Tibetan
་པའི་ཁྱད་པར་ཇེ་རགས་ཇེ་རགས་སུ་འགྱུར་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་རྣམས་པར་དག་པའི་ས་བོན་ཟླ་བ་ལྟ་བུར་གྱུར་པ་ནི་དང་པོ་སྟོང་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་རང་བཞིན་དོན་དམ་པ་མཚོན་པ་ཡིན་པས། ཟླ་བས་ནི་སྙིང་རྗེའི་རང་བཞིན་དུ་ཀུན་རྫོབ་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་ནི་བསྙེན་པ་དང་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པས་ས་བོན་འབྱུང་བ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཟླ་བ་དེའི་སྟེང་དུ་གསུང་ཡིག་འབྲུ་ཧཱུཾ་ལ་སོགས་པ་སྒོམ་པ་ལ་བྱ་སྟེ། དེ་ནི་ཉེ་བའི་བསྙེན་སྒྲུབ་དང་པོར་སྦྱར་རོ། །ཡི་གེ་དེའི་འཕྲོ་འདུ་ལས་ཟླ་བ་དང་རྡོ་རྗེ་དབྱེར་མེད་པ་ལས་རྡོ་རྗེ་དང་ལྷའི་ང་རྒྱལ་དང་ལྡན་པར་བྱས་པ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ནི། གསུམ་པ་ལ་ཡང་གཟུགས་རྫོགས་ཏེ། །ཞེས་བྱ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་དང་སྦྱར་རོ། །དེ་ནས་ཐུགས་ཀར་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་དང༌། ཕུང་པོ་དང༌། འབྱུང་བ་དང༌། ཕྱི་ནང་གི་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། ཁྲོ་བོ་བཞི་དང་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་བསྒོམ་པ་དང༌། རིག་མ་དང་སྦྱར་བ་དང༌། རྡོ་རྗེ་པདྨ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་དང༌། རྗེས་སུ་གཏོང་བ་དང༌། མཆོད་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་ལས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྐྱེད་ཅིང་དེ་ཉིད་ཀྱི་སྔགས་བརྗོད་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་བཏོན་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུར་སྤྲོས་ཧེ་འགྲོ་བའི་དོན་བྱས་ནས་སླར་བྱོན་པ་རང་རང་གི་བཞུགས་གནས་སུ་དགོད་ཅིང་ཕྱག་རྒྱ་བཞི་དང་ལྡན་པར་བྱ་བ་ནི། བཞི་པ་ལ་ནི་ཡི་གེ་དགོད། །ཅེས་བྱ་སྟེ་སྒྲུབ་པ་ཆེན་པོ་དང་སྦྱར་རོ། །དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་ལ་དགོངས་ནས་འཁོར་རྣམས་བསྐྱེད་པ་དང་སྦྱར་བ་ནི་ཡབ་ཡུམ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་གཉིས་སུ་མེད་པར་རོལ་པ་མཛད་པའི་བདེ་བའི་སྒྲ་དང༌། ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའི་ཐུགས་ཀ་ནས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་ པའི་ཀྱོ་བས་ཕྱོགས་བཅུའི་དཀྱིལ་འཁོར་བཀུག་ནས་བདག་ལ་ཐིམ་པ་ལྷག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་སུ་ཞུ་བ་ཡུམ་གྱི་མཁའ་ལ་བབས་པ་ལས་ཡུམ་གྱི་གསང་གནས་སུ་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་བསྐྱེད་ནས། སོ་སོའི་བཞུགས་གནས་སུ་ཉི་ཟླ་དང་པདྨའི་གདན་བསམས་པ་ལ་ནི། དང་པོ་སྟོང་པའི་བྱ་བ་ཆུབ་སེམས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་ནས་སོ་སོའི་གདན་ཐོག་ཏུ་ལྷ་རང་རང་གི་ས་བོན་ན་ཡི་གེ་འབྲུ་རེ་རེ་རྣམས་ཆུ་བུར་རྡོལ་བ་བཞིན་དུ་འཐོན་ཅིང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱིས་བསམ་ཞིང་ངག་གིས་ཀྱང་བརྗོད་ཅིང་གསལ་བར་བརྟགས་པ་ལ་ནི། གཉིས་པ་ས་བོན་འབྱུང་བ་དང༌། །ཞེས་བྱའོ། །ས་བོན་དེ་རྣམས་ལས་སོ་སོའི་ཕྱག་མཚན་དུ་གྱུར། ཕྱག་མཚན་དེ་རྣམས་ལས་འོད་ཟེར་འཕྲོས་པས་ཕྱོགས་བཅུའི་འགྲོ་བ་རྣམས་ཀྱི་དོན་བྱས། སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་བཀུག་ནས་ཐིམ་སྟེ་དབྱེར་མེད་པར་བྱས་ཏེ་སོ་སོའི་སྐུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་ལ་ནི། གསུམ་པ་ལ་ནི་གཟུགས་རྫོགས་ཏེ། །ཞེས་བྱའོ། །དེ་ནས་ཡི་གེ་གསུམ་གྱི་བྱིན་གྱིས་བརླབས་ཏེ། ཧཱུཾ་བཛྲ་དྷྲྀཀ་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལྷ་རང་རང་གི་སྔགས་བརྗོད་པས་ཕྱི་རོལ་དུ་བཏོན་ཅིང་ཕྱོགས་བཅུར་འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྤྲོས་ནས་སླར་བྱོན་པ་སོ་སོའི་བཞུགས་གནས་སུ་བཞག་པ་ནི། བཞི་པ་ལ་ནི་ཡིག་འབྲུ་དགོད། །ཅེས་བྱའོ། །དེ་ལ་ཁ་ཅིག་ན་རེ། རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་བཞི་པོ་འདི་སྔ་མ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་སྤྱི་ལ་སྦྱར་བ་ཡིན་གྱི་འཁོར་ལ་སྦྱར་བ་མི་རིགས་སོ་ཞེས་ཟེར་ན། སྨྲས་པ། བདེན་མོད་ཀྱི་འོན་ཀྱང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་སྦྱར་བས་མགོ་མཇུག་གི་དོན་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སྤྱི་བྱང་ཏུ་ཟིན་ཀྱང་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་རྒྱལ་པོ་ལ་སོགས་སུ་བསལ་བར་མ་ཁྱབ་པས་བྱེ་བྲག་མི་ཕྱེད་པར་དོགས་པ་བསལ་བའི་ཕྱིར་གཉིས་ཀ་སྦྱར་བ་འགལ་བ་མེད་དོ། །ཁ་ཅིག་ན་རེ་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་པོ་འདི་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོའི་སྐབས་སུ་བྱ་བར་རིགས་ཀྱི། སྤྱིར་སྦྱར་བར་མི་རིགས་སོ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་བཞི་ཐུན་མོང་སྟེ་ཞེས་གསུངས་པས། ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ནི་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་འབའ་ཞིག་བསྒོམས་པས་སྒྲུབ་ལ། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པའི་ཚེ་ནི་ཡང་རྡོ་རྗེ་ཆོ་ག་བཞི་དང་པོར་བསྒོམས་ནས་ཡན་ལག་དྲུག་གི་སྦྱོར་བ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་ཁ་བསྐང་ལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བྱ་དགོས་ པས་ན་ཐུན་མོང་དང་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་གཉི་ག་སྒྲུབ་པ་ལ་ཡང་རྡོ་རྗེའི་ཆོ་ག་བཞི་དགོས་ཤིང་སྤྱི་ལ་ཐུན་མོང་དུ་གྱུར་པ་བསྟན་པ་ཡིན་ལ་དེ་ལྟར་ཡིན་དུ་ཟིན་ན་དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་འབའ་ཞིག་གི་སྐབས་སུ་སྦྱར་བས། དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་ལ་མ་ཁྱབ་ལ་དེ་ལྟར་ནི་དེས་ནི་ཐུན་མོང་གི་དངོས་གྲུབ་ཀྱང་སྒྲུབ་ཏུ་མི་བཏུབ་ན། མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་སྒྲུབ་པ་ལ་གྲོགས་བྱེད་ནུས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་བས་ན་མགོ་མཇུག་གི་དོན་བསྡུས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོར་སྦྱར་བ་ནི་རིགས་པ་ཡིན་ལ། དཀྱིལ་འཁོར་མཆོག་གི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་གཅིག་པུ་ལ་སྦྱར་བས་ནི་མི་འཚམ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ལས་སྦྱར་བས་གང་དུ་འང་འགལ་བ་མེད་དོ། །ལ་ལ་ན་རེ། སྤྱིར་སྦྱར་བ་ལ་བསྙེགས་ཏེ་བཤད་པའི་དང་པོ་སྟོང་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཉིས་པ་ས་བོན་འབྱུང་བ་དང༌། གསུམ་པ་གཟུགས་རྫོགས
Chinese
