Tibetan
བྱ་སྟེ། སྟོང་པ་ཉིད་ལས་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ངང་དུ་གནས་ནས་ཆོས་ཉིད་ཇི་བཞིན་པའི་དོན་མི་རྟོགས་པས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་ཐོབ་ཏུ་མི་སྟེར་བའི་སྐྱོན་རྣམ་པར་དག་པའོ། །ཐམས་ཅད་སེམས་ཀྱི་དམ་ཚིག་པས། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ནི་སེམས་སུ་སྣང་བ་ཡིན་པས་དེ་ལྟར་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པས་ཡུལ་དུ་སྣང་བའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་རྟོགས་པར་བྱས་ནས། དེ་ཡི་ངང་ལ་གནས་པར་བྱ། །ཞེས་བསྟན་པ་དེ་ཡང་ཡུལ་སེམས་ཐ་དང་པར་བརྟགས་པས་མི་པན་ཏེ། སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ནས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པར་འགྱུར་ཏེ། སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ལས་མི་འདའ་སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་ན་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་འགྱུར་བ་ལས་མི་འདའ་བས་ན་དམ་ཚིག་པས་ཞེས་བྱ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་ངས་ན་པྲཛྙཱནྟཱ་ཀྲྀཏ་ནི་ཤེས་རབ་མཐར་ཕྱིན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སེམས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡུལ་ཤེས་བྱ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པའི་མཐར་ཕྱིན་པར་བྱེད་པས་ཤེས་རབ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པས་ན་རྒྱལ་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ད་ནི་ཁྲོ་བོ་སྙིང་པོའི་དོན་དང་རང་བཞིན་བསྟན་པའོ། །ད་ནི་ཞུས་ཚིག་ཉི་ཤུ་བརྒྱད་པ། པདྨ་མཐར་ཕྱིན་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཞེས་པའི་ལན་དུ། བརྗོད་དུ་མེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆོས། །མིང་དང་གཟུགས་ལྡན་ངོ་བོ་མེད། །ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་པས། །དེས་ན་པདྨ་མཐར་ཕྱིན་གཙོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་པས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པས་བརྗོད་དུ་མེད་པར་མི་རྟོགས་ཏེ། ཚིག་ དང་མིང་དུམ་བརྗོད་ན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྔ་མི་ཕྲད་པས་ཚིག་དང་མིང་དུ་བརྗོད་ཅིང་མཚན་མའི་དངོས་པོར་འཛིན་པས་དམ་ཚིག་དང་མིང་ལ་ཐུག་པ་མེད་ཅིང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དོན་མི་འཐོབ་བོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཉིད་དུ་མཁྱེན་ཏེ། བདག་ཉིད་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བརྟགས་ཀྱི་རྣམ་པ་མིང་དང་གཟུགས་སུ་ལྡན་པར་སྣང་ཡང་གཟུགས་འཛིན་རྣམ་པ་གཉིས་སྟོང་བས། གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་དེ། ཆོས་རྣམས་ཀུན་གྱི་མཚན་ཉིད་མིང་དང་གཟུགས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དང་བྲལ་བའི་ངོ་བོར་གནས་པ་ལས་མི་འདའ། དེ་ལྟར་ཡིན་པའི་དོན་ལ་ཚིག་གི་བརྗོད་དུ་མེད་པ་ལས་མི་འདའ་བས་ན། དམ་ཚིག་ཅེས་བྱ་སྟེ། གཏན་ཚིགས་དེས་ན། པད་མཱནྟ་ཀྲྀཏ་ནི་པདྨ་མཐར་ཕྱིན་རྒྱལ་ཞེས་བྱ་སྟེ། ཚིག་གི་གསུང་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང༌། དོན་གྱི་གསུང་བརྗོད་པ་ལས་མི་གཡོ་བས་རྣམ་པར་དག་པའི་པདྨ་ལྟ་བུར་གསུང་གི་རིག་གི་ཉེས་པ་མེད་པའི་མཐར་ཕྱིན་ཏེ། གསུང་རྣམ་པར་དག་པའི་གཙོ་བོར་གྱུར་པའོ། །ད་ནི་ཞུས་ཚིག་ཉི