Tibetan
། གསང་བའི་དབང་པོ་སྤྲོད་པ་སྒྲོག་གི་དོན་ཏེ་རྟ་མགྲིན། རྡོ་རྗེ་བསྐྱོད་པ་དྲིལ་བུའི་དོན་ཏེ་བདུད་རྩི་འཁྱིལ་པ། ཡུམ་ཆགས་པའི་ཡུལ་དུ་བཟུང་བས། ཏིང་ ངེ་འཛིན་དམ་པོས་མི་གཏོང་བས་འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཆགས་པ་ཆེན་པོའི་བདེ་བའི་རོ་ལ་དབྱིག་སྔོན་ཅན། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཚུལ་དེ་དང་ལྡན་པས་སྟོབས་ཆེན་པོ། གཉིས་སུ་མེད་པའི་ངང་ལས་གཞན་དུ་མི་གཡོ་བར་གནས་པས་མི་གཡོ་མགོན་པོའོ། །དེ་ལ་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་རྣམས་སོ་སོའི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་དང་བཅས་པ་འཐོན་ལ་མ་ཐོགས་པ་ཉེར་བསྡོགས་སུ་གནས་པའི་ངོ་བོ་ནི་གཙུག་ཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བ། འབྲས་བུ་མངོན་དུ་འབྱུང་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ནི་གནོད་མཛེས་ཆེན་པོའོ། །དྲུག་པོ་སེམས་ལས་ཡང་དག་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཁྲོ་བོ་དེ་དག་ཀྱང་གསང་བ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་དང་དབྱེར་མེད་པ་ལས་བྱུང་ཞིང་འཐོན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །གཉིས་སུ་མི་དགེ་བ་བཅུ་གནས་སུ་དག་པའི་འབྲས་བུ་ཡོན་ཏན་རྟགས་སུ་སྣང་བར་ཡང་བཤད་ལ། སྡུག་བསྔལ་དང༌། ཀུན་འབྱུང་དང༌། འགོག་པ་ཆེན་པོའི་དང་དུ་ལོངས་སྤྱད་ནས་གནས་སུ་དག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་གི་ཞེ་སྡང་གི་ཉེས་པ་ཟད་ནས་ཐུགས་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པ། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ཐོགས་པ་མེད་པར་ཤེས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་ན་ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་ཡིན་ཞེས་བྱའོ། །སེམས་ནི་མཐར་བྱེད་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སེམས་བདག་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བ་གནས་སུ་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པས་ཁྲོ་བོ་ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་སྐུ་མཚན་མར་གསལ་བར་གྲུབ་པར་གྱུར་པ་ཡིན་བས་གཏན་ཚིགས་དེས་ན་ཉོན་མོངས་མཐར་ཕྱིན་གྱུར། །ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུང་འཛིན་དང་བཅས་པའི་སེམས་བདག་གཞན་དུ་རྟོག་པའི་ཆགས་སྡང་སྐྱེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་ཟད་པའི་རྣམ་པར་དག་པའི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱས་པའོ། །དེ་ནི་པདྨ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་རིགས་དང་སྐུའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། འདོད་ཆགས་འདོད་ཆགས་ལོངས་སྤྱོད་པས། །འདོད་ཆགས་ཟད་ཕྱིར་པད་མཐར་ཕྱིན། །ཚིག་ནི་མཐར་ཕྱིན་གྱུར་པ་ན། །སྙོམས་འཇུག་མཐར་ཕྱིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཡང་དག་པའི་འདོད་ཆགས་ཆེན་པོ་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་ པས་ལོག་པའི་འདོད་ཆགས་ཡུལ་ཡིད་དུ་འོང་བ་ལ་ཞེན་ཅིང་གཏོང་མི་ཕོད་པ། གཉེན་པོས་མ་སྤངས་པར་ཡང་དག་པའི་འདོད་ཆ
Chinese
授予秘密主尊之灌顶，其含义为马头金刚。金刚步摇之铃铛的含义是甘露漩。因为被视为母体的贪恋之处，所以以坚定之三摩地不舍弃，故为欲王。于无二之大贪恋的安乐味中，呈现靛蓝色。因具有无二之状态，故具大威力。于无二之状态中，不为他物所动摇而安住，故为不动怙主。其中，秘密坛城之诸神各自具有伟大之功德，显现且无有阻碍，安住于亲近之状态，其体性为顶髻转轮王。果报显现之体性安住者为大损美。六者皆从心中真实生起。此句意为，诸忿怒尊亦从秘密菩提心之自性胜义谛，以及世俗菩提心二者无别中生起并显现。又说，二者之不善十业于处所清净，显现为果报功德之象征。为了以痛苦、集、大灭尽受用而使处所清净，邪见的嗔恚过患已尽，成为意之种姓的体性。因无碍了知所知境而达究竟，故称为智慧究竟。心即成办究竟故。此句意为，以能取所取之心，于自他分别之贪嗔生起之处所清净而达究竟，故忿怒尊显现为智慧究竟之身相，以此理证，烦恼即成究竟。意为以能取所取之心，于自他分别之贪嗔生起之烦恼，已尽之清净状态而达究竟。因此，为了显示莲花成办究竟之种姓与身之意义，故说：贪欲享用贪欲者，贪欲尽故莲花究竟。语即成究竟时，等持究竟亦如是。意为，以真实之大贪欲，于智慧与慈悲、法界与有情之利益生起贪恋，而非以虚妄之贪欲，执着于悦意之境而不舍弃。未以对治力舍弃，而是以真实之贪
English
The empowerment of the secret lord is the meaning of the proclamation, which is Hayagriva. The meaning of the vajra's movement, the bell, is the swirling nectar. Because it is regarded as the object of the mother's attachment, it is the king of desire because it does not abandon the samadhi of firmness. In the taste of bliss of the great attachment of non-duality, it appears as indigo blue. Because it possesses the state of non-duality, it has great power. Because it abides without wavering from the state of non-duality, it is the immovable protector. Among them, the deities of the secret mandala each possess great qualities, appearing without obstruction, abiding in a state