Tibetan
པ་སྟེ། སྤྱིའི་དོན་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་མཐར་ཐུག་གོ །རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་ བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོར་རྣམ་བཅས་ཀུན་རྟོག་དང༌། །དངོས་པོ་མེད་པར་རྟོག་པ་དག །རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་གཅིག་བྱ་སྤྱོད། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པའོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། གང་དང་གང་སྣང་བ་དེ་དང་དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་སྟེ། སྣང་བ་ལས་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྣང་བ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ལུས་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་འདི་དག་དེའི་རྣམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་གཟུགས་སུ་གཟུང་བ་དང༌། འཛིན་པ་སོ་སོར་སྣང་བ་ནི་རྨི་ལམ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་པ་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །རྣམ་པ་རྣམས་བརྫུན་ཡིན་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་བ་ཡང་རྒྱུ་མེད་པས། །དག་པའི་ཤེལ་དང་འདྲ་བའི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །དེ་དག་གཅིག་ཏུ་བྱས་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་སྤྱོད་པ་དེ་ཡིས་ཟུང་འཇུག་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། གཉིས་ཀ་ཡང་ངོ་བོ་ཉིད་དུ་ཐ་མི་དད་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་གི་ཕྱིར་ངོ་བོ་ཉིད་ལྡོག་པར་བྱེད་པར་མི་ནུས་ཏེ། །དེ་ཡོངས་སུ་མ་ཤེས་པས་ཐོག་མ་མེད་པའི་ལྟ་བའི་སྤྱོད་པ་འདི་དག་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དངོས་པོ་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ནི་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཁོ་ན་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །ཉན་ཐོས་པ་དང༌། མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་དག་གི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གཟུང་བ་དང་ནི་འཛིན་པ་ཞེས། །རྣམ་གཉིས་བློ་ནི་ཡོད་མིན་གྱི། །གང་དུ་མི་ཕྱེད་བློ་ཡོད་པ། །དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཉེ་བར་ལེན་པ་དང་ལྷན་ཅིག་བྱེད་པའི་རྒྱུའི་ཚོགས་ལས་བྱུང་བའི་བེམས་པོ་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིའི་དངོས་པོ་རྣམས་ཚད་མས་གྲུབ་པས་གཟུང་བའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ནང་གི་མིག་ལ་སོགས་པ་ཡང་སྔ་མ་བཞིན་དུ་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་འགྲུབ་པས་ཡོད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱེ་བྲག་ཏུ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་པའི་མཐའོ། །མདོ་སྡེ་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བའི་སྐྱེ་མཆེད་བཅུ་གཉིས་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་གཟུགས་སུ་སོ་སོར་ཡོད་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་རང་བཞིན་མེད་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་འདོད་དོ། །གྲུབ་པའི་ མཐའ་གཉིས་པོ་དེ་དག་རྣམ་པ་གཉིས་ཀྱི་བློ་ཡིས་གང་གིས་མི་ཟིན་པ་ཐ་མི་དད་པའི་བློ་འཇུག་ན་ཟུང་འཇུག་ཅེས་པ་ཡིན་ཏེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །རྣལ་འབྱོར་པའི་དབུ་མ་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར
Chinese
即，总的意义是具有精华的究竟。为了讲述瑜伽行派的方面，说：有事物的有相唯识和，没有事物的分别念，瑜伽士则行持一事，那即是了知双运。如是说，无论显现什么，那即是阿赖耶识的相，因为不离显现的缘故。显现是阿赖耶识的身体，因此这些是它的相。外和内的色受持和，能持分别显现如同梦境般是错乱的，这是说有相唯识者的宗义。相是虚假的，因此那些分别显现也无有原因。如同清净的水晶般的无相唯识是说阿赖耶识者的宗义。将那些做成一个，瑜伽士的行持即是了知双运，因为二者也是本体上无有差别的缘故。因为不能转变本体的缘故，没有完全了知它，这些无始以来的见解的行持才会产生。事物们的自性是无二，如同之前一样是究竟。为了讲述声闻乘和，经部中观派等的方面，说：所取和能取，二种心识非有，何处有不分别的心识，那即说为双运。如是说，从近取和共同作用的因的集合中产生的非物质的外境，以量成立，因此存在于所取的形相中。同样，内在的眼等也如之前一样，成立为能取的形相，因此是存在的，这是分别说者的宗义。经部中观派等的因和缘产生的十二处，存在于所取和能取的形相中，然而认为是没有自性的。两种宗义，不能以两种心识来把握，无有差别的智慧融入时，即是双运，如同之前一样是究竟。为了讲述瑜伽行中观派的方面
English
That is, the general meaning is the ultimate of having essence. In order to explain the aspect of the Yogachara school, it is said: The appearance of objects with aspects and, the conceptualization without objects, the yogi practices one thing, that is, knowing union. Thus it is said, whatever appears, that is the aspect of consciousness, because it does not deviate from appearance. Appearance is the body of consciousness, therefore these are its aspects. The appearance of external and internal forms as objects and holders separately is mistaken like a dream, this is the tenet of those who speak of consciousness with aspects. Since the aspects are false, the separate appearances of those are also without cause. The formless consciousness like pure crystal is the tenet of those who speak of consciousness. Making those into one, the practice of the yogi is the knowledge of union, because both are also non-different in essence. Because the essence cannot be reversed, not fully knowing it, these practices of beginningless views arise. The nature of things is only non-dual, just like before, it is ultimate. In order to explain the aspects of the Hearers and, the Sutra school Madhyamaka and others, it is said: What is grasped and what grasps, the two minds are not existent, where there is a non-discriminating mind, that is said to be union. Thus it is said, the external objects that arise from the collection of causes that act together with the near-taking, which are non-material, are established by valid cognition, therefore they exist in the form of what is grasped. Similarly, the internal eye and so on also, as before, are established as the form of what is grasped, therefore they exist, this is the tenet of the distinction speakers. The twelve sources that arise from the causes and conditions of the Sutra school Madhyamaka and others exist separately in the form of what is grasped and what grasps, however, they think that it is without nature. The two tenets, which cannot be grasped by the two minds, when non-different wisdom merges, that is called union, just like before, it is ultimate. In order to explain the aspect of the Yogachara Madhyamaka school
Tibetan
་བྱ་བའི་ཕྱིར། རྟག་དང་ཆད་པའི་བློ་དག་ནི། །གང་གིས་སྤངས་ན་རབ་གནས་པའི། །ཟུང་དུ་འཇུག་པའི་རིམ་འདི་ཡིས། །དེ་ཉིད་ཤེས་ཏེ་མཁས་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་པ་ཁོ་ན་དོན་གྱི་རྣམ་པར་སྣང་བ་སྟེ། འདིར་ཕྱི་རོལ་གྱི་དོན་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །འོན་ཀྱང་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས། དེ་ཕྱིའི་དོན་བཀག་པས་དེ་རྣམས་ལ་ཆད་པའི་ཕྱོགས་དང༌། རང་བཞིན་མེད་པའི་ཤེས་པའི་རྣམ་པ་འདོད་པས་རྟག་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་རྟག་པ་དང་ཆད་པའི་བློ་གཉིས་སྤངས་ནས་དེ་དང་ཐ་མི་དད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གང་གིས་ཤེས་ཏེ། མཁས་པ་ནི་མི་སློབ་པའི་ལམ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ཏོ། །ཤེས་པ་དང་རྣམ་པ་དག་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཐར་པ་ཡིན་ནོ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤེས་རབ་སྙིང་རྗེ་གཅིག་པར་ནི། །ཤེས་ནས་གང་དུ་འཇུག་འགྱུར་བ། །ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱར་བཤད་པ་སྟེ། །རིམ་འདི་སངས་རྒྱས་སྤྱོད་ཡུལ་ལོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །ཉན་ཐོས་པ་ཁ་ཅིག་ལྷག་པར་མོས་པས་སྤྱོད་པའི་ས་ལ། སེམས་ཅན་ལ་དམིགས་པའི་སྙིང་རྗེ་བཟུང་ནས་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ལ་ཤེས་རབ་མེད་པས་ཆད་པའི་ཕྱོགས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །གང་དུ་དེ་དག་དབྱེར་མེད་པར་ཤེས་ནས་འགྲོ་བའི་དོན་དུ་འཇུག་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ནི་ཀུན་ཏུ་འོད་ཀྱི་སའི་སྤྱོད་ཡུལ་གང་ཟུང་འཇུག་གི་རིམ་པར་བཤད་པ་སྟེ། སྔ་མ་བཞིན་དུ་མཐར་ཐུག་གོ །རྫོགས་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའི་ཕྱོགས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་འཇུག་པར། །ཐམས་ཅད་བསྡུས་ལས་ཤེས་གྱུར་པ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་གང་དུ་གནས། །དེ་ནི་ཟུང་ དུ་འཇུག་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སེམས་ལ་དམིགས་པའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང༌། རིམ་པ་བཞི་ལ་ཐབས་དང་ཤེས་རབ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་སྟེ། དེ་ཡིས་ཐམས་ཅད་ཅེས་པ་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །རིམ་པ་གསུམ་པ་ལ་ཡང་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཐབས་ཀུན་རྫོབ་ལ་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ། །དེ་ཡོད་ཀྱང་ཕྱོགས་གཉིས་ལ་ལྟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དོན་དམ་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དག་བསྡུས་ནས་ཐ་མི་དད་པར་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་ཟུང་འཇུག་ཅེས་བྱ་བ་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་ཁོ་ནའོ། །ཉན་ཐོས་པའི་ཕྱོགས་སླར་ཡང་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དུ་ལྷག་མར་བཅས་པ་དང༌།
Chinese
是为了行持之故。断常之见，谁能舍弃，成为最胜者？以此双运次第，知晓此理即是智者。如是说。识仅仅是境的显现，在此，外境未被量成立，故非存在。然而，识的显现也无自性。瑜伽行中观派认为，彼等遮止外境，故彼等堕入断边；由于承认无自性的识的显现，故将产生常边。因此，舍弃常断二见，谁能知晓与其无别的真如？智者即是知晓无学道者。如是开示。识与显现皆完全了知，唯此才是解脱。为了宣说自己的宗派。智慧与慈悲合一，知晓后将入于何处？名为双运，此次第是佛陀的行境。如是说。一些声闻行者特别倾向于行持的地上，执持缘众生的慈悲，希求菩提。彼等没有智慧，故将产生断边。何处无差别地了知彼等，并为了利益有情而行持，那就是佛陀的行境，即是普光地的行境，被宣说为双运的次第，如前一样，是究竟的。为了宣说圆满次第瑜伽士的方面。方便与智慧平等入，从总集中知晓，大瑜伽士安住于何处？彼即成为双运。如是说。缘心的手印次第，以及四次第，是方便与智慧平等入。由此，一切，即是了知心的光明和自性光明。在第三次第中，也有如幻的方便世俗，但那也堕入二边。从胜义的角度，将彼等总集，完全了知无有差别，那就是所谓的双运，是究竟的。为了再次宣说声闻的方面。何处是有余的，
English
It is for the sake of practice. Who can abandon the views of permanence and annihilation and become the most victorious? By knowing this very truth through this dualistic order, one becomes wise. Thus it is said. Consciousness is merely the appearance of an object; here, external objects are not established by valid cognition, therefore they do not exist. However, that appearance of consciousness is also without inherent existence. The Yogācāra-Madhyamikas believe that by refuting external objects, they fall into the extreme of annihilation; by accepting the appearance of consciousness without inherent existence, the extreme of permanence will arise. Therefore, abandoning the two views of permanence and annihilation, who can know the suchness that is inseparable from them? The wise are those who know the path of no more learning. Thus it is taught. Liberation is only the complete understanding of consciousness and appearances. In order to explain one's own tenets. When wisdom and compassion become one, knowing where one will enter? It is explained as union, and this order is the realm of the Buddhas. Thus it is said. Some Śrāvakas are particularly inclined to practice on the grounds of practice, holding compassion focused on sentient beings and desiring enlightenment. They lack wisdom, so the extreme of annihilation will arise. Wherever they are known to be inseparable and engage in benefiting beings, that is the realm of the Buddhas, which is the realm of the land of all-illuminating light, which is explained as the order of union, and as before, it is ultimate. In order to explain the aspect of the yogi of the Completion Stage. When skillful means and wisdom are equally entered, having known from the collection of all, where does the great yogi abide? That becomes union. Thus it is said. The order of mudras focused on the mind, and the four stages, are the equal entry of skillful means and wisdom. By that, all, that is, knowing the luminosity of the mind and the luminosity of its own nature. In the third stage, there is also the illusory skillful means of conventional truth, but that also falls into two extremes. From the perspective of ultimate truth, gathering them together and fully knowing them to be inseparable, that is what is called union, which is ultimate. In order to explain the aspect of the Śrāvakas again. Where there is remainder,