Tibetan
འོད་གསལ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་ཀྱི་དོན་ནི་གང་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་མི་རྟོག་དོན་ཏེ། སྔགས་བཏུ་བ་ལ་སོགས་པ་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྣམ་པ་བཞིའོ། །རབ་ཏུ་ཕྱེ་ནས་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མདོར་བསྟན་པ་དང་རྒྱས་པར་བཤད་པ་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་སོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བརྗོད་དང་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ། བརྗོད་པ་ནི་སྔགས་རྣམས་གང་ལས་བཏུ་བར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བརྗོད་པ་སྟེ་སྔགས་བཏུ་བའོ། །རྗོད་པར་བྱེད་པའི་སྒོ་ནས་བརྗོད་པར་བྱ་བའི་དོན་གང་གིས་དམིགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་དམིགས་པ་སྟེ། དེ་ཉིད་བཤད་པ་ནི་མིང་གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་དམིགས་པར་བཤད་པ་སྟེ་གཉིས་པ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཡིན་ནོ། །བརྡ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་ཡིན་ཏེ་གསུམ་པའོ། །དོན་དམ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟེ་བཞི་པའོ། །འདིར་མདོར་བསྟན་པ་སྟེ་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ཐུན་མོང་སྟེ། །དམིགས་པར་བཤད་པ་སངས་རྒྱས་ཉིད། །སྔགས་ཀྱི་དེ་ཉིད་བརྡ་རུ་བཤད། །དོན་དམ་དེ་བཞིན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མིང་དང་ཐུན་མོང་ནི་མིང་ཅན་ནོ། །དེ་ཡང་ཡི་གེ་དང་ཚིག་དང་ངག་དང༌། དག་ཆེན་པོ་ལ་སོགས་པའི་ཐུན་མོང་གི་རང་བཞིན་དུ་གནས་པའི་ཕྱིར་ཐུན་མོང་སྟེ། ཨཱ་ལི་དང་ཀཱ་ལིའོ། །གང་གི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་ལས་སྔགས་ཐམས་ཅད་བཏུ་བ་ཡིན་ཏེ། དེའི་ཕྱིར་ཚིག་གིས་བརྗོད་པ་ནི་དེ་ཉིད་བཤད་པ་ཡིན་ཏེ་སྔགས་བཏུ་བའོ། །སངས་རྒྱས་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པ་ཉིད་དེ། དམིགས་པར་བཤད་པ་ནི་ཕྱག་འཚལ་བ་ལ་སོགས་པ་རྗོད་པར་བྱེད་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་རྣམས་ཀྱིས་རྣམ་པར་སྣང་མཛད་ལ་སོགས་པའི་དོན་རྣམས་གང་གིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དོན་ཏོ། །བརྡ་ནི་བརྡ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་སྤྲུལ་ལ་སོགས་པའོ། །དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་བརྡའོ། །གང་ཞིག་དོན་དམ་པའི་བདེན་པ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནམ། ཨའི་རང་བཞིན་དེ་ནི་སྔགས་ཀྱི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དང་པོ་གཅིག་ནི་དགུ་དབུས་ན། །གང་ཞིག་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ། །དེ་ནི་བཅིངས་ མེད་ཤེས་བྱ་སྟེ། །དེ་ཤེས་པ་ནི་མཆོག་གི་གནས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་མཆོག་གི་གནས་ཤེས་སོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །གང་གིས་བཅིངས་པ་ནི་དབྱངས་དང་པོས་བཅིངས་པའམ། འཁོར་བའི་བག་ཆགས་རྣམས་ཀྱིས་མ་བཅིངས་པའི་འོད་གསལ་བ་ཤེས་པ་དེའི་མཆོག་གི་གནས་ནི་དབྱངས་དང་པོའི་རང་བཞིན་གྱིས་བ
Chinese
光明，其意义是凭借何者能够获得，那是不作意之义。收集咒语等是咒语的真如四种相。极其分别，是指以简略指示和广说等差别。为了宣说那本身，说了“言说”等，言说是指咒语从何处收集，那就是言说，即收集咒语。通过言说的门径，凭借何者能够了知所要言说的意义，那就是所缘。宣说那本身，是指哪个名称存在，那就是所缘的宣说，即第二种咒语的意义。表诠，是指名称，是第三种。胜义是指咒语的真如，是第四种。此处是简略指示，为了广说，以词语言说是共同的，所缘的宣说是佛陀本身，咒语的真如解释为表诠，胜义是真如。这样说了，以词语言说，是指名称，共同是指有名称者。那也是因为存在于字母、词语和语言，以及大清净等的共同自性中，所以是共同的，如阿丽和嘎丽。因为一切咒语都是从那本身收集的，因此以词语言说是宣说那本身，即收集咒语。佛陀本身是指毗卢遮那佛等本身，所缘的宣说是指顶礼等，凭借那些能表达的内容，凭借什么能够了知毗卢遮那佛等的意义，那就是咒语的意义。表诠仅仅是表诠，如幻化等。那是咒语的表诠。哪一个是胜义谛光明的自性，或者阿的自性，那就是咒语的真如。为了宣说那本身，最初一个在九个的中央，哪个没有被十个束缚，那是无缚当知，知晓那个是殊胜之处。这样说了，瑜伽士知晓殊胜之处，这是词句的联系。被什么束缚，是被最初的元音束缚吗？或者没有被轮回的习气束缚的光明，知晓那个的殊胜之处是凭借最初元音的自性而
