Tibetan
།དེ་བཞིན་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས། །འདི་ལྟའི་རྟོག་པ་མེད་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང་ལྷག་མ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་གཉིས་ཀྱི་རྟོག་པ་མེད་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་རིམ་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེ་ལམ་གྱི་སྒོམ་པས་ཉོན་མོངས་པ་རྣམས་སྤངས་ཀྱང་ཇི་སྲིད་ཕུང་པོ་རྣམས་ཡོད་པ་དེ་སྲིད་གྲོལ་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་ལྷག་མ་དང་བཅས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའོ། །མར་ཁུ་ཟད་པས་མར་མེ་ཟད་པ་བཞིན་དུ་ཕུང་པོ་རྣམས་འཇིག་པས་ལྷག་མ་མེད་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་བཤད་པ་སྟེ། འདི་དག་ཐ་མི་དད་པ་ནི་ཟུང་འཇུག་གོ །དེ་བས་ན་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པ་དག་ལ་དབྱེ་བ་གང་ཡང་མེད་པ་སྟེ། ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་དང་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་བྱས་པའི་དབྱེ་བ་ཡོད་པ་ཁོ་ནའོ། །ཇི་སྐད་དུ། འཁོར་བ་དང་ནི་མྱ་ངན་འདས། །འདི་དག་གཉིས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། །འཁོར་བ་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ན། །མྱ་ངན་འདས་ཞེས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྤྱིའི་དོན་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ །ཉན་ཐོས་པ་དང་དབུ་མ་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །གང་དུ་གང་ཟག་བདག་མེད་དང༌། །ཆོས་ལ་བདག་མེད་པ་བདག་ཉིད། །རྟོག་པ་གཉིས་ལས་རྣམ་ཀྲོལ་བ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་ བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདི་ནི་ཕ་རོལ་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཡོངས་སུ་བརྟགས་པའི་གང་ཟག་རྟག་པ་ལ་སོགས་པའི་རྟོག་པ་མི་རིགས་པའི་ཕྱིར། འཕགས་པ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་བཀག་ནས་གང་ཟག་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་དེ་རྣམས་བརྟེན་པ་སྟེ། ཆོས་རྣམས་རྫས་སུ་འདོད་པས་ཆོས་བདག་མེད་པའི་ལྟ་བ་ལ་དེ་རྣམས་བརྟེན་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དབུ་མ་བ་དེ་དག་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཆོས་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར། ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་པ་སྟེ། གཉིས་ཀ་མེད་པ་དེ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་ལྟར་གཉིས་ཀ་བདག་མེད་པ་གང་གིས་སོ་སོར་མི་རྟོག་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་གི་མཚན་ཉིད་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་སྔ་མ་དང་སྦྱར་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །སླར་ཡང་རྫོགས་པའི་རིམ་པས་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་ཤེས་པའི་རིམ་ཤེས་ནས། །བདག་བྱིན་བརླབ་པའི་འོད་གསལ་བ། །དེ་ཉིད་ལ་ནི་འདུས་གང་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་པ་འདི་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱུ་དང་འབྲས་བུའི་རང་བཞིན་གྱི་སྒྱུ་མ་དང༌། འོད་གསལ་བ་དག་འདུས་པ་ནི། །ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་བར་བཤ
Chinese
如是无余者，如是无有分别念，彼即双运也。如是说。何处无有具有余者与无余者之二种涅槃之分别念，彼应知为双运次第。彼以道之修习而断除诸烦恼，然尔时只要蕴存在，尔时即非解脱，是为具有余之涅槃。如酥油尽而灯火灭尽一般，蕴坏灭故，说为无余涅槃，此等无有差别即是双运。是故轮回与涅槃等无有任何差别，唯有由遍知与未遍知所作之差别耳。如是说：轮回与涅槃，此二非有也，轮回若遍知，说名为涅槃。如是说。共同之义先行之究竟也。为分别声闻乘与中观宗之故。何处补特伽罗无我与，法无我自性，从二分别念中解脱，是双运之体性。如是说。 此乃由于他宗所遍计之补特伽罗常恒等之分别念不应理之故，是圣声闻乘所遮止者，遮止彼后，彼等依于补特伽罗无我之见，以诸法承认为实有故，彼等不依于法无我之见。中观师彼等所许之法远离一与多故，许为非有，二者皆无是彼等之宗义。如是二者皆无我，由何不分别彼，由彼知双运之体性也，如是与前文相连，如前文一般是究竟。复次为以圆满次第作分别之故。知彼之次第后，我加持之光明，于彼即为圆满聚集，此乃双运之次第。如是说。因与果之自性之幻化与，光明等聚集者，世俗与胜义无有差别之真实性说名为双运。
English
