如同虚空一般。于彼观想为色，是指以那种方式，在那上面会生起各自显现的觉性。现在为了显示灌顶，所以说了从那以后等等。
English
Furthermore, the Tathagatas declared, "Why is that? It is for the sake of activity." The Bodhisattvas requested, "Brahma and so forth," and so on. Because Brahma and other Bodhisattvas possess only worldly supernormal wisdom, they do not fully understand the ultimate reality of the Dharma. Therefore, they think in this way: "The nature of Vajra," and so on. Not understanding the ultimate reality of the Dharma, why does the Bhagavan teach the Dharma? They will think in their minds in this way. This is the meaning. The Tathagatas said, "From then on," and so on. Brahma and others may be confused at that moment, but even so, the nature of Dharma should be taught as it is, and sentient beings should not be deceived. Therefore, even if Brahma and others analyze, they will understand. "We do not understand," this is said to be the profound nature of Dharma. "After taking the three Kayas' Vajra Dharma-nature closely," means that if such a Dharma-nature is taken closely, then activity will arise from it, and that Dharma-nature also abides in the continuum of all sentient beings. Therefore, "The nature of peace and existence is here," and so on, is what is said. "The speaker" refers to realizing the nature of non-objective wisdom and speaking in conventional terms. "The non-speaker" means that in reality, it is free from the nature of words and so on. In order to clarify this self-nature, after all the Tathagatas asked, Vajradhara spoke of his own body, speech, and mind, and so on. The order of asking and answering in this way is the explanation of the nature of Dharma-nature as non-objective, which is a brief statement. "Where there is no body, speech, or mind" means that the body and so on are like the sky. "There, contemplate as form" means that in that way, awareness of self-appearance arises on it. Now, in order to show the empowerment, it is said, "From then on," and so on.