་ཤུ་དགུ་པ། བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པ་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཞེས་པའི་ལན་དུ། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བདག་ཉིད་ཆོས། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་ཞི་བའི་གཟུགས། །རྡོ་རྗེ་ཀུན་གྱི་དམ་ཚིག་པས། །དེ་ནས་བགེགས་མཐར་ཕྱིན་པའི་གཙོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། འཇིག་རྟེན་པ་ནི་གཟུང་འཛིན་དུ་རྟོག་པའི་སྐྱོན་གྱིས་འདོད་པའི་དངོས་པོ་ལ་བར་དུ་གཅོད་པར་བྱེད་པའི་བགེགས་ཡིན་པར་མི་ཤེས་ནས། གཟུང་འཛིན་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་རྟོག་ཅིང་ཝ་དང་ནེའུ་ལེ་ཅན་དང༌། རྣམ་པར་འཇིག་པ་དང༌། སོ་གཅིག་པ་དང༌། དེ་ལས་དགྱེས་པ་དང༌། བི་ན་ཡ་ཀ་གླང་མགོ་ཅན་ལ་སོགས་པ་ཡིན་པར་བལྟ་བ་ལས་བཟློག་པའི་ཕྱིར་ན། རྣམ་པར་མི་རྟོག་བདག་ཉིད་ཆོས། །ཞེས་བྱ་སྟེ། ཡུལ་སེམས་གཟུང་འཛིན་གྱི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་ཅིང༌། བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་རྣམ་པར་དག་ཅིང་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོར་ངས་པར་རྟོགས་པ་ཞི་བ་ཞེས་བྱ་སྟེ། སྤྲོས་པའི་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ཆ་ལ་ཐ་སྙད་དུ་གཟུགས་ཞེས་གདགས་ཏེ། མཚན་མའི་དངོས་པོར་ གྲུབ་པའམ། གཞིག་ཏུ་ཡོད་པའི་གཟུགས་ཡིན་པར་མི་གཟུང་ངོ༌། །དེ་ལྟ་བུའི་དོན་ནི་རྡོ་རྗེ་ལྟར་འདུས་མ་བྱས་པའི་ཆོས་ཉིད་དང་ཡེ་ཤེས་དབྱེར་མེད་པ་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་བདག་ཉིད། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ངང་དུ་གནས་པ་ཡིན་པ་ལས་གཞན་དུ་མི་འདའ་བས་ན་དམ་ཚིག་པས་ཞེས་པ་དང༌། ལམ་དང༌། ཟད་པ་དང༌། མི་སྐྱེ་བ་དང༌། ཆོས་དང༌། རྗེས་སུ་ཆོས་ཤེས་པ་དང༌། ཀུན་རྫོབ་དང༌། ཕ་རོལ་གྱི་སེམས་ཤེས་པ་དང༌། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའི་སྤྱིར་བཏང་བའི་ཡེ་ཤེས་བཅུའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ། ཁྲོ་བོ་བཅུའོ་ཞེས་གཞན་དག་གླེང་ངོ༌། །འོན་གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་ནས་གདོན་པའི་སྔགས་ནི། བཞི་ལས་མ་གསུངས་ན། འདིར་བཅུ་ཚང་བར་བསྟན་པ་ཅི་དོགས་ཤེས་ན། སྨྲས་པ་བཞི་དབྱུང་བའི་སྔས་བསྟན་པ་ནི། གསང་བའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་སྒོ་སྲུང་དུ་དགོད་པར་གསུངས་ལ། འདིར་བཅུར་བསྟན་པ་ནི་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོའི་དཀྱིལ་འཁོར་དང༌། ཕྱིའི་དཀྱིལ་འཁོར་དུ་དགོད་པ་དང༌། སོ་སོའི་རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོར་གྱུར་པའི་ལས་དང༌། སྒྲུབ་པར་ཐ་དད་པ་རྩོམ་པར་དགོངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འོ་ན་གཞན་གྱི་སྒོ་སྲུང་མི་རུང་ངམ་ཞེ་ན། སྨྲས་པ་ཁྲོ་བོ་བཞི་ནི་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་ལྷ་ཡིན་པས། ཡ
Chinese
即，安住于不转为空性之外的状态，却不领悟如是法性的意义，完全清净了不能获得寂灭的过失。一切是心的誓言之故。名为，一切法显现为心，因此，心无自性，通达显现为境的一切法为空性之后，安住于彼之状态。如是所说，若考察境与心为他体，则不应理，领悟心无自性后，一切法亦将领悟为无自性。心的行境不超出一切法的相状显现，若领悟心无自性，则不超出一切法变为无自性，因此名为誓言之故。理由是，pradznyAntAkrta（梵文天城体：प्रज्ञन्ताकृत，梵文罗马拟音：prajñāntākṛta，汉语字面意思：智慧究竟作）是智慧到彼岸之王。以领悟心无自性的智慧，使通达境所知一切为空性的究竟，因此在一切智慧中最为殊胜，故名为王。现在是显示忿怒尊心髓的意义和自性。现在是第二十八个请问之词。莲花到彼岸如何？作为回答。不可言说的自性法。具名与形，无有本体。一切法的誓言之故。因此莲花到彼岸为主。如是说，世间人不了知一切法无自性，故不可言说。词与名若分开说，则一与一不相遇，故说为词与名，执着于相的实物，与誓言和名不相合，且不得寂灭之义。如来以无二的智慧，知晓一切法为空性。自己的法一切皆为周遍计度的相，虽显现为具名与形，然形与执二者皆空。任何本体亦无成立。一切法的体性，不超离与名和形的体性相离的体性而安住。如是之义，不超出词的不可言说，因此，名为誓言。理由是，padmAntakrta（梵文天城体：पद्मान्तकृत，梵文罗马拟音：padmāntakṛta，汉语字面意思：莲花究竟作）是莲花到彼岸之王。虽能分别词的言说，然义的
