Tibetan
་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་གི་བྱ་ཞེ་ན། སློང་མོ་ཟ་ཞིང་མི་བཟླས་ཏེ། །མ་བླངས་པ་ལ་འང་ཆགས་མི་བྱ། །འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་ཅིང༌། །སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློང་མོ་ཟ་བ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཡིན་ཏེ་དེ་བས་ན་བཙལ་བ་ལ་སོགས་པའི་དམན་པའི་ཚུལ་གཞན་རྣམས་དང་ལྡན་པས་བཟླས་པར་མི་ བྱའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མ་བླངས་པ་ནི་བཟའ་བ་ཉེ་བར་མཚོན་ཏེ། དེ་ལ་ཆགས་པ་ནི་བཟའ་བ་ལ་ཤིན་ཏུ་དགའ་བར་མི་བྱ་སྟེ། ཅི་ཙམ་གྱིས་ལུས་པོ་གནས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ཙམ་གྱིས་ཆོག་ཤེས་ནས་ཤིན་ཏུ་སྤྲོས་བ་མེད་པའི་སྤྱོད་པ་ལ་སྤྱད་པར་བྱའོ། །དེ་ལྟ་བུའི་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་ཅི་ཞིག་བྱ་ཞེ་ན། སྔགས་ཀྱི་ཡན་ལག་མ་ཉམས་བཟླས། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སྔགས་ནི་ཡི་གེ་གསུམ་སྟེ། ཡན་ལག་མ་ཉམས་པ་ནི་ལྷའི་རྣལ་འབྱོར་མ་ཉམས་པ་འདོད་པ་ཀུན་ལ་ལོངས་སྤྱོད་པའི་སྔགས་པས་བཟླས་པར་བྱ་སྟེ་དྲང་བའི་དོན་ཏོ། །རྣམ་ཉམས་ཡི་གེ་སློང་མོ་སྟེ། །དེ་ནི་བརྗོད་པ་ཟ་བ་ཡིན། །དེ་ལ་ཆགས་པས་གང་བཟླས་པ། །དེ་རྣམས་སློང་མོ་ཟ་བར་འདོད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་སྟེ་ངེས་པའི་དོན་ཏོ། །བཤད་པ་འདི་ཉིད་ཅེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གོ་སླའོ། །དགོངས་པ་ལུང་བསྟན་པའི་རྒྱུད་ནི་བཤད་པའི་རྒྱུད་དེ། དགོངས་པས་བཤད་པའི་རྡོ་རྗེ་ཚིག་གང་དུ་གྲོལ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ལ་དེ་སྐད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་ནས་དཔལ་ལྡན་སྣང་མཛད་ཆེ། །ཁྱབ་བདག་ལ་ནི་སླར་གསོལ་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་དེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པའི་འོག་ཏུའོ། །ཕྱག་ན་རྡོ་རྗེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ཆེན་པོ་ནི་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུས་པའོ། །ཞུ་བ་དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་སྐྱེད་པ་པོ། །སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་འདི་ནི། །དེ་བས་དངོས་པོ་མེད་གྱུར་ཀྱང༌། །དངོས་པོ་དག་ཏུ་རབ་ཏུ་གྲགས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་བཅོམ་ལྡན་འདས་སེམས་ཅན་འདི་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་སྣ་ཚོགས་གཟུགས་ཅན་སེམས་ཅན་དང་སྣོད་ཀྱི་འཇིག་རྟེན་གྱི་རྣམ་པ་རུ་སོ་སོར་སྣང་བར་འགྱུར་ཏེ། རེ་ཞིག་ཕྱི་རོལ་གྱི་དངོས་པོ་གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་འགྲུབ་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གང་ཞིག་རྣམ་པ་རྣམས་མཐོང་བ་དེ་རྣམས་སྣང་བ་ལས་མ་འདས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཀྱི་གཟུགས་ཡིན་ཏེ། སྣང་བ་དེ་ནི་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། རྣམ་པ་གང་དང་གང་སྣང་འགྱུར། །དེ་དེ་ཤེས་པའི་ཐིག་ལེ་དེ། །བློ་ནི་ཤེལ་གྱི་རྡོ་བཞིན་དུ། །གཅིག་ཉིད་དུ་མར
Chinese
那么瑜伽士应该做什么呢？ 乞讨食物而不念诵， 对于未给予之物也不应贪执， 享用一切欲妙， 咒语支分不缺而念诵。 这样说，乞讨食物是近似的表达，因此，具备寻找等其他低劣行为就不应念诵。 同样，未给予之物是近似于食用的表达，对此贪执就是不应过于喜爱食物，只要身体能够维持，就应该知足，并实践非常简朴的行为。 那么，如此安住的瑜伽士应该做什么呢？ 咒语支分不缺而念诵。 所谓咒语是三个字，支分不缺就是不舍弃本尊瑜伽，享用一切欲妙的咒士应该念诵，这是直接的意义。 形象衰败的文字是乞讨， 那是言说吞食， 对此贪执而念诵的， 那些都想乞讨食物， 这样等等出现，这是确定的意义。 解释这个本身等等很容易理解。 意旨授记的续部是解释的续部，意旨所解释的金刚语在何处解脱，就称之为那个。 之后，具德能显大， 向遍主再次祈请。 这样说，之后的意思是在之前所说的之后。 执金刚薄伽梵大能显就是第六金刚持大，是向他请问。 为了解释那个请问本身， 一切有情之生者， 各种形象之心识此， 因此事物虽无有， 然于事物极显现。 这样说， 唉！薄伽梵！这个有情是什么，它就显现为各种形象的有情和器世间的形态，暂时因为远离外境的一个和多个事物，所以不是成立的，凡是所见的形象，那些都不超出显现，所以是心的形象，显现是觉性的自性。 如是说， 任何形象显现， 那是觉性的明点， 智如琉璃宝， 一即是多
English
Then what should a yogi do? Begging for food without reciting, One should not be attached to what is not given, Enjoying all desires, Recite the mantra without missing the limbs. It is said that begging for food is an approximate expression, therefore, one should not recite with other inferior behaviors such as searching. Similarly, what is not given is an approximate expression for eating, and attachment to it means that one should not be too fond of food, but should be content with just enough to maintain the body, and practice a very simple behavior. Then, what should a yogi who abides in this way do? Recite the mantra without missing the limbs. The so-called mantra is three letters, and not missing the limbs means not abandoning the yoga of the deity, and the mantra practitioner who enjoys all desires should recite, which is the direct meaning. The decaying image of letters is begging, That is speaking and eating, Those who recite with attachment to it, All want to beg for food, So on and so forth, this is the definite meaning. Explaining this itself is easy to understand. The tantra of intention and prophecy is the tantra of explanation, and wherever the vajra words explained by intention are liberated, it is called that. Then, glorious great Illuminator, Again asked the Lord of All. It is said that then means after what was said before. Vajrapani, the Bhagavan, the great Illuminator, is the sixth great Vajradhara, and it was asked of him. In order to explain that very question, The creator of all sentient beings, This mind with various forms, Therefore, although things do not exist, Yet they are well known as things. It is said, Alas! Bhagavan! What is this sentient being, it appears separately as sentient beings of various forms and the form of the vessel world, for the time being, because it is separated from one and many external objects, it is not established, and whatever forms are seen, those are not beyond appearance, so it is the form of the mind, and appearance is the nature of awareness. As it is said, Whatever form appears, That is the bindu of awareness, Intelligence is like a crystal stone, One is many