Tibetan
པ་བཞིན་ནོ། །འོ་ན། གོང་དུ་སྨོས་ པའི་རིམ་གྱིས་ནི། རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཅན། །བདག་དང་འདྲ་བར་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་པ་དེ་དང་མི་མཐུན་པས་འགལ་ལོ་ཞེས་སྨྲས་པ། དང་པོར་བསྙེན་པས་ལྷ་བསྐྱེད་པ་ནས་བཟུང་སྟེ། ཐ་མར་དབུ་རྒྱན་ལ་བདག་པོ་བསྒོམས་པས་དབང་བསྐུར་བ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྒོམས་ནས། གདོད་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོལ་པ་སྤྱད་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་དང༌། ས་བོན་རྣམ་གཉིས་དབྱེར་མེད་པ་ལས་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ཅིང་ཕྱི་རོལ་དུ་སྤྱན་དྲངས་ནས་རྡུལ་ཚོན་དུ་དགོད་དགོས་པས་ན་མི་མཐུན་པ་འགལ་བ་མེད་དོ། །འོ་ན་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་ཡན་ལག་ཚང་བར་བསྒོམ་པའི་གནས་སྐབས་སོ་སོར་དགོས་པ་དེ་དག་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་ཚང་བར་བསྒོམ་ཞེས་གསུངས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒོམ་པའི་སྐབས་སུ་དགོས་པ་དེ་དག་ཀུན་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་སུ་ཚང་བར་བྱ་དགོས་ལ། བསྙེན་པ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་པ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་སྐབས་ཀྱི་དོན་ཚང་བ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། འདི་ལྟར་བསྟན་པ་ལ་འགལ་བའི་ཉེས་པ་མེད་དོ། །ད་ནི་དེའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། གཙོ་བོ་སངས་རྒྱས་བདག་པོའི་སྐུ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་ཅན་ཀུན་དང༌། །རྣལ་འབྱོར་མཆོག་གི་གསང་བ་ཆེ། །དེ་ལྟའི་རྣམ་ཕྱེས་ཤེས་བྱས་ནས། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དང་འོག་ནས་འབྱུང་བའི་དོན་འདི་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དབྱེར་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་མངའ་བའི་སངས་རྒྱས་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་འགྱུར་གྱི། །ཕལ་གྱིས་རྟོགས་པར་དཀའ་བས་གསང་ཆེན་ཞེས་བྱ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་བསྟན་པ་འདི་ཡང་སངས་རྒྱས་གཅིག་ཁོ་ན་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་པས་འགྲུབ་པར་ནུས་ཀྱི་གཞན་གྱིས་མི་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། སངས་རྒྱས་རིགས་སོ་སོ་གང་ཡིན་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཆ་དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་དེ་དང་དེའི་སྤྱིའི་རྒྱུད་ལ་མངའ་བའི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་གཞན་དང་ཐུན་མོང་དུ་མ་གྱུར་པ་དེ་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཞི་བ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ནི། །གཞན་དག་གིས་ནི་མི་འགྱུར་རོ། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་བསྒྲུབ་ པར་བྱ། །ཞེས་པ་གསང་བའི་ཐེག་པའི་ལམ་གྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་རང་བཞིན་གྱིས་ཞི་བ་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་དམ་པ་དེ་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ཕྲུགས་ཤིང་མ་ནོར་བར་བསྒོམ་པ
Chinese
如是。那么，上面所说的次第是：“有明智的持金刚者，如我一样生起坛城，称为大成就。”如果有人说，这和上面所说的不一致，是相违的。从最初以念诵生起本尊开始，到最后观想顶饰为主尊而灌顶为止，一直修习，原本二无别的游舞所用的两种菩提心和两种种子无别而生起秘密坛城，迎请到外面后，必须安置在彩粉中，所以没有不一致的相违之处。那么，念诵、修持四种支分圆满修习的各个阶段所需要的那些，为什么说在大修持的时候要圆满修习呢？因为念诵等修习的时候所需要的那些，都必须在大修持的时候圆满具备。念诵等前三者不是大修持时候的意义圆满，所以这样开示没有相违的过失。现在为了宣说它的功德，说：“主尊是佛陀的自性身，这是所有持金刚者和瑜伽之王的秘密，像那样分别了解后。”像那样开示的和下面将要出现的意义是，身语意如金刚般无别的智慧所拥有的所有佛陀，都将成为一切众生的行境。因为凡夫难以领悟，所以称为大秘密。像这样开示也不是只修一个佛就能成就，其他人不能成就，而是修习任何佛陀种姓各自的等持部分，就能证得它和它的总续所拥有的殊胜成就，那是和其他不共的，要这样来修持。寂静殊胜的成就，其他人不能转变。殊胜的成就应当修持。这是说，以秘密乘的道现证菩提的诸佛，金刚乘不住涅槃，自性寂静殊胜的殊胜成就，是念诵修持四支圆满且无误地修习
English
