Tibetan
ར་བྱང་ཆུབ་པ་རྩོམ་པས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་ཕྱག་འཚལ་བར་བྱ་བའི་ཕྱིར། ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་པོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ཕྱག་འཚལ་ཏེ། །བཞི་པ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི། །རིམ་འདེ་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བདག་གིས་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་བཤད་པར་བྱའོ་ཞེས་ཚིག་གི་འབྲེལ་པའོ། །རྡོ་རྗེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་སྤོང་བར་བྱེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ལྔའི་རང་བཞིན་གྱི་ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལམ་སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་སེམས་དཔའ་ནི་གནས་པ་གད་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །ལྔ་ནི་སྤང་དང་ཤེས་པ་ཉིད། །རྡོ་རྗེ་ཞེས་བྱར་བཤད་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། བརྟན་དང་སྙིང་པོ་ཁོག་སྟོང་མེད། །མི་ཆོད་མི་ཕྱེད་མཚན་ཉིད་ཅན། །མི་ཚིག་པ་དང་མི་འཇིག་པ། །སྟོང་པ་ཉིད་ནི་རྡོ་རྗེ་བཤད། །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ཇི་ལྟ་བུ་ཡིན་ཞེ་ན། ཐམས་ཅད་སྟོང་ཉིད་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སྔར་བཤད་པ་དང་འོག་ནས་བཤད་པར་འགྱུར་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་རང་བཞིན་གྱིས་ འོད་གསལ་བའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་སྟོན་པར་མཛད་པའོ། །རིམ་པ་ཐམས་ཅད་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱིས་ཁྱད་པར་སྤངས་ནས་གང་གི །ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་སྟོན་པ་པོ། །ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་པ་དེ་ནི་རབ་ཏུ་བྱེད་པའི་གནས་སྐབས་ལ་བཤད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་བཤད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་རོ། །མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པའི་རིམ་པ་གང་ཡིན་ཞེན། བཞི་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་རིམ་པ་ལ་སྟོས་པ་དང་ཡེ་ཤེས་ལ་ལྟོས་པས་འདེ་བཞི་པ་ཡིན་ནོ། །ཀུན་རྫོབ་བདེན་པ་དག་པ་ནི། རིམ་པ་བཞི་པར་བསྟན་པ་ཡིན། །ཞེས་བྱ་བ་དང༌། སློབ་དཔོན་གསང་བ་ཤེས་རབ་དང༌། བཞི་བ་དེ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། ཞེས་བྱ་བ་གསུངས་སོ། །དེ་ནི་མཐར་ཐུག་སྙིང་པོ་ཅན་གྱི་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པའོ། །རིམ་པ་འདེ་གང་གིས་སྟོན་པར་མཛད་པའི་བླ་མ་དེའི་ཁྱད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར། འདེ་ནི་རང་བྱུང་བཅོམ་ལྡན་འདས། །གཅིག་པོ་བདག་ཉིད་ཆེ་བའི་ལྷ། །མན་ངག་རྣམས་ནི་རབ་སྟེར་བས། །རྡོ་རྗེ་སློབ་དཔོན་དེ་བས་ལྟག །ཅེས་བྱ་བ་གསུངས་ཏེ། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་ཚོགས་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་བག་ཆགས་རྣམས་འཇོམས་པར་མཛད་པས་ན་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོའོ། །གཅིག་པོ་ནི་གཉིས་པ་མེད་པར་བདག་ཉིད་ཆེན་པོའི་ལྷ་ནི་གཙོ་བོའི་ལྷའི་བདག་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ལྷ་ནི་ཕུར་པོ་དང་ཁམས་དང་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པའི་རང་བཞིན་གྱི་
Chinese
为了著述证悟次第，应当向薄伽梵金刚持顶礼。一切宣说空性者，金刚萨埵我顶礼，第四现前菩提之，次第此我当宣说。如是说，向金刚萨埵顶礼后，我当宣说现前菩提之次第，是词的联系。金刚是舍弃五种识的五种智慧自性的法界虚空性，于此，萨埵是安住之处，即是金刚萨埵。五是舍弃与识之性，名为金刚如是说。稳固与精华，无有空虚处，不可断绝不可分割之体性，不可焚烧且不可摧毁，空性即是金刚说。如是说。那是什么样的呢？一切宣说空性者。如是说是先前所说与之后将要宣说的体性，以自性光明之如实性而宣说。一切次第皆宣说之薄伽梵，舍弃差别之后，谁的一切空性宣说者。如是说，那是为了于分别之境宣说如实性而说的。什么是现前菩提之次第呢？第四之名是依次第与依智慧，此乃第四。世俗谛清净者，于第四次第中显示。如是说。上师秘密智慧与，第四亦是如是。如是说。那是具有究竟精华之如其言辞者。为了分别以此次第宣说的上师之差别。此乃自生薄伽梵，唯一大自在天，甚深口诀善施与，胜彼金刚阿阇黎。如是说，由于寂灭贪欲等自性之蕴与，如幻之习气等，故为薄伽梵，即大金刚持。唯一是无有第二，大自在天是显示为主尊天之自性。此处天是指橛与界与生处及，贪欲等之自性之
English
In order to compose the stages of enlightenment, one should prostrate to the Bhagavan Vajradhara. To the one who teaches all emptiness, I prostrate to Vajrasattva, the fourth manifest enlightenment, I shall explain this sequence. Thus it is said, after prostrating to Vajrasattva, I shall explain the sequence of manifest enlightenment, which is the connection of words. Vajra is the emptiness of the Dharmadhatu, the nature of the five wisdoms that abandon the five consciousnesses, and Sattva is the place where it abides, which is Vajrasattva. Five is the nature of abandonment and consciousness, it is said to be called Vajra. Stable and essence, without emptiness, with the nature of being unbreakable and indivisible, unburnable and indestructible, emptiness is said to be Vajra. Thus it is said. What is it like? The one who teaches all emptiness. Thus it is said that it is the nature of what was said before and what will be said later, and it is declared with the reality of self-luminous light. The Bhagavan who teaches all the stages, after abandoning the distinctions, who is the one who teaches all emptiness. Thus it is said, that is to say the reality in the state of distinction. What is the sequence of manifest enlightenment? The name of the fourth is based on the sequence and based on wisdom, this is the fourth. The pure relative truth is shown in the fourth stage. Thus it is said. The master's secret wisdom and, the fourth is also the same. Thus it is said. That is the word as it is with the ultimate essence. In order to distinguish the guru who teaches in this sequence. This is the self-born Bhagavan, the only great Ishvara, the profound oral instructions are well given, superior to that Vajra Acharya. Thus it is said, because of the destruction of the aggregates of nature such as desire and, the habits like illusions, therefore it is Bhagavan, that is, the great Vajradhara. The only one is without a second, the great Ishvara is shown as the nature of the main deity. Here, the deity refers to the nature of Kilaya, realms, sources, and desires, etc.