Tibetan
པ་ཡིས། །སློབ་མ་ལས་ནི་སླར་ཡང་བླང་བར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སྔར་བཤད་པའི་རིམ་པས་མན་ངག་བཞི་པོ་ཐོབ་པའི་སློབ་མས་དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་གཟུང་བའི་ཕྱིར། མེ་ཏོག་གིས་བཀང་བའི་ཐལ་མོ་སྦྱར་ནས་བླ་མ་ལ་དེ་ཉིད་སླར་ཡང་བླང་བྱའོ། །སློབ་མ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། །སྐལ་བཟང་ནི་རྒྱ་ཆེ་དང༌། ཟབ་པའི་སེམས་དང་ལྡན་པའོ། །བཟང་པོ་ནི་དད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཡོན་ཏན་དང་ལྡན་པ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །དེ་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དངོས་པོ་ཀུན་དང་རྣམ་བྲལ་ཞིང༌། །ཕུང་པོ་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཆོས་བདག་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །རང་སེམས་གཟོད་ནས་མ་སྐྱེས་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། །དོན་དམ་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་ཚིགས་སུ་བཅད་པ་འདི་དག་ཡིན་ནོ། །བླ་མས་བརྗོད་དུ་བཅུག་པའི་སློབ་མས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་འདི་ལྟ་བུ་བདག་གིས་གཟུང་བར་བྱའོ་ཞེས་བརྗོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་དངོས་པོ་ཀུན་ནི་བདག་ལ་སོགས་པ་སྟེ། དེ་དང་རྣམ་པར་བྲལ་བ་ནི་བདག་ལ་སྒོས་པ་ཚད་མས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཇི་སྐད་དུ། ཕུང་པོ་བདག་མིན་དེ་རྣམས་དེར། །དེ་ཡང་དེ་ལ་ཡོད་པ་མིན། །མེ་དང་བུད་ཤིང་ལྟར་འདྲེས་མིན། །དེས་ན་བདག་ནི་ཇི་ལྟར་ཡོད། །བདག་ཅེས་དངོས་པོ་ཡོད་མིན་ཏེ། །བྱེད་པ་པོ་ཞེས་ཇི་ལྟར་སྨྲས། །ཆོས་ཅན་ཡོད་ན་ཆོས་རྣམས་ཀྱི། །བསམ་པ་འཇིག་རྟེན་རབ་ཏུ་འཇུག །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་བཞིན་དུ་རང་གི་སྡེ་པ་རྣམས་ཀྱིས་འདོད་པའི་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་དང༌། སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་སྤངས་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ཁྱབ་པ་མི་དམིགས་པས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་བསྟན་པ་འདི་ཡང་དྲང་བའི་དོན་ཡིན་ཏེ། ངེས་པའི་དོན་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་སྐད་དུ། གཟུགས་སོགས་སྐྱེ་མཆེད་ཡོད་པ་ནི། །དེ་ཡིས་གདུལ་བའི་ སྐྱེ་བོ་ལ། །རྫུས་ཏེ་སྐྱེས་པའི་སེམས་ཅན་བཞིན། །དགོས་པའི་དབང་གིས་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་ངོ༌། །གཟུང་དང་འཛིན་པ་རྣམ་སྤངས་པ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཕྱིའི་གཟུགས་སུ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་དུ་མ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རམ། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་རྣམ་ཤེས་ཁོ་ན་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་རྣམ་པ་དེ་དང་དེས་ཕྱིའི་གཟུགས་སུ་སྣང་བ་སྟེ། །དཔེར་ན་རྨི་ལམ་ལྟ་བུའོ། །དེ་བས་ན་གཟུང་བ་དང་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ། རྣམ་པ་དང
Chinese
说：“应当再次从弟子处领受。”意思是说，为了让先前通过所说的次第获得了四种口诀的弟子，能够受持胜义菩提心，应合掌捧满鲜花，再次从上师处领受。什么样的弟子呢？贤善是指具有广阔和深邃的心。善良是指具有信心等功德，如其字面意思。为了宣说它，说：“与一切事物完全分离，蕴、界、处，所取和能取完全舍弃，与法无我相同，自心本来未生，空性的自性。”这些是宣示胜义菩提心的偈颂。被上师允许说的弟子说：我应当受持这样的菩提心。其中，一切事物是指我等，与此完全分离，是因为我等不为量所成立的缘故。如是说：“蕴非我，彼等在此，彼亦非在于此，不似火与薪柴般混合，因此我如何存在？我名为事物并不存在，如何说作者？若有法性，则诸法的想法将完全进入世间。”如是说，同样，舍弃了自己部派所承许的蕴、界、处，是因为彼等不为周遍不现见所成立的缘故。显示蕴等，这也是不了义，是需要引导的。了义则不是这样。如是说：“色等处存在，对于以此调伏的众生，如同幻化所生的有情，是因应所需而说的。”等等将会出现。舍弃所取和能取，意思是说，一切事物并非存在于外境之中，因为远离了一和多的缘故，或者是因为缘起法的缘故。因此，唯有阿赖耶识以习气的力量，以那样的相貌显现为外境，例如梦境一般。因此，所取和能取的自性唯是阿赖耶识，相
English
It says, "One should receive it again from the disciple." This means that in order for the disciple who has previously obtained the four instructions through the aforementioned sequence to uphold the ultimate bodhicitta, he should join his palms filled with flowers and receive it again from the lama. What kind of disciple? Virtuous means possessing a vast and profound mind. Good means possessing qualities such as faith, just as the word implies. In order to explain it, it says, "Completely separated from all things, aggregates, elements, and sense bases, completely abandoning the object of grasping and the grasper, equal