It is so. Then, the order mentioned above is: "The wise Vajra holder, like me, generates the mandala, which is called the great accomplishment." If someone says that this is inconsistent with what was said above and is contradictory. From the beginning of generating the deity with recitation, until the end of contemplating the crown as the main deity and receiving empowerment, one should practice continuously. Originally, the two Bodhicittas used for the play of non-duality and the two seeds are inseparable, generating the secret mandala, and after inviting it outside, it must be placed in colored powder, so there is no inconsistency or contradiction. Then, why is it said that those necessary for each stage of practicing the four limbs of recitation and accomplishment should be fully practiced during the great accomplishment? Because those necessary for the practice of recitation and so on must be fully possessed during the great accomplishment. The first three, such as recitation, are not the complete meaning of the great accomplishment, so there is no fault of contradiction in this teaching. Now, in order to explain its merits, it is said: "The main deity is the self-nature body of the Buddha, this is the secret of all Vajra holders and the king of yoga, after understanding it in that way." The meaning of what is taught in that way and what will appear below is that all the Buddhas who possess the wisdom of body, speech, and mind, which are inseparable like Vajra, will become the object of experience for all beings. Because it is difficult for ordinary people to understand, it is called the great secret. This teaching is not that only practicing one Buddha can achieve it, and others cannot, but that by practicing the Samadhi part of each Buddha family, one can attain the supreme accomplishment possessed by it and its general lineage, which is uncommon to others, and one should practice in this way. The peaceful and supreme accomplishment cannot be transformed by others. The supreme accomplishment should be practiced. This means that the Buddhas who have realized enlightenment through the path of the secret vehicle, the Vajrayana does not abide in Nirvana, and the supreme accomplishment of the self-nature of peace is the perfect and flawless practice of the four limbs of recitation and accomplishment.
Tibetan
འི་ཐབས་འདི་ལྟ་བུ་ལ་འབད་པས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་གྱི། དེ་ལས་གཞན་དུ་གྱུར་པའི་ཐབས་དག་གིས་ནི་བསྒྲུབས་ཀྱང་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །ལ་ལ་ན་རེ། བསྙེན་དུས་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་ལས། བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་དང༌། ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཀྱི་ལྷ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་བཞིས་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་བདག་བསྒོམ་པ་དང༌། མཚམས་བཅད་པ་གཉིས་ཀ་ལ་སྦྱར་བར་བྱའོ་ཞེས་ཟེར་ན། ལན་དུ་དེ་ལྟ་ན་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་རེ་རེའི་གནས་སྐབས་སུ་ལྷ་རེ་རེ་བསྒོམ་ན་ནི་ལྷ་གཅིག་ལ་བཞི་ཆར་མ་ཚང་ལ། འདི་བཞི་ཁོ་ན་བསྒོམ་ན་ནི་ལྷ་གཞན་དང་མ་འབྲེལ་ཞིང་དེའི་སྐབས་སུ་བགེགས་བསྐྲད་ཅིང་མཚམས་བཅད་དགོས་ན་ཡང་བྱ་བའི་རྒྱུད་ལྟར་རྟོག་པ་ཅན་དུའང་འགྱུར་ལ། ལྷ་གཅིག་ཏུ་ངེས་པར་བཅད་པས་རྒྱུད་ཀྱི་དོན་དང་འགལ་བའི་ཉེས་པར་འགྱུར་བས་མི་རིགས་སོ། །ད་ནི་སྦྱར་བའི་བསྙེན་སྒྲུབ་བཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན་མཉམ་སྦྱོར་ལས། བསྐལ་པ་བྱེ་བར་མི་འགྲུབ་པ། །དེ་འདིར་མྱུར་པར་བསྒྲུབས་ན་འགྲུབ། །ཅེས་གསུངས། འདིར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་བ་བྱེ་བ་སྟོང་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བ་གོམས་པར་བྱས་པས་འབྲས་བུ་བསྙེན་ཞེས་གསུངས་ཏེ། དེ་གཉིས་མི་མཐུན་པ་ནི་ལན་རྒྱུད་སོ་སོ་ཉིད་ལས་གསལ་ལོ། །གཞན་དུ་བསྐལ་པ་བྱེ་བས་ནི། །སངས་རྒྱས་སྐྱོབ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་ཞི་བ་དག །ངེས་པར་འབྱུང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྨོས་ཏེ་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་བསྐལ་པ་བྱེ་བ་སྟོང་གི་བར་དུ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་ལ་སྦྱོར་བ་གོམས་པར་བྱས་པས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེ་གྲུབ་པ་བསྙེན་པའི་ཕྱིར་ན། བསྒྲུབ་བྱ་སྒྲུབ་པར་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་ཡིན་དེ་ནི་བསྙེན་པར་བཤད། ། ཅེས་བྱ་བ་བདག་ཡབ་ཡུམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེར་འགྲུབ་པར་བྱས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེའི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བ་བསྙེན་པ་ཞེས་སུ་གསུངས། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྙིང་རྗེས་ཐབས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་བསྙེན་པའོ། །ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་རྟོགས་པས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་
Chinese
通过努力这样的方法才能成就，如果用其他的方法来修持也不会成就，如是说。有些人说，在修持时《大顶经》中说，甘露炉火结合，以及本尊神，菩提心金刚，这些被称为修持之神，因此在修持四种修持时，自我观修和闭关两者都要结合，如果这样说，回答说，如果这样，那么在修持四支的每个阶段，如果观修一个神，那么一个神就不能完全具备四种，如果只观修这四种，那么就与其他神没有关联，而且在那时如果需要驱逐邪魔和闭关，也会像事部续一样成为有分别念者，如果确定只观修一个神，那么就会有违背续部意义的过失，所以不合理。现在为了显示结合的四种修持，在《共同结合》中说，无数劫不能成就的，如果在这里迅速修持就能成就。这里诸佛通过无数劫的时间，习惯于将两种菩提心结合，因此结果被称为修持，这二者的不同在各自的续部中已经阐明。其他地方说，无数劫中，诸佛救护者们，也不会 निश्चित 出现殊胜的寂静成就。等等，说了十方三世的诸佛，通过无数劫的时间，习惯于将两种菩提心结合，因此成就菩提心金刚是为了修持，所修之法与修持完全结合，那是什么，那就是所谓的修持。如果将我和父母也成就为菩提心金刚，那么从两种菩提心无生而修持的角度来说，从菩提心金刚的成就中产生的就是所谓的修持。胜义菩提心以智慧观修空性，世俗菩提心以慈悲显现为方便大手印的观修就是修持。近修是像这样通过证悟两种菩提心，以观修身大手印的方式。
English
It is said that only by striving with such a method will it be accomplished, but if one practices with other methods, it will not be accomplished. Some say that in the Great Crown Sutra during practice, the combination of nectar and fire, as well as the deity of the yidam and the bodhicitta vajra, are called the deities of practice. Therefore, when meditating on the four practices, one should combine both self-visualization and retreat. If one says this, the answer is that if one meditates on one deity in each of the four stages of practice, then one deity will not fully possess all four. If one only meditates on these four, then one will not be connected with other deities, and at that time, if it is necessary to expel obstacles and retreat, one will become conceptual like the Kriya Tantra. If one is determined to meditate on only one deity, then there will be the fault of contradicting the meaning of the tantra, so it is unreasonable. Now, in order to show the four combined practices, it is said in the "Joint Combination": "That which cannot be accomplished in countless eons, can be accomplished quickly here." Here, the Buddhas have become accustomed to combining the two types of bodhicitta for countless eons, so the result is called practice. The difference between these two is clear in their respective tantras. Elsewhere it is said, "Even the Buddhas, the protectors, will not necessarily bring forth the supreme peaceful accomplishment in countless eons." And so on, it is said that the Buddhas of the ten directions and three times have become accustomed to combining the two types of bodhicitta for countless eons, so the accomplishment of bodhicitta vajra is for the sake of practice. "That which is to be accomplished is perfectly combined with practice, that is what is called practice." If I and my parents are also accomplished as bodhicitta vajra, then from the perspective of practicing the unborn two types of bodhicitta, the accomplishment of bodhicitta vajra is called practice. The ultimate bodhicitta is the meditation on emptiness with wisdom, and the conventional bodhicitta is the meditation on the manifestation of compassion as the great mudra of skillful means, which is practice. Close practice is the way to meditate on the body as the great mudra by realizing the two types of bodhicitta in this way.