Tibetan
་བདུན་མི་དམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་བཞིན་དེ་རྣམས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆགས་པ་བར་མའི་སྐད་ཅིག་དང༌། །བརྗེས་ངས་པ་དང་འཁྲུལ་པ་དང༌། །མི་སྨྲར་གྱུར་དང་སྐྱོ་བ་དང༌། །ལེ་ལོ་དེ་བཞིན་ཐེ་ཚོམ་སྟེ། །མ་རིག་སྐད་ཅིག་བདུན་པོ་ནི། །ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ། །ས་བོན་ཐིག་ལེར་ལྡན་མིན་ལ། །རླུང་གི་སྒོ་ནས་འབྱུང་བ་མིན། །གང་ཞིག་སྣང་བ་ཐོབ་པ་ནི། །ཡོངས་སུ་རྫོགས་པའི་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་རང་བཞིན་བདུན་པོ་འདི་རྣམས་མ་རིག་པའི་མཚན་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྨིན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལས་འབྱུང་བ་སྟེ། ཕྲ་མོའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཤེས་བྱ། །ཞེས་པ་ནི་ཀུ་ཤའི་རྩེ་མོ་དང་འདྲ་བའི་བློ་ཅན་གྱིས་རང་རིག་པ་ཉིད་དུ་རྟོགས་པར་བྱའོ། །རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོངས་སུ་ཤེས་པའི་དུས་སུ་སྔར་བཤད་པའི་ས་བོན་དང༌། ཐིག་ལེ་དང༌། རླུང་ལ་སོགས་པ་མི་དམིགས་པའོ། །དེ་བས་ན་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བའི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་འདི་ནི་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པར་ཤེས་པར་བྱའོ། །མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བས་རང་བཞིན་འདི་རྣམས་ཀྱི་གྲངས་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། རང་བཞིན་ཕྲ་བ་བརྒྱ་དང་ནི། །དྲུག་ཅུ་ཐམ་པ་འདི་དག་ཉིད། །རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཉིན་དང་མཚན་དུ་འབྱུང་བ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་དང༌། ཉེ་བར་ཐོབ་པའི་རང་བཞིན་བརྒྱད་ཅུ་འདི་རྣམས་མཚན་མོ་དང་ཉིན་མོའི་དབྱེ་བས་བརྒྱ་དྲུག་ཅུར་འགྱུར་རོ། །ཕྲ་བ་ནི་མཚོན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་ཏེ་གང་གི་ཚེ་རང་བཞིན་གང་འབྱུང་ཞེས་མཉམ་པར་མ་བཞག་པ་རྣམས་ཀྱིས་མཚོན་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མཉམ་པར་བཞག་པ་སྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་མཚོན་པར་དཀའ་བ་སྟེ་རགས་པ་ལ་ཞེན་པས་ལྷའི་རྣམ་པ་ལ་ཆགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་རྣམས་རྒྱུ་གང་གིས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཞེ་ན། རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྒྱུ་ཡིས་ནི། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་རླུང་ལ་ཞོན་པ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམས་ཀྱིར་གྱུ་ཡིན་ཏེ་རྒྱུ་དེ་ལས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཇི་སྲིད་རླུང་གིས་རང་བཞིན་མི་རྙེད་ན། དེ་སྲིད་རང་བཞིན་གྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་མ་ཡིན་ནོ། །འོད་གསལ་བའི་སྐབས་ལ་ནི་རླུང་ལ་ཞོན་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་མི་དམིགས་ པས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་དང༌། མི་འབྱུང་བ་ཡང་མ་ཡིན་ཏེ། ཡོད་པ་དང་མེད་པའི་ཕྱོགས་གང་གིས་འཛིན་པར་དཀའ་བའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་དག་ལས་འདས་པ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་ཡུལ་སོ་སོར་སྣང་བས་ཉིན་མོ་དང་རང་བཞིན་རྣམས་འཆར་མོད་ཀྱི། མཚན་མོ་ནི་དབང་པོ་དགག་པས་ཇི་ལྟར་འབྱུང་བར་འགྱུར་ཞེ་ན། སྨྲས་པ། འདིར་ཇི་སྲིད་རླུང་དང་རང་བཞིན་ལ་གནས་པ་དེ་སྲིད་རྨི་ལམ་དང༌། སད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་རང་བཞིན་རྣམས་འབྱུང་བ་ཡིན་ཏེ། རྨི་ལམ་གྱི་གནས་སྐབས་སུ་ནི་ཀུན་གཞི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ། བག་ཆགས་ཞུགས་པས་དེ་ཉིད་ལས་དེ་རྣམས་འབྱུང་བ་སྟེ་སྐྱོན་གང་ཡང་མེད་དོ། །ཡང་ན་དངོས་པོ་རྣམས་མེད་ཀྱང་འཁྲུལ་པས་དེ་རྣམས་སོ་སོར་སྣང་སྟེ་དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་བཞིན་དུ་སད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ཡང་ཤེས་པར་བྱའོ། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དབང་སོགས་ལ། །ཤེས་པ་གཉིས་པོ་དེ་འདིར་རབ་འདུས་ནས། །སྟོང་ཆེན་གྱུར་པས་གང་ཞིག་གཉིད་ལོག་པ། །རླུང་གི་ཤུགས་ཀྱིས་རྨི་ལམ་མཐོང་བར་འགྱུར། །རྨི་ལམ་སད་པར་བྱེ་བྲག་གཞན་མེད་པར། །ཀུན་དུ་རྟོགས་པས་རྨི་ལམ་འབྲས་འདོད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །རང་བཞིན་རྣམས་དུས་ཅི་ཙམ་དུ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སྐད་ཅིག་ཐང་ཅིག་ཡུད་ཙམ་དང༌། །མིག་བཙུམས་དེ་བཞིན་ཐལ་མོ་སྟེ། །ཞེས་བྱ་བ་མདོར་བསྟན་པའོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ནི། སྐད་ཅིག་སེ་གོལ་གཏོགས་པར་བཤད། །ཐང་ཅིག་ཡུངས་ཀར་བསྐོར་བ་ཙམ། །ཡུད་ཙམ་དབུགས་ནི་འབྱུང་བ་ཙམ། །མིག་བཙུམས་མིག་ནི་འཛུམས་པའི་བར། །ཐལ་མོ་ལག་གཉིས་རྡེབ་པ་སྟེ། །སྐད་ཅིག་ལ་སོགས་པ་མཚན་ཉིད་དོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་སེ་གོལ་གཏོགས་པའི་སྒྲ་རྫོགས་པ་དེ་ནི་སྐད་ཅིག་མ་ཞེས་བྱ་བའི་དུས་ཡིན་ནོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ལག་པའི་མཐིལ་ལ་ཡུངས་ཀར་བསྐོར་བ་དེ་ནི་ཐང་ཅིག་གོ །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་སྣའི་བུ་ག་ལས་དབུགས་འབྱུང་བ་དེ་ནི་ཡུད་ཙམ་མོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་མིག་བཙུམས་པའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱི་མིག་བཙུམས་པ་དེ་ནི་མིག་བཙུམས་པའོ། །དུས་ཇི་ཙམ་གྱིས་ལག་པས་ལག་པ་ལ་བརྡབས་པ་དེ་ནི་ཐལ་མོ་ཡིན་ནོ། །དུས་དེ་དག་གི་སྒོ་ནས་རང་བཞིན་འཆར་བ་མཚོན་པར་བྱའོ། །གཞན་དུ་ཤེས་རབ་དང༌། ཐབས་དང༌། མ་རིག་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་ པ་དེ་དུས་གང་ལ་འཆར་བ་ཡིན་ནོ་ཞེས་མ་ཤེས་པས་རང་བཞིན་རྣམས་འཆོལ་བར་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་གང་གིས་གང་མི་སྣང་བར་བྱའོ་ཞེས་ཐེ་ཚོམ་ཟ་བས་ནམ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ལ་ཞུགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འོ་ན་ཁྱབ་པར་བྱེད་པའི་རྣམ་པར་དག་པ་ལ་ཁོ་བོ་ཅག་བརྟེན་ནས། ཡང་ན་སྐད་ཅིག་མ་ལ་སོགས་པའི་དུས་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ལ་ཞེ་ན་དེ་སྐད་མ་ཟེར་ཅིག །བསླབ་པའི་དུས་སུ་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི
Chinese
因为七者不可见之故。为了解说那些自性，中间贪著的刹那，后悔和迷惑，不能言说和忧愁，以及懒惰同样犹豫，这七种无明刹那，应由微细瑜伽士知晓。非有种子明点，亦非从风门生起。若证得显现，即是圆满之相。如是说，此七种自性，无明之相乃是从异熟识中生起，应由微细瑜伽士知晓。所谓“应由微细瑜伽士知晓”，是指如同俱舍草尖般敏锐的智慧者，应证悟其为自证智。当完全了知这些自性的自性之时，先前所说的种子、明点、风等皆不可见。因此，应完全了知此如彩虹般获得的显现。为了通过夜晚和白天的区分来说明这些自性的数量，自性微细有一百，六十完整即是这些，以风为乘之因，于日与夜中生起。如是说，智慧和方便以及近得的八十种自性，通过夜晚和白天的区分，会变成一百六十种。微细难以表示，因为无论何时，凡是不安住于“何种自性生起”之状态者，都无法表示。即使是安住于生起次第的瑜伽士，也难以表示，因为他们执着于粗糙之物，贪恋天神之相。若问这些是由何因生起？以风为乘之因。所谓以风为乘，即是识，彼即是诸自性之因，即从彼因而生。因为如果风不能寻得自性，那么自性的显现就不会生起。在光明之际，以风为乘之识不可见，因此它们既非生起，亦非不生起，因为难以执持于有或无的任何一方，故已超越其自性。那么，由于在不同境中显现，白天和自性
English
Because the seven are invisible. In order to explain those natures, the moment of intermediate attachment, regret and confusion, inability to speak and sorrow, as well as laziness and hesitation, these seven moments of ignorance should be known by subtle yogis. There are no seeds or bindus, nor do they arise from the wind gate. If one attains manifestation, it is the sign of perfection. Thus it is said that these seven natures, the sign of ignorance, arise from the ripening consciousness, and should be known by subtle yogis. The so-called "should be known by subtle yogis" refers to those with wisdom as sharp as the tip of a kusha grass, who should realize it as self-awareness. When the nature of these natures is fully known, the previously mentioned seeds, bindus, winds, etc., are invisible. Therefore, this appearance, which is like a rainbow, should be fully known. In order to explain the number of these natures by distinguishing between night and day, there are one hundred subtle natures, and sixty complete are these, arising in day and night by the cause of riding on the wind. Thus it is said that these eighty natures of wisdom, means, and near attainment will become one hundred and sixty through the distinction between night and day. Subtlety is difficult to represent, because whenever one does not abide in the state of "what nature arises," it cannot be represented. Even yogis who abide in the generation stage find it difficult to represent, because they are attached to gross objects and crave the form of deities. If asked what cause these arise from? By the cause of riding on the wind. The so-called riding on the wind is consciousness, which is the cause of all natures, arising from that cause. Because if the wind cannot find the nature, then the appearance of the nature will not arise. In the moment of luminosity, the consciousness riding on the wind is invisible, so they are neither arising nor not arising, because it is difficult to grasp any side of existence or non-existence, so it has transcended its nature. Then, because it appears in different realms, day and nature
Chinese
如果这样，各种显现虽然生起，但夜晚是感官停止活动的时候，那又该如何生起呢？回答说：在这里，只要风和自性存在，梦和清醒的状态中，自性就会生起。在梦的状态中，阿赖耶识中进入习气，从那里生起这些，没有任何过失。或者，事物虽然不存在，但由于错觉，它们会各自显现，比如像梦一样。同样，在清醒的状态中也应该这样理解。蕴、界和处、根等，两种识在这里完全聚集，变成大空性，谁睡着了，会被风的力量所驱使而看到梦。梦和清醒没有其他差别，因为完全理解了梦想要的结果。等等就会发生。为了说明自性在多长时间内显现，因此说：刹那、唐吉、臾刹，闭眼以及拍手。这是简要的说明。详细解释是：刹那是指弹指的时间，唐吉是指用芥子绕一圈的时间，臾刹是指呼吸一次的时间，闭眼是指眼睛闭合的时间，拍手是指两手相击。刹那等是时间的定义。用多长时间弹指的声音结束，那就是刹那的时间。用多长时间用芥子在手掌上绕一圈，那就是唐吉。用多长时间从鼻孔呼出一口气，那就是臾刹。用多长时间闭上眼睛。用多长时间的眼睛闭合，那就是闭眼。用多长时间用手拍打手，那就是拍手。通过这些时间来表示自性的显现。否则，如果不了解智慧、方便和无明的自性在何时显现，自性就会混乱。因此，如果怀疑用什么来遮蔽什么，就永远无法进入光明。那么，我们是依赖于普遍存在的清净，还是依赖于刹那等时间的差别呢？不要这样说。在学习的时候，是普遍存在的。
English
If so, although various appearances arise, but at night when the senses cease to function, how will they arise? It is said: Here, as long as wind and nature exist, in the states of dream and wakefulness, nature will arise. In the state of dream, the alaya consciousness is entered by habit, and from there these arise, there is no fault. Or, although things do not exist, due to illusion, they appear separately, like a dream. Similarly, it should be understood in the state of wakefulness as well. Skandhas, dhatus, ayatanas, indriyas, etc., the two consciousnesses gather completely here, becoming great emptiness, whoever falls asleep, will be driven by the power of the wind to see dreams. There is no other difference between dream and wakefulness, because one fully understands the desired result of dreams. And so on will happen. In order to explain how long nature manifests, it is said: kshana, tangchik, yudtsam, closing the eyes, and clapping the hands. This is a brief explanation. The detailed explanation is: kshana refers to the time of snapping fingers, tangchik refers to the time of circling mustard seeds, yudtsam refers to the time of breathing once, closing the eyes refers to the time of closing the eyes, clapping the hands refers to the time of striking two hands together. Kshana etc. are the definitions of time. The time it takes for the sound of snapping fingers to end is the time called kshana. The time it takes to circle mustard seeds on the palm is tangchik. The time it takes to exhale a breath from the nostrils is yudtsam. The time it takes to close the eyes. The time it takes for the eyes to close is closing the eyes. The time it takes to clap hands with hands is clapping hands. The manifestation of nature should be represented through these times. Otherwise, if one does not understand when the nature of wisdom, means, and ignorance manifests, nature will be confused. Therefore, if one doubts what to obscure with what, one will never be able to enter the light. So, do we rely on the all-pervading purity, or on the difference of times such as kshana? Do not say that. During the time of learning, it is all-pervading.