Tibetan
་ལ་ནི་མི་བཟུང་ངོ༌། །འོ་ན་རྩ་བའི་རྒྱུད་ལས་ནི་གླེང་གཞིའི་སྐབས་སུ་ནི་དམ་ཚིག་གི་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་དང་པོར་སྨོས་པ་ལས། ལེའུ་འདིའི་སྐབས་སུ་བྱམས་པ་དང་པོར་སྨོས་པ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། དམ་ཚིག་རྡོ་རྗེ་ལ་སོགས་པ་ནི་འབྲས་བུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཡེ་ཤེས་ལས་བྱུང་ཞིང་གསལ་བ་ལས་སྐྱེས་པ། རྡོ་རྗེའི་སྐྱེ་མཆེད་རྣམ་པར་དག་པའི་སེམས་དཔའ་ཡིན་པས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བའི་རྟོག་པ་མི་མངའ་ལ། བྱམས་པ་ནི་རྒྱུད་དག་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལ་རྒྱུད་སྦྱངས་ཤིང༌། ས་བཅུའི་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་གྱུར་དུ་ཟིན་ཀྱང༌། འབྲས་བུ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་ལ་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཞེན་པར་མ་སྦྱངས་པས། རྒྱུད་འདིའི་དོན་ཐོས་ཀྱང་མངོན་དུ་མ་གྱུར་པའི་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་ཡོད་པ་དག་བསལ་བར་འདོད་པའི་ཕྱིར་འདིར་སྨོས་ཤིང་ཞུ་བ་པོར་ བསྟན་པ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ན་ས་བཅུའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་བྱམས་པས་ཀྱང་རྒྱུད་འདིའི་དོན་མ་རྟོགས་ན་གཞན་གྱིས་རྟོགས་པར་གྱུར་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་པས། ཕལ་གྱི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པས་རབ་ཏུ་གསང་བར་བསྟན་པ་དང༌། གང་ཞིག་འདི་ལ་འཇུག་ཅིང་སྤྱོད་པའི་སྐལ་པ་ཡོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང༌། བརྩོན་པ་དྲག་པོས་ནན་ཏན་དུ་འབད་ཅིང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་སྲི་ཞུ་གོམས་པར་བྱ་སྟེ། ཚིག་དང་དོན་ལ་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བ་མེད་པར་བསལ་དགོས་པར་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ལ། བྱམས་པས་ཐེ་ཚོམ་མེད་པར་རྟོགས་སུ་ཟིན་ཀྱང༌། མ་འོངས་པའི་དུས་སུ་ཉིད་མངོན་པར་རྫོགས་པར་སངས་རྒྱས་པའི་ཚེ་རང་གི་འཁོར་དམ་པར་གྱུར་པ་རྣམས་ལ་ངས་སྔོན་ཆོས་འདི་ལྟ་བུར་འབྱུང་བར་དཀོན་ཞིང་རྟོགས་པར་དཀའ་བ་ལས་ཐོས་ཏེ། ཡང་དང་ཡང་དུ་ཞུས་ཤིང་ནན་ཏན་བྱས་སོ་ཞེས་བསྟན་པའི་སྒོ་ནས་སྔགས་ཀྱི་ཆེ་བ་བརྗོད་པ་དང༌། མ་འོངས་པའི་སྔགས་སྤྱོད་པའི་སྐལ་བ་ཡོད་པ་རྣམས་གསང་བའི་མན་ངག་ཐོབ་པའི་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་ལ་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཏུད་ཅིང་ཞུས་ཏེ་མན་ངག་ནོད་དགོས་པར་བསྟན་པ་ཡང་ཡིན་ཏེ། དོན་དེ་ལྟ་བུའི་ཕྱིར་བྱམས་པ་དང་པོར་སྨོས་ཤིང་དེས་ཞུ་བ་བསྟན་པ་ཡིན་པ་རིག་པར་བྱའོ། །ཞུ་བའི་དོན་གྱི་དངོས་པོ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་པར་བསྟན་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ན། ཀྱེས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཡི། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངེས་པ་ཡི། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ལ་ཀུན་དུ་ནི། །རྡོ་རྗེ་གསུམ་ནི་རྣམ་བཞུགས་ཏེ། །ཞེས་པ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་མ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་གྱུར་པས་ངོམ་པ་སྟེ། ཚིག་དང་དོན་དང་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ལ་དགོངས་ནས་སྨོས་པའི་ཚིག་གོ
Chinese
对此不可执着。那么，根本续中，在开篇之际，首先提到誓言金刚等，而在此章节中，为何首先提到慈氏呢？回答说：誓言金刚等是从果位的菩提萨埵智慧中产生并显现，是金刚的清净化生之菩萨，因此没有疑惑的分别念。而慈氏是清净传承的菩提萨埵，在特征性的乘中修习传承，即使已经显现了十地的智慧，但由于没有在果位金刚乘中修习解脱的执着，即使听闻了此续的意义，也没有显现而产生疑惑，为了消除这些疑惑，所以在此提到慈氏并将其作为请问者来显示。否则，即使是十地的菩提萨埵慈氏，如果不理解此续的意义，更何况其他人能够理解呢？因此，显示了这不是凡夫俗子的境界，而是极其秘密的。并且，凡是有缘进入并修习此法的人，也应当以强烈的精进，认真努力，反复恭敬地修习，必须消除对词句和意义的疑惑。即使慈氏已经毫无疑惑地理解了，但在未来成佛之时，为了向自己的清净眷属显示，我过去曾听闻过如此稀有且难以理解的法，并反复请教和认真修习，以此来赞颂密咒的伟大。并且，为了让未来有缘修习密咒的人，反复顶礼并请教获得秘密口诀的金刚上师，从而获得口诀。正是因为这样的原因，所以首先提到慈氏，并显示由他来请问，应当理解这一点。为了显示请问的意义的实质是什么，所以说：奇哉，普贤！身语意的决定性，三金刚中，一切时，三金刚皆安住。等等。奇哉，是惊叹稀有而发出的赞叹之语，是考虑到词句、意义、原因和结果而说的。
English
