Tibetan
་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་དེ་ཉིད་ཀྱིས་ཡན་ལག་ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཚིགས་ཁྱབ་པའི་དུས་སུ་གང་ཞིག་ཁྱོད་ཀྱི་ཁྱད་པར་གྱི་དགའ་བ་ཉམས་སུ་མྱོང་པ་དེ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་སྟེ་དེ་ཉིད་གསལ་བ་ཉི་མའི་འོད་ཟེར་གྱི་སྣང་བ་དང་འདྲ་བ་སྔ་མ་ལས་ཁྱད་པར་ཅན་ཉིན་མོའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་རྡོ་རྗེའི་རྩ་བ་འམ། དབུས་སུ་དེ་ཡིས་ཕྱིན་ན། སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོབ་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དགའ་བའི་ཁྱད་པར་གང་བྱུང་བ་དེ་ནི་མཚམས་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། ཉིན་མོ་དང་མཚན་མོ་ལས་འདས་པ་མུན་པའི་རང་བཞིན་རྒྱལ་བ་ལྟ་བུར་ཤེས་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་དེ་རྣམས་གསུམ་པ་ཡང་རང་རང་གི་རང་བཞིན་ནི་བག་ལ་ཉལ་གྱི་རང་བཞིན་དང་འབྲེལ་པ་སྟེ་རགས་པའི་རང་བཞིན་རྣམས་ནི་དེ་གང་གི་ཕྱིར་དེ་རྣམས་རིམ་པ་གཉིས་པས་སྤངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གལ་ཏེ་སྒྱུ་མའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་དེ་རྣམས་བརྫུན་ཉིད་དུ་རྟོགས་ན་ཡང༌། འོན་ཀྱང་དེ་མཐོང་བ་མདུན་དུ་སྣང་པའི་ཕྱིར་བག་ལ་ཉལ་བ་དང༌། ལྷན་ཅིག་ཏུ་འགྲོ་བ་དེ་རྣམས་གནས་པ་ཁོ་ན་ཡིན་ནོ། །སྐད་ཅིག་མ་གང་ཞིག་མཚན་མོ་ལ་སོགས་པའི་སྒྲས་བརྗོད་པའི་སྣང་བ་ལ་སོགས་པ་གསུམ་དང་བྲལ་བ་སྟེ། རྡོ་རྗེ་ནོར་བུའི་ནང་ན་གནས་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ཀྱི་གནས་སྐབས་སུ་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་སྐད་ཅིག་ནི་རྣལ་འབྱོར་བའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་རྟོགས་པར་འགྱུར་བ་དེ་ནི་བླ་མའི་ཞལ་ནས་ཐོབ་ཅིང་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་སྟེ་འོད་གསལ་བའི་རང་བཞིན་ནོ་ཞེས་ངག་གི་ལྷག་མའོ། །དེ་ནི་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །འདི་ཉིད་རྒྱས་པར་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། མཚན་མོའི་མུན་ནག་མ་ལུས་འདས་ཤིང་མཚམས་ཀྱི་སྣང་བ་གང་འདས་དང༌། ། ཇི་སྲིད་ཉི་མ་མ་ཤར་སྐད་ཅིག་འདིར་ནི་དྲི་མེད་ཡང་དག་མཐའ་རུ་བཤད། །སློབ་དཔོན་མཆོག་ནི་རབ་རིབ་བྲལ་བས་སློབ་མ་ལ་ནི་ཕྱི་རོལ་བྱང་ཆུབ་བསྟན། །ནང་གི་བདེ་བ་རྙོག་བྲལ་སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་སྐད་ཅིག་དག་གིས་ཐོབ་པར་འགྱུར། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། ཀྱེ་བུ་དྲི་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་ནི་རང་བཞིན་དང་སྣང་བའི་དྲི་མ་མེད་པའི་སྐད་ཅིག་མ་དེར་རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་གྱིས་སློབ་མ་ལ་ཡང་དག་མཐར་ནི་དེ་བཞིན་ཉིད་བསྟན་པ་ནི་གསལ་པར་བྱའོ། །སྐད་ཅིག་མ་དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། མཚན་མོ་དང༌། ཉིན་མོ་དང༌། མཚམས་དང༌། ཉིན་མོའི་སྣང་བ་རྣམས་གང་དུ་ནུབ་པར་གྱུར་པ་དེ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལ་མཚན་མོ་ནི་སྣང་བའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། ཉིན་མོ་ནི་སྣང་བ་མཆེད་པའི་ཡེ་ཤེས་དང༌། མཚམས་ནི་སྣང་བ་ཉེ་བར་ཐོ
Chinese