English
Luminosity, its meaning is that which can be attained by what, that is the meaning of non-mentation. Collecting mantras etc. are the four aspects of the suchness of mantras. Extremely distinguishing means by the difference of brief indication and extensive explanation etc. In order to explain that itself, "utterance" etc. are said, utterance means from where the mantras are collected, that is utterance, i.e. collecting mantras. Through the gateway of utterance, by what can the meaning to be uttered be cognized, that is the object of focus. Explaining that itself means which name exists, that is the explanation of the object of focus, i.e. the second meaning of mantra. Symbol means name, it is the third. Ultimate meaning is the suchness of mantra, it is the fourth. Here is a brief indication, in order to explain extensively, utterance by words is common, the explanation of the object of focus is the Buddha himself, the suchness of mantra is explained as symbol, ultimate meaning is suchness. Thus it is said, utterance by words means name, common means having a name. That is also because it exists in the common nature of letters, words and language, and great purity etc., so it is common, such as Āli and Kāli. Because all mantras are collected from that itself, therefore utterance by words is explaining that itself, i.e. collecting mantras. The Buddha himself means Vairocana Buddha etc. himself, the explanation of the object of focus means prostration etc., by those contents that can be expressed, by what can the meaning of Vairocana Buddha etc. be cognized, that is the meaning of mantra. Symbol is merely symbol, such as illusion etc. That is the symbol of mantra. Which one is the nature of the ultimate truth of luminosity, or the nature of A, that is the suchness of mantra. In order to explain that itself, the first one is in the center of the nine, which is not bound by the ten, that is the unbound to be known, knowing that is the supreme place. Thus it is said, the yogi knows the supreme place, this is the connection of words. Bound by what, is it bound by the first vowel? Or the luminosity that is not bound by the habits of samsara, knowing that the supreme place is by the nature of the first vowel
Tibetan
