English
Therefore, by the sequence of self-blessing, one will attain luminosity. Therefore, the Vajra Acharya should first show me the blessing. Thus it is said. Or, self-blessing is the cause, and naturally luminous is the result, and in that order one realizes it. This very tantra states that the Vajra Acharya should first show the disciple the sequence of self-blessing. Therefore, in relation to the third stage, the second stage is the cause and the third is the result. Similarly, the third stage is the cause and peace is the result. Therefore, self-blessing is both the cause and the result. Luminosity is both the cause and the result, this is the established tenet. This shows that there is no entity of cause and effect for anything, because all things are dependent. Therefore, whatever is dependent is controlled by others, and that is without self-nature. Now, in order to explain that beings do not fully understand the illusion-like nature, and the cause of it, it is said: All beings are without autonomy, they do not arise autonomously, the cause of this is luminosity, all luminosity is empty. Thus it is said. Because all these beings do not understand the illusion-like nature, they arise from dependent origination. And autonomy is the opposite of this, if one realizes the nature of illusion and so on, it will not arise, because it is obstructed by sudden defilements. Then, if sudden defilements are able to make it non-autonomous, then are they different or non-different from it? If they are different, then the result, the illusion-like samadhi, and the cause, luminosity, will become different. This is also not desirable, because its pervasiveness will be lost. If they are non-different, then, because the entity is one, both cause and effect will become defiled. Here it is said that these defilements cannot be described by difference or non-difference, because the nature of luminosity and self-blessing is completely pure, so it is not different. Even if these defilements are its nature, it is also karma and
Tibetan
་འབྲས་བུའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བའི་ཕྱིར་ཐ་མི་དད་པར་ཡང་བརྗོད་པར་མི་བྱའོ། །འོ་ན་དེ་ལྟར་ཡིན་ན་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་ཐ་སྙད་ཇི་ལྟར་བྱ་ཞེ་ན། ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པ་དང༌། དེ་ལས་གཞན་གྱིས་བྱས་པའོ་ཞེས་ཁོ་བོ་ཅག་སྨྲ་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་གང་ལས་འབྱུང་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། རང་བཞིན་བསྐྱེད་པས་སྐྱེས་པ་རྨོངས་པས་ཕྲག་ལ་བཀལ་བའི་བུ་བརྗེད་པ་ལྟའོ། །དེ་བཞིན་དུ་འདྲ་བའི་ཕྱིར་འཁྲུལ་པ་འབྱུང་སྟེ་ཐག་པ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་བློ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་དཔེ་དེ་བཞིན་དུ། །སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་དེ་ལས་གཞན་དུ་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། དེའི་རྒྱུ་ནི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་ཡིན་པས་སྔར་བཤད་པ་བཞིན་དུ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །ད་ནི་བཅིངས་པ་དང་གྲོལ་བའི་རང་བཞིན་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སེམས་གང་གིས་ནི་བྱིས་པ་རྣམས། །འཁོར་བར་འཆིང་བས་བཅིངས་འགྱུར་བས་།སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ། བདེ་གཤེགས་གནས་སུ་འགྲོ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བྱིས་པ་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་མ་ཤེས་པའི་རང་གི་སྡེ་པ་དང་གཞན་གྱི་སྡེ་པ་རྣམས་འཁོར་བ་ནི་འགྲོ་བ་རིགས་ལྔའི་རང་བཞིན་ལ་སེམས་གང་གིས་བཅིངས་པར་འགྱུར་བ་སེམས་དེ་ཉིད་ནི་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་རྟོགས་པས་རྣལ་འབྱོར་གྱི་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་ངོ་བོ་འཁོར་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའམ་དེའི་རྒྱུ་ཤེས་ པས་ཐར་པ་ཡིན་ནོ། །གལ་ཏེ་འདི་དག་ཐམས་ཅད་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཡིན་ན། སྐྱེས་བ་དང་འཇིག་པ་དག་ཇི་ལྟར་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡིན་ཞེ་ན་དེ་དག་སོ་སོར་སྣང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདིར་ནི་གང་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད། །གང་ཡང་འཆི་བ་ཡོད་མ་ཡིན། །སེམས་ཀྱི་རང་བཞིན་རྣམས་གནས་པར། །འཁོར་བ་ཉིད་ནི་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། གཙུབ་ཤིང་དང༌། སྐྱེས་བུའི་ལག་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་ལས་འབྱུང་བའི་མེ་ཡི་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་གང་ལས་ཀྱང་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། འོན་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་དེ་རྣམས་ཚང་བས་སྐྱེ་བ་ལྟར་མཐོང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་ཞིག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་ལས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཇི་སྐད་དུ། དེ་དེ་རྟེན་ལས་གང་འབྱུང་བ། །དེ་ནི་དོན་དམ་འབྱུང་བ་མིན། །གང་ཞིག་རང་བཞིན་མ་བྱུང་བ། །དེ་ནི་འབྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདིར་ནི་སྦྱོར་བ་འདི་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ནི་ཆོས་ཐམས་ཅད་དང༌། སྐྱེ་བ་དང༌། འཇིག
Chinese
因为显现为果的形象，所以也不应说是不异体的。那么如果这样的话，束缚和解脱的说法该怎么讲呢？我们说是完全不了解，以及由它者所作。那么这又从何而来呢？答：如同自性产生，因愚昧而将孩子放在肩上却忘记了一样。同样，因为相似而产生错觉，就像把绳子当成蛇一样。因此，就像那个比喻一样，如幻的自性是什么，它就显现为与此不同，它的原因是唯有光明，所以如前所说，一切皆为空性。现在为了宣说束缚和解脱的自性，（经文说：）以何心束缚诸稚童，令缚轮回而成系缚，瑜伽行者以彼心，趋至善逝之境地。这里说，稚童是不了解幻化自性的自己和他人，轮回是五道众生的自性，以何心束缚，那个心因为了悟幻化的自性，而获得瑜伽的安乐逝者的果位。因为自性和显现的体性是轮回，完全了解那个如幻的体性或者了解它的原因就是解脱。如果这一切都如幻化一般，那么生和灭怎么会各自显现呢？为了说明它们不是各自显现，（经文说：）此处无有任何生，亦无任何死亡有，心之自性恒安住，当知轮回即如是。这里说，如果分析从钻木和人的手等行为中产生的火的形态，它不是从任何地方产生的，然而因为因缘具足，所以看起来像是产生一样。从圆满中产生的东西不是产生，正如所说：彼彼依缘所生者，彼非胜义之生起，何者自性未曾生，彼岂能有生起耶。这里是这样应用的：一切事物都是一切法，以及生和灭。
English
Because it appears as the form of the fruit, it should not be said to be non-different either. Well, if that is the case, how should the terms bondage and liberation be explained? We say that it is due to not fully understanding and being done by something other than that. Then, from what does that arise? It is said: Like forgetting a child who was born from the production of self-nature and ignorantly placed on the shoulder. Similarly, confusion arises because of similarity, like mistaking a rope for a snake. Therefore, just like that example, whatever the nature of illusion is, it appears as different from it, and its cause is only luminosity, so as previously stated, everything is said to be emptiness. Now, in order to explain the nature of bondage and liberation, (the text says:) By whatever mind the children are bound, causing them to be bound in samsara, by that same mind the yogis go to the state of the Sugatas. It is said here that children are those who do not understand the nature of illusion, their own group and the groups of others, and samsara is the nature of the five types of beings. By whatever mind they are bound, that mind, because it realizes the nature of illusion, attains the state of bliss of the Sugatas of yoga. Because the nature of self and appearance is samsara, fully understanding that illusory nature or understanding its cause is liberation. If all of these are like illusions, then how do birth and death appear separately? In order to explain that they do not appear separately, (the text says:) Here there is no birth, nor is there any death, the nature of mind always abides, know that samsara is just like that. It is said here that if we analyze the form of fire that arises from the actions of rubbing sticks and a person's hand, it does not arise from anywhere, but because the causes and conditions are complete, it appears as if it arises. That which arises from completeness is not arising, as it is said: That which arises from that and that dependent, that is not truly arising, that which has never arisen by nature, how can that be arising? Here is how it is applied: all things are all dharmas, and birth and death.