应作如是。当菩提心以其自身遍布一切支分关节之时，你所体验到的特殊喜悦，即是光明增长的刹那，它自身明亮如太阳光芒的显现，应知其较前者更为殊胜，是白昼的自性。其后，当它到达金刚根本或中央时，所产生的名为“光明近得”的喜悦之殊胜，即是“界限”，应知其超越白昼与黑夜，是黑暗自性的胜利。这三个刹那，其各自的自性与习气自性相关联，粗大的自性是因为它们被第二次第所舍弃的缘故。即使以幻化的禅定了悟到它们是虚假的，然而，由于见到它们显现在眼前，所以习气和与之俱生的那些仍然存在。哪一个刹那远离了以夜晚等词语所表达的显现等三者，在金刚宝中安住的菩提心之状态中，瑜伽士以智慧所了悟的菩提自性之刹那，是从上师处获得并应修习的，是光明自性，这是言语的剩余。那是究竟的意义。为了详细阐述这一点，当夜晚的黑暗完全消逝，以及界限的显现消逝时， 只要太阳尚未升起，此刹那即被阐述为无垢的正见之边际。殊胜的上师因远离昏昧而向弟子展示外在的菩提。内在的无垢安乐，将通过佛陀菩提的刹那而获得。如是说。嘿，孩子，无垢的刹那，即是自性与显现的无垢刹那，金刚上师向弟子清晰地展示了正见之边际，即是如是性。那个刹那是什么呢？即是夜晚、白昼、界限和白昼的显现都消失的地方。其中，夜晚是显现的智慧，白昼是光明增长的智慧，界限是光明近得
English
It should be done thus. When the mind of enlightenment itself pervades all the limbs and joints, that special joy which you experience is the moment of increasing light, which itself is clear like the appearance of sunlight, and should be known as more excellent than the former, as the nature of daytime. After that, when it reaches the vajra root or the center, the excellence of joy that arises called "near attainment of light" is called "limit," and should be known as surpassing day and night, as the victory of the nature of darkness. These three moments, their respective natures are related to the nature of habituation, the coarse natures are because they are abandoned by the second order. Even if one realizes that they are false by the samadhi of illusion, nevertheless, because seeing them appear before one, the habituation and those born together with it still remain. Which moment is free from the three appearances, etc., expressed by words such as night, etc., in the state of the mind of enlightenment abiding in the vajra jewel, the moment of the nature of enlightenment realized by the wisdom of the yogi, which is obtained from the guru and should be practiced, is the nature of clear light, this is the remainder of speech. That is the ultimate meaning. In order to explain this in detail, when the darkness of night has completely passed away, and when the appearance of the boundary has passed away, As long as the sun has not risen, this moment is explained as the stainless and correct limit. The excellent teacher, being free from dimness, shows the external enlightenment to the disciple. The inner, stainless bliss will be attained by the moments of Buddha's enlightenment. Thus it is said. Hey, child, the stainless moment is the stainless moment of nature and appearance, the vajra master clearly shows the disciple the limit of correct view, which is suchness. What is that moment? It is where night, day, boundary, and the appearance of day all disappear. Among them, night is the wisdom of appearance, day is the wisdom of increasing light, and boundary is the near attainment of light.
