Tibetan
ས་པ་ཡིན། །གང་ཞིག་དོན་དེ་ཐོབ་འདོད་པ། །སེམས་དཔའ་ཞེས་ནི་དེ་ཕྱིར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ་སྟོང་ པ་ཉིད་ནི་དོན་དམ་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དེ་ཐོབ་པར་འདོད་པ་ནི་མི་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོས་འགྲོ་བའི་དོན་མི་གཏོང་བ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཏེ་དཔའ་བ་ཡང་དེ་ཉིད་དོ། །ད་ནི་ཞུས་ཚིག་བཅུ་གཅིག་པ། །དེ་བཞིན་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཅི། །ཞེས་བྱ་བའི་ལན་དུ། རང་གི་ལུས་ངག་ཡིད་རྡོ་རྗེ་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོ་སྟེ། རིག་པར་བཅས་པར་ལྡན་པ་ནི། །རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་སུ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་པའི་ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའམ། །རང་གི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་རྡོ་རྗེ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱི་ངག་དུ་དབྱེར་མི་ཕྱེད་པའི་ངོ་བོར་གནས་པ་སྟེ། དེ་དང་རིག་པར་བཅས་བྱ་བ། །རང་གི་ཡུམ་རིག་པའི་ལྷ་མོ་ཤེས་རབ་མ་དང་བཅས་པར་གནས་ཤིང་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རོལ་པའི་བདེ་བ་དང་ལྡན་པ་ལ་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་སུ་བཤད་ཅེས་བྱ་སྟེ། རིག་པ་ནི་ཤེས་རབ་མ་སྟེ། ལྷ་མོ་དེའི་སྐྱེས་བུར་གྱུར་པས་ན་རིག་པའི་སྐྱེས་བུ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ། ལྷ་ལ་སྦྱར་ན་རིགས་ལྔ་སོ་སོ་རང་རང་གི་ཡུམ་དང་ལྡན་པ། རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་སྦྱར་ན་དེ་དག་གི་རྗེས་སུ་སྒྲུབ་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རིགས་ཀྱི་ཡུམ་དད་ལྡན་པར་གནས་པ་ལ་བྱའོ། །ཞུས་ཚིག་བཅུ་གཉིས་པ། དེ་ལ་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་ཅི། །ཞེས་པའི་ལན་ནི། རྒྱུད་ལྔ་དག་གི་སེམས་དག་ནི། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །གཟུང་ཞེས་བྱ་བ་འཛིན་པར་བཤད། །རྣམ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འདས། །ཞེས་བྱ་སྟེ་ལམ་རྒྱུད་ལྔས་བསྡུས་པའི་སེམས་ཅན་རྣམས་ཀྱི་སེམས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པར་རྟོགས་ནས་གཟུང་འཛིན་གྱི་དྲི་མའི་བག་ཆགས་རྣམ་པར་དག་པ་ནི། རྡོ་རྗེ་ཞེས་སུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་ཏེ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུ་དེ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་དོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་ཡུལ་ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་གཟུང་བ་ཞེས་བྱ་ལ། དེ་རྟོགས་པར་བྱེད་བའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ནི་འཛིན་པ་ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དེ། རྣམ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འདས། །ཞེས་བྱ་སྟེ། རྣམ་པར་ཤེས་པ་རྣམ་པར་དག་པ་ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་དོན་འཛིན་པར་འདས་ཞེས་སྒྲར་བརྗོད་པ། དབྱིངས་དང་ཡེ་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པ་ལ་ནི། རྣམ་ཤེས་ རྡོ་རྗེ་འཛིན་པར་འདས། །ཞེས་བྱ་བར་བཤད་དོ། །ལ་ལ་ན་རེ། གཟུང་ཞེས་བྱ་བ་འཛིན་པར་འདས། །ཞེས་བྱ་བ་ཕྱི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་གུད་ན
Chinese