Thus, that which is without remainder, that which is without such conceptualization, that is union. It is said. Where there is no conceptualization of the two nirvanas, namely, that with remainder and that without remainder, that should be known as the sequence of union. Although the afflictions are abandoned by the practice of the path, as long as the aggregates exist, there is no liberation, which is the nirvana with remainder. Just as a lamp is extinguished when the butter is exhausted, it is said that the aggregates are destroyed, which is the nirvana without remainder. The non-difference of these is union. Therefore, there is no difference between samsara and nirvana, but only the difference made by complete knowledge and incomplete knowledge. As it is said: Samsara and nirvana, these two are not existent; when samsara is completely known, it is said to be nirvana. It is said. The general meaning is the ultimate that goes first. For the sake of distinguishing the Sravakas and the Madhyamikas. Where there is no self of the person and the selflessness of phenomena, one's own nature, liberated from the two conceptualizations, is the characteristic of union. It is said. This is because the conceptualizations of the eternal person, etc., which are completely conceived by others, are unreasonable, so it is what is prohibited by the noble Sravakas. After prohibiting that, they rely on the view of the selflessness of the person, because they accept phenomena as real, they do not rely on the view of the selflessness of phenomena. The Madhyamikas assert that phenomena are devoid of one and many, so they assert that they are non-existent. The absence of both is their tenet. Thus, whoever does not separately conceptualize the selflessness of both, by that one knows the characteristic of union, thus connecting with the previous text, and like the previous text, it is the ultimate. Again, for the sake of distinguishing by the completion stage. After knowing the sequence of knowing that, the clear light of my blessing, in that is the complete gathering, this is the sequence of union. It is said. The illusion of the nature of cause and effect, and the gathering of clear light, etc., the reality that is non-different from the conventional and the ultimate is said to be union.
Tibetan
ད་པ་ཡིན། སྦས་པའི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རིལ་པོར་འཛིན་དང་རྗེས་གཞིག་དག །དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་འཇུག་པ་དང༌། །དེ་ནས་གང་དུ་ལྡང་གྱུར་པ། །མཉམ་གྱུར་ཟུང་དུ་འཇུག་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རིལ་པོར་འཛིན་པ་དང་རྗེས་སུ་གཞིག་པ་སྔར་བཤད་པ་སྟེ། དེ་དག་གི་གང་ཞིག་དེ་བཞིན་ཉིད་གནས་ལ་འཇུག་པ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པའི་གོ་འཕང་ལ་འཇུག་པ་དང༌། དེ་ལས་དུས་གཅིག་ཏུ་གང་ཞིག་ལྡང་བ་གཉིས་པོ་དེ་དག་གང་དུ་མཉམ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བཤད་དོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་རྡོ་རྗེ་སྐུ་ལ་མཉམ་པར་གཞག་པ་དང༌། མཉམ་པར་མ་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན། དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་དམིགས་པ་དང༌། །དེ་ལས་ལྡང་བ་ནི་འབྲས་བུ་ཐོབ་ པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་འདྲ་བ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ནི། །རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་འབྱུང་ངོ༌། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྤྱོད་ལམ་ལ་སོགས་པ་བཞུགས་པ་བཞི་པོ་ལ། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་རྟག་ཏུ་མཉམ་པར་བཞག་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་གཞན་དུ་ཡང་བསྟན་པ་སྟེ་མཐར་ཐུག་གོ །སླར་ཡང་དབུ་མའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དག །སོ་སོའི་ཆར་ནི་ཤེས་གྱུར་པ། །གང་དུ་ཡང་དག་འདྲེས་གྱུར་པ། །ཟུང་དུ་འཇུག་པར་དེ་བཤད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། སྒྲ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་བདག་ཉིད་ནི། ཀུན་རྫོབ་དང་དེ་ལས་གཞན་དོན་དམ་པའོ། །དེ་ལ་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་དོན་དམ་པ་ལས་ཀུན་རྫོབ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་དང་དེ་ལས་ཀྱང་དེ་ཐ་དད་པར་འདོད་པ་སྟེ། ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །འགོག་པར་སྨྲ་བའི་དབུ་མ་པ་ཁ་ཅིག་ནི་དོན་དམ་པ་གཅིག་པུ་འདོད་པ་སྟེ། ཀུན་རྫོབ་ནི་སྒྱུ་མའི་སྐྱེས་བུ་ལྟར་རྫུན་དུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་ཀུན་རྫོབ་གཅིག་པུ་ཁོ་ན་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུར་འདོད་པས་དོན་དམ་པ་མི་འདོད་དེ། དེ་ནི་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་དོན་གྱི་བྱ་བ་བྱེད་པ་དེ་ཉིད་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཉིད་ཀྱང་དཔྱད་ན་དམིགས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་དེ་དག་ཐམས་ཅད་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྟུང་བས་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །གང་ཞིག་ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་པ་དེ་དག་འདྲེས་པར་གྱུར་པར་ཤེས་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཟུང་འཇུག་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་ཁོ་ན་སྟོང་པ་ཉིད་
Chinese
完毕。是隐藏的、具有意义的究竟。为了讲述三摩地的方面，需要完整地执持和随后分析。如实安住于实性，以及从那之中生起，变为平等，即是双运。如是说。完整执持和随后分析，之前已经讲述。它们中的哪一个安住于如实之境，就是安住于一切皆空的地位。以及从那之中同时生起的二者，在哪里变为平等，那就是双运，如是说。因为在何处金刚身安住于平等，以及没有安住于平等的状态是不存在的，因为它如同虚空一般。因此，专注于如实，以及从那之中生起，对于获得果位的瑜伽士来说是相似的。如是说。诸佛薄伽梵们，是恒常安住于平等的。如是说。因此，在行住等四种行为中，薄伽梵们是恒常安住于平等的，也在其他地方如此教导，是究竟。再次，为了讲述中观的方面，世俗和胜义，各自了知其差别，在哪里完全融合，那就是双运，如是说。声音和分别的自性是世俗，与此不同的是胜义。对此，一些中观派认为胜义与世俗是不同的，并且也认为世俗与胜义是不同的，因为它们相互矛盾。一些主张断灭的中观派则认为只有胜义，因为世俗如同幻化的人一样是虚假的。一些人只认为世俗如同幻化，而不认为有胜义，因为它没有实际的作用。任何具有实际作用的，那就是世俗的真谛，然而即使是如同幻化，如果加以分析，也会变得没有所缘。这表明他们都因为堕入两边而迷惑。任何了知世俗和胜义融合的人，他们将会证悟双运。如是说。色即是空性。
English
It is finished. It is the ultimate of the hidden and meaningful. In order to explain the aspect of samadhi, it is necessary to hold completely and then analyze. Abiding in suchness, and arising from that, becoming equal, is dual union. Thus it is said. Holding completely and then analyzing, has been explained before. Which of them abides in the realm of suchness, is abiding in the state of emptiness of all. And the two that arise simultaneously from that, where they become equal, that is dual union, thus it is said. Because in what place the vajra body abides in equality, and the state of not abiding in equality does not exist, because it is like space. Therefore, focusing on suchness, and arising from that, is similar to a yogi who has attained the fruit. Thus it is said. The Buddhas, the Bhagavat, are constantly abiding in equality. Thus it is said. Therefore, in the four behaviors such as walking and dwelling, the Bhagavat are constantly abiding in equality, and it is also taught elsewhere, it is the ultimate. Again, in order to explain the aspect of Madhyamaka, conventional and ultimate, each knowing their differences, where they are completely integrated, that is dual union, thus it is said. The nature of sound and discrimination is conventional, and other than that is ultimate. To this, some Madhyamikas think that the ultimate is different from the conventional, and also think that the conventional is different from the ultimate, because they contradict each other. Some Madhyamikas who advocate annihilation think that there is only the ultimate, because the conventional is false like a magical person. Some only think that the conventional is like a illusion, and do not think that there is the ultimate, because it has no actual function. Whatever has actual function, that is the truth of the conventional, however, even if it is like a illusion, if analyzed, it will become without an object. This shows that they are all confused because they fall into both sides. Anyone who knows that the conventional and the ultimate are integrated, they will realize dual union. Thus it is said. Form is emptiness.