Tibetan
བ་པའི་ཡེ་ཤེ་སྟེ་དགོངས་ཀའི་དུས་ཀྱིའོ། །སྔ་དྲོའི་མཚམས་ནི་འོད་གསལ་བའི་ཡེ་ཤེས་ཏེ་རིམ་པ་འདིས་ཕྱིའི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་ཤེས་པར་བྱའོ། །འདི་མཐོང་བས་ནང་གི་བདེ་བ་ནི་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་ཐོབ་པར་འགྱུར་རོ། །སངས་རྒྱས་བྱང་ཆུབ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའི་ས་ཀུན་དུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་སྐད་ཅིག་ནི་འོད་གསལ་བའི་སྐད་ཅིག་མས་ཐོབ་པར་བྱའོ། །འོ་ན་ཕྱི་དང་ནང་གི་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པ་དག་གི་དབྱེ་བ་གང་ཡིན་ཞེ་ན་སྨྲས་པ། གཅིག་ནི་ཕྱིའི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པ་དང༌། གཉིས་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཕྱག་རྒྱའི་རིམ་པས་ཐོབ་བོ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་རིམ་པ་ནི་མཚན་མ་ལྔའི་གོ་རིམས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་དོ། །དེ་རྣམས་ཀྱང༌། དང་པོ་སྨིག་རྒྱུ་དང་འདྲ་བ། །གཉིས་པ་དུ་བ་འདྲ་བ་སྟེ། །གསུམ་པ་སྲིན་བུ་མེ་ཁྱེར་འདྲ། །བཞི་པ་མར་མེ་བཞིན་དུ་འབར། །སྤྲིན་མེད་ནམ་མཁའ་དང་མཚུངས་པའི། །ལྔ་པ་སྣང་བ་མེད་པའོ། །ཞེས་གསུངས་སོ། །འདི་རྣམས་ལས་དང་མཐའ་རྣམ་པ་དབྱེ་བ་ལས་འབྱུང་བ་ཆེན་པོ་རྣམས་རིམ་པས་ཉེ་བར་བསྡུ་བའི་རང་བཞིན་དུ་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། ས་ཆུ་ལ་ཐིམ་པ་ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པའོ། །དང་པོ་ས་ནི་ཆུ་ལ་འགྲོ། །ཆུ་ཡང་མེ་ལ་འགྲོ་བ་སྟེ། །མེ་ཡང་རླུང་ལ་རྗེས་འགྲོ་བ། །རླུང་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་ལ་ཞུགས། །རྣམ་ཤེས་འཛིན་པའི་དེ་ཉིད་ལ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པ་གསུངས་ཏེ་མཐར་ཐུག་གི་དོན་ཏོ། །དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར། ཐ་མར་འབྱུང་དང་ཐོག་མར་འབྱུང་བ་དང༌།། དབུས་མིན་འབྱུང་བ་དབུས་སུ་འབྱུང་བ་འམ། །མཐའ་མེད་འབྱུང་བ་མཐར་ནི་འབྱུང་བ་རྣམས། །དེ་དག་ཐམས་ཅད་སྟོང་པར་དམ་པས་གསུངས། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། དམ་པ་ནི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་རྣམས་ཀྱིས་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་ནི་འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཞི་པ་གསུངས་པ་ནི་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །ཞེས་སྟོན་ཏེ། །དེ་གང་ཡིན་ཞེ་ན། གང་ཞིག་ཐོག་མ་དང་བར་མ་དང་ཐ་མ་རྣམས་ནི་འདོད་ཆགས་དང་འདོད་ཆགས་བྲལ་བ་དང་འདོད་ཆགས་བར་མ་རྣམས་ཀྱིས་མ་གོས་པ་སྟེ། འོན་ཀྱང་ཁྱབ་བྱེད་ཀྱི་ཕྱིར་ཐོག་མ་དང་བར་མ་ཐ་མའི་རང་བཞིན་ཡང་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། །དེ་ནི་མཐར་ཐུག་གོ །སླར་ཡང་དེ་ཉིད་ཁྱད་པར་དུ་བསྟན་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། གང་དུ་འགྲོ་བ་དང་ནི་འོད་མེད་ཅིང༌། །ཟད་དང་འཕེལ་མེད་དངོས་དང་དངོས་མེད་མིན། །ངོ་མཚར་གཟུགས་ཅན་ཡིན་ཞིང་ངོ་མཚར་མིན། །གནས་པར་འགྱུར་མིན་མྱུར་དུ་འགྲོ་བ་མིན། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ་དམ་པ་རྣ
Chinese
