Tibetan
་ནི་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་གཙོར་བྱས་ནས། ཨོཾ་ཤཱུ་ཎྱ་ཏཱ་ཞེས་བྱ་བ་དང༌། དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའི་སྔགས་བརྗོད་ནས་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པའི་རིམ་པས། དཔལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་བསྐྱེད་པ་ལ་ནི་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོའི་གཟུགས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་གཙུག་ཏོར་རམ་དབལ་ལྟ་བུར་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཤིང༌། གཞན་ཟིལ་གྱིས་གནོད་པའི་སྟོབས་དང་ཡོན་ཏན་མངའ་བ་སྟེ། དེ་གསལ་བ་ཉིད་དུ་དམིགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྦྱོར་བས་བསྒོམ་ཞིང་ཡུམ་དང་ཡང་ལྡན་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་ ལས། །བསྙེན་པའི་ཏིང་འཛིན་རབ་སྦྱོར་བ། །བྱང་ཆུབ་མཆོག་ནི་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་འབྱུང་བ་དང་མཐུན་པར་སློབ་དཔོན་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བསྙེན་པ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། འདིར་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྐྱེད་པར་གསུང་པ་མི་མཐུན་པ་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་འདིར་བྱང་ཆུབ་མཆོག་ཅེས་སྨོས་པ་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེར་འབྲེལ་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་བསྒོམས་ནས་སྙིང་རྗེས་ཐབས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་བསྒོམ་པ་བསྟན་པར་ཟད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་ནི་བསྙེན་པ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲ་དེ་ཡང་མངོན་པར་འགྱུར་ཏེ། དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་གཏན་ཚིགས་རྒྱས་པར་སྔར་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ནི་བསྙེན་པ་བསྐྱེད་པའི་ལྷ་དེའི་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་བཞུགས་པ་ལ་སོགས་ཏེ། ཡན་ལག་བཞི་ལ་ཁྲོ་བོ་བཞི་བསྒོམ་པ་ནི་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ཐ་མར་སྨོས་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་གསལ་བར་བསྒོམ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེའི་དོན་ཡང་རྒྱས་པར་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། གསང་བའི་མཚན་མ་ལ་ཁྲོ་བོ་བདུད་རྩི་ཐབ་སྦྱོར་བའི་གཟུགས་བསྒོམ་ཞེས་འདྲེས་ཀྱི་རིམ་པའི་མཐའ་གཟུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་གྲུབ་མཆོག་ལ། །རྡོ་རྗེ་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་བརྟག །ཅེས་གསུངས་པའི་དོན་ནི་སྐྱེ་མཆེད་དྲུག་ལ་སེམས་དཔའ་དྲུག་བསྒོམ་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་འབྱུང་ན་འདི་ལྟར་བསྟན་པར་ཇི་ལྟར་རིག་པར་བྱ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དེ་སྐད་མགོ་སྨོས་པས་མཚོན་ནས་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ་ལ་ཐུག་གི་བར་དུ་བསྒོམ་མོ་ཞེས་གསུངས་པས་དེར་ནི་འདྲེས་ཀྱིས་རིམ་པའི་མགོ་སྨོས་ལ། འདིར་བསྟན་པས་མཇུག་བསྡུས་པས་ལྷ་ཚང་བར་བསྒོམ་དགོས་པར་མངོན་ཏེ་འགལ་བ་མེད་པར་རིག་པར་བྱའོ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དུས་སུ་ནི། བདུད་རྩི་འཁྱིལ་བའི་གཟུགས་ཀྱི་བར། །སྔགས་པ་ཆོ་ག་ཤེས་པ་ཡིས། །སྒྲུབ་པ་རང་ལྷའི་སྦྱོར་བས་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་རང་གི་ལྷ་སྔར་གང་བསྒོམས་པ་དེའི་རང་བཞིན་དུ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་དབྱེར་མེད་པར་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོའི་དུས་སུ་ནི། ། ཞེས་བྱ་བ་ནི། དེའི་གནས་གསུམ་དུ་ཡི་གེ་འབྲུ་གསུམ་ལས་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་བསྐྱེད་ལ། དཔལ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སྐུ་འཆང་བ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་བསྐུལ་ཞིང་གསོལ་བ་གདབ་པ་དང༌། ཡབ་ཡུམ་གཉིས་སུ་མེད་པའི་སྦྱོར་བ་ལ་བསྐུལ་བ་དང༌། ལྷའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་བསྐུལ་བའི་དོན་ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ་ལས། སྒྲུབ་པའི་དུས་ན་བསྐུལ་བར་གསུངས། །སྔགས་ཀྱི་བདག་པོ་བསྒོམ་པར་བྱ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བྱེད་པའི་ཚེ། །གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཅན་གྱི་གཟུགས། །དབུ་རྒྱན་ལ་ནི་བདག་པོ་བསྒོམ། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་པའི་ཚིག་ལ་ཁ་བྲག་གཉིས་སུ་སྦྱར་ནས་བཤད་པའི་དོན་རྒྱས་པར་སྔར་བསྟན་པ་ལྟ་བུ་ལ་བྱ་སྟེ། ལྷ་དེ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་དེས་གཞན་བསྐུལ་ཞིང་རོལ་པའམ་བརྩམ་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཁ་ཅིག་ན་རེ། བསྐུལ་བ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཟེར། ཁ་ཅིག་ན་རེ། ལུས་ངག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ་ཞེས་ཟེར་ན། དེ་དང་མི་མཐུན་པར་སྟོན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལ་བསྐུལ་དགོས་པའི་ཕྱིར་ན་འདི་ལྟར་བསྟན་ཏོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པའི་དུས་སུ་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་པོ་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ཡང་མངའ་བདག་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་པོའམ། རྒྱུད་འཆད་པའི་སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེ་ཡིན་མོད་ཀྱི། འོན་ཀྱང་སྔར་གང་བསྒོམས་པའི་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པའམ། ཡབ་ཡུམ་རོལ་པ་མཛད་པའི་བདེ་བའི་སྒྲས་ཕྱོགས་བཅུའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས། བདག་གི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ཐིམ་པ་ལྷག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོར་ཞུ་བ་ཡུམ་གྱི་མཁའ་ལ་བབས་པས། ཡུམ་གྱི་བ་སྤུའི་བུ་ག་ནས་ལྷ་མོ་བདུད་རྩིའི་བུམ་པ་ཐོགས་པར་གྱུར་ཏེ། སླར་བྱུང་བས་བདག་གི་མགོ་བོར་དབང་བསྐུར་ཏེ། ཐིམ་པ་ལས་རང་གི་རིགས་ཀྱི་བདག་པོས་དབུ་ལ་བརྒྱན་པ་སྟེ། འདིའི་དོན་ཡང་རྒྱས་པར་སྔར་བསྟན་པ་ལས་རིག་པར་བྱའོ། །དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་ཐམས་ཅད་ལ་ཇི་ལྟར་དབང་བསྐུར་བའི་ཐབས་ཀྱང་སྔར་བསྟན་
Chinese
是故以真实菩提心为主。念诵嗡，Śūnyatā（藏文：ཨོཾ་ཤཱུ་ཎྱ་ཏཱ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：空性）等，以及Dharmadhātu（藏文：དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་，梵文天城体：，梵文罗马拟音：，汉语字面意思：法界）等咒语，以月亮和金刚等次第。生起吉祥金刚持大等身相大手印，称为大顶髻之形。此形如顶髻或发髻般特别殊胜，且具有以威力压伏他者的力量和功德。应以明观此形之定的修持来观修，且应与明妃相应。如果第十二章中说：“修习近修之定，应修持殊胜菩提。”有些论师说：近修是修持空性。那么，此处说生起大手印，如何理解这种不一致呢？答：此处所说的殊胜菩提，是指与智慧和慈悲相关的体性。通过智慧修持空性的现证菩提，然后通过慈悲修持方便大手印的现证菩提，这仅仅是表明了这一点。修持空性也被称为近修，这个词也变得明显。这种情况的详细理由已经在前面解释过了。在修持近成就时，本尊的本尊心中有智慧勇识等。观修四肢上的四个忿怒尊，直到最后提到的甘露旋。应清晰地观修，其含义也应如前所述理解。应知在秘密的标志上，观修忿怒尊甘露交合之形，这是把握融合次第的结尾。如果第十二章中说：“在近成就最胜中，应观察金刚生处。”所说的意思是，仅仅观修六处上的六本尊。那么，如何理解此处所说的呢？答：如前所述，从提及开头开始，直到甘露旋为止进行观修。因此，那里提到了融合次第的开头，而这里所说的是总结，因此很明显必须观修完整的本尊，应理解为没有矛盾。
English
Therefore, the mind of true Bodhicitta is taken as the main thing. Reciting mantras such as Oṃ, Śūnyatā (Tibetan: ཨོཾ་ཤཱུ་ཎྱ་ཏཱ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanized:, Literal meaning: Emptiness), and Dharmadhātu (Tibetan: དྷརྨ་དྷཱ་ཏུ་, Sanskrit Devanagari:, Sanskrit Romanized:, Literal meaning: Dharma Realm), in the order of the moon and vajra, etc. Generating the body of the glorious Vajradhara, the great mudra, is called the form of the great crown protuberance. This form is particularly superior like a crown protuberance or a crest, and possesses the power and qualities to subdue others with its might. One should meditate with the practice of samadhi that focuses on clarifying this, and should also be in union with a consort. If the twelfth chapter says, "Practicing the samadhi of approach, one should meditate on the supreme Bodhi." Some teachers say that approach is meditating on emptiness. Then, how should one understand this inconsistency, since it is said here to generate the great mudra? Answer: The supreme Bodhi mentioned here refers to the nature related to wisdom and compassion. It merely indicates that one should meditate on the manifestation of enlightenment of emptiness through wisdom, and then meditate on the manifestation of enlightenment of the great mudra of means through compassion. The practice of meditating on emptiness is also called approach, and that word also becomes manifest. The detailed reasons for this have already been explained before. During the time of practicing near attainment, the wisdom being dwells in the heart of the deity of approach, and so on. Meditating on the four wrathful deities on the four limbs is done by clearly meditating up to the end mentioned as the nectar swirl. Its meaning should also be understood as explained before. It should be understood that on the secret sign, meditating on the form of the wrathful deity in union with nectar is grasping the end of the blending sequence. If the twelfth chapter says, "In the supreme near attainment, one should examine the vajra birthplaces," the meaning of what is said is that one should only meditate on the six beings on the six birthplaces. Then, how should one understand what is taught here? Answer: As mentioned before, one should meditate from the beginning up to the nectar swirl. Therefore, there the beginning of the blending sequence is mentioned, and here what is said is the conclusion, so it is clear that one must meditate on the complete deity, and it should be understood that there is no contradiction.
