Tibetan
མས་ཀྱིས་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་འདི་ལྟར་གསུངས་ཏེ་གསུངས་ཀྱི་སྒྲ་འདིར་འཇུག་གོ །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་དུ་འགྲོ་བ་དང་འོང་བ་མེད་པ་ནི་འཇུག་པ་དང་ལྡང་བ་མེད་པ་སྟེ། ནིའི་སྒྲས་གནས་པ་ཡང་མེད་པའོ། །འདི་ནི་རྡོ་རྗེ་བཟླས་པའི་མིན་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །ཟད་པ་ནི་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་འཕེལ་པ་དང་ནི་སེམས་ཀྱི་འོད་གསལ་བ་འཆར་བ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གང་དུ་མེད་པ་སྟེ། འདིས་ནི་སེམས་ལ་དམིགས་པའི་རིམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་དངོས་མེད་ནི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་པ་དང༌། དངོས་ནི་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་སྟེ། དེ་དག་ཀྱང་གང་དུ་དམིགས་པར་མི་འགྱུར་རོ། །འདིས་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལས་ཁྱད་པར་བསྟན་ཏོ། །དེ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ནི་བག་ཆགས་དང་བཅས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་ཐིམ་པའི་ཕྱིར་དང༌། ངོ་མཚར་མིན་པ་ནི་ཞི་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །གནས་པར་གྱུར་པ་དང་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་འཇིག་པ་སྟེ་དེ་དག་མེད་པའི་ཕྱིར། གནས་པར་གྱུར་མིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་བསྟན་ཏེ། སྦས་པ་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་མཐར་ཐུག་གོ །གཞན་ཡང་གང་ཞིག་ཡོད་དང་མེད་པའི་ཐ་སྙད་རྣམས་དང་བྲལ། །བསོད་ནམས་གཟུགས་མིན་སྡིག་པའི་གཟུགས་མ་ཡིན། །བསོད་ནམས་སྡིག་གི་ བདག་མིན་མཆོག་གྱུར་པ། །དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དེ་ནི་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུངས་ཞེས་བྱ་བས་རང་བཟོ་དགག་པའོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་རང་བཞིན་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར། ཡོད་པའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བ་དང༌། འོད་གསལ་བའི་ཆོས་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་མེད་པའི་ཐ་སྙད་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པའི་གཟུགས་མ་ཡིན་པ་ནི་འོད་གསལ་བ་ལ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱད་པ་རྣམས་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཕུང་པོ་གསུམ་ནི་བསོད་ནམས་དང་སྡིག་པའི་བདག་ཉིད་དེ་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ་འགལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་མཆོག་གྱུར་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་མཐའ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ་མཐར་ཐུག་གོ །ལྡད་བ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། །རྣལ་འབྱོར་བས་ནི་དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ཐོབ། །རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་འགྲོ་གཉེན་གཅིག །ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་མི་ཡི་སེང་གེ་གང༌། །མི་ཟད་ལུས་ཐོབ་མ་ལུས་འགྲོ་བའི་རྒྱུ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་པ་འདིས་མི་ཟད་པའི་ལུས་ཐོབ་པ་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཐོབ་པ་སྟེ་འོད་གས
Chinese
མས་ཀྱིས་如是宣说了第四种真如，宣说的声音即指于此。那是什么样的呢？凡是没有去来之处，就是没有进入和升起，नि（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）的语声也表示没有住处。这显示了不同于金刚念诵之处。灭尽是指没有自性，增长是指心的光明显现，那些也是无处可寻的。这显示了不同于专注于心的次第之处。同样，无实是指没有世俗的分别念，实是指如幻，那些也是不会成为专注之处的。这显示了不同于加持自身次第之处。那是奇妙有形，因为具有习气的自性之集合消融的缘故，不奇妙是指寂静的自性之故。安住和迅速运行是指生和灭，因为没有那些的缘故。“不住亦非速运行。”这样显示了，隐藏是先行到达的究竟。此外，凡是远离有和无的名称，不是功德之形，不是罪恶之形，不是功德罪恶之 自性，是殊胜者。那是诸佛所说的皆空。这样宣说了，那是诸佛所说的皆空，以此遮止了自造。那是什么样的呢？凡是没有自性之故，远离了有的名称，因为是光明的法性之自性，所以远离了无的名称。同样，不是功德和罪恶之形，因为光明中没有一切烦恼和分别的缘故。三界不是功德和罪恶的自性，因为存在于其中是相违的缘故。因此，殊胜者是真实的边际之故，是究竟。为了宣说剩余部分。瑜伽士获得了如是的真如。因和非因的自性，是众生的亲友。智慧自性的人中狮子，获得了不灭之身，是一切众生的因。这样宣说了，这位瑜伽士获得不灭之身，就是获得了法身，即是光明。
English
