Tibetan
་སྒྲུབ་པར་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་ཡིན་དེ་ནི་བསྙེན་པར་བཤད། ། ཅེས་བྱ་བ་བདག་ཡབ་ཡུམ་ཡང་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེར་འགྲུབ་པར་བྱས་ན། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་སྒྲུབ་པ་ལ་སྦྱོར་བ་ཞེས་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེའི་དངོས་གྲུབ་འབྱུང་བ་བསྙེན་པ་ཞེས་སུ་གསུངས། དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་བསྒོམ་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སྙིང་རྗེས་ཐབས་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་བསྒོམ་པ་ནི་བསྙེན་པའོ། །ཉེ་བའི་བསྙེན་པ་ནི་དེ་ལྟར་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམ་གཉིས་རྟོགས་པས་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་བསྒོམ་པའི་སྒོ་ནས་ཡབ་ཡུམ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨར་སྦྱོར་བ་ལ་བྱ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་པདྨ་མཉམ་སྦྱོར་བ། །ཉེ་བར་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །སྒྲུབ་པ་ནི། ཡི་གེ་ཧཱུཾ་དང་ཕཊ་ལྡན་པ། །བསྐྱོད་པ་སྒྲུབ་པ་ཞེས་བཤད་པ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཧཱུཾ་གིས་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་བསྐྱེད། ཕཊ་ཀྱིས་གསང་ལམ་རྣམས་གཉིས་སྦྱང་ཞིང་པདྨོ་ཁ་ཕྱེ། ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ལྡན་པས་ཡན་ལག་བསྐྱོད་པ་སྟེ། ཧཱུཾ་ཕཊ་བསྐྱོད་པ་དང་གསུམ་དུ་ལྡན་པའོ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ནི། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་ཞི་བདེ་བ། །སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་རང་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་སྒོ་ནས་ཞི་ཞིང་རྣམ་པར་དག་པ་གསང་བའི་མཁའ་ལ་བབས་ནས་ཡབ་ཡུམ་ཡང་བདེ་བ་ཆེན་པོས་མྱོས་ཏེ། དེའི་ངང་དུ་མཚུངས་པར་གྱུར་པའོ། །རྒོལ་བ་པ་ན་རེ་བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞི་ཞེས་མིང་དང་གྲངས་མཐུན་པ་ལ་ཚིག་མི་མཐུན་པར་སྟོན་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་བྱེ་བྲག་དང༌། ལྟ་བ་དང་སྤྱོད་པ་ལ་དགའ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་དེ་ལྟར་བསྟན་པ་ཡང་འགལ་བ་མེད་ཅིང་རིགས་ལ་གཉིས་སུ་ན་སྦྱོར་བ་ཆེན་པོའི་ལུས་ཀྱིས་ཏིང་ངེ་འཛིན་བསྒོམ་པའི་རིམ་པ་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞིར་ཕྱེ་བ་དེ་ཡབ་ཡུམ་ཞལ་སྦྱོར་ཞིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོལ་པ་བརྩམ་པའི་དུས་ན། གནས་སྐབས་དེར་ཡན་ལག་བཞི་ཚང་བར་གསུངས་པ་ཡང་རིགས་པ་སྟེ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ད་ནི་བསྙེན་སྒྲུབ་རྣམ་པ་བཞིའི་རང་བཞིན་དང༌། ཡོན་ཏན་དུ་བཅས་པ་བསྟན་པའི་ཕྱིར་ན། དཔལ་ལྡན་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་བདག །རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་ཆེན་པོའི་ གནས། །སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐབས་ལས་བྱུང༌། །དེ་ཉིད་ཆོས་རྣམས་ཆོས་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞིར་བསྟན་པ་འདི་ནི་བདག་གཞན་གྱི་དཔལ་ཟབ་པ་དང་རྒྱ་ཆེ་བ་ཕུན་སུམ་ཚོ
Chinese
于修持亦如实结合，何者即是念诵之说。如是吾父吾母亦成菩提心金刚，菩提心二者于无生中修持，是为结合，由是菩提心金刚之成就生起，是为念诵。胜义菩提心以智慧修持空性，世俗菩提心以慈悲于方便大手印中现证菩提之修持，是为念诵。近念诵者，如是了悟菩提心二者，以身修持大手印之门，父父与母结合于金刚与莲花，金刚莲花和合，是为近修持之说。如是说。修持者，具足字吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）与帕（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕），运转是为修持之说。如是说，吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）生起金刚与莲花，帕（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕）清净二者之密道，开启莲花之口，具足四印，运转支分，是为吽（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）帕（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕）与运转三者具足。大修持者，自性即是寂静乐，是大修持之说。如是说，菩提心自性之门寂静且极清净，降临于秘密虚空，父母亦为大乐所醉，于彼之中平等而住。有立宗者云，念诵修持四种，名与数相同，然词句不同，是何缘故？答曰：共同与殊胜之差别，及随喜于见与行之自在，如是开示亦无相违，若于理则二者，则以大结合之身，修持三摩地之次第，分为四支，彼父父与母面容结合，于无二之嬉戏中，于开始之时，于彼时分四支圆满，如是说亦合理，无有相违。今为开示念诵修持四种之自性及具足功德之故，吉祥一切佛之主，大金刚持之处，由一切佛之方便所生，彼即是法，诸法之法性。如是说等，开示念诵修持支分四种，此乃自他之吉祥深广圆满具足
English
