Tibetan
ས་པས་གྲྭ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེ་ལྟར་བསྟན་པའི་ཕྱག་མཚན་བཞི་པོ་དེ་དག་ནི་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དགུག་དང་དབྱུག་པ་སྟོབས་མི་གཡོ། །ཞེས་བྱ་སྟེ། འདོད་པའི་རྒྱལ་པོ་དང༌། ནཱི་ལ་དཎྜ་དང༌། སྟོབས་པོ་ཆེ་དང༌། མི་གཡོ་མགོན་པོའི་ཞེས་ཁྲོ་བོ་བཞིའི་ཕྱག་མཚན་བསྟན་པའོ། །གནོད་མཛེས་འཁོར་ལོ་སྟེང་དང་འོག །ཅེས་བྱ་བ་ནི་གནོད་མཛེས་ཀྱི་ཕྱག་མཚན་ནི་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུ་སྟེ་སྟེང་གི་ཕྱོགས་སུའོ། །འཁོར་ལོ་ནི་གཙུག་ཏོར་ཆེན་པོ་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་བའི་ཕྱག་མཚན་ཏེ་འོག་གི་ཕྱོགས་སུ་དགོད་པའོ། །རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་གནོད་མཛེས་རྣམས། །འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག །ཅེས་བྱ་བ་ཚིག་དེ་དག་གིས་མཇུག་བསྡུས་པའོ། །འོ་ན་གོང་དུ་ནི་ས་ལ་སོགས་པ་རྣམ་པ་ལྔ། །རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དམ་ཚིག་དྲུག་ལ་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བརྗོད་ལ། འདིར་ནི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་བརྗོད་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་འདིར་ཡང་རིག་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ལ་བྱ་ལ། དེའི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པ་ནི་ཁྲོ་བོ་རྣམས་ཏེ་རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་ལ། གཉིས་སུ་ན་རིག་པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ལ་བྱ་ལ། དེའི་རང་བཞིན་གྱི་ཁྲོ་བོ་འཇིག་རྟེན་པའི་ཁྲོ་བོའི་ཚུལ་ཅན་རྣམས་ཀྱི་རྒྱལ་པོར་གྱུར་པའི་ཕྱིར་ན། རིག་པའི་རྒྱལ་པོ་ནི་ཞེས་བྱ་སྟེ། གནོད་མཛེས་ལ་སོགས་པ་ རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་བསྐོར་བའི་ཚུལ་དུ་ཐོགས་པ་མེ་དཔར་དཀྱིལ་འཁོར་སྲུང་ཞིང༌། བར་དུ་གཅོད་པའི་བདུད་བགེགས་འགོག་པའི་ལས་བྱེད་པ། སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སྟེ། དེ་དག་གི་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག་ནི་ལྕགས་ཀྱུ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །འོ་ན་ཕྱོགས་ཀྱི་ཁྲོ་བོ་བཞི་མ་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྔར་རྩ་བའི་རྒྱུད་དུ་རིམ་པར་བསྟན་ཟིན་པའི་ཕྱིར་འདིར་མ་སྨོས་ཏེ། དེ་དག་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཡང་ཕྱོགས་བཞིར་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། འདིར་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་གསུངས་པའོ། །སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ས་ལ་སོགས། །རང་གི་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་རོ། །རྒྱུད་འདིར་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་གི་རྡུལ་ཕྲ་མོ་སྙེད་སྨོས་ན་ཡང༌། དེ་རྣམས་ཀྱི་ནང་ན་སའི་སྙིང་པོ་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་རང་རང་གི་ཕྱག་རྒྱ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དགོད་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་མེ་ལོང་རལ་གྲི་པི་ཝང་དང༌། །དེ་བཞིན་སྣོད་དང་སྣ་ཚོགས་རས། །རྡོ་རྗེ་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཡི། །ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཕྱག་རྒྱ་དྲུག །ཅེས་གསུངས་པས། སེམས་མ་རྣམས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་རྣམས་དང་ལྷན་ཅིག་ཏུ་དགོད་པར་བྱ་སྟེ། ཤར་དུ་སའི་སྙིང་པོའི་འཁོར་ལོ་དང༌། གཟུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མའི་མེ་ལྔ་དགོད། བྱམས་པའི་ཀླུ་ཤིང་མེ་ཏོག་དང་བཅས་པ་དགོད། ལྷོར་ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེའི་རྡོ་རྗེ་དང་སྒྲའི་རྡོ་རྗེ་མའི་པི་ཝང་དགོད། །ན་མཁའི་སྙིང་པོའི་རིན་པོ་ཆེ་དང་དྲིའི་རྡོ་རྗེ་མའི་རལ་གྲི་ཞེས་སྨོས་ཏེ། ཏིཀྵྞ་ཞེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ནི་སྣའི་དབང་པོ་དང༌། རྣམ་པར་ཤེས་པས་ཡུལ་ལ་གཅོད་པར་རྣོ་ཞིང་ཡུལ་ཡང་དབང་པོ་ཞེན་པར་མགྱོགས་པས་རྣོ་བའི་དོན་ལ་རལ་གྲི་ཞེས་བྱ་སྟེ། དུང་ཕོར་དྲིས་བཀང་བ་དགོད། །ནུབ་ཏུ་འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་གི་པདྨ་དང༌། རོའི་རྡོ་རྗེ་མའི་ཀ་པཱ་ལ་རཀྟ་ཆེན་པོས་བཀང་བ་དགོད། །འཇམ་དཔལ་གྱི་རལ་གྲི་དང༌། འཇམ་དཔལ་མའི་རལ་གྲི་དགོད་དོ། །བྱང་དུ་སྒྲིབ་པ་རྣམ་པར་སེལ་བའི་ཞུ་བའི་ཕྱག་རྒྱའམ་རལ་གྲི་དང༌། རེག་གི་རྡོ་རྗེ་མའི་ལག་ན་འཇམ་པའི་ན་བཟའ་ཀ་ལིན་ཏེ་ཀ་ལྟ་བུ་མཐའ་གཉིས་རྡོ་རྗེས་མཚན་པ་དགོད། རྡོ་རྗེ་ནི་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་སྟེ་ཡེ་ཤེས་ལས་སྐྱེས་པའམ། ཡེ་ཤེས་མངའ་བའི་དོན་བདག་པོའི་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་དམ་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་ ལྟ་བུར་འདུས་མ་བྱས་པའི་རང་བཞིན་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་མ། དེའི་ཕྱག་མཚན་ནི་ཆོས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་ཨེ་གྲུ་གསུམ་དགོད། ལ་ལ་ན་རེ་རྡོ་རྗེའི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི། རྡོ་རྗེ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་དེའི་བདག་པོ་རྡོ་རྗེ་རྣམས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་དེ་སྐད་བྱ་ཞེ་ན། སེམས་དཔའ་རྣམས་ནི་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན། སེམས་མ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་ཏེ་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱག་རྒྱ་དགོད་ཅེས་བྱ་བའི་དོན་དྲུག་ནི་དབང་པོ་དང་ཡུལ་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མར་རྣམ་པར་དག་པའི་གྲངས་ངེས་པར་བཅས་པའོ། །འོ་ན་བྱམས་པ་དང་འཇམ་དཔལ་ཡབ་ཡུམ་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྡང་བ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཆོག་ནི་བྱམས་པ། དེའི་ཡུལ་ནི་བྱམས་མ། ཤེས་རབ་རྣམ་པར་དག་པའི་མཆོག་ནི་འཇམ་དཔལ། དེའི་ཡུལ་སྙིང་རྗེ་རྣམ་པར་དག་པའི་རང་བཞིན་འཇམ་དཔལ་མ་སྟེ། སྤྱིར་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ལྷ་སུམ་ཅུ་དྲུག་ཏུ་བགྲང་བའི་གྲངས་སུ་འགྲོ་ལ། འདིར་ནི་དགོད་ཅེས་བྱ་བའི་སྒྲས་ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་རེ་རེར་སེམས་དཔའ་དང་སེམས་མ་ཡབ་ཡུམ་ཟུང་གཉིས་གཉིས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱ་དགོད་པར་ཆ
Chinese