English
That is, staying in a state that does not change from emptiness, but not understanding the meaning of suchness of Dharma, it completely purifies the fault of not being able to attain Nirvana. Because everything is the vow of the mind. It is said that all dharmas appear as the mind, therefore, since the mind has no self-nature, after realizing that all dharmas that appear as objects are empty, one should abide in that state. As it is said, if one examines the object and the mind as different entities, it is not reasonable, after realizing that the mind has no self-nature, all dharmas will also be realized as having no self-nature. The realm of the mind does not go beyond the appearance of all dharmas, if one realizes that the mind has no self-nature, then it does not go beyond all dharmas becoming without self-nature, therefore it is called the vow. The reason is, pradznyAntAkrta (梵文天城体：प्रज्ञन्ताकृत，梵文罗马拟音：prajñāntākṛta，meaning: wisdom ultimate act) is the king of wisdom who has reached the other shore. With the wisdom of realizing that the mind has no self-nature, it makes the ultimate realization that all knowable objects are empty, therefore it is the most supreme among all wisdoms, hence it is called the king. Now it is to show the meaning and nature of the wrathful essence. Now is the twenty-eighth question. How is the lotus perfected? As an answer. The self-nature Dharma that cannot be spoken of. Possessing name and form, without essence. Because of the vow of all dharmas. Therefore, the lotus is the main perfection. As it is said, worldly people do not understand that all dharmas are without self-nature, so they cannot be spoken of. If words and names are spoken separately, then one and one do not meet, so they are spoken as words and names, clinging to the reality of characteristics, not corresponding to vows and names, and not obtaining the meaning of Nirvana. The Tathagata knows that all dharmas are empty with non-dual wisdom. One's own Dharma is all a form of complete calculation, although it appears to possess name and form, both form and clinging are empty. No essence is established in any way. The nature of all dharmas does not go beyond abiding in the nature that is separated from the nature of name and form. The meaning of suchness does not go beyond the unspeakable of words, therefore, it is called the vow. The reason is, padmAntakrta (梵文天城体：पद्मान्तकृत，梵文罗马拟音：padmāntakṛta，meaning: lotus ultimate act) is the king of the lotus who has reached the other shore. Although the words of speech can be distinguished, the meaning of