One should not cling to this. Then, in the root tantra, in the introduction, the samaya vajra and so on are mentioned first, but in this chapter, why is Maitreya mentioned first? It is said: The samaya vajra and so on arise from the wisdom of the bodhisattva of the fruition and are born from clarity. Since they are pure emanations of the vajra, they do not have doubts or conceptualizations. Maitreya, on the other hand, is a bodhisattva of pure lineage who has trained in the characteristic vehicle. Even though the wisdom of the ten bhumis has been manifested, he has not trained in attachment to liberation in the vajra vehicle of fruition. Therefore, even if he hears the meaning of this tantra, he has doubts because it has not been manifested. In order to dispel these doubts, Maitreya is mentioned here and shown as the questioner. Otherwise, if even Maitreya, the bodhisattva of the ten bhumis, does not understand the meaning of this tantra, what need is there to mention that others can understand it? Therefore, it is shown that this is not the realm of ordinary people, but is extremely secret. Furthermore, those who have the fortune to enter and practice this should diligently strive with strong effort and repeatedly cultivate reverence. It is also shown that doubts about words and meanings must be dispelled. Even if Maitreya has already understood without doubt, in the future, when he attains complete enlightenment, he will say to his pure retinue, "In the past, I heard about this rare and difficult-to-understand dharma, and I repeatedly asked and diligently practiced it." In this way, he will praise the greatness of mantra. Furthermore, it is also shown that those who have the fortune to practice mantra in the future should repeatedly prostrate to and ask the vajra master who has obtained the secret instructions, and thus receive the instructions. It is for such reasons that Maitreya is mentioned first and it is shown that he is the one who asks. This should be understood. In order to show what the substance of the meaning of the question is, it is said: "O wondrous Samantabhadra! In the certainty of body, speech, and mind, in the three vajras, at all times, the three vajras abide." And so on. "O wondrous" is an exclamation of amazement and wonder. It is a word spoken with consideration for words, meanings, causes, and results.
Tibetan
།དེ་ཡང་སྤྱིའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཐུན་མོང་དུ་བཤད་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཐམས་ཅད་དུ་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་ངེས་པ་ཡི། །ཞེས་བྱ་སྟེ་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་ཐམས་ཅད་ནི་སྐུར་ངེས། སྒྲར་གྲག་པ་ཐམས་ཅད་ནི་གསུང་དུ་ངེས། སྣང་བ་དང་གྲག་པ་དབྱེར་མེད་པའི་དྲན་རྟོག་ཐམས་ཅད་ནི་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་ངེས་པའི་ཕྱིར་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་རང་བཞིན་དུ་གནས་ཞེས་བྱ་སྟེ། དབྱེར་མེད་ཅིང་འདུས་མ་བྱས་ པའི་དོན་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན། རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཞེས་ཀྱང་བྱ་སྟེ། དེའི་རང་བཞིན་ལ་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་དུ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་གསུམ་གནས་ཤིང༌། སྐྱེ་ཞིང་འབྱུང་བ་ཡང་དེ་ལས་འབྱུང་བས་ན་རྣམ་པར་བཞུགས་ཞེས་བྱའོ། །དེར་ཡང་མ་ཟད་སེམས་ཅན་དུས་གསུམ་འབྱུང་བ་ཞེས་ཏེ། སེམས་ཅན་མ་ལུས་པ་ཐམས་ཅད་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་དེའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་གནས་ཏེ་རང་གི་རང་བཞིན་གྱིས་བྱང་ཆུབ་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རྟོགས་པ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་གནས་ཐོབ་པ་དེ་ལས། སངས་རྒྱས་རྡོ་རྗེ་རྫུ་འཕྲུལ་ཆེ། །ཞེས་པ་འདི་ལྟ་བུ་ཡང་འབྱུང་བར་འགྱུར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཁྱད་པར་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ནས་ཟབ་མོ་ལྟར་བཤད་ན། སྟོན་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་རྡོ་རྗེ་ནི་དུས་དང་གནས་སྐབས་ཀུན་དུ་བཟང་པོར་གནས་ཀྱི་ནམ་ཡང་ངན་པར་མི་འགྱུར་བས་ན་མཚན་གྱི་རྣམ་གྲངས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐམས་ཅད་ལ་ཁྱབ་པའི་བདག་ཉིད་དུ་ཞུགས་པར་ངེས་པ་གཟུགས་ཀྱི་སྐུ་མཚན་དང་དཔེ་བྱད་དུ་ལྡན་པ་མཚན་མའི་རྣམ་པར་སྣང་བས་ངེས་ཚིག་གི་གསུང་རྒྱ་ཆེ་བ་འགྲོ་བ་ཇི་ལྟར་འདུལ་བ་བཞིན་དུ་ཕན་པའི་དོན་སྟོན་པར་ངེས། དོན་གྱི་གསུང་ཟབ་པ་བདེན་པ་མཚོན་པས་བརྗོད་པ་མི་མངའ་བའི་ངང་ལ་བཞུགས་པར་ངེས། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་ཐུགས་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་ལ་འཇལ་བར་ངེས། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཐུགས་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་དང་ལ་མི་གཡོ་བར་གནས་པར་ངེས་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། འགྲོ་བ་གཞན་གྱི་སྒོ་གསུམ་བཞིན་དུ་མ་ངེས་ཤིང་མི་བརྟན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་དུ་གནས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྐུ་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་འདུས་མ་བྱས་པ། གསུང་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་གཞན་དུ་མི་འགྱུར། ཐུགས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་ཡེ
Chinese
再者，总的来说，如果共同宣说，那么一切法在一切时间和情况下都处于普贤的自性中。为什么呢？“身语意的决定”。也就是说，所有显现为形象的事物都确定是身，所有发出的声音都确定是语，显现和声音无二的忆念分别都确定是意的自性，因此处于普贤的自性中。因为具有无二且非造作的意义，所以也称为金刚三。在其自性中，一切时间和情况下都存在着如来佛的身语意金刚三，出生和显现也从中产生，因此称为如是安住。不仅如此，“众生三时出现”，意思是说，所有无余的众生都处于身语意金刚的体性中，以自己的自性获得菩提金刚的地位。从获得如金刚般的证悟地位中，“佛金刚神通大”，这样的事情也会出现。如果从特殊的角度来说，像甚深那样宣说，那么导师菩提心金刚在一切时间和情况下都处于贤善的状态，永远不会变坏，因此名称的类别称为普贤。其身语意的自性是决定的特征，即法身确定融入遍及一切的自性中，色身具有相好，以相的形态显现，因此决定义词的语广大，如调伏众生一样，确定宣说利益的意义。意义的语甚深，以表示真实而安住于不可言说的状态中。一切遍知的意确定衡量一切所知的边际，不分别的意确定安住于平等性的本性中而不动摇。具有这样的特征，不像其他众生的三门那样处于不确定和不稳定的特征中。这样的身语意称为金刚三，身如金刚般非造作，语如金刚般不会改变，意如金刚般
English
Furthermore, generally speaking, if commonly explained, then all dharmas abide in the nature of Samantabhadra at all times and in all circumstances. Why? "The certainty of body, speech, and mind." That is to say, all things that appear as forms are definitely body, all sounds that arise are definitely speech, and all memories and thoughts that are inseparable from appearance and sound are definitely the nature of mind. Therefore, they abide in the nature of Samantabhadra. Because it possesses the meaning of being inseparable and unconditioned, it is also called the Three Vajras. In its nature, the body, speech, and mind of the Tathagata, the Three Vajras, abide at all times and in all circumstances, and birth and manifestation also arise from it, therefore it is called "abiding in suchness." Moreover, "sentient beings arise in the three times," meaning that all sentient beings without exception abide in the essence of the body, speech, and mind Vajra, and by their own nature attain the state of Bodhi Vajra. From attaining the state of Vajra-like realization, "Buddha Vajra's miraculous power is great," such things will also occur. If explained as profound from a special perspective, then the teacher, Bodhicitta Vajra, abides in a virtuous state at all times and in all circumstances, and will never become bad. Therefore, the category of names is called Samantabhadra. The nature of his body, speech, and mind is a definite characteristic, that is, the Dharmakaya is definitely integrated into the nature that pervades all things, the Rupakaya possesses marks and signs, and appears in the form of signs. Therefore, the speech of the definitive word is vast, and like taming sentient beings, it definitely proclaims the meaning of benefit. The speech of meaning is profound, and by representing truth, it abides in an unspeakable state. The omniscient mind definitely measures the limits of all knowable objects, and the non-discriminating mind definitely abides unshakably in the nature of equality. It has such characteristics, unlike the three doors of other sentient beings, which are in a state of uncertainty and instability. Such body, speech, and mind are called the Three Vajras, the body is unconditioned like a Vajra, the speech is unchanging like a Vajra, and the mind is like a Vajra.