Tibetan
ར་བསྟན་པ་འདི་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཚིག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་མིན། །ཞེས་པ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཡང་གང་གི་ཕྱིར་རྣམ་པར་རྟོག་པར་རྟོག་པ་ལས་ཚིག་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཀུན་རྫོབ་ཏུ་བསྟན་ ན་འགལ་བ་མེད་དེ་རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤིང་རྟ་ལ་དེ་ནི་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ལ་ནི་གསུང་གི་ཚོགས་བུམ་པ་བཟང་པོ་བཞིན་དུའོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དེ་ཉིད་ལས་ལྷའི་སྐུ་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ་ཞེས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་བས་འོད་གསལ་དག་པ་ལས། །ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་འབྱུང་འགྱུར་ཏེ། །སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་མཚན་འཆང་ཞིང༌། །དཔེ་བྱད་བཟང་པོ་བརྒྱད་ཅུར་ལྡན། །རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ལྡན་པའི། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པར་དེ་ནས་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འོད་གསལ་བ་འདི་ཉིད་ལས་གོ་ལོག་པའི་རིམ་པས་ཡེ་ཤེས་གསུམ་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བར་འགྱུར་རོ། །སྣང་བ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་གྱུར་པའི་ཡེ་ཤེས་གསུམ་པོ་འདི་ལས་ཀྱང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་སྟེ་སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་ཀྱི་དབང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པོའི་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་དང༌། དཔེ་བྱད་བརྒྱད་ཅུ་དང༌། རྣམ་པ་ཀུན་གྱི་མཆོག་ནི་སྟོབས་བཅུ་ལ་སོགས་པ་སྟེ་དེ་རྣམས་དང་ལྡན་པའོ། །དེ་ནི་སྦས་པའི་བཤད་པའོ། །རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་ཚད་མ་ཉིད་ཀྱིས་དོན་འདི་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཤཱཀྱ་ཐུབ་པ་དེ་བཞིན་གཤེགས། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་འདི་བཞེད་ནས། །སྟོང་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །ཐོབ་པར་བྱ་ཞེས་མངོན་པར་དགོངས། །ནཻ་རཉྫ་ནའི་ཆུ་འགྲམ་དུ། མི་གཡོའི་ཏིང་འཛིན་ལ་ཞུགས་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྒྱ་ཆེར་རོལ་པའི་མདོ་ནི་ཐེག་པ་ཆེན་པའི་མདོ་སྟེ། གང་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པའི་མཛད་པ་ཆེན་པོ་བཅུ་གཉིས་སྡུད་པ་པོས་བཤད་པའོ། །དེར་བཤད་པའི་ལོ་རྒྱུས་ནི་དཔེར་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཤཱཀྱ་ཐུབ་པས་འཁོར་གྱི་ནང་ནས་གཤེགས་ཏེ་མངོན་བར་བྱང་ཆུབ་བཞེད་ནས་སྟོང་པ་ཆེན་པོའི་གོ་འཕང་ཁོ་ན་བྱང་ཆུབ་ཡིན་ནོ་ཞེས་དགོངས་ནས་ཆུ་བོ་ནཻ་རཉྫ་ནའི་འགྲམ་དུ་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་དེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་སོ། །བག་ཆགས་ཀྱི་དྲི་མ་རྣམས་སྤྱོད་བར་བྱེད་པ་ནས་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་ཏོ། །ཕྱིན་ཅི་ལོག་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གཞིགས་པ་ན། རང་རང་གི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་ལ་བཞུགས་པའི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཇི་ལྟར་དེ་ལ་གསུངས་པ་དེ་
Chinese
因为那不是语言所能表达的，为了那个缘故。那不是语言的适用范围。因为那是无分别的缘故。又因为从分别念的思维中产生语言的缘故。在世俗中显现则没有相违，因为那安住在分别念的车辆上。对于一切智者来说，语言的集合就像一个好的宝瓶一样。因为要说唯有从那真实性中才会出现天神的身体。因此，从清净的光明中，将要产生三种智慧。具有三十二相，具备八十随好。具备一切殊胜的，从那以后将变成一切智者。这样说道，从这光明本身中，以颠倒的次第，三种智慧将要产生，比如显现近乎获得等等。从这三种显现合一的三种智慧中，也会出现如幻的一切智者的智慧之身，这是由先前的愿力所致。那又是怎样的呢？具有大丈夫的三十二相，八十随好，以及一切殊胜，即十力等等，具备这些。这是隐秘的解释。为了用广大嬉戏的量来阐释这个意义。释迦牟尼佛如来，显现菩提的这个意愿，大空性即是佛陀，想要获得而显现意念。在奈兰扎那河边，进入不动的禅定中。这样说道，广大嬉戏的经是伟大的乘经，在那里，世尊释迦牟尼佛的十二大事业被汇集并被讲述。在那里讲述的历史，例如世尊释迦牟尼佛从眷属中离开，显现菩提的意愿，认为唯有大空性的果位才是菩提，这样想着，在奈兰扎那河边进入不动的禅定中。从使用习气的污垢开始，直到不动的禅定。当观察颠倒的禅定时，安住在各自佛土的如来们是如何对他说法的呢？
English
