Chinese
心识完全清净的种子变成月亮一般，这是第一步，称为空性菩提心。空性是指智慧的自性，代表胜义谛。月亮则代表慈悲的自性，代表世俗谛，这与念诵相结合。第二步称为种子生起，是指在月亮上观想咒字，如吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）等。这与近修和初级修持相结合。从这些字的光芒聚合，月亮和金刚无二无别，由此产生金刚和本尊的慢心，成为伟大的金刚持。第三步是形象圆满，这与修持相结合。然后，在心中观想智慧萨埵，以及五蕴、四大、内外处、四忿怒尊和身语意的金刚，与明妃结合，加持金刚莲花，遣送，供养，从菩提心中生起坛城，念诵其咒语，将其向外放出，遍布十方，利益有情众生，然后返回，安置于各自的处所，并具足四印。第四步是安立字，这与大修相结合。考虑到坛城至尊之王，与生起眷属相结合，即父佛母佛方便与智慧无二无别地嬉戏的喜乐之声，以及智慧萨埵的心间放射出光芒，以光芒的摇动钩召十方坛城，融入自身，剩余部分融入菩提心，降入佛母的虚空，从佛母的密处如外坛城一般生起，在各自的处所观想日月和莲花座，这称为：第一步空性之行菩提心。然后，在各自的座垫上，本尊各自的种子字，如水泡般涌现，以三摩地思维，以语言念诵，清晰地观想，这称为：第二步种子生起。从这些种子中，产生各自的法器。从这些法器中，放射出光芒，利益十方众生。
English
The seed of completely pure consciousness becomes like the moon, this is the first step, called emptiness bodhicitta. Emptiness refers to the nature of wisdom, representing the ultimate truth. The moon represents the nature of compassion, representing the conventional truth, which is combined with recitation. The second step, called seed arising, refers to meditating on mantra syllables such as Hūṃ (ཧཱུྃ།, हुं, hūṃ, Hūṃ) on the moon. This is combined with close practice and preliminary sadhana. From the gathering of light from these syllables, the moon and vajra are inseparable, from which arises the pride of vajra and deity, becoming the great Vajradhara. The third step is the completion of form, which is combined with practice. Then, in the heart, visualize the wisdom being, as well as the five aggregates, the four elements, the inner and outer sources, the four wrathful deities, and the vajras of body, speech, and mind, combined with the consort, blessing the vajra lotus, sending forth, offering, generating the mandala from the bodhicitta, reciting its mantra, releasing it outward, spreading it in ten directions, benefiting sentient beings, and then returning, placing them in their respective places, and being endowed with the four seals. The fourth step is establishing the syllable, which is combined with the great practice. Considering the supreme king of the mandala, combined with generating the retinue, that is, the sound of bliss from the father and mother deities playing inseparably with skillful means and wisdom, and the rays of light radiating from the heart of the wisdom being, hooking the mandalas of the ten directions with the movement of light, dissolving into oneself, the remainder dissolving into bodhicitta, descending into the space of the mother, from the mother's secret place, generating the outer mandala as it is. On their respective seats, visualize the sun, moon, and lotus seat, this is called: The first step, the activity of emptiness, bodhicitta. Then, on their respective seats, the respective seed syllables of the deities emerge like bursting bubbles. Thinking with samadhi, reciting with speech, and clearly visualizing, this is called: The second step, seed arising. From these seeds, their respective emblems arise. From these emblems, rays of light radiate, benefiting sentient beings in the ten directions.