of proximity, whose nature is the crown-jewel wheel-turning king. The one who abides in the nature of the manifestation of the fruit is the great destroyer. The six arise purely from the mind. This means that those wrathful ones also arise and appear from the nature of the secret bodhicitta, the ultimate truth, and the inseparability of the two, the relative bodhicitta. It is also said that the ten non-virtues of duality are purified in their place, appearing as a symbol of the qualities of the fruit. In order to purify the place by enjoying suffering, origin, and great cessation, the fault of perverted hatred is exhausted, and it becomes the nature of the lineage of the mind. Because it has reached the end of knowing the objects of knowledge without obstruction, it is called the perfection of wisdom. Because the mind has become the ultimate achiever. This means that because the mind with grasping and fixation, the arising of attachment and aversion that distinguishes self and other, has reached the end of purification in its place, the wrathful one has manifested as the form of the perfection of wisdom, and therefore, affliction has become the ultimate. It means that the mind with grasping and fixation, the affliction of the arising of attachment and aversion that distinguishes self and other, has reached the end of purification in its exhausted state. Therefore, in order to show the lineage and the meaning of the body of the lotus that achieves the ultimate, it is said: The one who enjoys desire, the lotus is perfected because desire is exhausted. When the word becomes the ultimate, the absorption also becomes the ultimate. It means that with true great desire, attachment arises to wisdom and compassion, the realm of dharma and the benefit of sentient beings, rather than with false desire, clinging to pleasant objects and not abandoning them. Not abandoning with antidotes, but with true desire.
Tibetan
གས་ཆེན་པོའི་ངང་དུ་ལོངས་སྤྱད་ནས། གནས་སུ་དག་པས་འདོད་ཆགས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཟད་པར་བྱས་པས་ནི་པདྨ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པས། འདོད་ཆགས་ཟད་ཕྱིར་བད་མཐར་ཕྱིན། །ཞེས་བྱའོ། །ཚིག་ནི་མཐར་ཕྱིན་གྱུར་པས་ན། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང༌། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་ངོ་བོར་བཞུགས་པས། སེམས་ཕྱིའི་ཡུལ་ལ་མི་འཇུག་པས་ཡུལ་མཚོན་པའི་ཚིག་གེ་བརྗོད་པ་མི་འབྱུང་བ་སྟེ། ཚིག་གི་གསུང་རྗོད་པར་བྱེད་པ་མཐར་ཕྱིན་པས་དོན་གྱི་གསུང་བརྗོད་པ་མེད་པའི་ངང་ལ་གནས་པའི་རྟགས་སུ་པདྨ་མཐར་ཕྱིན་གྱི་སྐུ་མཆན་མར་གསལ་བ་གྲུབ་པས་ཚིག་གི་མཐར་ཕྱིན་ཞེས་བྱ་བ། གསུང་བརྗོད་བ་དང་བརྗོད་པ་མེད་པར་མཐར་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། སྙོམས་འཇུག་མཐར་ཕྱིན་དེ་བཞིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་དང་ཐུགས་རྗེས་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལ་ཆགས་པའི་ངང་ལ་སྙོམས་པར་འཇུག་པའི་ཏིང་ཇེ་འཛིན་ཡང་མཐར་ཕྱིན་པར་གྱུར་པ་ནི། ཁྲོ་བོ་པདྨ་མཐར་བྱེད་ཀྱི་སྐུ་མཚན་མར་གསལ་བ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བགེགས་མཐར་བྱེད་ཀྱི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་སྐུའི་དོན་བསྟན་པའི་ཕྱིར། སྒྲིབ་པ་ཀུན་ཟད་ཡེ་ཤེས་པས། །བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་སུ་བཤད། །ཉོན་མོངས་རྡོ་རྗེ་ཞེན་སེམས་ཅན། །ཐམས་ཅད་ལས་ནི་རྣམ་དག་འགྱུར། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། གོང་དུ་བསྟན་བལྟ་བུའི་དོན་གྱི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། གཟུང་འཛིན་དང་གཟུང་འཛིན་གྱི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པ་གཉེན་པོས་མ་སྤངས་པར་དངོས་སུ་སྤྱད་པས་རང་བཞིན་གྱི་གནས་རྣམ་པར་དག་བས། ཐར་པ་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་ཟད་པར་བྱས་ནས། ཤེས་བྱའི་ཡུལ་ལ་ཆགས་ཐོགས་མེད་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་ཤེས་ཤིང་རང་བཞིན་མེད་པའི་རྟོགས་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྙེས་པས་བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་རིགས་ཀྱི་ངོ་བོར་གྱུར་པས། བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཞེས་སུ་བཤད། །ཅེས་བྱའོ། །ཉོན་མོངས་རྡོ་རྗེའི་ཞེན་ སེམས་ཅན། །ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་བདག་ཉིད་གྱུར་པར་མ་ཟད་ཉོན་མོངས་པ་ལམ་དང་གཉེན་པོས་གཞིག་ཅིང་བྱ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དེ་ནི་བིགྣཱནྟ་ཀྲྀད་ལ། བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་གཙོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཟད་ཅིང་མཐར་ཕྱིན་པར་གསལ་ནུས་པ་སྟེ། དེ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་བདག་ཉིད་དུ་གྱུར་པས་གཙོ་ཞེས་བྱ་བའོ། །ད་ནི་དོན་དེ་དག་རྟོགས་པར་གྱུར་པའི་ཡོན་ཏན་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན
Chinese
以大贪欲享用，于处清净而使贪欲之过患穷尽，因此成为莲花究竟之种性之体性。贪欲穷尽故，莲花究竟。如是说。语已究竟故，名为智慧与慈悲法界，安住于贪着有情义利之体性中。心不入于外境，故不生起表诠外境之语，语之言说究竟，故安住于无有义之言说之状态，作为证成之象征，莲花究竟之身相明显成立，故名为语之究竟。如是言说与无言说皆究竟，如是等持究竟亦如是。如是说，即智慧与慈悲以法界及贪着有情义利之状态而等入之定亦究竟，此乃证成忿怒莲花究竟之身相明显成立。现在为了显示障碍究竟之种性体性与身之义，遮障皆尽智慧者，名为障碍究竟。烦恼金刚执着有情，从一切中完全清净转变。如是等宣说。如前所显示之如是之义，烦恼与近烦恼，以及能取所取与能取所取之习气等，不以对治而断除，而是直接享用，故自性之处完全清净，解脱与所知之遮障无余皆已穷尽，如实了知对于所知境无有贪着与阻碍，并已获得无自性之证悟智慧，故成为障碍究竟之种性体性，故名为障碍究竟。如是说。烦恼金刚之执着 有情。如是说，不仅如是成为自性，而且烦恼以道与对治而摧毁，此乃是理。彼为vighnantakṛt（藏文，梵文天城体，vighnantakrt，障碍终结者），名为障碍究竟之主，以无分别之智慧，能使能取所取之分别穷尽且究竟明显，彼已成为智慧之自性，故名为主。现在为了显示证悟彼等义之功德故
English
Having enjoyed with great desire, having exhausted the faults of desire by purifying in the place, therefore, it becomes the nature of the lineage of the ultimate lotus. Because desire is exhausted, the lotus is ultimate. Thus it is said. Because the word is ultimate, it is called wisdom and compassion, the realm of dharma, and abides in the nature of attachment to the benefit of sentient beings. Since the mind does not enter external objects, words that represent external objects do not arise. Since the speech of words is ultimate, it abides in the state of no meaning of speech, and as a symbol of proof, the body mark of the ultimate lotus is clearly established, hence it is called the ultimate of words. Just as speaking and not speaking are both ultimate, so is the ultimate of meditative absorption. It is said that the samadhi of entering equally with wisdom and compassion in the state of dharma realm and attachment to the benefit of sentient beings is also ultimate, which proves that the body mark of the wrathful ultimate lotus is clearly established. Now, in order to show the nature of the lineage of the ultimate obstacle and the meaning of the body, the one with wisdom who has exhausted all obscurations is called the ultimate obstacle. Attachment to sentient beings with the vajra of affliction, from all things, completely pure transformation. Thus, etc., are spoken. As shown above, the afflictions and near afflictions of such meaning, as well as the grasping and the grasped and the imprints of grasping and the grasped, etc., are not abandoned by antidotes, but are directly enjoyed, so the place of self-nature is completely purified, and all the obscurations of liberation and knowledge are exhausted. Having known without attachment or obstruction to the object of knowledge as it is, and having attained the wisdom of realization of no self-nature, it becomes the nature of the lineage of the ultimate obstacle, hence it is called the ultimate obstacle. Thus it is said. Attachment to the vajra of affliction sentient beings. Thus it is said, not only has it become self-nature, but also afflictions are destroyed by the path and antidotes, this is the reason. That is vighnantakṛt (Tibetan, Devanagari, vighnantakrt, obstacle terminator), called the lord of the ultimate obstacle, with non-conceptual wisdom, it can exhaust and ultimately clarify the conceptualization of grasping and the grasped. It has become the self-nature of wisdom, hence it is called the lord. Now, in order to show the merits of realizing those meanings