的差别越来越粗大，菩提心完全清净的种子变成月亮一般，这是最初的空性菩提心，空性是指智慧的自性，代表胜义谛，月亮代表慈悲的自性，代表世俗谛，这要与念诵结合。第二是种子生起，是指在月亮上观想咒字吽等，这要与近分念诵修法结合。从咒字的放出和收回，月亮和金刚无二无别，由此生起金刚和天尊的慢心，成为大金刚持。第三是相貌圆满，这要与修法结合。然后观想心中的智慧萨埵，五蕴，四大，内外处，四忿怒尊和身语意的金刚，与明妃结合，加持金刚莲花，遣送，供养，从菩提心生起坛城，念诵其咒语，将其放出到外面，遍布十方，做利益有情的事，然后返回，安置在各自的住所，具有四手印，这是第四安置咒字，这要与大修法结合。观想胜乐金刚，与生起眷属结合，是父尊母尊方便和智慧无二无别地嬉戏的安乐之声，从智慧萨埵的心间放出光芒，以光芒的钩子勾召十方坛城，融入自身，剩余的融入菩提心，降到明妃的虚空中，从明妃的密处生起如外坛城一般，在各自的住所观想日月和莲花座，这是最初的空性行为菩提心。然后，在各自的座上，诸佛自己的种子字，每个咒字都像水泡一样涌现出来，用三摩地来思维，用语言来念诵，清晰地观察，这是第二种子生起。从那些种子中生起各自的法器，从那些法器中生出光芒。
English
The differences become coarser and coarser. The seed of Bodhicitta, completely pure, becomes like the moon. This is the initial emptiness Bodhicitta. Emptiness refers to the nature of wisdom, representing the ultimate truth. The moon represents the nature of compassion, representing the conventional truth, which should be combined with recitation. The second is the arising of the seed, which refers to visualizing the mantra syllable Hum, etc., on the moon. This should be combined with the close recitation practice. From the emanation and reabsorption of the mantra syllable, the moon and the vajra are inseparable. From this, arise the pride of the vajra and the deity, becoming the great Vajradhara. The third is the completion of the form, which should be combined with the practice. Then, visualize the wisdom being in the heart, the five aggregates, the four elements, the inner and outer sources, the four wrathful deities, and the vajras of body, speech, and mind. Combine with the consort, bless the vajra lotus, send forth, make offerings, generate the mandala from the Bodhicitta, recite its mantra, emanate it outwards, spread it in the ten directions, do the benefit of beings, then return and place them in their respective abodes, possessing the four mudras. This is the fourth, placing the mantra syllable, which should be combined with the great practice. Contemplate the king of the supreme mandala, and combine with the generation of the retinue, which is the sound of bliss as the father and mother, method and wisdom, play inseparably. From the heart of the wisdom being, rays of light emanate, and with the hook of light, hook the mandalas of the ten directions, dissolve them into oneself, and the remainder dissolves into the Bodhicitta, descending into the space of the consort. From the secret place of the consort, generate the outer mandala as it is. In their respective abodes, contemplate the sun, moon, and lotus seat. This is the initial emptiness action Bodhicitta. Then, on their respective seats, the seed syllables of the deities themselves, each mantra syllable emerges like a bubble. Think with samadhi, recite with speech, and clearly observe. This is the second, the arising of the seed. From those seeds arise their respective implements, and from those implements arise rays of light.
