Tibetan
ལས་ཀྱང་མཆོག་ནི་ཁྱད་པར་ཅན་དུ་གསུངས་སོ། །དེ་ལ་ཉན་ཐོས་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་འགོག་པའི་སྙོམས་པར་ཞུགས་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རིགས་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཉིད་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱིའི་དོན་འཛིན་པའི་རྣམ་པའི་སྒོ་ནས་གཟུང་བ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པ་དང་བཅས་པ་དང་རྣམ་པ་མེད་པའི་སྒོ་ནས་དེ་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡོད་པའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་པའོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་དང་འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ནའོ་ཞེས་ཁ་ཅིག་འདོད་དོ། །འཇུག་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་དྲུག་ཁོ་ན་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་དོ། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་བརྒྱད་ཁ་ཅིག་གིས་འདོད་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་བཞིའོ། །རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་དོན་ལོགས་སུ་འགྲུབ་པ་དང༌། རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལོགས་སུ་འགྲུབ་པ་སྟེ། དེ་གཉི་ག་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་མདོ་སྡེའི་དགུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ནོ། །ཕྱིའི་དངོས་པོ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་རྣམ་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡང་རང་བཞིན་མེད་པའོ་ཞེས་རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དབུ་མ་པ་རྣམས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟུང་བ་ཡིན་ ནོ། །མཐོང་བ་དང་བསྒོམ་པའི་ལམ་རྣམས་ཀྱིས་ཉོན་མོངས་པ་སྤངས་ཏེ། ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པའོ་ཞེས་རྒྱལ་བའི་ཡུམ་གྱི་དབུ་མ་པ་རྣམས་གྲུབ་པའི་མཐའ་འདོད་དོ། །བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཁྱད་པར་གྱི་ལྷའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང༌། སྤྱོད་པའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་རོལ་མོ་ལ་སོགས་པའི་ཐ་མལ་པ་མ་ཡིན་པའི་སྤྱོད་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་ཁོ་ནའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་གྱི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་སྔགས་དང་ཕྱག་རྒྱ་དང༌། ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམས་ཀྱིས་ཐོབ་པའི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་ལྷའི་སྐུ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང༌། རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོའི་རྒྱུད་ལ་གནས་པ་རྣམས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཏིང་ངེ་འཛིན་གསུམ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ལུས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཐའ་ཅན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་རིམ་པ་ལ་གནས་པ་ཁ་ཅིག་ངག་རྣམ་པར་དབེན་པ་མ་ཡིན་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང༌། ཁ་ཅིག་སྒྱུ་མའི་སྐུ་དང༌། ཁ་ཅིག་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དང༌། ཁ་ཅིག་མི་གནས་པའི་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་འདོད་པ་ཡིན་ཏེ། དངོས་པོ་རྣམ་པར་དཔྱད་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ལས་འདས་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་
Chinese
事业也是殊胜的，被说为是具有差别的。其中，声闻乘的人们以止息彼性的等持之门来执取真如；独觉乘种性的人们以随彼推断的外境执持之相来执取真如；瑜伽行者们以有相和无相之门来执取真如。其中，有些人认为只有阿赖耶识存在。有些人认为只有染污意和入的识存在。有些人认为只有六入识存在。有些人认为有八识，这是瑜伽行者的四种观点。由于从因和缘产生，外境各自成立，以及无相的识各自成立，这二者也都是无自性的，经部的九品派们这样执取真如。外境事物仅仅是智慧的显现，而且它也是无自性的，瑜伽行中观派们这样执取真如。 通过见道和修道断除烦恼，获得法身，胜母中观派们这样认为究竟的宗义。安住于事续的人们认为仅仅是特殊本尊形象的真如；安住于行续的人们认为通过音乐等非世俗的行为，仅仅是本尊形象的真如；安住于瑜伽续的人们认为通过咒语、手印和禅定等获得的毗卢遮那佛等本尊之身就是真如；安住于大瑜伽续的人们认为生起次第的瑜伽士以三禅定为先导的身体完全寂静的边际就是真如；安住于圆满次第的人们，有些人认为不是语完全寂静，有些人认为是心的光明，有些人认为是幻身，有些人认为是外在的现前菩提，有些人认为是不住涅槃的真如。如果分析事物，那就是超越法身的真如。
English