Tibetan
སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས་ཐིམ་སྟེ་དབྱེར་མེད་པར་བྱས་ཏེ་སོ་སོའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་ནི། གསུམ་པ་ལ་ནི་གཟུགས་རྫོགས་ཏེ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཧཱུཾ་བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་རང་རང་གི་སྔགས་བརྗོད་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་བཏོན་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྤྲོས་ནས་སླར་བྱོན་པ་སོ་སོའི་བཞུགས་གནས་སུ་བཞག་པ་ནི། བཞི་པ་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་དགོད། །ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་བཞི་པོ་འདི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱི་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་འཁོར་ལ་སྦྱར་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྨྲས་པ། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བས་མགོ་མཇུག་གི་དོན་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྱི་བྱང་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་སུ་བསལ་བར་མ་ཁྱབ་པས་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པར་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་སྦྱར་བ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་པོ་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོའི་སྐབས་སུ་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། སྤྱིར་སྦྱར་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་བཞི་ཐུན་མོང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་པས་སྒྲུབ་ལ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ནི་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་བཞི་དང་པོར་བསྒོམས་ནས་ཡན་ལག་དྲུག་གི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཁ་བསྐང་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་དགོས་ པས་ན་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གཉི་ག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་དགོས་ཤིང་སྤྱི་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྐབས་སུ་སྦྱར་བས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་མ་ཁྱབ་ལ་དེ་ལྟར་ནི་དེས་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་ཏུ་མི་བཏུབ་ན། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་གྲོགས་བྱེད་ནུས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་བས་ན་མགོ་མཇུག་གི་དོན་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྦྱར་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་གཅིག་པུ་ལ་སྦྱར་བས་ནི་མི་འཚམ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ལས་སྦྱར་བས་གང་དུ་འང་འགལ་བ་མེད་དོ། །ལ་ལ་ན་རེ། སྤྱིར་སྦྱར་བ་ལ་བསྙེགས་ཏེ་བཤད་པའི་དང་པོ་སྟོང་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་པ་ས་བོན་འབྱུང་བ་དང༌། གསུམ་པ་གཟུགས་རྫོགས་པའི་ཡི་གེའོ། །བཞི་པ་ལ་ཡི་གེ་དགོད་པ་ནི་ལྷག་མ་ཐམས
Chinese
将所有佛召请来融入，做到无分别，各自的身体变成大手印，这第三是形圆满。这样说。然后用三个字加持，吽（ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽），班杂（བཛྲ，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚），智嘎（དྷྲྀཀ，梵文天城体：धृक，梵文罗马拟音：dhṛka，汉语字面意思：持）等，念诵各自本尊的咒语，将其向外放出，阐述其前往十方的意义，然后再次返回，安放在各自的住所，这第四是安立字。这样说。对此，有些人说，这四个金刚行法应该像以前一样应用于整个坛城，不应该应用于眷属。答：虽然说得对，但是像以前一样应用，虽然已经将首尾之义概括的坛城作为总纲，但由于没有普遍涵盖坛城之王等，为了消除无法区分差别的疑虑，两者都应用没有矛盾。有些人说，这四个金刚行法应该在坛城胜王的时候做，不应该普遍应用。答：这里说“四种金刚是共同的”，因此，在修持共同成就的时候，仅仅观修这四个金刚行法就能成就，在修持殊胜成就的时候，也是先观修这四个金刚行法，然后用六支瑜伽等来补充，必须特别进行。因此，修持共同和殊胜两种成就都需要这四个金刚行法，并且表明了普遍共同。如果确实如此，仅仅在坛城胜王的时候应用，就无法普遍涵盖大坛城，如果那样，就无法修持共同成就，更不用说能帮助修持殊胜成就了，因此应用于概括首尾之义的大坛城是合理的。仅仅应用于坛城胜王是不合适的。两者都应用，在任何方面都没有矛盾。有些人说，普遍应用是为了趋近而说的，第一是空性菩提心，第二是种子生起，第三是形圆满的字。第四是安立字，是剩余的全部。
English