Chinese
于闭关修持之时： 甘露回旋之身中， 咒师通晓仪轨者， 修持自生本尊之合修。 此谓修持之时，如金刚持等，观想自己与先前所修本尊之自性，以三摩地无别融合。于大修之时： 此谓于彼三处，由三字生起身语意之三金刚相。祈请并劝请“具德金刚身”，劝请父尊母尊无二合修，劝请本尊坛城。于第十二章中云：修持之时当劝请。当观想咒之主尊，于作大修之时，秘密咒金刚之身，于顶严观想主尊，将成就智慧金刚。如是等等所说之语，分为二类而解释之义，如前所说详述。彼本尊与彼三摩地，当劝请他者并嬉戏或造作。或有人云：唯劝请耳。或有人云：身语加持耳。云何示现与彼不合耶？答曰：于此须劝请身语意金刚之故，如是示现。于修持大修之时，乃一切佛之主尊，坛城之亦主宰金刚持，或讲经之导师菩提心金刚也。然先前所修之本尊，彼之智慧萨埵之心间放光，或父尊母尊嬉戏之乐音，召请十方一切如来，由我之毛孔融入，余者化为菩提心之自性，降于母之虚空。由母之毛孔，化为天女手持甘露宝瓶，复现，灌顶于我之顶上。由融入中，自部之主尊为顶上作严。此义亦当由前所说详述中知晓。如何对坛城一切本尊作灌顶之方便，亦已于前述
English
During the time of retreat and practice: In the midst of the form of swirling nectar, The mantra practitioner who knows the rituals, Should engage in the union practice of their own deity. This means that during practice, one should contemplate oneself as inseparable from the nature of one's own deity, such as Vajradhara, which one has previously meditated upon, through samadhi. During the time of great practice: This means that in the three places of that deity, one generates the three vajras of body, speech, and mind from the three seed syllables. One invokes and entreats with "Glorious Vajra Holder," and so forth, entreating the union of the father and mother, who are inseparable, and entreating the mandala of the deity. In the twelfth chapter, it is said: During the time of practice, one should invoke. One should contemplate the lord of mantra. When performing great practice, the form of the secret mantra Vajra-holder, one should contemplate the lord as the crown ornament, and wisdom vajra will be accomplished. The meaning of these words, and so forth, which are spoken, should be explained by applying them to two separate categories, as previously explained in detail. That deity and that samadhi should invoke and play with or create others. Some say: It is only invocation. Others say: It is only the blessing of body and speech. Why is it shown as disagreeing with that? It is said: Here, it is shown in this way because it is necessary to invoke the vajra of body, speech, and mind. During the time of contemplating great practice, the lord of all Buddhas, the master of the mandala, is also the great Vajradhara, or the teacher who expounds the tantra, Bodhichitta Vajra. However, from the heart of the wisdom being of the deity that one has previously meditated upon, rays of light emanate, or the sound of bliss from the father and mother engaging in play, summoning all the Tathagatas of the ten directions, and dissolving into the pores of my skin. The remainder transforms into the nature of bodhichitta, descending into the space of the mother. From the pores of the mother's skin, a goddess appears holding a vase of nectar, and again, she bestows empowerment upon my head. From the dissolution, the lord of one's own family adorns the head. The meaning of this should also be understood from the detailed explanation given previously. The method of how to bestow empowerment upon all the deities of the mandala has also been explained previously.