to the selflessness of phenomena, one's own mind is originally unborn, the nature of emptiness." These are the verses that reveal the ultimate bodhicitta. The disciple who is allowed to speak by the lama says, "I should uphold such a bodhicitta." Among them, all things refer to the self, etc., and being completely separated from it is because the self, etc., is not established by valid cognition. As it is said, "The aggregates are not the self, they are here, nor is it in them, not mixed like fire and firewood, so how does the self exist? The self, called a thing, does not exist, how can one speak of an agent? If there is a dharma-nature, then the thoughts of all dharmas will completely enter the world." As it is said, similarly, abandoning the aggregates, elements, and sense bases accepted by one's own school, because they are not established by the non-apprehension of pervasion. Showing the aggregates, etc., this is also provisional meaning, it needs to be guided. The definitive meaning is not like that. As it is said, "The sense bases such as form exist, for the beings to be tamed by it, like sentient beings born by illusion, it is spoken according to need." And so on will appear. Abandoning the object of grasping and the grasper, it means that all things do not exist in the external world, because they are separated from one and many, or because of dependent origination. Therefore, only the alaya-consciousness, by the power of habit, appears as the external world in that particular aspect, like a dream. Therefore, the nature of the object of grasping and the grasper is only the alaya-consciousness, the aspect
Tibetan
་བཅས་པའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་གྲུབ་མཐའོ། །རྣམ་པ་རྣམས་སྔ་མ་བཞིན་དུ་མེད་པས་གཟུང་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་འཛིན་པ་མེད་པ་སྟེ། རྣམ་པ་མེད་པའི་ཕྱོགས་ཀྱང་རིགས་པ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་གང་གི་ཕྱིར་འདས་པ་དང་མ་འོངས་པ་དག་མེད་པ་དང༌། ད་ལྟར་བྱུང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་ཡང་མི་གནས་པས་དེ་ཡང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་གི་གྲུབ་མཐའ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཆོས་བདག་མེད་དང་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་བདག་མེད་པ་ནི་གཉིས་ཀ་བདག་མེད་པ་སྟེ། དེ་ཡིས་མཉམ་པ་ཉིད་གང་ཡིན་པ་རྒྱུ་དེ་ཡིས་རང་གི་སེམས་ཐོག་མ་ནས་མ་སྐྱེས་པ་སྟེ། རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པ་ལས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །འདི་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཉིད། །ཅེས་བྱ་བ་ལ་ནི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པས་སྟོང་པའི་སེམས་ནི་མ་ཡིན་པ་ལྟ་བུའོ་ཞེས་སྟོན་ཏོ། །ཇི་སྐད་དུ། བསྒོམ་པ་བསྒོམ་བྱ་བསྒོམ་པའོ། །སྤངས་ཏེ་བདེན་པ་མཐོང་བ་ཉིད། །འདི་དག་རྟོག་པ་ཉིད་ཙམ་དུ། །གང་གིས་ཤེས་ཏེ་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དོན་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ནས་བླ་མའི་ཞབས་ལ་མེ་ཏོག་གི་སྙིམ་པ་ཕུལ་ཏེ། ཡོན་དབུལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །དེ་ནས་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཡོན། །བླ་མ་ལ་ནི་དབུལ་བྱ་སྟེ། །རིན་ཆེན་ཁྱིམ་དང་གླང་པོ་རྟ། །ཡུལ་དང་མལ་སྟན་རྣམས་དང་ནི། །བྲན་དང་བྲན་མོ་ཆུང་མ་སྡུག །བུ་མོ་ཤིན་ཏུ་ཡིད་འོང་དང༌། །གང་གིས་བདག་ཀྱང་དབུལ་བྱ་ན། ། ལྷག་མ་རྣམས་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཚིགས་སུ་བཅད་པ་གཉིས་ཀྱིས་སྦྱིན་པ་དང༌། སྦྱིན་པ་ཆེན་པོ་དང༌། ཤིན་ཏུ་སྦྱིན་པའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཡོན་བླ་མ་ལ་དབུལ་བར་བྱ་སྟེ། སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །ཉེ་བར་བསྡུ་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །སློབ་དཔོན་ལ་ནི་དྲིན་ཐོབ་དྲི་མེད་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་དངོས་ཀུན་བདག །གསལ་དག་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་མཆོག་ཞིའི་རང་བཞིན་སངས་རྒྱས་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཁམས། །གཉིས་མེད་རྟོག་བྲལ་རྟག་ཏུ་བདེ་བའི་རང་བཞིན་དེ་ཉིད་རྣལ་འབྱོར་པས་བསྒོམ་བྱ། །བསོད་ནམས་བསོད་ནམས་མིན་གྲོལ་རང་ཉིད་འདིར་ནི་བཅོམ་ལྡན་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། སློབ་དཔོན་ལས་དྲིན་ཐོབ་པ་ནི་བླ་མ་ལས་མན་ངག་ཐོབ་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཉིད་དུ་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞེ་ན། དྲི་མེད་བརྟན་པའི་བློ་ལྡན་ཞེས་པ་