Chinese
由于不为言语所动，如清净的莲花一般，达到言语智慧无过失的极致，成为言语完全清净的主尊。现在是第二十九个问题：障碍如何才能彻底消除？回答是：无分别自性法，自性本寂之形，金刚一切之誓句，由此障碍得究竟。如是说，世间之人，因执著于能取所取的过患，不知障碍乃是阻碍所欲之物，故执著于能取所取二者，视之为狐狸与猫鼬，以及种种破坏者、独齿者、由此喜悦者、象头神等。为了避免这种错误观念，故云：无分别自性法。意即，不执著于境与心之能取所取，了悟自性，一切法自性清净，体性为空性，此即名为寂静。于远离一切戏论边际之处，假名为形，并非执取为有相之实物，或可毁坏之形。如是之义，乃如金刚般不可破坏之法性，与智慧无别，乃一切智慧之自性。不离于无分别之智慧之状态，故云誓句。以及道、尽、不生、法、随法智、世俗、他心智、如其所有之普遍智慧等十种智慧之体性所成，他人称之为十忿怒尊。然密坛所出之咒，未曾宣说超过四种，此处为何示现十种圆满？答曰：宣说四种乃是引导之方便，于密坛与外坛安置为门卫。此处示现十种，乃是为守护轮之坛城，以及安置于外坛，并作为各自解脱之门之业，以及造作各别修法之意趣。若问：是否不可用其他作为门卫？答曰：四忿怒尊乃是现证之本尊，
English
Being unmoved by speech, like a pure lotus, reaching the ultimate perfection of speech wisdom without fault, becoming the chief of completely pure speech. Now is the twenty-ninth question: How can obstacles be completely eliminated? The answer is: Non-discriminating self-nature dharma, the form of self-nature's inherent peace, the vow of all vajras, thereby the chief of obstacles' end. Thus it is said, worldly people, due to clinging to the fault of grasping and being grasped, do not know that obstacles are what hinder desired things, therefore clinging to the two aspects of grasping and being grasped, viewing them as foxes and mongooses, as well as various destroyers, single-toothed ones, those delighted thereby, Ganesha and so on. To avoid this misconception, it is said: Non-discriminating self-nature dharma. Meaning, not clinging to the grasping and being grasped of object and mind, realizing self-nature, all dharmas are inherently pure, the essence is emptiness, this is called peace. In the place away from all extremes of elaboration, it is nominally called form, not clinging to it as a real object with characteristics, or a destructible form. Such meaning is like the indestructible dharma-nature like a vajra, inseparable from wisdom, is the self-nature of all wisdoms. Not departing from the state of non-discriminating wisdom, hence it is called vow. And the ten wisdoms such as the path, exhaustion, non-arising, dharma, following dharma wisdom, conventional, other-minds wisdom, and the universal wisdom as it is, others call them the ten wrathful deities. However, the mantras from the secret mandala have not spoken of more than four, why are ten shown complete here? The answer is: Speaking of four is a means of guidance, placed as gatekeepers in the secret mandala and the outer mandala. Showing ten here is for the mandala of the protective wheel, and placing it in the outer mandala, and as the karma of each liberation gate, and the intention of creating separate practices. If asked: Is it not permissible to use others as gatekeepers? The answer is: The four wrathful deities are the deities of direct realization,