那是父亲的智慧，是黄昏时分。黎明时分是光明智慧，通过这个次第，应当了解外在的现证菩提次第。见到这个，内在的安乐就是获得内在的现证菩提。成佛菩提就是金刚持大尊的普贤行愿地，那一刹那应当通过光明刹那获得。那么，外在和内在的现证菩提的差别是什么呢？回答说：一个是外在手印的次第，第二个是通过智慧手印的次第获得。大手印的次第是五种相的顺序的体性。那些是：第一，如同阳焰；第二，如同烟雾；第三，如同萤火虫；第四，如同蜡烛般燃烧；第五，如同无云晴空，如是说。从这些开始和结束的区分中，应当了解，是从大种逐渐收摄的自性，也就是地融入水等等。首先，地融入水，水又融入火，火又随风而行，风融入识，识融入执持的那个自性中，如是说，是究竟的意义。为了显示那个差别，最后生起和最初生起，不是中间生起，在中间生起，没有边际生起，在边际生起等，这些全部，胜者说为空性。如是说，胜者是心胸宽广的人们，说一切空性就是光明，那个如是性第四，是开示。如是开示。那是什么呢？无论是最初、中间和最后，都没有被贪欲、离贪欲和贪欲中间所染污，然而因为是遍及的缘故，最初、中间、最后的自性也是那个，是这个意思。那是究竟的。为了再次特别显示那个，无论去往何处，都没有光明，没有穷尽和增长，不是有实和无实，是奇妙的形色，又不是奇妙的，不是停留，也不是快速行走，如是说，胜者们
English
That is the father's wisdom, which is the time of dusk. The dawn is the wisdom of clear light, and through this sequence, one should understand the sequence of outer Abhisambodhi. By seeing this, inner bliss is to attain inner Abhisambodhi. Enlightenment is the ground of Samantabhadra, the great Vajradhara, and that moment should be attained through the moment of clear light. So, what is the difference between outer and inner Abhisambodhi? It is said that one is the sequence of outer mudras, and the second is attained through the sequence of wisdom mudras. The sequence of Mahamudra is the nature of the order of the five signs. Those are: first, like a mirage; second, like smoke; third, like a firefly; fourth, burning like a candle; fifth, like a cloudless sky, so it is said. From these distinctions of beginning and end, it should be understood that it is the nature of gradually gathering the great elements, that is, earth dissolving into water, and so on. First, earth goes into water, water also goes into fire, fire also follows the wind, wind enters into consciousness, and consciousness enters into that very nature of holding, so it is said, it is the ultimate meaning. In order to show that difference, the last arising and the first arising, and not the middle arising, or the arising in the middle, the arising without end, the arising at the end, all these, the noble one said to be emptiness. Thus it is said, the noble ones are those with broad minds, saying that all emptiness is clear light, that suchness is the fourth, which is the teaching. Thus it is taught. What is that? Whether it is the beginning, the middle, or the end, it is not stained by desire, freedom from desire, or the middle of desire, but because it is pervasive, the nature of the beginning, middle, and end is also that, that is the meaning. That is ultimate. In order to show that again in particular, wherever one goes, there is no light, no exhaustion or increase, not real or unreal, it is a wonderful form and not wonderful, not staying, and not going quickly, so it is said, the noble ones