Having summoned all the Buddhas and dissolved them into indivisibility, each of their bodies becomes the great mudra, this third is the completion of form. Thus it is said. Then, bless with the three syllables, Hūṃ (ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), Vajra (བཛྲ，梵文天城体：वज्र，梵文罗马拟音：vajra，汉语字面意思：金刚), Dhṛka (དྷྲྀཀ，梵文天城体：धृक，梵文罗马拟音：dhṛka，汉语字面意思：持), etc., reciting the mantras of each deity, releasing them outward, elaborating on the meaning of going to the ten directions, and then returning and placing them in their respective abodes, this fourth is the placement of syllables. Thus it is said. To this, some say, these four Vajra rituals should be applied to the entire mandala as before, and should not be applied to the retinue. Answer: Although it is true, applying it as before, although the mandala that summarizes the meaning of beginning and end has been taken as the general outline, it has not been universally covered in the king of the mandala, etc. In order to eliminate the doubt of not being able to distinguish the differences, there is no contradiction in applying both. Some say that these four Vajra rituals should be done at the time of the supreme king of the mandala, and should not be applied generally. Answer: Here it is said that "the four Vajras are common", therefore, when practicing common accomplishments, one can accomplish by meditating only on these four Vajra rituals, and when practicing supreme accomplishments, one must first meditate on these four Vajra rituals, and then supplement with the six-limbed yoga, etc., and must be done specifically. Therefore, both the practice of common and supreme accomplishments require these four Vajra rituals, and it is shown that it has become common to all. If this is indeed the case, applying it only at the time of the supreme king of the mandala will not universally cover the great mandala, and if so, it will not be possible to practice common accomplishments, let alone be able to help practice supreme accomplishments, therefore it is reasonable to apply it to the great mandala that summarizes the meaning of beginning and end. It is not appropriate to apply it only to the supreme king of the mandala. There is no contradiction in applying both. Some say that the general application is said to be for approaching, the first is emptiness bodhicitta, the second is the arising of seeds, and the third is the syllable of complete form. The fourth is the placement of syllables, which is all that remains.
Tibetan
་ཅད་དེ། བསྟེན་པའི་དམ་ཚིག་སྦྱོར་བ་བསྟན་པས་སྦྱོར་བ་མ་ལུས་པ་བསྡུས་ཏེ། ཉེ་བར་སྒྲུབ་པའི་དངོས་གྲུབ་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལན་དུ་བསྙེན་པའི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེའི་བདག་ཉིད་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་པ་གཉིས་ལས་ཡབ་ཡུམ་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ་གསལ་བར་བསྐྱེད་པར་ཟད་ཀྱི། དེ་ལྟར་བསྐྱེད་པ་དེའི་སྐྱེ་མཆེད་ཉེ་བར་སྒྲུབ་པར་བྱིན་གྱིས་རློབ་པ་ཡིན་པས་གཞན་སྒྲིབ་ཅིང་མེད་པར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་རྣམ་བཞི་འདི་དག་ནི། །བསྙེན་པའི་བདག་ཉིད་སྒྲུབ་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་རྡོ་རྗེ་རྣམས་བཞི་པོ་འདི་དག་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་བསྙེན་པའི་བདག་ཉིད་དང་སྒྲུབ་པ་གཉི་ག་ཉིད་ཡིན་ནོ་བར་བཤད་ན་ཡང༌། འདིའི་སྐབས་སུ་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་ཀའི་དོན་ཚང་བར་གོང་དུ་བསྟན་ཟིན་ཏོ། །ད་ནི་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱི་ཡན་ལག་བཞི་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ཡིས། །ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པ་གོམས་པ་མངོན་དུ་གྱུར་པའི་འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དང་དབྱེར་མེད་པ་ནི་མཆོག་གི་ཡེ་ཤེས་བདུད་རྩི་ཞེས་ བྱ་བ་ལ་དེའི་བསྙེན་པ་ནི་དངོས་སུ་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་སྦྱོར་བར་བྱ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ན། བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་ཚུལ་དུ། །བྱས་པས་སྒྲུབ་པ་མཆོག་ཏུ་འགྱུར། །གཞན་དུ་སྒྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ནི། །དངོས་གྲུབ་མཆོག་ནི་འབྱུང་མི་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བསྙེན་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་དུ་བྱས་པས་སྒྲུབ་པ་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་ཡིན་གྱི། ཡན་ལག་དྲུག་སྤངས་ནས་དེ་ལས་གཞན་དུས་གྲུབ་པར་འགྱུར་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུའམ། མཆོག་འགྲུབ་ན་ནི་དངོས་གྲུབ་མཆོག་ཏུའམ། མཆོག་འགྲུབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན་པར་བྱ་དགོས་པ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པ་དེ་ཡང་གང་ཞེ་ན། སོ་སོར་སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏེ། སྤྱོ་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་བཤད། །ཅེས་གསུངས་ཏེ། དེ་ལ་སོ་སོར་སྤང་བ་ནི་དབང་པོའི་ཡུལ་ལ་འཇུག་པའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས་གཅིག་གི་རྒྱུན་དུ་གཅིག་གྱུར་པས་མི་འཆིང་ཞིང་གྲོལ་བའི་རྒྱུར་གྱུར་པ་སྟེ། དེའི་ཕྱིར་ན། དབང་པོ་བཅུ་པོ་རྣམ
Chinese
一切，因为已经展示了依靠的誓言结合，所以总集了所有结合。他们说，否则将不会有近修的大成就等等。答复是，从近修的智慧和慈悲的自性菩提心两种方面，仅仅是清楚地生起父尊母尊的身相大印而已。这样生起，是因为那样的生起之处被加持为近修，所以遮蔽其他并使之消失。这四种金刚是近修的自性，是成就。这样说，是指如是展示的这四种金刚，在成就共同成就之时，既是近修的自性，也是成就本身。虽然这样说，但在此处，近修和成就四支的意义已经在上面完整地展示过了。现在为了展示殊胜成就的四支，所以说：以殊胜的智慧甘露，应结合为六支。这样说等等，是指修习无分别的禅定，习惯成自然，显现的果实是金刚乘，超越痛苦的自性，菩提心金刚的自性，与法身无别，这被称为殊胜的智慧甘露。其近修实际上应结合为六支。因此说：以六支的方式进行近修，成就将变得殊胜。如果以其他方式成就，殊胜的成就将不会产生。这样说，是指以具备六支近修的方式进行，成就才会变得殊胜。如果舍弃六支，而以其他方式成就，那么殊胜的成就，或者成就殊胜，将不会成就。因此，必须具备六支，这是其含义。那么，如是展示的又是什么呢？分别摄持和禅定，以及命勤和如是执持，随念和禅定，宣说为六支禁行。这样说，其中分别舍弃是指，以根识对境的自性，在一个相续中成为一个，不束缚且成为解脱之因。因此，十种根识
English
Everything, because the samaya union of reliance has been shown, all unions are gathered together. They say that otherwise there will be no great accomplishment of close attainment and so on. The reply is that from the two aspects of the wisdom of close attainment and the nature of compassion, bodhicitta, it is merely the clear arising of the body and great mudra of the father and mother deities. Such arising is because that place of arising is blessed as close attainment, so it obscures others and makes them disappear. These four vajras are the nature of close attainment, the accomplishment. Saying this means that these four vajras shown in this way are both the nature of close attainment and the accomplishment itself when accomplishing common accomplishments. Although it is said this way, in this case, the meaning of the four limbs of close attainment and accomplishment has already been fully shown above. Now, in order to show the four limbs of supreme accomplishment, it is said: With the supreme wisdom nectar, it should be combined into six limbs. Saying this and so on refers to practicing non-conceptual samadhi, becoming accustomed to it, the fruit that appears is the vajra vehicle, the nature of transcendence of suffering, the nature of bodhicitta vajra, inseparable from the dharmakaya, which is called the supreme wisdom nectar. Its close attainment should actually be combined into six limbs. Therefore, it is said: By doing close attainment in the manner of six limbs, accomplishment will become supreme. If accomplishment is done in another way, supreme accomplishment will not arise. Saying this means that by doing it in a manner that possesses the six limbs of close attainment, accomplishment will become supreme. If the six limbs are abandoned and accomplishment is done in another way, then supreme accomplishment, or accomplishing the supreme, will not be accomplished. Therefore, it is necessary to possess the six limbs, that is its meaning. So, what is it that is shown in this way? Separate gathering and meditation, as well as life exertion and such holding, mindfulness and samadhi, are proclaimed as the six limbs of asceticism. Saying this, separate abandonment refers to the nature of the sense faculties engaging with objects, becoming one in a single continuum, not binding and becoming the cause of liberation. Therefore, the ten sense faculties