Chinese
这是主张唯识的论师们的宗义。因为诸法如前一样不存在，由于所取不存在，所以能取也不存在。没有诸法的观点也不合理。因为什么呢？因为过去和未来都不存在，现在产生的刹那也不住留，所以它也不存在。为了阐述自己的宗义，说了“法无我与平等性”。一切法无我，即二者皆无我。由它而产生的平等性，其原因在于自己的心从一开始就没有产生，因为是依缘而生。正因为如此，对于“空性之自性”来说，显现的空性之心并非真实存在。如是说：修持、所修、修持者，断除后才能证见真谛。谁能知晓这些仅仅是分别念，从而获得解脱？如是说。那是自性光明之义，是究竟之义。然后，向 गुरु（藏文：བླ་མ།，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु）的莲足献上鲜花，为了供养，然后献上相应的供养。应该向 गुरु（藏文：བླ་མ།，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु）供养珍宝房屋、大象、骏马、土地、床榻等，以及奴仆、婢女、美丽的妻子、非常可爱的女儿，甚至可以献出自己。更何况其他的呢？如是说。这两句偈颂表达了布施、大布施、以及完全布施的供养，应该供养 गुरु（藏文：བླ་མ།，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु），如字面所示。为了阐述如何亲近，对于 गुरु（藏文：སློབ་དཔོན།，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु）来说，获得恩德、无垢、具足稳固智慧、拥有一切事物的主人，清净、明澈、极其微细、寂静至上的自性，佛陀涅槃之界，无二、离戏、恒常安乐的自性，瑜伽行者应当修持此。福德、非福德解脱，自己在此即成为薄伽梵金刚萨埵。如是说。从 गुरु（藏文：སློབ་དཔོན།，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु）处获得恩德，即从 गुरु（藏文：བླ་མ།，梵文天城体：गुरु，梵文罗马拟音：guru，汉语字面意思： गुरु）处获得口诀的瑜伽行者，他将成为薄伽梵金刚萨埵，这是词句的关联。那是怎样的呢？无垢、具足稳固智慧，
English
This is the tenet of those who speak of consciousness-only. Since phenomena do not exist as before, and because there is no object to be grasped, there is no grasper. The view that there are no phenomena is also not reasonable. Why? Because the past and future do not exist, and even the moment that arises in the present does not remain, so it also does not exist. In order to explain one's own tenet, it is said, "The selflessness of phenomena and equality." All phenomena are selfless, meaning both are selfless. The equality that arises from it is due to the fact that one's own mind has not arisen from the beginning, because it arises from dependent origination. Precisely because of this, for "the nature of emptiness," the mind of emptiness that appears is not like something that truly exists. As it is said: Meditation, the object of meditation, the meditator, by abandoning these, one sees the truth. Whoever knows that these are merely conceptualizations will be liberated. Thus it is said. That is the meaning of self-luminous nature, the ultimate meaning. Then, offering a handful of flowers at the feet of the guru, in order to make offerings, then make corresponding offerings. One should offer to the guru precious houses, elephants, horses, land, beds, etc., as well as servants, maids, beautiful wives, very lovely daughters, and even oneself can be offered. What need is there to mention the rest? Thus it is said. These two verses express the offering of generosity, great generosity, and complete generosity, which should be offered to the guru, as the words indicate. In order to explain how to draw near, for the guru, having received kindness, stainless, possessing steadfast wisdom, the master of all things, clear, pure, extremely subtle, the nature of supreme peace, the realm of Buddha's nirvana, non-dual, free from conceptualization, the nature of constant bliss, this is what the yogi should meditate on. Merit, non-merit, liberation, oneself here becomes the Bhagavan Vajrasattva. Thus it is said. Having received kindness from the guru, that is, the yogi who has received the instructions from the guru, he will become the Bhagavan Vajrasattva himself, this is the connection of the words. What is that like? Stainless, possessing steadfast wisdom,