是地。 无论何人欲获得彼， 故名为勇士。 如是说，空性乃是胜义菩提心，欲获得彼，即是以不缘之大悲不舍弃有情之义。世俗菩提心，即勇士亦是彼。 今乃请问第十一。 所谓“如是明智之士为何？”之答复为： 自身之身语意与金刚无别之体性， 即是具有明智者， 称为明智之士。 如是说，瑜伽士之身语意三者，如来或自身本尊之身语意金刚三种之语中，安住于无别之体性。彼与明智相合者，即是安住于自身之明妃明智之天女般若母，并具有无二戏乐之乐者，称为明智之士。明智即是般若母，因已成为彼天女之士夫，故称为明智之士。若配于诸佛，则五部各自与自身之明妃相应。若配于瑜伽士，则是指安住于随彼等修持之等持之瑜伽士，安住于与部之明妃相应者。 请问第十二。 所谓“彼之金刚持为何？”之答复为： 五部之诸心清净， 是名金刚之所示。 所谓执持即是执着， 识相金刚持已逝。 如是说，以道五部所摄之有情众生之心，于证悟自性本无生之后，取舍二取垢染之习气得以清净，是名金刚之所示。如是说，如智慧金刚一般即是彼。 是故，境法性则名为所取，而证悟彼之智慧则名为能取。 识相金刚持已逝。 如是说，识相清净已成为智慧金刚一般，故云已逝于执持法性之义。于界与智慧无二者， 识相 金刚持已逝。 如是说。有者说， 所谓执持即是执着已逝。 所谓外所取之境，乃是别
English
It is the ground. Whoever desires to obtain that, therefore, is called a hero. Thus it is said, emptiness is the ultimate bodhicitta, desiring to obtain it means not abandoning the meaning of sentient beings with impartial great compassion. The conventional bodhicitta, that is, the hero, is also that. Now is the eleventh question. The answer to "What is such a wise person?" is: One's own body, speech, and mind are inseparable from the nature of vajra, that is, possessing intelligence, is called a wise person. Thus it is said, the three of the yogi's body, speech, and mind, the Tathagata or one's own yidam deity's body, speech, and mind, the three vajras, abide in the nature of inseparability in speech. That and being with intelligence means abiding with one's own consort, the goddess of intelligence, Prajñāmatā, and possessing the bliss of non-dual play, is called a wise person. Intelligence is Prajñāmatā, because one has become the male of that goddess, therefore it is said to be a wise person. If applied to the Buddhas, the five families each correspond to their own consort. If applied to yogis, it refers to the yogis who abide in the samadhi of practicing after them, abiding in accordance with the consort of the family. Please ask the twelfth question. The answer to "What is that Vajradhara?" is: The minds of the five families are pure, this is shown as Vajra. What is called holding is said to be grasping, the consciousness aspect Vajradhara has passed away. Thus it is said, the minds of sentient beings included in the five paths, after realizing that their own nature is unborn, the habits of the stains of grasping and clinging are purified, this is shown as Vajra. Thus it is said, like the wisdom vajra, that is it. Therefore, the object of the realm of phenomena is called the object to be grasped, and the wisdom that realizes it is called the grasper. The consciousness aspect Vajradhara has passed away. Thus it is said, the consciousness aspect is purified and has become like the wisdom vajra, therefore it is said to have passed away in grasping the meaning of the nature of phenomena. In the non-duality of realm and wisdom, the consciousness aspect Vajradhara has passed away. Thus it is said. Some say, what is called holding is that grasping has passed away. What is called the external object to be grasped is separate.