Actions are also supreme, said to be distinctive. Among them, the Hearers grasp Suchness through the door of meditative absorption that stops that very nature; those of the Pratyekabuddha lineage grasp Suchness through the aspect of apprehending external objects that infer it; and the Yoga practitioners grasp Suchness through the aspect of being with and without aspects. Among them, some assert that only the basis-consciousness exists. Some assert that only the afflicted mind and the entering consciousness exist. Some assert that only the six entering consciousnesses exist. Some assert that there are eight consciousnesses, these are the four aspects of Yoga practitioners. Because arising from causes and conditions, external objects are established separately, and the aspectless consciousness is established separately; both of these are without inherent existence, so the Sautrāntika-bhūta school grasps Suchness. External objects are only the appearance of wisdom, and that is also without inherent existence, so the Yogācāra-Madhyamikas grasp Suchness. Having abandoned afflictions through the paths of seeing and meditation, the Jñānamātṛkā-Madhyamikas assert the ultimate tenet of having attained the Dharmakāya. Those who abide in the Kriyā Tantra assert Suchness as only the form of a special deity; those who abide in the Caryā Tantra assert Suchness as only the form of a deity through non-mundane conduct such as music; those who abide in the Yoga Tantra assert that the very body of a deity such as Vairocana, attained through mantras, mudras, and samādhis, is Suchness; those who abide in the Mahāyoga Tantra assert that Suchness is the limit of a completely isolated body, with the three samādhis preceding it, by the yogi of the generation stage; some who abide in the completion stage assert that it is not complete isolation of speech, some assert that it is the luminosity of the mind, some assert that it is the illusory body, some assert that it is external manifest enlightenment, and some assert that it is Suchness of non-abiding nirvāṇa. If phenomena are analyzed, it is Suchness that transcends the Dharmakāya.
Tibetan
གཞན་ཁོ་ན་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་དེ་ཉིད་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཡིན་ཏེ། དེ་མངོན་དུ་བྱས་ན་ལམ་ཐམས་ཅད་རྟོགས་པར་འགྱུར་རོ། །རྟེན་གྱི་དབྱེ་བས་ལྟ་བ་རྣམས་ཐ་དད་པ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་དུ་དེ་ཉིད་ཁོ་ནར་མི་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ནི་དབྱེ་མེད་ཕྱིར། །རིགས་དབྱེ་བ་ནི་རིགས་པ་མིན། །གཞི་ཅན་ཆོས་ཀྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །དེ་ཡིད་བྱེ་བ་སོ་སོར་བཤད། །ཅེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ད་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་ཡང་དེའི་དོན་དུ་དེ་ཁོ་ནར་གཟུང་བ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རལ་པ་གཅེར་བུ་མགོ་རེག་དང༌། །ཅོད་པན་འདུས་པ་སྤོང་འཇུག་སྟེ། །སྣ་ཚོགས་རྟོགས་ཅན་དེ་དང་ནི། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་རྣམས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རལ་པ་གཅིག་ནི་རིག་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པའོ། །གཅེར་བུ་ནི་སྤྱོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་པའོ། །མགོ་རེག་ནི་དགེ་སློང་དང་དགེ་ཚུལ་ལ་སོགས་པའོ། །ཅོད་པན་ནི་བསླབ་པ་ལྔ་ལ་གནས་པའི་དགེ་བསྙེན་ནོ། །འདུས་པ་སྤོང་འཇུག་ནི་ཚེམ་བུ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པའོ། །སྣ་ཚོགས་རྟགས་ཅན་དེ་ དང་ནི། །ཞེས་པ་ནི་བརྟུལ་ཞུགས་སྦྱངས་བའི་ཡོན་ཏན་ལ་སོགས་པའི་རྟགས་ཏེ། དཀའ་ཐུབ་སྤྱོད་པའི་མཚན་ཉིད་དེ་རྣམས་ཀྱིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདོད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་གཞན་གྱི་དོན་དུ་འབད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ཁོ་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པའི་རྒྱུ་མ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ཉིད་དམན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས། །བརྟུལ་ཞུགས་སྤྱོད་པ་ལ་སོགས་རིམ། །དེ་ཉིད་ཡེ་ཤེས་དམན་པས་ན། །དེས་ནི་གྲོལ་བར་རྙེད་མི་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རལ་པ་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དེ་རྣམས་གལ་ཏེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བྲལ་བ་ཡིན་ན་དེའི་ཚེ་དེ་རྣམས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་སྤྱོད་པའི་རིམ་པ་དོན་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། འོན་ཏང་ཁུར་བུ་ཁུར་བ་ལྟ་བུར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་པའི་ཕྱིར། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་དེ་ཡིས་གྲོལ་བར་མི་འགྱུར་རོ། །གདན་བཞིའི་རྒྱུད་ལས་ཀྱང༌། དེ་ཉིད་མེད་པའི་རྣལ་འབྱོར་ལ། །གླང་པོའི་དྲིལ་བུ་སྒྲ་སྒྲོགས་ལྟར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་བས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡོངས་སུ་ཤེས་པ་ཁོ་ན་གྲོལ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་མེད་ན་ཡང་དེ་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མེད་ན་བརྟུལ་ཞུགས་ལ་སོགས་པ་དོན་མེད་དེ་འོན་ཏང་ཁུར་བུ་ཁུར་བའོ། །བརྟུལ་ཞུགས་ལ་
Chinese
並非僅僅存在其他，而是為了區分。因此，證悟那本身，如果證悟了它，就能夠了悟所有道。由於所依的不同，觀點各不相同，但並非僅僅是那本身。否則，不會僅僅變成那本身。如是說：「法界無分別，種類區分非理智，有基法之差別，彼意各自分別說。」因為這樣說的緣故。現在，為了說明苦行等也不應僅僅為了那個目的而執取，所以說：「髮髻裸體頭觸地，髮冠聚集捨棄入，多種標誌具彼等，欲求現證菩提者。」這樣說道，髮髻是指智慧的苦行者。裸體是指行為的苦行者。頭觸地是指比丘和沙彌等。髮冠是指安住於五學處的近事男。聚集捨棄入是指裁縫師的瑜伽士。多種標誌具彼等，是指修習苦行的功德等的標誌，以苦行修持的特徵，那些僅僅是為了想要現證菩提，那些並非為了其他目的而努力。為了說明僅僅苦行並非獲得那本身的因，所以說：「彼性低下彼等之，苦行修行等次第，彼性智慧低下故，彼者無法得解脫。」這樣說道，如果執持髮髻等那些遠離那本身，那麼屆時那些苦行等的修行次第就僅僅是沒有意義的，會變得像背負重擔一樣。因此，因為沒有那本身的緣故，苦行等無法獲得解脫。在《四座續》中也說：「彼性無有之瑜伽，如象之鈴鐺聲響徹。」因此，完全了知那本身才是解脫的因，即使沒有苦行等，也能夠了悟那本身。如果沒有那本身，苦行等就沒有意義，僅僅是背負重擔。苦行
English
It is not just that others exist, but it is for the sake of distinguishing. Therefore, it is to awaken to that very nature; if one awakens to it, one will realize all paths. Due to the differences in support, views are different, but it is not just that very nature. Otherwise, it will not just become that very nature. As it is said: "The realm of Dharma is without distinction, the division of types is not reasonable, with the division of the basis of Dharma, its meaning is explained separately." Because it is said so. Now, in order to explain that asceticism and so on should not be taken as only for that purpose, it is said: "Matted hair, naked, head touching the ground, crown gathered, abandoning entering, various signs possessing those, desiring manifest enlightenment." It is said that matted hair refers to the ascetic of wisdom. Naked refers to the ascetic of conduct. Head touching the ground refers to monks and novices and so on. Crown refers to the lay follower who abides in the five precepts. Gathering, abandoning, entering refers to the yogi of the tailor. Various signs possessing those, refers to the signs of the qualities of practicing asceticism and so on, with the characteristics of practicing asceticism, those are only for wanting to manifest enlightenment, those are not striving for other purposes. In order to explain that asceticism alone is not the cause of attaining that very nature, it is said: "That nature is inferior, those of them, the order of practicing asceticism and so on, because that nature's wisdom is inferior, that one will not find liberation." It is said that if those who hold matted hair and so on are separated from that very nature, then at that time the order of practicing asceticism and so on by those will only be meaningless, it will become like carrying a burden. Therefore, because there is no that very nature, asceticism and so on will not lead to liberation. In the Four Seats Tantra it is also said: "Yoga without that very nature, like the sound of an elephant's bell resounding." Therefore, only fully knowing that very nature is the cause of liberation, even if there is no asceticism and so on, one can realize that very nature. If there is no that very nature, asceticism and so on are meaningless, only carrying a burden. Asceticism