Tibetan
གཞུང་གི་དོན། གཞུང་གི་དོན། དང་པོ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ། སྤྱིར་བཤད་པ། ད་ནི་ཉན་པ་པོ་རྣམས་འཇུག་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་པ་ལ་སོགས་པ་ལྔ་པོ་བཤད་པར་བྱ་སྟེ། དེ་མེད་ན་དེ་རྣམས་འཇུག་པར་མི་འགྱུར་བས་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་རྩོམ་པ་དོན་མེད་པར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལ་རིམ་པ་ལྔ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་བརྗོད་པའོ། །བསྒྲུབ་བྱ་ཉིད་དུ་མངོན་པར་འདོད་པའི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་བརྗོད་པར་བྱའོ། །དེ་དག་ལ་ཐབས་དང་ཐབས་ལས་བྱུང་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་འབྲེལ་པའོ།། དགོས་པ་ནི་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་ནས་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་གོ་འཕང་ཐོབ་པའོ། །དེའི་ཡང་དགོས་པ་ནི་འགྲོ་བ་ཐམས་ཅད་དེའི་རང་བཞིན་དུ་བྱ་བ་སྟེ་རིམ་པ་ལྔ་པའི་མདོར་བསྡུས་པའི་དོན་ཏོ།། །།དེ་ལ་རེ་ཞིག་དང་པོར་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་མཛད་ པའི་སློབ་དཔོན་གྱིས་འདོད་པའི་ལྷ་ལ་བགེགས་བསྐྲད་པའི་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་རྩོམ་པ་ཡིན་ཏེ། གང་ཕྱིར་ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་རང་བཞིན་རྗེས་སུ་དྲན་པའི་མཚན་ཉིད་དེ། ཕྱིར་ལྡོག་པ་དང༌། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་དབྱེ་བས་དབང་པོ་དང་སྟོབས་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་བསྡུས་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའི་དགེ་བའི་ཆོས་ཡིན་ནོ། །བགེགས་རྣམས་ནི་མེ་དགེ་བ་བཅུའི་ཡང་དག་པར་བསྡུས་ཏེ་རྣམ་པར་འཚེ་བ་ལ་སོགས་པ་ཡིན་ནོ། །དགེ་བ་དང་མི་དགེ་བ་འདི་དག་ལ་ནི་ལྷན་ཅིག་མི་གནས་པའི་མཚན་ཉིད་ཀྱིས་འགལ་བའི་ཕྱིར་འགལ་བ་ཡོད་པ་སྟེ། དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཕུལ་དུ་གྱུར་ན་མི་དགེ་བའི་ཕྱོགས་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱིས་བགེགས་རྣམས་རང་བཞིན་དུ་ཞི་བར་འགྱུར་ཏེ་འགལ་བ་དམིགས་པའི་གཏན་ཚིགས་སོ། །དཔེར་ན་འདིར་གྲང་བའི་རེག་པ་མེད་པ་སྟེ་མེའི་ཁྱད་པར་ཉིད་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕྱག་འཚལ་བ་འདི་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་ཡིན་ཏེ་མཐུན་པ་དང་མངོན་པར་འདོད་པ་དང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནོ། །དེ་ལ་མཐུན་པ་ནི་གང་ཞིག་གཞུང་མཛད་པས་འདོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཞུང་ལ་རིགས་པ་ཁོ་ནའོ། །དཔེར་ན་སོ་སོར་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་དགེ་སློང་གི་ཀཱ་རི་ཀཱ་རྣམས་ཀྱི་དང་པོ་ཕྱག་རྒྱ་འཚལ་བ་སྟེ་དཔལ་གྱི་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པའི་ས་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། ཆགས་པ་དང་བྲལ་བའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ལ་སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ལ་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་འཇམ་དཔལ་ལ་སོགས་པའོ། །མངོན་པར་འདོད་པ་ནི་གང་ཞིག་གིས་གཞུང་མཛད་པ་མངོན་པར་འདོད་པ་སྟེ་བསྟན་བཅོས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དཔེར་ན། འཇིག་རྟེན་དབང་ཕྱུག་མགོན་པོ་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་སྟེ། སྣང་བའི་ཕྲེང་པའི་འགྲེལ་པའི་ཕྱག་འཚལ་བའོ། །དེ་ནི་བསྟན་བཅོས་མཛད་པའི་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པར་རིགས་པ་ཙམ་གྲུབ་པ་ལ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ནི་བསྟན་བཅོས་དང༌། དེ་མཛད་པ་དག་གཉི་ག་ལ་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་སྟེ། དཔེར་ན་ཀུན་དུ་བཟང་པོའི་སྒྲུབ་ཐབས་ལས་འཇམ་པའི་རྡོ་རྗེ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །དེ་ནི་འཇམ་དཔལ་ བསྒྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་སྒྲུབ་ཐབས་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པ་དང༌། བསྟན་བཅོས་མཛད་པ་ལ་ཡང་དེ་ཉིད་ཡི་དམ་གྱི་ལྷ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདིར་ཡང་གཉི་གའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་ཁོ་ན་སྒྲུབ་པའི་ཕྱིར་དང༌། རབ་ཏུ་བྱེད་པ་ལས་ཀྱང་དེ་ཉིད་གྲུབ་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མགོན་པོ་སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད། །དཔལ་ལྡན་བདེ་ཆེན་ལ་བཏུད་དེ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་བཤད་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་རིམ་པ་རྣམ་པར་ཕྱེ་ཞིང་སོ་སོར་བསྟན་པར་བྱ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །ཅི་བྱས་ནས་ཤེ་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་བདེ་ཆེན་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་བཏུད་དེ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ལུས་ངག་ཡིད་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་འཚལ་ནས་སོ། །བཅོམ་ལྡན་འདས་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། མགོན་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའི་བདག་པོའོ། །གཞན་ཡང་དཔལ་ལྡན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དཔལ་ནི་ཚོགས་གཉིས་ཏེ་དེ་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དཔལ་ལྡན་ནོ། །དེས་ན་གཞི་མཐུན་པའི་བསྡུ་པའོ། །ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སེམས་ཅན་ཀུན་བདག་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཅན་ཀུན་ནི་རྣམ་པ་བཞིའི་སེམས་ཅན་གྱི་རིགས་ཀྱི་དབྱེ་བ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཀྱི་བདག་ཉིད་ནི་ཆོས་ཀྱི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་དེ་བཞིན་ནོ། །རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་རིམ་པ་ནི་རྣམ་པ་བཅུ་གཅིག་པ་སྟེ་འོག་ནས་བཤད་པར་བྱའོ། །རྣལ་འབྱོར་རྒྱུད་ཀྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་ཞེས་བྱ་བ་འདིར་ནི་ཆེན་པོའི་སྒྲ་ཕྱི་པ་མཐོང་བར་བྱ་སྟེ། དེ་བས་ན་དོན་འདི་ཡིན་ཏེ་རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ནི་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་དེའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་སོ། འདིར་ནི་རང་བཟོ་བཀག་པ་ཡིན་ཏེ་ཡི་གེའི་དོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་བདེ་ཆེན་ནི་བདེ་བ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ལ་རྡོ་རྗེ་དང་པདྨ་སྙོམས་པར་ཞུགས་པས་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་དབུས་སུ་འདོད་ཆགས་
Chinese
正文之义 正文之义 第一，金刚念诵次第。 总说： 现在，为了使听者能够进入，将宣说开端等五事。因为没有它们，听者便无法进入，所以造论将变得毫无意义。因此，所谓的“第五次第”就是论的开端。所要证悟的金刚念诵等是所要宣说的。它们之间存在着方法和从方法中产生的特征的关联。必要是获得从语言完全寂静到不住涅槃的果位。而其更深层的必要是使一切众生都成为它的自性，这是第五次第的简要意义。 首先，为了驱除造论的论师所欲之本尊的障碍，而进行顶礼。因为顶礼是忆念薄伽梵大金刚持自性的特征。通过返回和不返回的区分，是权力和力量所完全包含的从心中产生的善法。障碍则是对十不善的完全概括，即各种损害等。善与非善之间，由于不共存的特性而存在矛盾。如果善的一方变得卓越，那么非善一方的自性，即障碍，将自然平息，这是矛盾显现的论证。例如，此处没有寒冷的触感，因为存在着火的特性。这种顶礼也有三种形式：随顺、显现意愿和二者兼具。其中，随顺是指造论者并非出于自己的意愿，而仅仅是遵循正理。例如，随顺别解脱戒的是比丘的根本颂，首先是顶礼，即“吉祥圆满之地”等等，顶礼无贪的薄伽梵。对于论师释迦光来说，本尊是文殊等。显现意愿是指造论者显现自己的意愿，即与论典相符。
English
Meaning of the Text Meaning of the Text First, the order of Vajra recitation. General explanation: Now, in order to enable the listeners to enter, the five aspects, such as the introduction, will be explained. If these are absent, they will not be able to enter, and composing the treatise would become meaningless. Therefore, what is called the 'Fifth Order' is the introduction of the treatise. The Vajra recitation, which is desired to be manifested as the object to be attained, and so on, is what is to be expressed. There is a connection between them, characterized by method and what arises from method. The need is to attain the state of complete silence of speech to non-abiding nirvana. The further need is to make all beings its nature, which is the condensed meaning of the fifth order. First of all, in order to dispel the obstacles to the deity desired by the teacher who composed the treatise, the prostration is composed. Because prostration is the characteristic of remembering the nature of the Bhagavan Great Vajradhara. By the distinction of returning and not returning, it is the virtuous dharma arising from the mind, which is completely