Chinese
埃尔光芒四射，成办了十方众生的利益。迎请所有佛陀融入，成为无别，各自成为身大印，对此是：第三是形圆满。如此说。然后以三字加持，念诵吽 班杂 德热嘎（藏文：ཧཱུཾ་བཛྲ་དྷྲྀཀ་，梵文天城体：हुं वज्र धृक，梵文罗马拟音：hūṃ vajra dhṛka，汉语字面意思：吽 金刚 持），等等各本尊的咒语，向外放出，为了十方众生的利益而散布，然后返回，安放于各自的住所，这是：第四是字安立。如此说。对此有些人说：这四种金刚行，如同先前一样，是应用于总的坛城，不应应用于轮围。如此说。答：诚然，但是如同先前一样应用，虽然已经总摄了首尾意义的坛城，但并未遍及坛城之王等，为了消除无法区分差别的疑虑，两者都应用没有矛盾。有些人说：这四种金刚行，应在坛城胜王之时进行，不应普遍应用。答：此处说：四种金刚共同，因此，修持共同成就之时，仅仅观修四种金刚行即可成就。修持殊胜成就之时，也是先观修四种金刚行，然后以六支瑜伽等来补充，需要特别进行，因此，修持共同和殊胜两种成就，都需要四种金刚行，并且已经显示了普遍共同，既然如此，仅仅在坛城胜王之时应用，则无法遍及大坛城，如果这样，则无法成办共同成就，更何况能帮助成办殊胜成就呢？因此，应用于总摄首尾意义的大坛城是合理的。仅仅应用于坛城胜王则不合适。两者都应用，在任何方面都没有矛盾。有些人说：普遍应用，趋向于所说的第一是空性菩提心，第二是种子生起，第三是形圆满。
English
The rays of Er radiated, accomplishing the benefit of beings in the ten directions. Inviting all the Buddhas to dissolve and become inseparable, each becoming the great mudra of the body, this is: The third is the perfection of form. Thus it is said. Then, blessing with the three syllables, reciting the mantra Hum Vajra Dhrik (Tibetan: ཧཱུཾ་བཛྲ་དྷྲྀཀ་, Sanskrit Devanagari: हुं वज्र धृक, Sanskrit Roman transliteration: hūṃ vajra dhṛka, literal Chinese meaning: Hum Vajra Holder), etc., the mantras of each deity, emitting them outwards, spreading them for the benefit of beings in the ten directions, and then returning, placing them in their respective abodes, this is: The fourth is the establishment of letters. Thus it is said. Some say: These four Vajra rites, as before, are applied to the general mandala, and should not be applied to the retinue. Thus they say. Answer: It is true, but applying as before, although it has already summarized the mandala of the beginning and end meaning, it has not covered the king of the mandala, etc. In order to eliminate the doubt of not being able to distinguish the differences, there is no contradiction in applying both. Some say: These four Vajra rites should be performed at the time of the supreme king of the mandala, and should not be applied generally. Answer: Here it is said: The four Vajras are common, therefore, when practicing common accomplishments, one can accomplish by meditating only on the four Vajra rites. When practicing supreme accomplishments, one must first meditate on the four Vajra rites, and then supplement with the six-limbed yoga, etc., and must be performed specifically, therefore, practicing both common and supreme accomplishments requires the four Vajra rites, and it has been shown to be universally common, since this is the case, applying it only at the time of the supreme king of the mandala, it will not cover the great mandala, and if so, then it will not be able to accomplish common accomplishments, let alone help to accomplish supreme accomplishments? Therefore, it is reasonable to apply it to the great mandala that summarizes the meaning of the beginning and end. It is not appropriate to apply it only to the king of the supreme mandala. There is no contradiction in applying both. Some say: Generally applying, tending towards what is said, the first is emptiness bodhicitta, the second is the arising of seeds, and the third is the perfection of form.