Because that is not what language can express, for that reason. That is not the scope of language. Because that is non-conceptual. Also, because language arises from the thinking of conceptual thoughts. To manifest in the conventional is not contradictory, because that abides on the chariot of conceptual thoughts. For the omniscient, the collection of language is like a good vase. Because it is to be said that only from that reality will the body of the deity appear. Therefore, from the pure light, three wisdoms will arise. Possessing the thirty-two marks, endowed with the eighty minor marks. Possessing all perfections, from then on will become omniscient. Thus it is said, from this very light, in a reversed order, the three wisdoms will arise, such as the appearance of near attainment and so on. From these three wisdoms of the union of three appearances, there will also appear the illusory body of wisdom of the omniscient, which is due to previous aspirations. And what is that like? Possessing the thirty-two marks of a great man, the eighty minor marks, and all perfections, namely the ten powers and so on, possessing these. This is the hidden explanation. In order to explain this meaning by the measure of vast play. Shakyamuni Buddha Tathagata, this intention of manifesting enlightenment, the great emptiness is the Buddha, wanting to attain and manifesting the intention. On the banks of the Nairanjana River, entered into immovable samadhi. Thus it is said, the Sutra of Vast Play is the Great Vehicle Sutra, where the twelve great deeds of the Blessed One Shakyamuni Buddha are collected and told. The history told there, for example, the Blessed One Shakyamuni Buddha left from the retinue, the intention of manifesting enlightenment, thinking that only the state of great emptiness is enlightenment, thinking thus, on the banks of the Nairanjana River entered into immovable samadhi. From the use of the stains of habitual tendencies, until the immovable samadhi. When observing the reversed samadhi, how did the Tathagatas abiding in their respective Buddha lands speak to him?
Tibetan
ལ་གསུངས་པ་དེ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེའི་ཚེ་རྒྱལ་བ་མཁའ་རྡོ་རྗེ། །ཏིལ་གྱི་གང་བུ་གང་བཞིན་བཞུགས། ། རྒྱལ་བའི་སྲས་ལ་སེ་གོལ་དང༌། །དེ་ལ་དབྱངས་གཅིག་གིས་གསུངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚོགས་དང་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་དག་གི །འགྲོ་བའི་དོན་ལ་སྤྱོད་པ་ཡིས། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་མཉམ་པ་ཉིད། །སྐུ་ཚེ་རིགས་དང་ཚད་རྣམས་མིན། །ཞེས་བྱ་བའི་རིགས་པས་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པ་དང་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་ཐ་མི་དད་པས་ནམ་མཁའ་ལ་བཞུགས་པའི་རྒྱལ་བ་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པ། ཏིལ་གྱི་གང་བུ་བཞིན་དུ་ཕན་ཚུན་དུ་གནོད་པ་མེད་པར་བཞུགས་པས་རྒྱལ་བའི་སྲས་ནི་གཞོན་ནུ་དོན་ཐམས་ཅད་གྲུབ་པ་སྟེ། དེ་ལ་དབྱངས་གཅིག་ནི་དོན་གཅིག་ལ་དགོངས་ནས་དུས་གཅིག་ཏུ་འདི་སྐད་གསུངས་སོ། །གསུངས་པ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། བསམ་གཏན་འདི་ནི་རྣམ་དག་མིན། །འདིས་ནི་མཐར་ཐུག་མི་ཐོབ་སྟེ། །ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ། །འོད་གསལ་བར་ནི་དེ་དམིགས་ཤིག །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། བསམ་གཏན་འདི་ནི་མི་གཡོ་བའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྣམ་པར་དག་པ་མ་ཡིན་ཏེ་རགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་མི་དམིགས་ན་ཡང་ཕྲ་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྲིད་འོད་གསལ་བ་མ་རྟོགས་ན་དེ་སྲིད་རགས་པ་དང་བག་ལ་ཉལ་ལ་གནས་པའི་དེ་རྣམས་མི་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །བསམ་གཏན་འདི་ཡང་མཐར་ཐུག་མི་ཐོབ་པ་ནི་ཁྱད་པར་གྱི་མཐའ་ལ་གནས་པའི་གོ་འཕང་འདིས་ཐོབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་འདི་སྤང་བྱར་བྱའོ། །ནམ་མཁའི་ངོས་ལྟར་མཆོག་གྱུར་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་འོད་གསལ་བའི་ནི་རྣམ་པ་མེད་པ་དང༌། དང་བའི་མར་མེའི་འོད་ཟེར་དང་འདྲ་བ་དང་དཔའ་རླབས་མེད་པའི་རྒྱ་མ་ཚོ་དང་འདྲ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དམིགས་པར་བྱའོ། །འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ། སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་དང༌། རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའོ། །དེ་ལ་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ནི་རྣམ་པ་མེད་པའི་རྣམ་རིག་དང༌། རང་བཞིན་གྱི་འོད་གསལ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟེ། རིམ་པ་བཞི་པས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །འདིར་རྫེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱིས། སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་ཁོ་ན་བཞེད་པ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་ཟློས་པའི་ཕྱིར་རིམ་པ་བཞི་པ་དོན་མེད་པ་ཐལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་ཡང་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ནམ་མཁའ་ངས་ལྟར་ཞེས་པ་ཇི་ལྟར་སྤྲིན་དང་མུན་པ་དང་ཁ་བ་ལ་སོགས་པས་ནམ་མཁའ་ཁྱབ་ན་ཡང༌། ངོ་བོ་ཉིད་དུ་དྲི་མ་མེད་པ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་ དེ་ལས་ཐ་དད་པའི་བརྫུན་གྱི་རྣམ་པ་རྣམས་དང་བྲལ་བའི་དེ་ཉིད་ན
Chinese
为了宣说所说之义。那时，胜者虚空金刚，如芝麻荚般安住。 对胜者之子说“塞郭”等，对他以一音宣说。宣说了名为：集会与法身等，以利益有情之行，一切佛皆平等，非身寿种姓与量。以如是之理，圆满受用身与化身无别，于虚空中安住之胜者，是不动佛等，如芝麻荚般，互相无损而安住，胜者之子是童子一切义成，对他以一音，即意指一义，于一时宣说如是之语。为了宣说所说之义。此禅定非为清净，以此不能得究竟，如虚空之面般殊胜，于光明中彼应专注。如是宣说。此禅定，即不动之等持，非为清净，虽不缘粗相之自性，然有微细之习气故。若未证悟光明，则彼粗相与习气所住之彼等，不能变为不缘。此禅定亦不能得究竟，以住于差别之边际之果位，不能以此获得，故此应舍弃。如虚空之面般殊胜。如是等，于光明之无相，如初升之灯焰，如无勇猛之盐碱地般，应专注彼真实性。光明有两种，心之光明与自性光明。彼中心之光明是无相之识，自性之光明是一切皆空，应以四次第获得。此处至尊上师认为，唯是心之光明，若不然，则成重复，故第四次第将成无义。其又是如何呢？如虚空之面般，如云与黑暗与雪等遍布虚空，然本体无垢，如是 与彼相异之虚假之相皆离之彼性
English
In order to explain what was said. At that time, the Victorious One, Space Vajra, remained like a sesame pod. To the Victorious One's son, he said "Segol," etc., and to him he spoke with one voice. He proclaimed: Assemblies and Dharmakayas, through the practice of benefiting beings, all Buddhas are equal, not in body, life, lineage, or measure. With such reasoning, the Sambhogakaya and Nirmanakaya are inseparable, and the Victorious Ones abiding in space are Akshobhya and others, abiding without harming each other like sesame pods. The Victorious One's son is the youth Sarvarthasiddhi. To him, with one voice, meaning one meaning, at one time, he spoke these words. In order to explain what was said. This meditation is not pure, it does not attain the ultimate, like the face of the sky, it is supreme, in the clear light, one should focus on that. Thus he spoke. This meditation, which is the unwavering Samadhi, is not pure, because even if the coarse natures are not focused on, there are still subtle imprints. As long as clear light is not realized, those who abide in the coarse and latent, will not become unfocused. This meditation also does not attain the ultimate, because the state of abiding at the extreme of difference is not attained by this, therefore this should be abandoned. Like the face of the sky, it is supreme. Like that, in the clear light, which is without form, like the flame of a newly lit lamp, like a barren salt flat without courage, one should focus on that reality. Clear light is of two types: clear light of the mind and clear light of nature. Among them, the clear light of the mind is formless consciousness, and the clear light of nature is that all is empty, which should be attained through the four stages. Here, the venerable master considers only the clear light of the mind, otherwise it would be repetitive, and therefore the fourth stage would become meaningless. And how is that? Like the face of the sky, just as clouds, darkness, and snow, etc., pervade the sky, but its essence is without stain, so too, that nature is free from all false appearances that are different from it.