Tibetan
་ཡོད་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འཛིན་པའི་སེམས་ཉིད་ཡུལ་ཡོད་པར་རྟོག་པའི་བག་ཆགས་ཡུལ་དུ་སྣང་བ་ཡིན་ཏེ། དངོས་སུ་འཛིན་པའི་སེམས་ཉིད་ཡུལ་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ད་ལ་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས། སེམས་དངོས་པོར་མ་གྲུབ་པ་ནི་རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུའི་དོན་འཛིན་ཅིང་ཡང་ནས་ཡང་དུ་གོམས་པར་བྱེད་པ་ལ་ནི་འདས་ཞེས་བྱ། ལ་ལ་ན་རེ་དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པས་ཡོད་པར་སྒྲོ་འདོགས་པའི་མཐའ་བསལ། ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་མཚན་མ་མེད་པའི་རྣམ་པར་གསལ་བས་མེད་པར་སྐུར་པ་འདེབས་པའི་མཐའ་བསལ། དེ་ལྟར་གསལ་བ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས། མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པས་དབུ་མ་ཙམ་དུ་ཡང་མི་གནས་པས་འདས་ཞེས་བྱ། ཞུས་ཚིག་བཅུ་གསུམ་པ། ཛི་ན་ཛིཀ་ནི་ཇི་ལྟར་ལགས། །ཞེས་བྱ་བའི་ལན་དུ། ཡོད་མེད་དབུས་ལས་འདས་པས་ན། །འབྱུང་དང་འབྱུང་ལས་གྱུར་བ་འབྱུང༌། །སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀུན་གྱི་གཟུགས། །སྐྱེས་པས་རྒྱལ་བ་ཛི་ན་ཛིཀ །ཅེས་གསུངས་པ་སྟེ། དོན་དམ་པར་རང་བཞིན་མེད་པ་ནི་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ལྟ་བུ། སོ་སོའི་སྐྱེ་བོས་དངོས་པོ་དང་མཚན་མར་ཡོད་པ་ལྟ་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཁ་ཅིག་བདག་རྟག་པ་ཐེར་ཟུག་ཏུ་ལྟ་བ་དང༌། ཉན་ཐོས་རྡུལ་ཕྲར་བ་རྫས་སུ་ཡོད་པ་དང༌། སེམས་ཙམ་དེ་སེམས་ཞེས་པ་སྐད་ཅིག་མ་དོན་དམ་པར་ཡོད་པར་ལྟ་བའི་མཐའ་བསལ་ཏེ། ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཕྱག་རྒྱའི་དཀྱིལ་འཁོར་མཚན་མའི་རྣམ་པར་གསལ་བས་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་མཐའ་ཆད་པར་ལྟ་བ་དང༌། མུ་སྟེགས་ཆད་པར་ལྟ་བས་ལས་དང་འབྲས་བུ་དང༌། འཇིག་རྟེན་འདི་དང་ཕ་རོལ་མེད་པར་ལྟ་བའི་མཐའ་བསལ་ཏེ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལྟར་ གསལ་བ་ཙམ་ན་དེ་ཉིད་རང་གི་ངོ་བོས་སྟོང་སྟེ། མཚན་མ་མེད་པའི་ངང་ལས་མ་གཡོས། །མཚན་མ་དང་མཚན་མ་མེད་པ་གཉིས་སུ་མེད་པས་ཡོད་མེད་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ཙམ་དུ་ཡང་མི་གནས་པས་ན། ཡོད་མེད་དབུས་ལས་འདས་ཞེས་བྱ། །དོན་དམ་པར་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོར་གནས་སུ་ཟིན་ཀྱང་ཡང་དག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་གང་གི་ངོ་བོར་ཡང་མི་གནས་པའི་ངང་ལས། འབྱུང་དང་འབྱུང་ལས་གྱུར་པ་འབྱུང༌། །ཞེས་བྱ་སྟེ་རྒྱུར་བྱས་པའི་འབྱུང་བ་བཞི་འབྱུང་བས་ན་འབྱུང་ཞེས་བྱ། འབྱུང་བ་དེ་ལས་གྱུར་པ་ནི་འབྲས་བུའི་གཟུགས་བཅུ་གཅིག་འབྱུང་པར་གྱུར་པས་འབྱུང་ཞེས་བྱ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་མ་ལུས་པའི་ཀུན་གྱི་གཟུགས་སུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ལ།
Chinese
不是说存在，而是执着的自性，由于认为境是存在的习气，而显现为境，实际上执着的自性显现为境的形象。现在说，无自性是法界，心没有成为实物是智慧的本智，像这样执着意义并反复串习就叫做超越。有些人说，因为胜义中无自性，所以排除了执着为有的边。在真实的正世俗中，以身语意无相的形象显现，所以排除了诽谤为无的边。这样显现本身自性为空，没有离开无相的状态。因为有相和无相二者不二，所以也不安住于中观，叫做超越。第十三个问题：吉那吉嘎是怎样的？对于这个问题回答说：因为超越有无之中，生起和从生起转变而生起，一切有情都是一切的形象，因为生起而胜利的吉那吉嘎。这样说，胜义中无自性就像虚空的界限一样。各自的凡夫认为事物和相是存在的，一些外道认为我是常恒不变的，声闻乘认为极微是实有的，唯识宗认为心是刹那，胜义中是存在的，排除了这些边。也不是存在，但在真实的正世俗中，以身语意手印的坛城相的形象显现，所以各自的凡夫执着断灭边，外道执着断灭，认为没有业和果，没有今生和来世，排除了这些边，也不是不存在，这样 仅仅是显现，那本身自性为空，没有离开无相的状态。有相和无相二者不二，所以也不安住于有无二者的中间，所以说，超越有无之中。胜义中安住于那样的自性，但在真实的正世俗中，从不安住于任何自性的状态中，生起和从生起转变而生起。意思是说，作为因的四大生起，所以叫做生起。从那生起转变的是作为果的十一种形象生起，所以叫做生起。一切有情都成为没有遗漏的一切的形象。