encompassed by power and strength. Obstacles are the complete summary of the ten non-virtues, such as various harms. Between virtue and non-virtue, there is contradiction due to the characteristic of non-coexistence. If the side of virtue becomes excellent, then the nature of the side of non-virtue, that is, obstacles, will naturally be pacified, which is the argument of the perceived contradiction. For example, here there is no cold touch, because the characteristic of fire itself exists. This prostration is also of three kinds: concordant, manifesting desire, and possessing both. Among them, concordant is when the author of the treatise does not desire it, but only follows the reason of the treatise. For example, what is in accordance with the Pratimoksha vows is the root verses of the monks, the first of which is the prostration, that is, 'the ground of auspicious perfection' and so on, prostration to the Bhagavan free from attachment. For the teacher Shakya Light, the yidam deity is Manjushri and so on. Manifesting desire is when the author of the treatise manifests his desire, that is, in accordance with the scriptures.
Chinese
不是的。例如，“世间自在怙主”等等，是《光明鬘论》的礼敬。那是造论者的本尊神，不是仅仅在名相上成立的。具有二者体性的是论典和造论者二者相符顺。例如，《普贤行愿品》中礼敬文殊金刚。那是为了修持文殊而与修法相符顺，而且造论时，他也是本尊神。这里也是具有二者体性，圣者龙树仅仅修持大金刚持，而且从论典中也成就他。为了宣说他，故说： 怙主一切有情自性， 殊胜大乐我敬礼， 随顺瑜伽续部后， 当说金刚念诵次第。 说是金刚念诵次第，是指次第分门别类地分别开示。如何做呢？向薄伽梵大乐金刚持敬礼，即是身语意三门恭敬顶礼。薄伽梵是怎样的呢？说是怙主，即是五如来之主。另外，殊胜是指功德，功德是二资粮，谁具有它，谁就是殊胜者。因此是同体性的总集。又是怎样的呢？说是一切有情自性，一切有情是四种有情众生的分类，他们的自性是法性，那就是如是。金刚念诵的次第是十一种，将在下面讲述。随顺瑜伽续部后，这里要看到“大”这个词的外延，因此意思是随顺大瑜伽续部，即吉祥密集金刚。这里是遮止自造，这是字面意思。同样，大乐是指大乐的果位，金刚和莲花平等进入，在坛城的中央贪着。
English
It is not. For example, "Lord of the World, Protector," and so on, is the salutation of the commentary on the Garland of Light. That is the tutelary deity of the author of the treatise, not merely established in name. The one with the nature of both is the treatise and its author, both in accordance. For example, in the Practice of All Good, homage to Manjushri Vajra. That is in accordance with the practice for the sake of practicing Manjushri, and also when composing the treatise, he is the tutelary deity. Here too, it is of the nature of both, because the noble Nagarjuna only practiced the Great Vajradhara, and also from the treatise, he is accomplished. In order to explain him, it is said: Protector, the self-nature of all beings, glorious great bliss, I salute, following the yoga tantra, I will explain the order of vajra recitation. It is said that the order of vajra recitation is to be explained, which means to separately and distinctly reveal the order. How is it done? By saluting the Bhagavan Great Bliss Vajradhara, that is, paying homage with body, speech, and mind. What kind of Bhagavan is it? It is said to be the Protector, that is, the lord of the five Tathagatas. Furthermore, glorious means merit, merit is the two accumulations, whoever has it is glorious. Therefore, it is a collection of the same nature. And what is it like? It is said to be the self-nature of all beings, all beings are the classification of the four types of sentient beings, their self-nature is the Dharma nature, that is as it is. The order of vajra recitation is eleven types, which will be explained below. Following the yoga tantra, here the extension of the word "great" should be seen, therefore it means following the great yoga tantra, that is, the glorious Guhyasamaja. Here, self-creation is prohibited, this is the literal meaning. Similarly, great bliss refers to the state of great bliss, vajra and lotus enter equally, in the center of the mandala, attachment.