Also correctly combine in practice. Whatever it is, it is said to be recitation. Thus, when my father and mother also become Bodhicitta Vajra, practicing the two Bodhicittas in non-arising is called combination. From this, the accomplishment of Bodhicitta Vajra arises, which is called recitation. The ultimate Bodhicitta is to meditate on emptiness with wisdom, and the conventional Bodhicitta is to manifest enlightenment in the practice of Mahamudra with compassion. This is recitation. Near recitation is to understand the two Bodhicittas in this way, and through the door of meditating on the body as Mahamudra, the father and mother combine in Vajra and Lotus. The union of Vajra and Lotus is said to be near practice. Thus it is said. The practice is: possessing the letters Hum（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） and Phat（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕）, moving is said to be practice. Thus it is said, Hum（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽） generates Vajra and Lotus, Phat（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕） purifies the secret paths of the two, opens the mouth of the Lotus, possesses the four mudras, and moves the limbs. It possesses Hum（藏文：ཧཱུྃ，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）, Phat（藏文：ཕཊ，梵文天城体：फट，梵文罗马拟音：phaṭ，汉语字面意思：帕） and movement as three. The great practice is: the essence is peaceful bliss, it is said to be great practice. Thus it is said, the door of Bodhicitta's own nature is peaceful and extremely pure, descending into the secret space, the parents are also intoxicated by great bliss, and remain equal in it. There are those who argue, the four types of recitation and practice, the names and numbers are the same, but the words are different, what is the reason? Answer: The difference between common and supreme, and the freedom to rejoice in view and conduct, such teachings are not contradictory, and if in reason there are two, then with the body of great union, the order of meditating on samadhi is divided into four branches, when the father and mother combine faces, in the play of non-duality, at the beginning, at that time the four branches are complete, such a saying is also reasonable, there is no contradiction. Now, in order to reveal the nature of the four types of recitation and practice, and the possession of qualities, the glorious lord of all Buddhas, the place of the great Vajradhara, arising from the means of all Buddhas, that itself is the Dharma, the Dharmata of all dharmas. Thus it is said, etc., revealing the four branches of recitation and practice, this is the deep and vast glory of self and others, complete and perfect.
Tibetan
གས་པ་དང་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་མ་ལུས་པ་ཀུན་གྱི་སྐུའི་བདག་ཉིད་ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་བ་མ་ལུས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་དང༌། གཤེགས་ཤུལ་དང་བཞུགས་པར་ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་ཆོས་ཉིད་དུས་གསུམ་དུ་འདུས་མ་བྱས་པ་དང་ཡང་ཐ་མི་དད་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་བཅུ་དུས་གསུམ་གྱི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པ་ཀུན་གྱི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུའམ། སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་ཐབས་མཁས་པའི་མཛད་སྤྱོད་ཀྱིས་འགྲོ་བ་སྐལ་བ་ཡོད་པས་སྒྲུབ་པ་དང༌། སྐལ་བ་མེད་པར་ཡང་དེའི་སྒོ་ནས་སམ་བྱིན་གྱི་རླབས་ཀྱིས་ཁམས་གསུམ་འཁོར་བ་ལས་སྒྲོལ་བར་བྱེད་པའི་ལམ་དང༌། གྲུ་གཟིངས་སམ་བཞོན་པར་གྱུར་པ་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། ལས་དང་རྗེས་མཐུན་གང་གང་གིས། །རྣལ་འབྱོར་པ་ཡི་སྦྱོར་བ་དམིགས། །དཀྱིལ་འཁོར་དེ་དང་དེ་བསྐྱེད་ན། །དམ་ཚིག་མི་ཟད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ལྷ་གང་དང་གང་བསྒོམ་ཞིང་བསྒྲུབ་པའམ། ལས་གང་དང་གང་བརྩམ་པར་འདོད་ན་ཡང་དངོས་པོ་དེ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པར་དེ་ལྟར་འདོད་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་ཏིང་ངེ་འཛིན་དང་ལས་ཀྱི་སྦྱོར་བ་དམིགས་ཤིང་བསྒོམ་པའམ། བརྩམ་པར་བྱས་ནས་འགྲུབ་པར་འགྱུར་ལ། དེའི་ཐབས་ཀྱང་དང་པོར་ལྷ་གང་བསྒོམ་པ་དང༌། ལྷ་གང་བརྩམ་པའི་ལྷ་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པར་བསྐྱེད་ཅིང་གསལ་བར་བསྒོམས་ནས། དམ་ཚིག་མི་ཟད་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་དམ་ཚིག་བསྲུངས་ན་དེ་བཞིན་དུ་གང་འདོད་པ་འགྲུབ་པས་ན་མི་ཟད་ཅེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐེག་པ་འོག་མ་པ་ལྟར་ལུས་དང་ངག་གཙོར་བྱས་ནས་བསྲུང་བ་མ་ཡིན་གྱི། སེམས་གཙོར་བྱས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསྲུང་དགོས་པས་ན་བསྒོམ་པར་བྱ་ཞེས་གསུངས་པའོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་བཞི་པོ་དེའི་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ཅིང་སྦྱོར་བ་བསྒོམ་པ་དེའི་ཚེ་དམ་ཚིག་བསྲུང་ པར་གསུངས་པ་དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་ཡི། །དམ་ཚིག་དང་པོ་བསྲུང་བར་བྱ། །དེ་ནས་གཙུག་ཏོར་དམ་ཚིག་ནི། །ཆོ་ག་ཇི་སྐད་གསུངས་ལས་བྱུང༌། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་སོ། །བསྙེན་སྒྲུབ་ཡན་ལག་རྣམ་པ་བཞི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་མ་ཞུགས་པའི་སྔོན་རོལ་ནས་དམ་ཚིག་བསྲུང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་དམ་ཚིག་གམ། ཡང་ན་གཙུག་ཏོར་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་ལ་སྨྲ་བའི་སྒྲ་ཡིན་པས། གཙོ་བོ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེའམ། རིགས་ལྔའི་དམ་ཚིག་སྒོ་གསུམ་མ
Chinese
具足一切功德的诸佛之身，乃是十方三世一切金刚持的本源。诸佛的示现与安住，是诸法法性，与三世无为法无有差别。十方三世一切诸佛生起色身与智慧的因，是诸佛以善巧方便的行持，引导有缘众生修行成就，无缘众生亦由此门或以加持力，从三界轮回中解脱的道路，是舟船或乘骑。为此，无论以何种业力与随顺因缘，瑜伽士都要专注于相应的修持。如果想要生起某个坛城，就应当修持不尽的誓言。如是说，无论修持或成就何种本尊，或者想要开始任何事业，瑜伽士都应专注于与该事物相应的禅定和事业，并加以修持，如此方能成就。其方法是，首先观修所要修持的本尊，以及所要成就的本尊的一切坛城，使其清晰显现，然后修持不尽的誓言。如果能够守护此誓言，就能如愿成就一切，因此称为“不尽”。此处的守护誓言，并非如小乘那样主要以身语来守护，而是主要以心来守护，通过禅定来守护，所以说“应当修持”。因此，在修持所说的亲近、修持四支时，生起坛城并修持相应的瑜伽，此时需要守护誓言，那么如何守护呢？为此说：守护身语意之金刚，最初誓言当守护，之后顶髻之誓言，如仪轨所说而生起。如是等等。在尚未进入亲近、修持四支的禅定之前，就应当守护誓言，也就是身语意三者的誓言，或者顶髻，是称赞佛陀的音声，主要指菩提心金刚，或者五部的三门。
English
The body of all Buddhas endowed with all qualities is the source of all Vajradharas of the ten directions and three times. The manifestations and abidings of the Buddhas are the dharmata of all dharmas, indistinguishable from the unconditioned dharmas of the three times. The cause for all Buddhas of the ten directions and three times to generate form body and wisdom is that all Buddhas, through skillful means, guide sentient beings with karma to practice and achieve accomplishment, and even those without karma are liberated from the three realms of samsara through this door or through blessings. It is the path, the boat, or the vehicle. Therefore, no matter what karma or favorable circumstances arise, yogis must focus on the corresponding practice. If you want to generate a certain mandala, you should practice the inexhaustible vows. It is said that no matter what deity you practice or accomplish, or what activity you want to begin, the yogi should focus on the samadhi and activity corresponding to that thing, and practice it, so that it can be accomplished. The method is to first visualize the deity to be practiced and all the mandalas of the deity to be accomplished, making them clear and manifest, and then practice the inexhaustible vows. If you can keep this vow, you can accomplish everything as you wish, so it is called "inexhaustible." Here, guarding the vows is not like the Hinayana, which mainly guards with body and speech, but mainly guards with mind, guarding through samadhi, so it is said that "one should practice." Therefore, when practicing the said approach and the four limbs of practice, generating the mandala and practicing the corresponding yoga, it is necessary to keep the vows at this time, so how to keep them? For this reason, it is said: Guard the vajra of body, speech, and mind, the first vow should be guarded, and then the vow of the crown should arise as stated in the ritual. And so on. Before entering the samadhi of the four limbs of approach and practice, one should guard the vows, that is, the vows of body, speech, and mind, or the crown, which is the sound praising the Buddha, mainly referring to the bodhicitta vajra, or the three doors of the five families.