Thus, [she] proclaimed the fourth suchness in this way, and the sound of proclamation refers to this. What is it like? Wherever there is no going and coming, there is no entering and rising; the sound of ni also indicates that there is no abiding. This shows the difference from non-vajra recitation. Exhaustion is the absence of self-nature, and increase is the arising of the mind's luminosity; those too are nowhere to be found. This shows the difference from the stages of focusing on the mind. Similarly, non-existence is the absence of conceptualization of conventional appearances, and existence is like illusion; those too will not become objects of focus. This shows the difference from the stages of blessing oneself. That which is wondrous in form is because the collection of natures with habitual tendencies dissolves, and that which is not wondrous is because it is the nature of peace. Remaining and swiftly moving are birth and death, because those are absent. "Not remaining, nor swiftly moving." This is what is shown, and concealment is the ultimate that goes before. Furthermore, whatever is free from the terms of existence and non-existence, is not the form of merit, is not the form of sin, is not the nature of merit and sin, is the supreme. That is what the Buddhas proclaim as emptiness of all. This is what is proclaimed, and that which is proclaimed as emptiness of all by the Buddhas refutes self-fabrication. What is it like? Whatever is without natures, is free from the term of existence, and because it is the nature of the dharma of luminosity, it is free from the term of non-existence. Similarly, it is not the form of merit and sin, because in luminosity there are no afflictions and discriminations. The three realms are not the nature of merit and sin, because their existence is contradictory. Therefore, the supreme is the true limit, and is ultimate. In order to explain the remainder. The yogi obtains suchness in that way. The nature of cause and non-cause, is the friend of beings. The lion among men, the nature of wisdom, obtains the imperishable body, is the cause of all beings. This is what is proclaimed, and this yogi who obtains the imperishable body, obtains the dharmakaya, which is luminosity.
Tibetan
ལ་བ་ཁོ་ན་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་ཡིན་ནོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་འགྲོ་གཉེན་གཅིག་ནི་རྣལ་འབྱོར་པ་དེས་མ་ལུས་པའི་འགྲོ་བ་ལ་རྒྱུ་བ་ནི་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དུ་སྤྱོད་པ་སྟེ་དོན་གཞན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཅི་བྱས་ཤེ་ན། དེ་ལྟའི་དེ་ཉིད་ནི་སྔར་བཤད་པའི་རང་བཞིན་གྱིས་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཐོབ་ནས་རྒྱུ་བའོ། །རྣལ་འབྱོར་པ་དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། རྒྱུ་དང་མི་རྒྱུའི་བདག་ཉིད་ཅེས་པ་ནི་འགྲོ་བའི་དོན་མཛད་ན། ཡང་གཡོ་བ་དང་མི་གཡོ་བའི་དངོས་པོའི་རང་བཞིན་ཡིན་ཏེ། དེ་རྣམས་འོད་གསལ་བ་ལ་རག་ལུས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བས་ན་ཡེ་ཤེས་རང་བཞིན་ནི་ཡེ་ཤེས་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་དེའི་རང་བཞིན་ནི་རིགས་མཐུན་པ་དང༌། རིགས་མི་མཐུན་པའི་བསྟན་པ་ལ་སོ་སོར་བཤད་པའི་སྒྲོ་བཏགས་པ་ལ་སོགས་པའི་འཁྲུལ་པ་དང་བྲལ་བའོ། །འདིས་ནི་ཡང་དག་པའི་ལྟ་བ་ལ་ཞུགས་པ་བསྟན་ཏོ། །མིའི་སེང་གེ་ནི་འདི་ཉིད་དེ། སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་ནང་ན་མཆོག་ཏུ་གྱུར་པ་སྟེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །སྤྱོད་ལམ་གྱི་རྣམ་པར་དག་པ་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཡོད་པོའི་ལུས་ཀྱང་དྲང་པོ་ཡིན། །བསྟན་ལ་ གནས་མེད་གྱུར་ཀྱང་གནས་པ་ཡིན། །དེ་ནི་མིག་བཙུམས་གྱུར་ཀྱང་རྣམ་རྒྱས་མིག །དེ་ནི་མཉམ་མ་གཞག་ཀྱང་མཉམ་གཞག་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཞུགས་པ་ཁ་ཅིག་ནི་ལུས་དྲང་པོ་བྱས་ལ་བསྒོམ་པ་སྟེ། རྣལ་འབྱོར་བ་འདི་ཡོན་པོ་དང་དྲང་པོའི་ལུས་པོ་ལ་འདྲ་བ་ཡིན་ཏེ་བསྒྲུབ་བྱ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་སྟན་འཇམ་པོ་ལ་འདུག་ནས་བསྒོམ་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་བ་འདི་སྟན་དང་སྟན་མེད་པ་ལ་གནས་ཀྱང་འདྲ་བ་སྟེ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་གདན་ལ་གནས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཁ་ཅིག་མིག་བཙུམས་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་བཞུགས་པ་སྟེ་རྣལ་འབྱོར་བ་འདི་ནི་མིག་བཙུམས་པ་དང་ཕྱེ་བ་ཡིན་ན་ཡང་འདྲ་བ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཐོབ་པས་དེ་དག་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་འདི་མཉམ་པར་མ་གཞག་ཀྱང་མཉམ་པར་གཞག་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ཏེ་གནས་སྐབས་གཉིས་པོ་ལ་ཡང་འོད་གསལ་བ་ཡོངས་སུ་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །གཞན་ཡང་འདི་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། དེ་ནི་ཚིག་དང་ལྡན་ཡང་བརྗོད་བྲལ་ཡིན། །དེ་ནི་གཟུགས་དང་ལྡན་ཡང་གཟུགས་བྲལ་ཡིན། །དེ་ནི་འཇིག་རྟེན་དགོན་ཡང་གཞན་བྲན་འགྱུར། །གང་ཞིག་དེ་ཉིད་རྟོགས་ཤིང་ཉེས་ཀུན་ཟད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྣལ་འབྱོར་བ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་དེ་དེ་ཉིད་རྟོག
Chinese
仅仅是胎膜就是法身啊。因此，唯一的同路人瑜伽士，为了利益一切众生而周游，是为了众生的利益而行事，而不是为了其他目的。做了什么呢？像那样，从上师处获得了先前所说的自性光明之真如，然后才周游。那么，瑜伽士是怎样的呢？被称为“动与不动之自性”，即在做利益众生的事业时，也是动与不动的物体的自性，因为它们都依赖于光明。因此，智慧自性是无智之智，其自性与同类和异类教义中所说的分别的执着等错觉相分离。这显示了进入正确的见地。人狮就是指这个，是圣人中最殊胜的，正如字面意思一样。为了阐述行为的清净，（经文）说：他的身体即使是弯曲的也是正直的，即使没有安住于教法，也是安住的，他的眼睛即使闭着也是完全睁开的眼睛，他即使没有入定也是入定的。有些进入禅定的人会端正身体进行禅修，而这位瑜伽士的身体无论是弯曲还是正直都是一样的，因为是为了成就所要成就的事业。有些人坐在柔软的垫子上禅修，而这位瑜伽士无论住在有垫子还是没有垫子的地方都是一样的，因为他安住在真如的座垫上。有些人闭着眼睛进入禅定，而这位瑜伽士无论是闭着眼睛还是睁着眼睛都是一样的，因为已经获得了真如，所以不需要那些（姿势）。因此，这位瑜伽士即使没有入定，也只是入定，因为在两种状态下都没有完全舍弃光明。这是字面意思。此外，为了阐述这个，（经文）说：他即使有语言，也是不可言说的，他即使有形色，也是无形色的，他即使远离世间，也会变成他人的奴仆，谁证悟了那个真如，一切过患都会灭尽。这样说道，无论瑜伽士是怎样的，他都会证悟那个真如。
English
The afterbirth alone is the Dharmakaya. Therefore, the solitary companion, the yogi, travels for the sake of all beings, acting for the benefit of sentient beings, and not for other purposes. What has he done? Having obtained the previously mentioned self-luminous Suchness from the guru's mouth, he then travels. What kind of yogi is he? Called the "nature of movement and non-movement," that is, when doing the work of benefiting beings, it is also the nature of moving and non-moving objects, because they all depend on luminosity. Therefore, the wisdom nature is wisdom without wisdom, its nature being separate from the delusions such as attachments that are separately explained in the teachings of similar and dissimilar kinds. This shows entering into the correct view. The lion of men refers to this, being the most excellent among holy persons, just as the literal meaning. In order to explain the purity of conduct, it is said: His body, even if bent, is upright; even if not abiding in the teachings, he abides; his eyes, even if closed, are fully open eyes; even if he has not entered into samadhi, he is in samadhi. Some who enter into samadhi meditate with their bodies upright, but this yogi is the same whether his body is bent or upright, because it is for accomplishing what is to be accomplished. Some sit on soft cushions to meditate, but this yogi is the same whether he dwells on cushions or without cushions, because he dwells on the seat of Suchness. Some close their eyes and enter into samadhi, but this yogi is the same whether his eyes are closed or open, because having attained Suchness, those (postures) are unnecessary. Therefore, this yogi, even if not in samadhi, is only in samadhi, because in both states he has not completely abandoned luminosity. This is the literal meaning. Furthermore, in order to explain this, it is said: He, even if having speech, is unspeakable; he, even if having form, is formless; he, even if isolated from the world, becomes a servant of others; whoever realizes that Suchness, all faults will be exhausted. Thus it is said, whatever kind of yogi he is, he will realize that Suchness.