English
It is not said to exist, but the nature of clinging, due to the habit of thinking that the environment exists, appears as the environment. In reality, the nature of clinging appears as the image of the environment. Now, non-self-nature is the realm of Dharma, and the mind not becoming a real thing is the innate wisdom of awareness. Like this, clinging to the meaning and repeatedly familiarizing oneself with it is called transcendence. Some say that because there is no self-nature in the ultimate sense, it eliminates the extreme of clinging to existence. In the true and correct conventional truth, it appears in the form of body, speech, and mind without characteristics, so it eliminates the extreme of slandering as non-existence. In this way, the manifestation itself is empty of its own nature, and it does not depart from the state of no characteristics. Because the characteristic and the non-characteristic are non-dual, it does not abide in the Middle Way, and is called transcendence. Thirteenth question: What is Jina Jik? In response to this question, it is said: Because it transcends the middle of existence and non-existence, arising and transforming from arising arise. All sentient beings are the form of all, and Jina Jik is victorious because of arising. It is said that in the ultimate sense, non-self-nature is like the boundary of space. Ordinary individuals think that things and characteristics exist, some non-Buddhists think that I am constant and unchanging, the Shravakas think that atoms are real, and the Mind-Only school thinks that the mind is momentary and exists in the ultimate sense, eliminating these extremes. It is also not existence, but in the true and correct conventional truth, it appears in the form of the mandala of body, speech, mind, and mudra, so ordinary individuals cling to the extreme of annihilation, non-Buddhists cling to annihilation, thinking that there is no karma and result, and no this life and the next life, eliminating these extremes, and it is also not non-existence. In this way, merely manifesting, that itself is empty of its own nature, and does not depart from the state of no characteristics. The characteristic and the non-characteristic are non-dual, so it does not abide in the middle of existence and non-existence, so it is said to transcend the middle of existence and non-existence. In the ultimate sense, it abides in that kind of self-nature, but in the true and correct conventional truth, from the state of not abiding in any self-nature, arising and transforming from arising arise. It means that the four elements that are the cause arise, so it is called arising. What transforms from that arising is the eleven forms that are the result arising, so it is called arising. All sentient beings become the form of all without exception.