ཏུ་བའི་ངག་གི་སྤྲོས་པ་ཤེས་པ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟར་ཞེ་ན། དང་པོ་གཅིག་ཅེས་པ་ནི་དང་པོ་ཡང་ཡིན་ལ་གཅིག་ཀྱང་ཡིན་པས་དང་པོ་གཅིག་སྟེ། དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་རྣམས་སྐྱེད་པར་བྱེད་པའི་རྒྱུ་ཡིན་པས་དང་པོའོ། །ཡང་ན་དེ་ལས་དང་པོ་མེད་པས་ན་དང་པོའོ། །ཡི་གེ་ཐམས་ཅད་ཨ་ལ་ཞུགས་པའི་ཕྱིར་དེ་ཉིད་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དགུ་དབུས་ན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡི་གེ་ཨ་དེ་ཉིད་མ་མོའི་སྡེ་ཚན་དགུའི་དབུས་ན་གནས་པ་ཡིན་ཏེ། དཔེར་ན་ཨ་ཨེ་ཨོ་རྀ་ལྀ་ཨི་ཨུ་ཨཾ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཐུང་བ་བརྒྱད་དེ་སྡེ་ཚན་གཅིག་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཨཱ་ཨཻ་ཨཽ་རཱྀ་ལཱྀ་ཨཱི་ཨཱུ་ཨཱཿཞེས་བྱ་བ་ནི་རིང་བ་བརྒྱད་དེ། སྡེ་ཚན་གཉིས་པའོ། །ཀ་ལ་སོགས་པ་མའི་བར་དུ་ནི་སྡེ་ཚན་ལྔའོ། །མཐར་གནས་པའི་ཡི་གེ་དང་དྲོད་ཀྱི་ཡི་གེ་སྟེ་སྡེ་ཚན་གཉིས་སོ། །དགུ་པོ་དེ་རྣམས་ཀྱི་དབུས་ན་གནས་པ་སྟེ། དེ་མེད་ན་སྲོག་མེད་པས་བརྗོད་དུ་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་ཞིག་བཅུ་ཡིས་མ་བཅིངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དགུ་པོ་དེ་རྣམས་དང་བདག་ཉིད་དེ་བཅུ་པོས། ངག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་འོད་གསལ་བཅིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །ཡང་ན་རང་བཞིན་དུ་དག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྣ་ཚོགས་གློ་བུར་བ་ཡིན་པས་བཅིང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟ་བུའི་འོད་གསལ་བ་མ་མོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཡི་གེ་ཨ་འམ། དེ་ལས་འདས་པ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེས་མཆོག་གི་གནས་ཞེས་པ་མི་འཇིག་པ་དང་མི་འགྱུར་བར་ཤེས་པ་ཡིན་ཏེ་མཐར་ཐུག་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དབྱངས་དང་གསལ་བྱེད་ཡི་གེ་སྟེ། །གྲངས་དགུ་ཡི་ནི་རྗེས་འཇུག་པ།། ཨས་བཅིངས་ཕན་ཚུན་ཡང་དག་སྦྱོར། །གང་གིས་ཤེས་དེ་འགྲོ་བའི་བླ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དབྱངས་ནི་བཅུ་དྲུག་དང༌། གསལ་བྱེད་ནི་ཀ་ལ་སོགས་པ་ཧའི་བར་དུའོ། །ཡི་གེ་ནི་ཡ་ར་ལ་ཝ་སྟེ་མ་ནིང་གི་ཡི་གེ་བཞིའི། །གྲངས་དགུ་ཡི་ནི་རྗེས་འཇུག་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་ པའི་རིམ་པ་ལྟ་བུའོ། །དེ་རྣམས་ཨས་བཅིངས་པ་ནི་ཡི་གེ་ཨས་བཅིངས་པས་དེའི་རང་བཞིན་དུ་གང་གིས་ཤེས་པ་དེ་ནི་འགྲོ་བའི་སློབ་དཔོན་དུ་འགྱུར་རོ། །ད་ནི་སྔགས་བཏུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འབྱུང་བའི་མཐའ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །ཆ་ལ་སོགས་པ་བཅུ་དྲུག་གནས། །ལྔ་པ་ལྔ་དང་ཡང་དག་ལྡན། །བཞི་ནི་གསུམ་དུ་ངེས་པར་སྦྱར། །ཡི་གེ་ཨཱ་བཅས་རིང་པོར་བཅས། །ཡོན་ཏན་སྦྱོར་སོགས་ཕྱིས་དང་མཚུངས། །ཐུང་དུ་མ་ལུས་ངག་ཏུ་འགྱུར། །གཅིག་མིན་དུ་མ་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེའི
Chinese
要知道语言的戏论。怎么知道呢？所谓“第一一”就是既是第一，也是一，所以是第一一。因为是产生元音和辅音的原因，所以是第一。或者因为没有比它更早的，所以是第一。一切字母都进入阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）中，所以它本身就是一。“九中央”的意思是，字母阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）本身位于母音组九个部分（སྡེ་ཚན）的中央。例如，ཨ་ཨེ་ཨོ་རྀ་ལྀ་ཨི་ཨུ་ཨཾ་，这八个短音是一个部分。同样，ཨཱ་ཨཻ་ཨཽ་རཱྀ་ལཱྀ་ཨཱི་ཨཱུ་ཨཱཿ，这八个长音是第二个部分。从ཀ（ka）到མ（ma）等是五个部分。最后是鼻音和热音，这是两个部分。它位于这九个部分的中央。如果没有它，就像没有生命一样，因为无法表达。所谓“不被十所束缚”，就是指这九个部分和自性，这十个。光明不会被语言的分别念所束缚。或者，因为自性清净，而各种分别念是突发的，所以不会被束缚。谁知道这样光明的母音的真如字母阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）或者超越它，谁就知道了至高之境，也就是知道了不朽和不变，这是最终的意义。为了更详细地解释它，（经文说：）“元音和辅音字母，九数的随行者，阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）所束缚，彼此完全结合，谁知晓，他是众生的智者。”元音是十六个，辅音是从ཀ（ka）到ཧ（ha）等。字母是ཡ་ར་ལ་ཝ་，即四个中性字母。“九数的随行者”就像之前所说的顺序一样。它们被阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）所束缚，即字母被阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）所束缚，谁知晓它的自性，他就会成为众生的导师。现在为了解释如何收集咒语，（经文说：）“与生起的尽头完全结合，十六个部分等安住，第五个与第五个完全结合，四者必定结合为三，字母阿（ཨ，梵文天城体：अ，梵文罗马拟音：a，汉语字面意思：阿）与长音结合，功德结合等同于后来的，所有短音都变成语言，非一非多也非无。”这样说了，金刚的……