称地为坛。如是所说的四种法器，是四忿怒的自性，即钩和杖，力不动摇。这是说，欲王和尼罗杖，大力和不动怙主，是四忿怒的法器。损美轮之上与下。这是说，损美的法器是金刚和铃，在上方。轮是顶髻大轮转王的法器，置于下方。明王损美等，轮转之手印六。这是说，用这些词来结尾。那么，前面说地等五种，金刚等六誓句为明王，而这里却对忿怒尊说，这是为什么呢？如誓句金刚等一样，这里也应将明理解为忿怒尊，成为其王的也是忿怒尊，所以称为明王。其次，明理解为智慧，因为其自性的忿怒尊是具有世间忿怒尊形象的诸尊之王，所以称为明王，即损美等 以轮转的方式执持火印坛城，守护，做着阻断中间的魔障，遮止的事业。是守护轮坛城的本尊，那些本尊的六种手印是铁钩等，这是它的意思。那么，为什么没有说四方的忿怒尊呢？那是因为之前已经在根本续中依次讲述过了，所以这里没有说，那些本尊的手印也应安置在四方，这里是就守护轮坛城而言说的。菩萨众之地等，各自手印之坛城。此续中，菩萨众的数量即使说了如佛刹微尘数那么多，但那些菩萨中，如地藏菩萨等各自的手印一样，也应安置在坛城中。那就是镜子、宝剑、琵琶，以及容器和各种布匹。金刚持金
English
The ground is called a mandala. The four emblems thus shown are the nature of the four wrathful ones, namely, the hook and the staff, power unshakeable. That is to say, the emblems of the four wrathful ones are shown as Desire King, Nila Danda, Great Power, and Unmoving Protector. Harm Beauty Wheel above and below. That is to say, the emblems of Harm Beauty are the vajra and the bell, which are in the upper direction. The wheel is the emblem of the Great Crown Wheel-Turning King, which is placed in the lower direction. Knowledge King Harm Beauty and others, Six mudras of turning the wheel. That is to say, these words conclude it. Now, above, the five kinds such as earth, and the six vows such as vajra, are called Knowledge King, but why are they called wrathful ones here? Just as the vow vajra and others, here also knowledge should be understood as the wrathful ones, and those who become their kings are also the wrathful ones, so they are called Knowledge Kings. Secondly, knowledge is understood as wisdom, because the wrathful ones of its nature are the kings of all the deities who have the appearance of worldly wrathful ones, so they are called Knowledge Kings, that is, Harm Beauty and others hold the fire-printed mandala in the manner of turning the wheel, protecting it, and doing the work of blocking the intervening demonic obstacles and preventing them. They are the deities of the protective wheel mandala, and the six mudras of those deities are the iron hook and so on, that is its meaning. Then why are the four wrathful ones of the directions not mentioned? That is because they have already been described sequentially in the root tantra, so they are not mentioned here, and the mudras of those deities should also be placed in the four directions, here it is spoken in terms of the protective wheel mandala. The ground etc. of the Bodhisattvas, The mandala of their own mudras. In this tantra, even if the number of Bodhisattvas is said to be as many as the dust particles of the Buddha-fields, among those Bodhisattvas, such as Ksitigarbha and others, their respective mudras should be placed in the mandala. That is, the mirror, the sword, the lute, as well as the container and various cloths. Vajra Holder Gol
Chinese