English
It is to know the verbal elaboration of speech. How is it known? The so-called "First One" is both first and one, so it is the First One. Because it is the cause of producing vowels and consonants, it is the first. Or because there is nothing before it, it is the first. Since all letters enter into A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), it itself is one. The meaning of "Nine in the Center" is that the letter A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A) itself resides in the center of the nine parts (སྡེ་ཚན) of the vowel group. For example, ཨ་ཨེ་ཨོ་རྀ་ལྀ་ཨི་ཨུ་ཨཾ་, these eight short vowels are one part. Similarly, ཨཱ་ཨཻ་ཨཽ་རཱྀ་ལཱྀ་ཨཱི་ཨཱུ་ཨཱཿ, these eight long vowels are the second part. From ཀ (ka) to མ (ma) etc. are five parts. Finally, there are nasal and heat sounds, which are two parts. It resides in the center of these nine parts. Without it, it is like being without life, because it cannot be expressed. The so-called "not bound by ten" refers to these nine parts and self-nature, these ten. The clear light will not be bound by the conceptual thoughts of speech. Or, because self-nature is pure, and various conceptual thoughts are sudden, it will not be bound. Whoever knows the thus clear light, the suchness of the vowel letter A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A) or transcends it, knows the supreme state, which is to know the imperishable and immutable, this is the ultimate meaning. In order to explain it in more detail, (the scripture says:) "Vowels and consonants are letters, followers of the number nine, bound by A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), perfectly combined with each other, whoever knows, he is the wise one of beings." Vowels are sixteen, and consonants are from ཀ (ka) to ཧ (ha) etc. The letters are ཡ་ར་ལ་ཝ་, which are the four neuter letters. "Followers of the number nine" is like the order mentioned before. They are bound by A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), that is, the letters are bound by A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A), whoever knows its self-nature, he will become the teacher of beings. Now, in order to explain how to collect mantras, (the scripture says:) "Perfectly combined with the end of arising, sixteen parts etc. abide, the fifth is perfectly combined with the fifth, the four must be combined into three, the letter A (ཨ, Devanagari: अ, Romanized Sanskrit: a, Literal meaning: A) is combined with long vowels, the combination of qualities is the same as the later ones, all short vowels become speech, neither one nor many nor none." Thus it is said, the Vajra's...