哦热（O rje）的。法之生处六手印。如是说故，与明妃们的手印一同安放，东方安放地藏菩萨之轮，以及色金刚母的五火。安放弥勒的龙树与花朵。南方安放金刚手菩萨的金刚杵和声金刚母的琵琶。说安放虚空藏菩萨的珍宝和香金刚母的宝剑。以名为“底释拏（藏文：ཏིཀྵྞ་，梵文天城体：तीक्ष्ण，梵文罗马拟音：tīkṣṇa，汉语字面意思：锐利）”之声，是鼻根，由识而于境上断割锐利，境亦于根迅速执着，故宝剑是锐利之义。安放盛满香的法螺。西方安放观世音菩萨的莲花，以及味金刚母的颅碗盛满大红血。安放文殊菩萨的宝剑和文殊母的宝剑。北方安放除盖障菩萨的燃烧手印或宝剑，以及触金刚母的手中拿着柔软的衣物，如卡林德卡（Kālindī-ka）般两端以金刚杵标示。金刚杵是普贤，即从智慧所生，或具有智慧之义，名为“具主金刚杵”的智慧之境法性，或法界，如金刚杵般未曾造作之自性法界金刚母。其法器是法之生处埃（藏文：ཨེ་，梵文天城体：ऐ，梵文罗马拟音：ai，汉语字面意思：埃）三角形。有些人说，名为“金刚杵之主金刚杵”者，金刚杵是诸菩萨，彼之主是诸金刚杵。为何如是说？菩萨们是如智慧金刚杵般的自性，明妃们是如法性金刚杵般的自性，安放如是之手印，此六义是根与境、菩萨与明妃清净之定数。那么，为何要说弥勒和文殊父母呢？断除嗔恚之最胜是弥勒，其境是弥勒母。断除智慧之最胜是文殊，其境是慈悲清净之自性文殊母。一般而言，是计入坛城之三十六尊本尊之数，此处是以“安放”之语，于东方等每一方安放菩萨与明妃父母双双之手印。
English
Of O rje. The six mudras, the source of Dharma. As it is said, together with the mudras of the consorts, they should be placed. In the east, place the wheel of Earth Essence and the five fires of the Form Vajra Mother. Place Maitreya's Naga Tree with flowers. In the south, place Vajrapani's vajra and the lute of the Sound Vajra Mother. It is said to place the jewel of Akashagarbha and the sword of the Scent Vajra Mother. The sound called "Tikshna" (Sanskrit: तीक्ष्ण, Romanization: tīkṣṇa, Literal meaning: sharp) is the nasal sense. Because the consciousness is sharp in cutting off the object, and the object is also quick to cling to the sense, the sword is called sharp. Place a conch shell filled with fragrance. In the west, place Avalokiteshvara's lotus and the kapala of the Taste Vajra Mother filled with great red blood. Place Manjushri's sword and Manjushri Mother's sword. In the north, place the burning mudra or sword of Sarvanivaranaviskambhin, and in the hand of the Touch Vajra Mother, place a soft garment like Kalindī-ka, marked with vajras at both ends. The vajra is Samantabhadra, born from wisdom, or having the meaning of wisdom, the realm of wisdom, the Dharma nature, or the Dharma realm, like a vajra, the unconditioned nature, the Dharma realm Vajra Mother, whose symbol is the source of Dharma, the A (Sanskrit: ऐ, Romanization: ai, Literal meaning: ai) triangle. Some say that the one called "Vajra Holder Vajra" is that the vajra is the bodhisattvas, and its holder is the vajras. Why is it said so? The bodhisattvas are of the nature of wisdom vajra, and the consorts are of the nature of Dharma nature vajra. Place such mudras. These six meanings are the definite number of purification of the senses and objects, bodhisattvas and consorts. Then, why mention Maitreya and Manjushri, father and mother? The best of purifying hatred is Maitreya, and its object is Maitreya Mother. The best of purifying wisdom is Manjushri, and its object is the nature of purifying compassion, Manjushri Mother. In general, it goes into the number of thirty-six deities of the mandala, but here, with the word "place," in each direction such as the east, place the mudras of the father and mother, two pairs of bodhisattvas and consorts.